Merrill Lynch & Co.: Американдық инвестициялық банк тарихы

Кіріспе

Құрдымдаған американдық инвестициялық банкі, тарихи тәуелсіз корпорация «Меррилл Линч & Co., Inc.»

«Меррилл Линч & Co.» ресми түрде «Меррилл Линч, Пирс, Феннер және Смит Инкорпореттед» – 1914 жылдан 2009 жылдың қаңтарына дейін «Америка Банкі» сатып алғанға дейін және «BofA Securities» құрамына енгенге дейін тәуелсіз болған американдық инвестициялық банк болды. Фирма басты брокерлік және брокерлік-дилерлік қызметтерімен айналысты, ал кеңсесі Нью-Йорк қаласында, 250 Vesey Street мекенжайындағы 34 қабаттың барлығын алып жатты. Компания 2008 жылдың 14 қыркүйегінде, 2007-2008 жылдардағы қаржылық дағдарыстың ең қызу кезінде, «Lehman Brothers» банкротқа ұшыраған күндері «Америка Банкі» тарапынан сатып алынуға келісім берді. Сатып алу 2009 жылдың қаңтарында аяқталды, ал 2013 жылдың қазан айында «Merrill Lynch & Co., Inc.» «Bank of America Corporation»-ға біріктірілді.

Құрылғы және ерте тарихы

Компания 1914 жылдың 6 қаңтарында Чарльз Э. Мерилл Нью-Йорктегі Уолл-стриттегі 7-ші үйde Чарльз Э. Мерилл & Co. компаниясын ашқанда құрылды. Бірнеше айдан кейін Мериллдің досы Эдмунд К. Линч оған қосылды, ал 1915 жылы компанияның атауы ресми түрде «Меррилл, Линч және Ко.» болып өзгертілді. Ол кезде фирманың атында Мерилл мен Линч арасында үтір болған, ол 1938 жылы алынып тасталды. 1916 жылы фирмаға Уинтроп Х. Смит қосылды. Майкл Г. Риккарди «Merrill Lynch & Co.» компаниясында жеке капитал қорлары тобының басшысы болды. 1921 жылы компания «Pathé Exchange» компаниясын сатып алды, кейін ол «RKO Pictures» болып өзгерді. 1926 жылы фирма «Safeway Inc.» компаниясының бақылау үлесіне ие болды, нәтижесінде 1930 жылдардың басында шағын азық-түлік дүкені елдегі үшінші ірі азық-түлік дүкендер желісіне айналды. 1930 жылы Мерилл компанияны үлкен қайта құрудан өткізіп, компанияның бөлшек сауда брокерлік бизнесін «E. A. Pierce & Co.» (бұрынғы «A. H. Housman & Co.») компаниясына берді, бұл инвестициялық банк саласына назар аудару мақсатында жасалды. Бизнеспен бірге Мерилл өзінің көптеген қызметкерлерін, соның ішінде Линч пен Уинтроп Х. Смитті де ауыстырды. Чарльз Мерилл «E. A. Pierce» компаниясының кіші үлесін алды. 1930 жылдары «E. A. Pierce» АҚШ-тағы ең ірі брокерлік компания болып қала берді. Эдвард А. Пирс, Линч және Смит басшылығымен компания индустриядағы ең инновациялық компаниялардың бірі болды, олар бизнес процесіне IBM машиналарын енгізіп, жазбаларды сақтауды жаңартты. Сонымен қатар, 1938 жылға қарай «E. A. Pierce» 23 000 мильден астам телеграф сымдары бар жеке сым желісіне ие болды. Бұл сымдар әдетте тапсырыстарды беру үшін қолданылды. Нарықтағы күшті позициясына қарамастан, «E. A. Pierce» 1930 жылдары қаржылық қиындықтарға тап болды және жеткілікті капиталға ие болмады. 1938 жылы Линч қайтыс болғаннан кейін Смит Мериллмен, «E. A. Pierce» компаниясында кіші үлесі бар, екі компанияны біріктіру мүмкіндігі туралы келіссөздер жүргізе бастады. 1940 жылдың 1 сәуірінде «Merrill Lynch» компаниясы «E. A. Pierce & Co.» және «Cassatt & Co.» компанияларымен бірікті, «Cassatt & Co.» Филадельфиядағы брокерлік фирма болды, сонымен қатар «Merrill Lynch» және «E. A. Pierce» компанияларының да үлесі болды. Компания 1941 жылы Уолл-стриттегі алғашқы компаниялардың бірі болып жылдық қаржылық есепті жариялады. 1941 жылы «Merrill Lynch», «E. A. Pierce» және «Cassatt» компаниялары Нью-Орлеандағы инвестициялық банк және тауарлар компаниясы «Fenner & Beane» компаниясымен бірікті. 1930 жылдар бойы «Fenner & Beane» АҚШ-тағы екінші ірі бағалы қағаздар компаниясы болды. Біріктірілген компания, АҚШ-тағы бағалы қағаздар брокерлігі саласындағы нағыз көшбасшы болды және «Merrill Lynch, Pierce, Fenner & Beane» деп аталды.

The company was founded on January 6, 1914, when Charles E. Merrill opened Charles E. Merrill & Co. for business at 7 Wall Street in New York City. A few months later, Merrill's friend, Edmund C. Lynch, joined him, and in 1915 the name was officially changed to Merrill, Lynch & Co. At that time, the firm's name included a comma between Merrill and Lynch, which was dropped in 1938 In 1916, Winthrop H. Smith joined the firm. Michael G. Ricciardi served as the head of the private equity funds group at Merrill Lynch & Co. In 1921, the company purchased Pathé Exchange, which later became RKO Pictures. In 1926, the firm acquired a controlling interest in Safeway Inc., transforming the small grocery store into the country's third largest grocery store chain by the early 1930s. In 1930, Merrill led the firm through a major restructuring, spinning off the company's retail brokerage business to E. A. Pierce & Co. (formerly A. H. Housman & Co.) to focus on investment banking. Along with the business, Merrill also transferred the bulk of its employees, including Lynch and Winthrop H. Smith. Charles Merrill received a minority interest in E. A. Pierce in the transaction. Throughout the 1930s, E. A. Pierce remained the largest brokerage in the US. The firm, led by Edward A. Pierce, Lynch, and Smith would also prove one of the most innovative in the industry, introducing IBM machines into the business' record keeping. Additionally, by 1938, E. A. Pierce would control the largest wire network with a private network of over 23,000 miles of telegraph wires. These wires were typically used for orders. Despite its strong position in the market, E. A. Pierce was struggling financially in the 1930s and was thinly capitalized. Following the death of Lynch in 1938, Smith began discussions with Merrill, who owned a minority interest in E. A. Pierce, about a possible merger of the two firms. On April 1, 1940, Merrill Lynch merged with E. A. Pierce & Co. and Cassatt & Co., a Philadelphia based brokerage firm in which both Merrill Lynch and E. A. Pierce held an interest. The company became the first on Wall Street to publish an annual fiscal report in 1941. In 1941, Merrill Lynch, E. A. Pierce and Cassatt merged with Fenner & Beane, a New Orleans based investment bank and commodities company. Throughout the 1930s, Fenner & Beane was consistently the second largest securities firm in the US. The combined firm, which became the clear leader in securities brokerage in the US, was renamed Merrill Lynch, Pierce, Fenner & Beane.

Соғыстан кейінгі жылдар

1952 жылы компания Merrill Lynch & Co. холдингтік компаниясын құрды және жарты ғасырға жуық уақыттан кейін серіктестік ретінде ресми тіркелді. 1957 жылдың 31 желтоқсанында «Нью-Йорк Таймс» газеті бұл атауды «американдық мәдениеттің керемет үлгісі» деп атап, «16 жыл бойы танымал болғаннан кейін, Merrill Lynch, Pierce, Fenner және Beane оны өзгертуге кірісіп, осылайша брокерлік үйдің атын американдық тарихтың бір бөлігіне айналдырған адамды құрметтеуге мүмкіндік береді» деді. Бұл сөздер 1940 жылдан бері компанияны басқарып келген Уинтроп Х. Смит туралы айтылды. Бірігу нәтижесінде компания – Merrill Lynch, Pierce, Fenner & Smith Inc. – әлемдегі ең ірі бағалы қағаздар фирмасы болды, оның 98-ден астам қалада кеңселері және 28 биржада мүшелігі болды. 1958 жылдың 1 наурызында фирманың қаржы жылы басталғанда фирманың атауы «Merrill Lynch, Pierce, Fenner & Smith» болып өзгерді және компания Нью-Йорк қор биржасының мүшесі атанды. 1964 жылы Merrill Lynch АҚШ мемлекеттік бағалы қағаздарының жетекші дилері C. J. Devine & Co. компаниясын сатып алды. Бұл бірігуге Christopher J. Devine-ның 1963 жылдың мамырындағы қазасы себеп болды. C. J. Devine & Co. серіктестері, «The Devine Boys» деп танылған, Merrill Lynch Government Securities Inc. компаниясын құрды, бұл фирмаға мемлекеттік бағалы қағаздар нарығында берік орналасуға мүмкіндік берді. Мемлекеттік бағалы қағаздар бизнесі Merrill Lynch-ке 1970 және 1980 жылдары фирманың өсуіне ықпал еткен көптеген жаңа ақша нарығы өнімдерін және мемлекеттік облигацияларға арналған өзара қорларды құруға қажетті мүмкіндіктерді сыйлады.

ХХ ғасырдың аяғы

Брокерлік компанияның Канадада бірнеше жыл бойы бөлшек инвестиция бизнесіне қызығушылық танытқан серіктестері болды, 1990 жылы CIBC Wood Gundy-ге осы еншілес компанияны сатуға дейін. 1998 жылдың маусым айында Midland Walwyn Inc компаниясын сатып алу арқылы Merrill Lynch компаниясы Канаданың инвестициялық бизнесіне қайта оралды. Ол кезде Канада жеке инвестициялар нарығы бойынша жетінші орында тұрды. 2003 жылы Merrill Lynch жапондық анимация студиясы TMS Entertainment-тің екінші ірі акционеріне айналды. Қаржы министрлігіне жолданған есепте Merrill Lynch тобы 3,33 миллион акция сатып алып, TMS компаниясының 7,54 пайызына ие болғанын хабарлады. Merrill Lynch бұл үлесті тек инвестициялық мақсатта сатып алды және компания басқаруын өз бақылауына алу ниеті болған жоқ.

Атақтылық

Merrill Lynch өзінің 15,000 қаржылық кеңесшілерінің желісінің арқасында танымал болды, олар кейде "көктегі үйір" деп аталады, бұл оған тікелей кепілдік берген бағалы қағаздарды орналастыруға мүмкіндік берді. Ал, Morgan Stanley сияқты көптеген беделді Уолл-стрит фирмалары, өздері кепілдік берген бағалы қағаздарды орналастыру үшін тәуелсіз брокерлер тобына сүйенді. 1970 жылға дейін ол Уолл-стриттегі "католик" фирмасы ретінде танымал еді. Фирма 1971 жылы акцияларын биржада саудаға шығарды және әлемнің 40-тан астам елінде қызмет ететін, клиенттерінің активтері 1,8 триллион доллардан асатын көпұлтты корпорацияға айналды. 1977 жылы компания қолма-қол ақшаны басқару шотын (CMA) ұсынды, ол клиенттерге барлық қолма-қол ақшаларын ақша нарығындағы өзара инвестициялық қорларға аударуға, сондай-ақ чектерді қолдану және кредиттік карта алу мүмкіндіктерін берді. 1978 жылы ол White Weld & Co. ескі, бірақ беделді инвестициялық банкін сатып алып, бағалы қағаздарды кепілдендіру бизнесін күшейте түсті. Merrill Lynch өзінің Global Private Client қызметтерімен және күшті сату бөлімімен жақсы танымал болды.

Ориндж округіне қарасты елді мекен

Меррил Линч компаниясы Калифорния штатының Ориндж округімен 400 миллион доллар көлемінде келісім жасады, бұл келісім компанияның бұрынғы округ қазынашысы Роберт Ситронға тиіссіз және тәуекелді инвестицияларды сатқан деген айыптамаларды реттеуге бағытталған. Ситрон 1,69 миллиард доллар жоғалтты, бұл округті 1994 жылдың желтоқсанында банкротқа өтініш беруге мәжбүр етті. Округ оннан астам бағалы қағаздар компанияларын, кеңесшілерді және есепшілерді сотқа берді, бірақ Меррил 1998 жылдың маусым айында жауапкершілікті мойындамай келісімге келді. Округ барлығы 600 миллион доллар көлемінде қаражатты қайтарып алды, оның ішінде Меррилден 400 миллион доллар.

Субстандартты ипотекалық несиелер дағдарысы

2007 жылдың қараша айында «Меррилл Линч» субстандартты ипотекалық дағдарысқа байланысты 8,4 миллиард долларлық шығын есептегенін және бас атқарушы директоры Э. Стэнли О’Нилді қызметтен босататынын хабарлады. О’Нил бұрынғыда, Басқарма бекітуінсіз «Ваховиа» компаниясымен бірігу мүмкіндігін талқылаған, бірақ О’Нилдің жұмыстан босатылуынан кейін келіссөздер тоқтатылды. Сол айдың соңында компания коммерциялық қаржы бизнесін «Дженерал Электрик» компаниясына сататынын және капиталды көтеру мақсатында Сингапур үкіметінің инвестициялық тобы «Темасек Холдингс» компаниясына акцияларының басым бөлігін сататынын мәлімдеді. Бұл мәміле 6 миллиард доллардан астам қаржыны әкелді. 2007 жылдың шілдесінен 2008 жылдың шілдесіне дейінгі аралықта «Меррилл Линч» 19,2 миллиард доллар, яғни күніне 52 миллион доллар шығынға ұшырады. «Темасек Холдингс» компаниясы қаражатты сатып алуға және компанияға 3,4 миллиард доллар көлемінде инвестиция жасауға келісті. Нью-Йорк штатының бас прокуроры Эндрю Куомо 2008 жылдың тамызында «Меррилл Линч» ипотекалық кепілдікпен қамтамасыз етілген бағалы қағаздардың тәуекелдері туралы дұрыс емес мәлімдеме жасағаны үшін сотқа бермекке амалсыз болды. Осыған дейін бір апта бұрын «Меррилл Линч» аукциондық баға бойынша 12 миллиард долларлық қарызды сатып алуды ұсынған және сот процесіне таңырқаған еді. 2008 жылдың 22 тамызында бас директор Джон Тэйн Массачусетс штатының бас хатшысымен фирмаға 100 миллион доллардан кем депозиті бар клиенттерден барлық аукциондық бағалы қағаздарды 2008 жылдың қазан айынан бастап, 2009 жылдың қаңтарында кеңейтіле отырып сатып алу туралы келісім жасағанын жариялады. 2008 жылдың 5 қыркүйегінде «Голдман Сакс» компаниясы «Меррилл Линч» акцияларын «нақты сату» деңгейіне төмендетіп, компанияда одан әрі шығын болуы мүмкін екенін ескертті. 2008 жылдың қыркүйегінде «Блумберг» агенттігі «Меррилл Линч» ипотекалық кепілдікпен қамтамасыз етілген бағалы қағаздардан 51,8 миллиард доллар жоғалтқанын хабарлады. 2005 жылы «Меррилл» «Derivatives Week» журналының соңғы бетінде өзінің «Global Markets and Investing Group» тобының 2004 жылы CDO-ның №1 әлемдік андеррайтері болғанын мақтан тұтқан жарнама жариялаған. CDO-ға ипотекаларды тұрақты түрде жеткізу үшін «Меррилл» 2006 жылдың желтоқсанында елдегі ең ірі субстандартты несие берушілердің бірі «First Franklin Financial Corp.» компаниясын сатып алды. 2006-2007 жылдар аралығында «Меррилл» 93 миллиард долларлық 136 CDO-ның жетекші андеррайтері болды. 2007 жылдың соңына қарай осы CDO-лардың құны құлдырады, бірақ «Меррилл» олардың бір бөлігін сақтап, компанияға миллиардтаған долларлық шығын келтірді. 2008 жылдың ортасында «Меррилл» бұрын 30,6 миллиард долларға бағаланған CDO-лардың тобын «Lone Star Funds» компаниясына 1,7 миллиард доллар ақшаға және 5,1 миллиард долларлық несиеге сатты. 2009 жылдың сәуір айында облигациялық сақтандыру компаниясы «MBIA» «Меррилл Линч» компаниясын алаяқтық және тағы бес бұзушылыққа байланысты сотқа берді. Бұл «Меррилл» компаниясының ипотекалық кепілдікпен қамтамасыз етілген төрт қарызға байланысты «MBIA» компаниясынан сатып алған кредиттік дефолт своптарының «сақтандыру» шартына қатысты. Бұл «ML Series» CDO, «Бродерик CDO 2», «Хайридж ABS CDO I», «Бродерик CDO 3» және «Ньюбери Стрит CDO» болды. «MBIA» компаниясы, басқа да мәселелермен қатар, «Меррилл» компаниясы осы CDO-лардың сапасы туралы оны алдағанын және CDO-лардың күрделі табиғатын (CDO-лардың квадраты және кубы) CDO-лардың негізінде жасалған бағалы қағаздардағы өзі білетін проблемаларды жасыру үшін пайдаланғанын мәлімдеді. Алайда 2010 жылы судья Бернард Фрид бір айыптан басқа барлық айыптарды қабылдамады: «MBIA» компаниясының «Меррилл» CDO-ларға AAA рейтингі берілетініне уәде беріп, келісімшартты бұзғаны туралы талабы, бірақ шын мәнінде олар бұлай болмаған. CDO-лар құнын жоғалтқан кезде «MBIA» компаниясы «Меррилл» компаниясына үлкен сомада ақша беруге міндетті болды. «Меррилл» «MBIA» компаниясының талаптарын жоққа шығарды. 2009 жылы «Рабобанк» «Норма» атты CDO-ға қатысты «Меррилл» компаниясына шағым түсірді. Кейіннен «Рабобанк» «Меррилл» компаниясына қарсы ісі «SEC» компаниясының «Голдман Сакс» және оның «Abacaus» CDO-ларына қарсы айыптамаларымен өте ұқсас екенін мәлімдеді. «Рабобанк» «Magnetar Capital» атты хедж-фон «Норма» CDO-сына енгізілетін активтерді таңдап, оларға қарсы ставка жасағанын, бірақ «Меррилл» компаниясы «Рабобанк» компаниясына бұл туралы хабарламағанын мәлімдеді. Оның орнына «Рабобанк» компаниясы «Меррилл» компаниясы «NIR Group» компаниясының активтерді таңдап отырғанын айтқанын мәлімдеді. CDO құны құлдыраған кезде «Рабобанк» компаниясы «Меррилл» компаниясына үлкен сомада ақшалай қарыз болып қалды. «Меррилл» «Рабобанк» компаниясының аргументтерін жоққа шығарды, өкілі «Екі мәселе өзара байланысты емес және бүгінгі талаптар негізсіз ғана емес, сонымен қатар бір жыл бұрын берілген «Рабобанк» ісіне енгізілмеген» деді.

In November 2007, Merrill Lynch announced it would write down $8.4 billion in losses associated with the subprime mortgage crisis, and would remove E. Stanley O'Neal as its chief executive. O'Neal had earlier approached Wachovia about a merger without prior Board approval, but the talks ended after O'Neal's dismissal. Later that month, the firm announced it would sell its commercial finance business to General Electric, and would sell off major shares of its own stock to Temasek Holdings, a Singapore government investment group, in an effort to raise capital. The deal raised over $6 billion. In one year between July 2007 and July 2008, Merrill Lynch lost $19.2 billion, or $52 million daily. Temasek Holdings agreed to purchase the funds and increase its investment in the company by $3.4 billion. Andrew Cuomo, New York Attorney General, threatened to sue Merrill Lynch in August 2008 over its misrepresentation of the risk on mortgage backed securities. A week earlier, Merrill Lynch had offered to buy back $12 billion in auction rate debt and said it was surprised by the lawsuit. On August 22, 2008, CEO John Thain announced an agreement with the Massachusetts Secretary of the Commonwealth to buy back all auction rate securities from customers with less than $100 million in deposits with the firm, beginning in October 2008 and expanding in January 2009. On September 5, 2008 Goldman Sachs downgraded Merrill Lynch's stock to "conviction sell" and warned of further losses at the company. Bloomberg reported in September 2008 that Merrill Lynch had lost $51.8 billion on mortgage backed securities as part of the subprime mortgage crisis. In 2005 Merrill took out advertisements in the back of Derivatives Week magazine, touting the fact that its Global Markets and Investing Group was the "#1 global underwriter of CDOs in 2004". To provide a ready supply of mortgages for the CDOs, Merrill purchased First Franklin Financial Corp., one of the largest subprime lenders in the country, in December 2006. Between 2006 and 2007, Merrill was lead underwriter on 136 CDOs worth $93 billion. By the end of 2007, the value of these CDOs was collapsing, but Merrill had held onto portions of them, creating billions of dollars in losses for the company. In mid 2008, Merrill sold a group of CDOs that had once been valued at $30.6 billion to Lone Star Funds for $1.7 billion in cash and a $5.1 billion loan. In April 2009, bond insurance company MBIA sued Merrill Lynch for fraud and five other violations. These were related to the credit default swap "insurance" contracts Merrill had bought from MBIA on four of Merrill's mortgage based collateralized debt obligations. These were the "ML Series" CDOs, Broderick CDO 2, Highridge ABS CDO I, Broderick CDO 3, and Newbury Street CDO. MBIA claimed, among other things, that Merrill defrauded MBIA about the quality of these CDOs, and that it was using the complicated nature of these particular CDOs (CDOs squared and cubed) to hide the problems it knew about in the securities that the CDOs were based on. However, in 2010 Justice Bernard Fried disallowed all but one of the charges: the claim by MBIA that Merrill had committed breach of contract by promising the CDOs were worthy of an AAA rating when, it alleges, in reality they were not. When the CDOs lost value, MBIA wound up owing Merrill a large amount of money. Merrill disputed MBIA's claims. In 2009 Rabobank sued Merrill over a CDO named Norma. Rabobank later claimed that its case against Merrill was very similar to the SEC's fraud charges against Goldman Sachs and its Abacaus CDOs. Rabobank alleged that a hedge fund named Magnetar Capital had chosen assets to go into Norma, and allegedly bet against them, but that Merrill had not informed Rabobank of this fact. Instead, Rabobank alleges that Merrill told it that NIR Group was selecting the assets. When the CDO value tanked, Rabobank was left owing Merrill a large amount of money. Merrill disputed the arguments of Rabobank, with a spokesman claiming "The two matters are unrelated and the claims today are not only unfounded but weren't included in the Rabobank lawsuit filed nearly a year ago".

Bank of America-ға сату

Елеулі шығындардың себебі, оның кепілдік берілген борыштық міндеттемелер түріндегі ірі және сақтандырылмаған ипотекалық портфелінің құнының төмендеуі болды. Сауда серіктестерінің "Меррилл Линч" компаниясының төлем қабілеттілігіне және қысқа мерзімді қарызды қайта қаржыландыру мүмкіндігіне сенімсіздік білдіруі, оның сатылуына әкелді. 2008 жылдың 8 қыркүйегінде "Lehman Brothers" банкі ауыр қаржылық қиындыққа тап болды, оның аман қалуы күмәнді болды. Егер "Lehman Brothers" банкротқа ұшыраса, инвесторлар жұқпалы аурудың басқа инвестициялық банктерге таралуынан қорқады. 2008 жылдың 14 қыркүйегінде, жексенбі күні "Bank of America" компаниясы "Меррилл Линч" компаниясын 38,25 миллиард долларға акциялармен сатып алу туралы келіссөздер жүргізіп жатқанын хабарлады. Кейін сол күні "Меррилл Линч" компаниясы "Bank of America" компаниясына әрбір "Меррилл Линч" акциясына 0,8595 "Bank of America" акциясынан, яғни шамамен 50 миллиард долларға немесе акция бағасы 29 долларға сатылды. Бұл баға 12 қыркүйектегі жабылу бағасынан 70,1%-ға жоғары, ал "Меррилл" компаниясының акциясының 21 долларлық есептік құнынан 38%-ға жоғары болды, бірақ сонымен қатар 2007 жылдың қыркүйегіндегі бағасынан 61%-ға төмендеді. "Bank of America" компаниясының бас директоры Кеннет Льюис Конгресс алдындағы куәлігі, сондай-ақ Палатаның Бақылау комитеті жариялаған ішкі электрондық хаттар, бірігудің федералды шенеуніктердің қысымымен жүзеге асырылғанын көрсетті, олар мемлекеттік көмектің шарты ретінде "Bank of America" басшылығын ауыстыруды талап ететінін айтты. 2009 жылдың наурызында 2008 жылы "Merrill Lynch" компаниясы "AIG" компаниясымен жасалған сақтандыру келісімдерінен миллиардтаған доллар алғаны, оның ішінде "AIG" компаниясын құтқару үшін АҚШ салық төлеушілері ұсынған 6,8 миллиард доллар да бар екені хабарланды.

Bank of America-мен бірігуден кейін

Merrill Lynch-ті өз бизнесіне қосып алғаннан кейін, Bank of America Merrill Lynch-тің байлықты басқару қызметтерін ұсынуды жалғастырды және Merrill Lynch инвестициялық банкін жаңа құрылған BofA Securities-ке енгізді.

Талдаушы зерттеулер бойынша есеп айырысу

2002 жылы «Меррилл Линч» компаниясы қате ақпаратты зерттеулер ретінде жариялағаны үшін 100 миллион доллар айыппұл төледі. Нью-Йорк бас прокурорымен және басқа да штаттық бағалы қағаздарды реттеуші органдармен жасалған келісімнің аясында «Меррилл Линч» зерттеулерді толық ашуға және зерттеулерді инвестициялық банктік қызметтен бөліп қарауға келісті. «Меррилл Линч» компаниясының танымал аналитігі Генри Блоджетт компанияның электрондық хаттарында акциялар туралы пікірлер білдірген, бұл пікірлер «Меррилл Линч» компаниясының ресми жариялаған мәлімдемелерімен қақтығыс тудырды. 2003 жылы АҚШ Бағалы қағаздар және биржа комиссиясы оны бағалы қағаздармен алаяқтық жасады деп айыптады. Ол айыптауларды мойындамай не жоққа шығармай, келісімге келді және одан кейін бағалы қағаздар индустриясынан өмір бойына шеттетілді. Ол 2 миллион доллар айыппұл және 2 миллион доллар қайтарып берді. Сол кездегі бас директор Дэвид Комански: «Компанияның зерттеу жұмыстарындағы кәсіби стандарттарды сақтамағаны үшін клиенттерімізге, акционерлерімізге және қызметкерлерімізге өте кешірім сұраймын», – деді.

Enron/Merrill Lynch Нигериялық баржа

2004 жылы «Меррилл» басшыларының сотталуы «Enron» тергеуіндегі үкіметтің энергетикалық алыпқа есептік алаяқтық жасауға көмектескен банктер мен бағалы қағаздар фирмаларының қызметкерлеріне қылмыстық айып таққан жалғыз жағдай болды. Бұл іс 1999 жылы «Меррилл», «Enron» компаниясы және Нигерия жағалауындағы электр энергиясын өндіретін баржаларды сатуға қатысты. Талқылау бойынша, «Enron» компаниясының Нигериядағы энергетикалық баржаларға қатысты үлесін «Merrill Lynch» компаниясына 1999 жылы жасаған сату – «Enron» компаниясына салықтан бұрын 12 миллион доллар көлемінде заңсыз табыс табуға мүмкіндік берген көрінеу амал болды, бірақ шындығында нақты сату және пайда болған жоқ. «Мерриллдің» төрт бұрынғы жоғары лауазымды қызметкері мен «Enron» компаниясының екі бұрынғы орта деңгейдегі қызметкері құлшындық пен алаяқтық қылмыстары бойынша айыпталды. «Меррилл» өз келісімін жасады, банкирлерді жұмыстан босатып, құрылымдық қаржы операцияларына сыртқы бақылауға келісті. Сонымен қатар, ол АҚШ Бағалы қағаздар және биржалар комиссиясының азаматтық алаяқтық туралы талаптарын мойындамай-ақ, мойындамай-ақ реттеді.

Дискриминация айыппұлдары

2007 жылдың 26 маусымында АҚШ-тың тең жұмысқа орналастыру мүмкіндігі жөніндегі комиссиясы (EEOC) Merrill Lynch компаниясына қарсы сот процесін бастады, компанияның доктор Маджид Борумандты оның ирандық ұлты мен ислам дініне байланысты, оның қорғалған азаматтық құқықтарына "белгісіздікпен" қатысты кемсіткенін айыптап, сотқа берді. EEOC-нің талабына сәйкес, фирма мүшелері жасаған бұзушылықтар қасақана және өкпелікпен жасалған. 2007 жылдың 20 шілдесінде Merrill Lynch компаниясының тағы бір ирандық қызметкеріне жасаған зәбірлеуге қатысты басқа да бір іс бойынша, NASD төрелік кеңесі Merrill Lynch компаниясын оның бұрынғы ирандық қызметкері Фариборз Зоджаджиді оның парсы тегіне байланысты жұмыстан шығарғаны үшін 1,6 миллион доллар төлеуге міндеттеді. Merrill Lynch-тың әрекеттері Ұлттық Ирандық-Америкалық Кеңесі мен Америкалық Арабтарға қарсы дискриминация комитетінен реакция тудырды. Diversity Inc. журналының 2008 жылғы маусымдық санында Merrill Lynch компаниясын лесбиянка, гей, бисексуал және трансгендер қызметкерлері үшін үздік 10 компанияның бірі деп атады және жалпы әртүрлілік тұрғысынан АҚШ-тағы жетінші үздік компания деп таныды. 2007 жылы Diversity Magazine журналы Merrill Lynch компаниясын мүгедектер үшін АҚШ-тағы екінші үздік компания деп жариялады. 2008 жылдың 5 маусымынан бастап Merrill Lynch Батыс Азия, Таяу Шығыс және Солтүстік Африка (WAMENA) кәсіби желісін құрды, оның мақсаты – әртүрлі ортадағы қызметкерлерді қолдау және оларға қосымша ресурстар ұсыну. 2008 жылдың мамыр айында Diversity Edge журналы Merrill Lynch компаниясын "Көптүрлі колледж бітірушілері" бойынша АҚШ-тағы №1 компания деп атады, бұл рейтингте Microsoft компаниясын оқшаулады. 2008 жылдың 13 тамызында Нью-Джерси апелляциялық соты гей қызметкердің дискриминациялық ісі бойынша Merrill Lynch компаниясына қарсы шешім шығарды.

Рыноктық уақыт бойынша есеп айырысу

2002 жылы «Меррилл Линч» компаниясы Нью-Джерси штатындағы Форт-Ли кеңсесінде болған заңсыз қызметтердің нәтижесінде 10 миллион долларлық азаматтық айыппұл төледі. Үш қаржылық кеңесші және оларға аздау көмектескен төртінші бір адам, «Millennium Partners» клиенті үшін кем дегенде 521 өзара қорда және кемінде 40 өзгеруші аннуитеттердің 63 қосалқы шоттарында 12 457 мәміле жасады. «Millennium» қорлардың және қосалқы шоттардың жартысынан астамынан пайда тапты. «Millennium» пайда тапқан қорлардағы оның жалпы табысы шамамен 60 миллион долларды құрады. «Меррилл Линч» бұл қаржылық кеңесшілерді тиісінше қадағаламады, олардың нарық уақытын дұрыс есептемеуі инвестициялық қорлардан қысқа мерзімді пайданы шығарып алып, ұзақ мерзімді инвесторларға зиян келтірді.

2008 жылғы бонустар

"Меррилл Линч" компаниясы 27 миллиард долларлық зиянға ұшырағанына қарамастан, 2008 жылғы көрсеткіштері үшін миллиардтаған долларлық сыйлықтарды ("ерекше уақыт") деп сипаттаған. Осы сыйлықтардың жалпы сомасы 3,6 миллиард долларды құрады, бұл федералдық TARP бағдарламасынан алған қаржының үштен бір бөлігіне тең.