Кіріспе

Португалиялық офицер және армия Фернандо Хосе Сальгейро Мая, GOTE, GCIH, GCL (1 шілде 1944 – 4 сәуір 1992, Сантаремде қайтыс болды), көбінесе Сальгейро Мая (salˈɣɐjɾu ˈmajɐ) деп танылады, португал армиясында капитан болды. Ол биліктегі диктатураның құлауына әкелген "Шегіш Гүл Революциясына" маңызды үлес қосты.

Ерте өмір

Майя 1944 жылы Португалияның Кастело-де-Виде қаласында, теміржол қызметкері Франсиско да Луз Майя мен Франсиска Сильвериа Сальгейроның ұлы болып дүниеге келді. Ол Сан-Торкатода (Корушеде) бастауыш мектепті бітірді, кейін Томар қаласына көшіп, Colégio Nun'Álvares-те оқыды, бірақ орта білімін Лейрияның Ұлттық лицейінде аяқтады. Майя әлеуметтік және саяси ғылымдар, сондай-ақ этнологиялық және антропологиялық ғылымдар бойынша білім алды.

Карнеол революциясы

1974 жылы Сальгейро Майя Португалия армиясының капитандарының бірі болды және Карнеол революциясы кезінде революциялық күштерді басқарды. Сантаремде офицерлер мен сержанттарды даярлаған жас капитан ретінде, ол Қарулы Күштер Қозғалысының (ҚҚК) диктатураны құлату жоспарлары туралы хабардар болды. Майяның міндеті – Лиссабонның орталығындағы "Вена" деп аталған үкіметтік ауданды басып алып, ұстап тұру болды. 25 сәуірдің таңғы сағаттарында базаны басып алып, режимді қолдаған жоғары шенді офицерлерді қарумен ұстап, ол әскерін жинады және қысқа, бірақ танымал сөйлеген сөзінде олардың қолдауын сұрады:

«Мырзалар, барлығыңыз білетіндей, мемлекеттер үш түрлі болады: капиталистік, социалистік және біз келген мемлекет. Енді, осы салтанатты түні, біз осы мемлекетке нүкте қоямыз! Кіміммен бірге келсе, Лиссабонға барамыз және аяқтаймыз. Бұл ерікті. Кім шығуға ниетті болмаса, осында қалыңдар!» Оның барлық әскері ерікті түрде Лиссабонға, шамамен 60 км қашықтықтағы әскери конвоймен аттанды және таңғы сағат 6-да үкіметтік ауданда болды. Режим дереу оларды қорғау үшін үкімет тарапынан қолдау білдірген күштерді жұмылдыруға тырысты, бірақ Майя оларды революцияға қосылуға көндірді. Революциялық күштерді теңізден бомбалауға жасалған келесі әрекет кемедегі бүлікке (және кемеге артиллерия қолдану қаупіне) байланысты сәтсіз аяқталды. Министрлер үкіметтік ауданнан қашып, казармаға сиынды, онда Майяның күштері оларды қоршап алды және өздерінің ниеттеріне берілгендерін көрсету үшін оқ атты. Майя ақырында премьер-министрдің генерал Спинолаға тапсырылуын ұйымдастырды және тұтқынға алынған бұрынғы үкіметті жиналған халықтың «Витория!» деп шулаған дауысымен алып кетті. Сальгейро Майя мен оның әскері биліктегі диктатураны қан төгілмей, бейбіт түрде отставкаға жіберуге мәжбүр етті. Революция кезінде төрт адам ғана ПИДЕ, режимнің қауіпсіздік қызметінің қолынан қаза тапты, бұл оқиға Лиссабондағы оның штаб-пәтерінің алдында өткен наразылық кезінде болды. Қызыл гвоздика бейбіт революцияның символына айналды, себебі Майяның сарбаздары мен азаматтардың бірі жақын жердегі гүл сатушыдан өз қарулары мен танктерінің ұңғыларына гүлдер салуды сұрады, бұл қантөгіс болмайтынын білдіретін белгі болды.

Революциядан кейін

Сальгейро Майя революциядан кейін ешқандай саяси билікке ұмтылмады. 1981 жылы ол майор атанды. Кейіннен екі баланы өрбітті. 1989 жылы оған рак диагнозы қойылды және үш жыл өткен соң 1992 жылдың 4 сәуірінде 47 жасында дүние салды. 2000 жылғы «Капитане де Апрель» фильмінде Сальгейро Майя рөлін итальяндық актер Стефано Аккорси сомдады.

Сыйлықтар мен марапаттар

1983 жылы ол "Еркіндік" орденінің Үлкен крестімен марапатталды; 1992 жылы, қаза болғаннан кейін, "Мұнара және қылыш" әскери орденінің Үлкен офицері дәрежесі, батылдық, адалдық және еңбегі үшін; 2007 жылы Сантарем қаласының алтын медалі; және 2016 жылы ханзада Генрих орденінің Үлкен кресті.