Уолтер Боуман Рассел: Суретші, мүсінші және ойшыл өмірі
Walter Russell
Уолтер Рассел (1871-1963) – американ суретшісі, мүсінші, мистик және жазушы. Импрессионизм мектебінің өкілі, «Жаңа Ой қозғалысының» қайраткері. Туған жылы, білімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші (1871–1963)
American artist (1871–1963)
Уолтер Боуман Рассел (19 мамыр 1871 – 19 мамыр 1963) – американдық импрессионист суретші (Бостон мектебі), мүсінші, мистик және жазушы. Оның дәрістері мен жазбалары оны «Жаңа ой» қозғалысына бекітеді. Рассел ғылым туралы көп жазған, бірақ оның еңбектері ғалымдар тарапынан жеңіл қабылданбады.
Walter Bowman Russell (May 19, 1871 – May 19, 1963) was an American impressionist painter (of the Boston School), sculptor, mystic and author. His lectures and writing place him firmly in the New Thought Movement. Russell wrote extensively on science topics, but these writings "were not taken seriously by scientists."
Өмір және мансап
1871 жылы 19 мамырда Бостонда Новая Шотландиядан келген иммигранттардың отбасында дүниеге келген Расселл 9 жасында мектепті тастап жұмысқа кірісті, кейін Массачусетс қалыпты өнер мектебінде білім алды. Ол төртінші курсын ортасынан тоқтатып, Париждегі Джулиан академиясында үш ай оқыды. Өмірбаян жазушы Гленн Кларк оны өнер саласына дайындаған төрт ұстазды атап көрсетеді: Бостондағы Альберт Манселл мен Эрнест Мейджор, Филадельфиядағы Говард Пайл және Париждегі Жан Пол Лоуренс. Жастығында Расселл шіркеудегі органшы, музыка сабақтарын беруші және қонақүй ішінде трио жетекшісі болып жұмыс істеді. 1894 жылы олар Нью-Йорк қаласына қоныстанды. Расселл Нью-Йоркте бірден танымал болды; 1908 жылы бір журналист: «Расселл мырза Бостоннан келді де бірден үлкен өнер жетістігіне қол жеткізді», – деп жазды. 29 жасында 1900 жылы «Заман күші» атты аллегориялық картинасымен көпке танылды. Бұл картина Америка Құрама Штаттарын Туриндегі халықаралық көрмеде көрсетіп, бірнеше жүлдеге ие болды. 1903 жылға қарай Расселл үш балалар кітабын («Теңіз балалары», «Бұтақтың иілуі» және «Тәбиғаттың таза кезеңі») жариялады және 1902 жылы қосылған Авторлар клубының мүшесі атанды. Расселл құрылысшы ретінде 30 миллион долларлық кооперативтік пәтерлер салып көзге түсті. Ол «кооперативтік меншікті экономикалық тұрғыдан дұрыс және жұмыс істейтін қағидаға айналдырды» деп есептеледі. Манхэттендегі Батыс 67-ші көшедегі Hotel des Artistes сәулетші Джордж Морт Поллардтың шедеврі деп аталады. Расселл сондай-ақ Манхэттендегі 7-ші авеню мен 58-ші көшедегі Алвин Корттың бастапқы құрылысына қатысты, бірақ жоба аяқталғанға дейін одан бас тартты. 1930 жылдары Расселл IBM компаниясының төрағасы Томас Дж. Уотсонның шақыруымен IBM қызметкерлері үшін мотивациялық лекциялар оқыды. Ол IBM-де он екі жыл жұмыс істеді. 56 жасында мүсін жасауға бет бұрып, Томас Эдисон, Марк Твен, генерал Макартур, Джон Филипп Суза, Осип Габрилович, Чарльз Гудйер, Джордж Гершвин және тағы басқалардың портреттік бюсттерін жасады. Ол мүсінші ретінде жоғары деңгейге көтерілді. Ол Марк Твен ескерткішіне (1934) және президент Франклин Д. Рузвельттің «Төрт бостандық» ескерткішіне (1943) тапсырыс алды. Расселл 1927 жылы Өнер және ғылым қоғамының президенті болып сайланғанда Адам туралы ғылым қозғалысының жетекшісіне айналды. Оның жеті жылдық қызметі «Нью-Йорк Таймс» газетінде көптеген мақалаларға жол ашты. Қоғамның берген алтын медальдары жоғары бағаланды. Екінші дүниежүзілік соғыс жақындаған кезде ол Карнеги-холлдың жоғарғы қабатындағы студиясына көшіп, жалғыз өмір сүрді (оның ажырасқан әйелі Хелен Коннектикутта тұрды). Ол сол кезде «Төрт бостандық» ескерткішінің құюын бақылап отырды. Бұл оның денсаулығы мен рухын жаңаруын қажет еткен қиын кезең болды. Оның «өзімшілдігі мен өзін жоғары бағалауы» туралы әңгімелер оны мазалады.
Born in Boston on May 19, 1871, to Nova Scotian immigrants, Russell left school at age 9 and went to work, then put himself through the Massachusetts Normal Art School. He interrupted his fourth year to spend three months in Paris at the Académie Julian. Biographer Glenn Clark identifies four instructors who prepared him for an art career: Albert Munsell and Ernest Major in Boston, Howard Pyle in Philadelphia, and Jean Paul Laurens in Paris. In his youth, Russell earned money as a church organist and music teacher, and by conducting a trio in a hotel. After their wedding trip, they settled in New York City in 1894 and had two daughters, Helen and Louise. Russell's rise in New York was immediate; a reporter wrote in 1908, "Mr. Russell came here from Boston and at once became a great artistic success." At age 29, he attracted widespread attention with his allegorical painting The Might of Ages in 1900. The painting represented the United States at the Turin international exhibition and won several awards. By 1903, Russell had published three children's books (The Sea Children, The Bending of the Twig, and The Age of Innocence) and qualified for the Authors Club, which he joined in 1902. Russell made his mark as a builder, creating $30 million worth of cooperative apartments. He is credited with developing "cooperative ownership into an economically sound and workable principle." The Hotel des Artistes on West 67th Street in Manhattan, designed by architect George Mort Pollard, has been described as his masterpiece. Russell was also involved in the initial development of Alwyn Court, at Seventh Avenue and 58th Street in Manhattan, but dropped out before the project's completion. In the 1930s, Russell was employed by Thomas J. Watson, chairman of IBM, as a motivational speaker for IBM employees. He was employed at IBM for twelve years. At age 56 he turned to sculpture and fashioned portrait busts of Thomas Edison, Mark Twain, General MacArthur, John Philip Sousa, Ossip Gabrilowitsch, Charles Goodyear, George Gershwin and others. He rose to top rank as a sculptor. He won the commissions for the Mark Twain Memorial (1934) and for President Franklin D. Roosevelt's Four Freedoms Monument (1943). Russell became a leader in the Science of Man Movement when he was elected president of the Society of Arts and Sciences in 1927. His seven year tenure generated many articles in the New York Times. The gold medals awarded by the Society were highly valued. As World War II approached, he moved into a top floor studio at Carnegie Hall, where he lived alone (his estranged wife Helen lived in Connecticut). At the time, he was supervising the casting of the Four Freedoms. This was a low time that required a rejuvenation of his health and spirit. There were reports of his "egotism and self aggrandizement" that bothered him.
Расселл космогониясы
Расселл 1921 жылы мамыр айында өзгеру және аянды бастан өткерді деп мәлімдеді, оны кейіннен 1950 жылғы «Үй оқу курсының» «Менің жарық табуым туралы әңгіме» деп аталатын тарауында сипаттады. «Осы кезеңде мен барлық қозғалысты сезіне алатын болдым» және жаңадан «барлық нәрсені білдім». Расселл Ричард Морис Бэкке кітабындағы «космикалық сана» терминін пайдаланып, «космостық жарықтандыруды» түсіндірді. Кейін ол былай деп жазды: «Ешқашан [жарықтандыру тәжірибесін] бастан өткерген ешкім оны түсіндіре алмағаны есте қалады. Мен осы туралы әлемге хабарлауды өз міндетім деп санаймын». Бұл оның 1949 жылы екі томдық «Құдайлық Иллиада» кітабының тақырыбы болды. Расселл 1926 жылы «Жалпы Бірлік» кітабын, 1930 жылы «Расселлдің генеративтік сәулелену тұжырымын» жариялады және 1930–1931 жылдары «Нью-Йорк Таймс» газетінің беттерінде өз идеяларын қорғады. 1947 жылы «Жарықтың құпиясы» және 1953 жылы «Ғаламның жаңа тұжырымы» кітаптарын жариялады. Расселл 1926 жылы спираль тәрізді элементтердің периодтық кестесіне авторлық құқық алды. Расселлдің космогониясы «Ғаламның жаңа тұжырымы» еңбегінде сипатталған, онда ол «ғылымның басты қатесі» – «Жаратушыны оның Жаратылысынан тыс қалдыру» екенін жазды. Расселл ешқашан антропоморфты құдайға сілтеме жасаған жоқ, керісінше «Құдай – көзге көрінбейтін, қозғалмайтын, жынысы жоқ, бөлінбеген және шектеусіз ақ магниттік сана жарығы, ол барлық нәрсені орталықтандырады» деп жазды. «Құдайды зертханалық әдістермен дәлелдеуге болады», – деп жазды Расселл. «Адамның магнетизм деп атауы – Құдайдың өзі болып табылатын анықталатын, қозғалмайтын жарық». Ол дін мен ғылымның жаңа дәуірде бірігуі керектігін жазды.
Russell claimed to have experienced a transformational and revelatory event in May 1921, which he later described in a chapter called "The Story of My Illumining" in the 1950 edition of his Home Study Course. "During that period I could perceive all motion," and was newly "aware of all things." Russell used the terminology of Richard Maurice Bucke in his book Cosmic Consciousness to explain "cosmic illumination." Later he wrote, "It will be remembered that no one who has ever had [the experience of illumination] has been able to explain it. I deem it my duty to the world to tell of it." This became the subject of his book The Divine Iliad, published in two volumes in 1949. Russell published The Universal One in 1926, The Russell Genero Radiative Concept in 1930, and defended his ideas in the pages of the New York Times in 1930–1931. He published The Secret of Light in 1947 and A New Concept of the Universe in 1953. Russell copyrighted a spiral shaped Periodic Chart of the Elements in 1926. Russell's cosmogony was described in A New Concept of the Universe, where he wrote that "the cardinal error of science" was "shutting the Creator out of his Creation." Russell never referred to an anthropomorphic god, but rather wrote that "God is the invisible, motionless, sexless, undivided, and unconditioned white Magnetic Light of Mind" which centers all things. "God is provable by laboratory methods," Russell wrote, "The locatable motionless Light which man calls magnetism is the Light which God IS." He wrote that Religion and Science must come together in a New Age.
Лао Расселлмен Вирджиния штатындағы Суаннаноада 1948-1963 жылдар
1948 жылы 77 жасында Расселл алғашқы әйелінен ажырасып, 44 жастағы Дейзи Степбинге үйленді. Ол өзін Лао деп атауға өтті (қытай философы Лао Цзының құрметіне) және олар Ринодан шығып, оның еңбектеріне арналған жұмыс орны мен мұражай құру үшін жер іздеп, автомобильмен саяхат жасады. Вирджиния штатының Аугуста және Нельсон округтерінің шекарасындағы тау үстінде ұзақ жылдар бойы тасталып кеткен теміржол магнатының сарайы – Сваннаноаны тауып, мүлікті 50 жылға жалға алды. Олар сол жерде мұражай мен Уолтер Расселл қорын құрды, ал 1957 жылы Вирджиния штаты хат арқылы оқыту курсы бар ғылым және философия университетіне жарғы берді. (2014 жылы бұл жарғы 1948 жылғы күшіне қайта оралды.) Расселлдер бірнеше кітапты бірлесіп жазды. Атмосферадағы атом бомбасы сынақтары оларды 1957 жылы «Атомдық өзін-өзі өлтіру?» атты кітапты жариялауға итермеледі, онда радиоактивті энергияны әлемдік отын ретінде пайдаланса, планета мен адамзат үшін қатты салдарлар болатыны туралы ескертті. Уолтер Расселл 1963 жылы қайтыс болды. Лао 1988 жылы қайтыс болды.
In 1948, at the age of 77, Russell divorced his first wife and married Daisy Stebbing, aged 44, an immigrant from England and former model and businesswoman, amid some controversy. She changed her name to Lao (after Lao Tzu, the Chinese illuminate) and they embarked on a cross country automobile trip from Reno looking for a place to establish a workplace and a museum for his work. They discovered Swannanoa, the palatial estate of a railroad magnate, long abandoned, on a mountaintop on the border of Augusta and Nelson Counties in Virginia, and leased the property for 50 years. There they established the museum and the Walter Russell Foundation, and in 1957 the Commonwealth of Virginia granted a charter for the University of Science and philosophy, a correspondence school with a home study course. (In 2014, the charter was grandfathered back to 1948.) The Russells collaborated on a number of books. The testing of atomic bombs in the atmosphere prompted them to publish Atomic Suicide? in 1957, in which they warned of grave consequences for the planet and humankind if radioactivity was exploited as a world fuel. Walter Russell died in 1963. Lao died in 1988.