Рейхенау аббаттығы: Діни, мәдени және ғылыми орталықтың тарихы
Reichenau Abbey
Рейхенау аббаттығы: 724 ж. құрылған ежелгі монастырь, өнер, мәдениет және білім орталығы. Әулие Пирмин негізін қалады, аңыз бойынша ол морилерден қашқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Рейхнау абаттығы – Рейхнау аралындағы бенедиктиндік монастырь (латын тілінде Augia Dives деп аталады). Ол 724 жылы саяхатшы әулие Пирмин құрған, ол мавр шапқыншыларынан қашып Испаниядан келген дегенді айтады. Оның демеушілерінің арасында Карл Мартель, ал жергілікті жерде Ахалольфингтер әулетінен Бертольд графы және алеманн герцогы Сантфрид I (Неби) болды. Пирминнің Сантфридпен болған жанжалы салдарынан ол 727 жылы Рейхнауды тастап кетті.
Reichenau Abbey was a Benedictine monastery on Reichenau Island (known in Latin as Augia Dives). It was founded in 724 by the itinerant Saint Pirmin, who is said to have fled Spain ahead of the Moorish invaders, with patronage that included Charles Martel, and, more locally, Count Berthold of the Ahalolfinger and the Alemannian Duke Santfrid I (Nebi). Pirmin's conflict with Santfrid resulted in his leaving Reichenau in 727.
Тарих
Рейхнау тез арада діни, мәдени және зияткерлік ықпалды орталыққа айналды. Абат Хайто тұсында монастырь гүлдене бастады. Абат Вальдоның (740–814) басшылығымен Рейхнау императорлық және герцогтік канцелярияларын қамтамасыз еткен кеңсе қызметкерлерін тәрбиелеу арқылы Каролингтер әулетінде беделге ие болды. Абат Реджинберт (846 жылы қайтыс болды) маңызды кітаптар жинағын қалыптастырды. Рейхнауда білім алған абат Валафрид Страбон (842–849) ақын және латын тілінің ғалымы ретінде танымал болды. Рейхнау Италияға қарайтын жол бойында орналасқандықтан, гректер, итальяндықтар, тіпті ирландтықтар мен исландтықтардың саяхатшылары мен паломниктері осы жерге жиі тоқтаған. Аббатхана Германия мен Италия арасындағы маңызды солтүстік-оңтүстік жолында орналасқан, көл арқылы өту қиын жолды жеңілдеткен. Рейхнау аббаттығында мектеп, скрипторий және суретшілер шеберханасы болды, ол 10-ғасырдың соңы мен 11-ғасырдың басында Еуропадағы ең ірі және көркемдік жағынан ең ықпалды орталықтардың бірі болып саналды, бұл орталықтан жасалған әсем безенділген қолжазбалар "Рейхнау мектебі" деп белгілі болды. Скрипторий өнімдерінің мысалы – император үшін жасалған Генрих II-нің "Перикопалары", қазір Мюнхенде сақталуда. Валафрид Страбон Рейхнауда білім алған. Верона епископы Эгино Рейхнауда тұрып, Нидерцельдегі Әйя Петр шіркеуін (799 ж.) салды, ол екі мұнарасы бар шағын римдік базилика, ол 802 жылы қайтыс болды. Каролингтердің демеушілігі монастырьдің маңыздылығының тез өсуіне әкелді, оған бірінен соң бірі зайырлы биліктен иммунитет, империя княздығының мәртебесі және епископтық юрисдикциядан толық босату берілді.
Reichenau quickly developed into an influential religious, cultural, and intellectual center. Under Abbot Haito the monastery began to flourish. It gained influence in the Carolingian dynasty, under Abbot Waldo of Reichenau (740–814), by educating the clerks who staffed Imperial and ducal chanceries. Abbot Reginbert of Reichenau (died 846) built up the important book collection. Abbot Walahfrid Strabo (842–849), who was educated at Reichenau, was renowned as a poet and Latin scholar. Reichenau was greatly fostered by its position on the highway to Italy, which was frequented by Greek and Italian, and even Irish and Icelandic pilgrims and wayfarers. The Abbey stood along a main north–south highway between Germany and Italy, where the lake passage eased the arduous route. The Abbey of Reichenau housed a school, and a scriptorium and artists' workshop, that has a claim to having been the largest and artistically most influential centre for producing lavishly illuminated manuscripts in Europe during the late 10th and early 11th centuries, often known as the Reichenau School. An example of the scriptorium's production is the Pericopes of Henry II, made for the Emperor, now in Munich. Walafrid Strabo was educated at Reichenau. Bishop Egino of Verona resided in Reichenau, and built (799) the parish church of St. Peter at Niederzell, a small Roman basilica with two towers, whither he retired to lead the life of a hermit, dying in 802. The patronage of the Carolingians resulted in the rapid growth of the monastery in importance, being granted successively immunity from secular authority, jurisdictio fori the status of a principality of the empire, and complete exemption from episcopal jurisdiction.