Кіріспе

Джон Лунд (6 ақпан 1911 - 10 мамыр 1992) – американдық кино, сахна және радио актері. Ол 1948 жылғы "Шетелдік іс" және 1946 жылғы "Әркімнің өздеріне" фильмдеріндегі рөлдерімен ең жақсы есте қалады. Бір некрологта айтылғандай, оның "кино мансабы әдеттегі үлгіге түсті: Бродвейде үлкен жетістікке жеткеннен кейін Голливудқа шақырылған жас актер әуелде қыздың жүрегін жеңген сұлу жігіттің рөлін ойнайды, бірақ кейіннен оның мансабы кішігірім вестерндердегі басты рөлдерге дейін төмендеп, кейде ірі фильмдерде де батырдың жарқылына жете алмайтын сұлу жігіт рөліне дейін сыналады".

Ерте өмір

Джон Лундтың әкесі норвегиялық иммигрант және Нью-Йорк штатының Рочестер қаласында шыныдан бұйымдар жасаушы болған. Лунд орта мектепті бітірмеді және 1930 жылдары жарнамамен айналысуға бекімделгенге дейін бірнеше кәсіптерді сынап көрді. Ол "газдалған су сатушы, ағаш шебер және уақытты есептеуші" болып жұмыс істеген.

Радио

Лунд 1940-жылдардың басында Blue Network желісіндегі «Капеллан Джим» сериалындағы бас рөлді ойнады. Лунд 1952 жылдан 1954 жылға дейін «Yours Truly, Johnny Dollar» радио бағдарламасында Джонни Доллар рөлін де сомдады.

Фильм

Лунд 1950–1959 жылдары «Экрандағы актерлер гильдиясының» вице-президенті болды. «Paramount» компаниясы Лундты 1947 жылғы «The Perils of Pauline» фильмінде Бетти Хаттонның басты рөлдегі серігі ретінде түсірді. Ол 1947 жылғы «Variety Girl» фильмінде эпизодтық рөлдерде ойнаған көптеген «Paramount» жұлдыздарының бірі болды. Фильм сыншылар тарапынан көбінесе жағымсыз бағаланды. Хал Уоллис оны 1949 жылғы «Менің досым Ирма» фильмінде Ирманың (Мари Уилсон) жігіті Ал рөлінде пайдаланды. Алайда, фильм Мартин мен Льюисті (Джерри Льюис Ал рөлін ойнауға ниеттенген, бірақ өзін дұрыс таңдамағанын түсінген) таныстырғаны үшін есімде қалды. Ол 1950 жылғы «No Man of Her Own» фильмінде Барбара Стэнвиктің ойынына көмектесті және 1950 жылғы «My Friend Irma Goes West» фильмінде Аль рөлін қайта ойнады. «Paramount» оған «Union Station» фильміне түсуге ұсыныс жасады, бірақ рөлді Уильям Холден ойнады. Лунд 1950 жылғы «Duchess of Idaho» фильмінде МGM үшін жалған махаббат рөлін ойнады; фильмде Эстер Уильямс пен Ван Джонсон басты рөлдерде ойнады. Брэкет оған Джин Тирни, Мириам Хопкинс және Тельма Риттермен бірге 1951 жылғы «The Mating Season» фильмінде тағы бір жақсы рөл берді. Ол 1951 жылғы «Darling, How Could You!» фильмінде Джоан Фонтейннің басты рөлдегі серігі болды. «Paramount» оны «Universal» компаниясына «Week End with Father» фильміне жалға беруді қалаған, бірақ ол бас тартты және уақытша жұмыстан шеттетілді.

Жалпыға бірдей

Лунд Paramount-тен Universal-ке кетті, онда ол Энн Шериданның "Сталь қалашығы" (1952) фильміндегі басты рөлде ойнады, Джефф Чандлерді ауыстырды. Ол Чандлермен "Апачи асуындағы шайқас" (1952) және Скотт Брейдимен "Бронко Бастер" (1952) фильмдерінде бірге ойнады, содан кейін Шериданмен "Көшенің ар жағында" (1952) қайта жұптасты.

Республика

Ол 1953 жылғы «Жас әйелдерді дарға асуға талпынды» вестерн фильмінде басты рөлде ойнады. Лунд Лана Тернермен бірге MGM студиясының «Latin Lovers» (1953) фильмінде тағы бір жалған махаббат рөлін сомдады. Ол бірнеше вестерн фильмдерде түсті: Fox студиясында Роберт Вагнерден кейін екінші рөлде ойнаған «Ақ қауырсын» (1955), ARC студиясында Роджер Корманның режиссерлік дебюті болған «Бес мылтық Батысқа» (1955), Universal студиясында Виктор Матурмен бірге түсірілген «Бас ақылсыз жылқы» (1955) және Republic студиясында Линда Дарнеллмен бірге түсірілген «Дакота оқиғасы» (1956). Осы шақта ол Columbia студиясындағы «Battle Stations» (1956) соғыс фильмінде де ойнады, сондай-ақ MGM студиясының «Жоғары қоғам» фильмінде Грейс Келлидің күйеуі Жордж рөлін ойнады, бұл «Филадельфия оқиғасы» фильмінің музыкалық нұсқасы болды. Ол Republic студиясының «Ренодағы махаббат» (1957) фильмінде басты рөлде ойнады. Оның соңғы жұмыстарының ішінде Columbia студиясындағы «Армиядағы ең әдемі кеме» (1960) және Universal студиясындағы «Егер ер адам жауап берсе» (1962) фильмдеріндегі эпизодтық рөлдер бар.

Жеке өмір

Лунд актриса және модель болған Мари Шартонға үйленген еді.