Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бензодиазепин дәрісі
Benzodiazepine medication
Клоразепат, басқа атауларының қатарында Tranxene брендімен сатылады, бензодиазепин дәрісі болып табылады. Ол көкейкестікке қарсы, құрысуға қарсы, ұйқыға түсіретін, гипнотикалық және қаңқа бұлшықтарын босаңсытатын қасиеттерге ие. Клоразепат – бұл ерекше ұзақ әсер ететін бензодиазепин және десметилдиазепамның продәрмегі болып табылады, ол белсенді метаболит ретінде жылдам түзіледі. Десметилдиазепам клоразепаттың терапиялық әсерінің көп бөлігіне жауап береді. 1965 жылы патенттелген, ал 1967 жылы медициналық қолдануға бекітілген.
Clorazepate, sold under the brand name Tranxene among others, is a benzodiazepine medication. It possesses anxiolytic, anticonvulsant, sedative, hypnotic, and skeletal muscle relaxant properties. Clorazepate is an unusually long lasting benzodiazepine and serves as a prodrug for the equally long lasting desmethyldiazepam, which is rapidly produced as an active metabolite. Desmethyldiazepam is responsible for most of the therapeutic effects of clorazepate. It was patented in 1965 and approved for medical use in 1967.
Медициналық қолданыстар
Хлоразепат көліксіздік және ұйқысыздық ауруларын емдеуде қолданылады. Ол сондай-ақ құрысуға қарсы немесе бұлшықеттерді босаңсытатын дәрі ретінде тағайындалуы мүмкін. Хлоразепат негізінен алкогольдік абстиненцияны (алкогольге тәуелділіктен айығу) және эпилепсияны емдеу үшін жазылады, бірақ ол ұзақ жартылай ыдырау кезеңіне байланысты тиімді анксиолитик болып табылады. Хлоразепаттың қалыпты бастапқы дозасы күніне 15-60 мг аралығында болады. Дәрі күніне екі-төрт рет қабылдануы керек. Алкогольдік абстиненцияның ауыр жағдайларын емдеу үшін күніне 90-120 мг доза қолданылуы мүмкін. АҚШ және Канадада хлоразепат 3.75, 7.5 және 15 мг капсулалар немесе таблеткалар түрінде қолжетімді. Еуропада таблеткалар 5 мг, 10 мг, 20 мг және 50 мг мөлшерінде шығарылады. Бақыланатын босатылумен хлоразепат (күзетілген босатылу) бар, ол жанама әсерлердің азаюына мүмкіндік береді. Хлоразепаттың созылған босатылу түрінің бір артықшылығы – дозаны қабылдауды ұмытса, қан плазмасы деңгейінде күрт өзгерістер болмайды, бұл құрысуға бейім эпилепсиямен ауыратын адамдарға көмектеседі. 2020 жылдың қыркүйегінде АҚШ-тың Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасы (FDA) барлық бензодиазепин препараттары үшін медициналық емес қолдану, тәуелділік, физикалық тәуелділік және абстиненциялық реакциялар қаупін сипаттау үшін қорапшадағы ескертуді жаңартуды міндеттеді.
Clorazepate is used in the treatment of anxiety disorders and insomnia. It may also be prescribed as an anticonvulsant or muscle relaxant. Clorazepate is prescribed principally in the treatment of alcohol withdrawal and epilepsy, although it is also a useful anxiolytic because of its long half life. The normal starting dosage range of clorazepate is 15 to 60 mg per day. The drug is to be taken two to four times per day. Dosages as high as 90 to 120 mg per day may be used in the treatment of acute alcohol withdrawal. In the United States and Canada, clorazepate is available in 3.75, 7.5, and 15 mg capsules or tablets. In Europe, tablet formations are 5 mg, 10 mg, 20 mg and 50 mg. Clorazepate SD (controlled release) is available and may have a reduced incidence of adverse effects. The sustained release formulation of clorazepate has some advantages in that, if a dose is missed, less profound fluctuations in blood plasma levels occur, which may be helpful to some people with epilepsy at risk of break through seizures. In September 2020, the U. S. Food and Drug Administration (FDA) required the boxed warning be updated for all benzodiazepine medicines to describe the risks of non medical use, addiction, physical dependence, and withdrawal reactions consistently across all the medicines in the class.
Толеранттылық, тәуелділік және ауруға шалдығу
Клоразепатты қолдануды тоқтату кезінде сананың шатасуы байқалған. Бензодиазепиндерді 4 аптадан астам қабылдаған пациенттердің шамамен үштен бірінде бензодиазепинге тәуелділік пайда болады, бұл дозаны төмендету кезінде абстиненциялық синдроммен (немесе қайтару синдромымен) сипатталады. Түйсіктерді бақылау үшін қолданылғанда, төзімділік ұстамалардың жиілеуімен және абстиненциялық ұстамалардың қаупінің артуымен көрініс беруі мүмкін. Адамдарда клоразепаттың құрыштық әсеріне төзімділік тұрақты қолдану кезінде жиі дамиды. Төзімділік дамуына байланысты, бензодиазепиндер эпилепсияны ұзақ мерзімді басқару үшін тиімді деп есептелмейді; дозаны арттыру төзімділіктің жоғары дозаға дамуына және жағымсыз әсерлердің нашарлауына ғана әкелуі мүмкін. Бензодиазепиндер арасында кросс-төзімділік пайда болады, яғни егер адам бір бензодиазепинге төзімді болса, ол басқа бензодиазепиндердің эквивалентті дозаларына да төзімділік көрсетеді. Бензодиазепиндерді қабылдауды тоқтату симптомдары бұрыннан бар симптомдардың нашарлауын, сондай-ақ бұрын болмаған жаңа симптомдардың пайда болуын қамтиды. Абстиненциялық симптомдар жеңіл мазасыздық пен ұйқысыздықтан бастап, қатты абстиненциялық симптомдарға дейін, мысалы, ұстамалар мен психозға дейін жетеді. Кейбір жағдайларда, бұрыннан бар симптомдар мен абстиненциялық симптомдарды ажырату қиын болуы мүмкін. Жоғары дозаларды қолдану, ұзақ мерзімді қолдану және кенеттен немесе тым жылдам тоқтату абстиненциялық синдромның ауырлығын арттырады.
Delirium has been noted from discontinuation from clorazepate. A benzodiazepine dependence occurs in approximately one third of patients who take benzodiazepines for longer than 4 weeks, which is characterised by a withdrawal syndrome upon dose reduction. When used for seizure control, tolerance may manifest itself with an increased rate of seizures as well an increased risk of withdrawal seizures. In humans, tolerance to the anticonvulsant effects of clorazepate occurs frequently with regular use. Due to the development of tolerance, benzodiazepines are, in general, not considered appropriate for the long term management of epilepsy; increasing the dose may result only in the developing of tolerance to the higher dose combined with worsened adverse effects. Cross tolerance occurs between benzodiazepines, meaning that, if individuals are tolerant to one benzodiazepine, they will display a tolerance to equivalent doses of other benzodiazepines. Withdrawal symptoms from benzodiazepines include a worsening of pre existing symptoms as well as the appearance of new symptoms that were not pre existing. The withdrawal symptoms may range from mild anxiety and insomnia to severe withdrawal symptoms such as seizures and psychosis. Withdrawal symptoms can be difficult in some cases to differentiate between pre existing symptoms and withdrawal symptoms. Use of high doses, long term use and abrupt or over rapid withdrawal increases increase the severity of withdrawal syndrome.
Өзара әрекеттесулер
Барлық седативтер мен гипноздық препараттар, мысалы, басқа бензодиазепиндер, барбитураттар, құрысуға қарсы препараттар, алкоголь, антигистаминдер, опиоидтар, нейролептиктер, ұйқыға көмектесетін дәрілер хлоразепаттың (және бір-бірінің) орталық нерв жүйесіне әсерін күшейтуі мүмкін. Клоразепатпен өзара әрекеттесетін препараттар: дигоксин, дисульфирам, флуоксетин, изониазид, кетоконазол, леводопа, метопролол, гормональды контрацептивтер, пробенцид, пропранолол, рифампин, теофиллин, вальпроин қышқылы. Серотонинді селективті кері қабылдау ингибиторлары, циметидин, макролид антибиотиктері және антимикотиктер бензодиазепиндердің метаболизмін тежейді, бұл плазмадағы деңгейдің жоғарылауына және жағымсыз әсерлердің күшеюіне әкелуі мүмкін. Фенитоин, фенобарбитал және карбамазепин кері әсер етеді, бірге қолдану метаболизмді жоғарылатып, хлоразепаттың терапиялық әсерін азайтады. Егер хлоразепат жүктіліктің үшінші триместрінде қолданылса, нәрестеде ауыр бензодиазепин синдромының даму қаупі бар, оның белгілері: гипотония, емшек сорудан бас тарту, апноэ, цианоз және суыққа төзімділіктің нашарлауы. Жаңа туған нәрестелерде «салбыр синдромы» және седация да пайда болуы мүмкін. «Салбыр синдромы» мен жаңа туған нәрестелердегі бензодиазепин синдромының белгілері туылғаннан кейін бірнеше сағаттан бірнеше айға дейін сақталуы мүмкін. Қарт адамдарда хлоразепатты қолданғанда ерекше сақтық қажет, өйткені олар хлоразепатты баяу метаболизмдейді, бұл препараттың шамадан тыс жиналуына әкелуі мүмкін. Сонымен қатар, қарт адамдар жас адамдармен салыстырғанда бензодиазепиндердің жағымсыз әсерлеріне көбірек сезімтал, тіпті қан плазмасындағы деңгейі бірдей болған жағдайда да. Қарт адамдарға бензодиазепиндерді қолдану 2 аптадан аспауы тиіс, сондай-ақ әдеттегі тәуліктік дозаның жартысы тағайындалуы ұсынылады. Хлоразепат – ұзақ әрекет ететін бензодиазепин. Оны эстермен реакцияға түсіргенде 7-хлор-1,3-дигидро-3-карбэтокси-5-фенил-2H-бензодиазепин-2-он гетероциклдеу өнімі пайда болады. Калий гидроксидінің спирттік ерітіндісімен гидролизденгеннен кейін дикалий тұзы – хлоразепат түзіледі.
All sedatives or hypnotics, e. g., other benzodiazepines, barbiturates, antiepileptic drugs, alcohol, antihistamines, opioids, neuroleptics, sleep aids are likely to magnify the effects of clorazepate (and each other) on the central nervous system. Drugs that may interact with clorazepate include, digoxin, disulfiram, fluoxetine, isoniazid, ketoconazole, levodopa, metoprolol, hormonal contraceptives, probenecid, propranolol, rifampin, theophylline, valproic acid. Selective serotonin reuptake inhibitors, cimetidine, macrolide antibiotics and antimycotics inhibit the metabolism of benzodiazepines and may result in increased plasma levels with resultant enhancement of adverse effects. Phenytoin, phenobarbital, and carbamazepine have the opposite effect, with coadministration leading to increased metabolism and decreased therapeutic effects of clorazepate. Clorazepate if used late in pregnancy, the third trimester, causes a definite risk of severe benzodiazepine withdrawal syndrome in the neonate with symptoms including hypotonia, and reluctance to suck, to apnoeic spells, cyanosis, and impaired metabolic responses to cold stress. Floppy infant syndrome and sedation in the newborn may also occur. Symptoms of floppy infant syndrome and the neonatal benzodiazepine withdrawal syndrome have been reported to persist from hours to months after birth. Special precaution is required when using clorazepate in the elderly because the elderly metabolise clorazepate more slowly, which may result in excessive drug accumulation. Additionally the elderly are more sensitive to the adverse effects of benzodiazepines compared to younger individuals even when blood plasma levels are the same. Use of benzodiazepines in the elderly is only recommended for 2 weeks and it is also recommended that half of the usual daily dose is prescribed. Clorazepate is a long acting benzodiazepine drug. Reacting this with ester gives a heterocyclization product, 7 chloro 1,3 dihydro 3 carbethoxy 5 phenyl 2H benzodiazepin 2 one. Upon hydrolysis using an alcoholic solution of potassium hydroxide forms a dipotassium salt, chlorazepate.
Құқықтық мәртебе
Америка Құрама Штаттарында хлоразепат Бақыланатын заттар туралы заңның IV тізіміне енгізілген.
In the United States, clorazepate is listed under Schedule IV of the Controlled Substances Act.