Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пироксферроит (Fe2+, Ca)SiO3 – бір тізбекті иносиликат. Ол көбінесе темір, кремний және оттегінен тұрады, сондай-ақ кальций мен басқа да бірнеше металдардың шағын мөлшері бар.
Pyroxferroite (Fe2+,Ca)SiO3 is a single chain inosilicate. It is mostly composed of iron, silicon and oxygen, with smaller fractions of calcium and several other metals.
Пайда болуы
Пироксферроит алғаш рет 1969 жылы Аполлон 11 ғарыш кемесі қонған Тынчтылық базасынан алынған ай тастарынан табылды. Кейін Оманда қалпына келтірілген Ай және Марс метеориттерінде пироксферроит анықталды. Ол сондай-ақ Жер қыртысында клинопироксен, плагиоклаз, илменит, кристобалит, тридимит, фаялит, флюорапатит және калийлі фельдспармен қатар кездеседі, сонымен қатар пироксангитпен серия құрайды. Пироксферроит Жапонияның Киото префектурасындағы Исанаго кенішінен, АҚШ-тың Оңтүстік Каролина штатындағы Андерсон округіне жақын Ивадан, Швецияның Вестер Сильфберг, Вярмланд аймағынан және Финляндияның Лапуадан табылған.
Pyroxferroite was first discovered in 1969 in lunar rock samples from Tranquility Base, the Sea of Tranquility landing site of Apollo 11. Later, pyroxferroite was detected in Lunar and Martian meteorites recovered in Oman. It also occurs in the Earth's crust, in association with clinopyroxene, plagioclase, ilmenite, cristobalite, tridymite, fayalite, fluorapatite and potassic feldspar, and forms series with pyroxmangite. Pyroxferroite has been found in the Isanago mine, in Kyoto Prefecture, Japan; near Iva, Anderson County, South Carolina, US; from Väster Silfberg, Värmland, Sweden; and Lapua, Finland.
Қасиеттері
Пироксферроиттің кристалдық құрылымында жеті SiO4 тетраэдрінен тұратын қайталама периоды бар кремний-қышқылтекті тізбектер кездеседі. Бұл тізбектер орталық металл атомы 6 немесе 7 оттегі атомымен қоршалған көпбұрыштармен бөлінген; бірлік жасушада 7 теңдес емес металл көпбұрышы бар. Соның нәтижесінде пайда болған қабаттар пироксферроитте (110) жазықтығына, ал пироксендерде (100) жазықтығына параллель болады. Пироксферроиттің химиялық құрамын мынадай элементарлық оксидтерге жіктеуге болады: FeO (44–48% концентрацияда), SiO2 (45–47%), CaO (4,7–6,1%), MnO (0,6–1,3%), MgO (0,3–1%), TiO2 (0,2–0,5%) және Al2O3 (0,2–1,2%). Магний әдетте 0,8% шамасында кездессе, кейбір сынамаларда оның концентрациясы анықталмайтын деңгейде төмен болды.
The crystal structure of pyroxferroite contains silicon oxygen chains with a repeat period of seven SiO4 tetrahedra. These chains are separated by polyhedra where a central metal atom is surrounded by 6 or 7 oxygen atoms; there are 7 inequivalent metal polyhedra in the unit cell. The resulted layers are parallel to (110) planes in pyroxferroite, whereas they are parallel to (100) planes in pyroxenes. Chemical composition of pyroxferroite can be decomposed into elementary oxides as follows: FeO (concentration 44–48%), SiO2(45–47%), CaO (4.7–6.1%), MnO (0.6–1.3%), MgO (0.3 1%), TiO2 (0.2–0.5%) and Al2O3 (0.2–1.2%). Whereas magnesium is usually present at about 0.8%, in some samples it had an undetectably low concentration.