Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Леопольдо де Грегорио, 1-ші Эскулаше маркизі, ОВЕ (Мессина, 23 желтоқсан 1699 – Венеция, 15 қыркүйек 1785), испан тілінде Маркиз де Эскулаше, ал итальян тілінде Маркезе ди Сквильяче деп белгілі, Сицилияда туған испан мемлекет қайраткері. 1759-1766 жылдар аралығында Испанияның қаржы министрі қызметін атқарды.
Leopoldo de Gregorio, 1st Marquess of Esquilache, OWE (Messina, December 23, 1699 – Venice, September 15, 1785), known in Spanish as Marqués de Esquilache and in Italian as Marchese di Squilliace, was a Sicilian born Spanish statesman who was Minister of Finance of Spain between 1759 and 1766.
Өмірбаян
Мессинада туған де Грегорио, Карл III келгеннен бастап маркиздің 1785 жылғы өліміне дейін Испанияның Ағарту дәуіріндегі маңызды мемлекет қайраткерлерінің бірі болды. Неаполь армиясын әскери жабдықтармен қамтамасыз етудегі шеберлігі патшаға әсер етіп, оны жоғары лауазымға көтерді. 1755 жылы ол "Сквиллаче маркизі" атағын алды. Карл III-ті реформалармен таныстырған оның Сицилиядағы ұстазы Бернардо Тануччи болды. Тануччи екі Сицилияда қалып, Карлдың ұлы, екі Сицилия королі Фердинанд I-ге кеңес берсе де, шарттар бойынша екі тәжді біріктіру мүмкін болмады. Карл испан бюрократиясында жаңғырту мүмкіндігін көрген итальяндық реформаторлардың тобын өзімен бірге алып келді. Де Грегорио солардың бірі болды және Карлдың реформаларының алғашқы кезеңін жоспарлап жасады. Оның қатар испандықтардың киімдерін жаңғыртуға жасаған әрекеті Эскилаше көтерілісіне және оның қызметтен босатылуына себеп болды. Карл Эскилашені Венецияға елші етіп тағайындауға мәжбүр болды. Бұл шешімнен Карл да, Эскилаше де наразы болды. Эскилаше Испаниядағы өз шараларына ескерткіш орнатуға лайық екенін айтты, қала көшелерін тазартып, жаңа жолдар салып, бульварлар құрғанын, бірақ осының бәріне қарамастан жұмыстан шығарылғанын баяндады. Ол Венецияда қайтыс болды.
Born in Messina, de Gregorio was one of Enlightenment Spain's leading statesmen from the arrival of Charles III to the Marquis's death in 1785. His ability as a military supplier for the Neapolitan army impressed the king and raised him to royal prominence. He was created "Marquess of Squillace" in 1755. Charles III had been introduced to reform by his mentor in Sicily, Bernardo Tanucci. Although Tanucci remained behind in the Two Sicilies to advise Charles's son, King Ferdinand I of the Two Sicilies, as the two thrones could not be united by consequence of treaty, Charles carried with him a cadre of Italian reformers who saw potential in the Spanish bureaucracy for modernization. De Gregorio was one of them, and was the architect of the first phase of Charles' reforms. His attempt to modernize the apparel of the average Spaniard resulted in the Esquilache Riots and in his dismissal. Charles was forced to make Esquilache ambassador to Venice. It was a move that both Charles and Esquilache lamented. Esquilache felt that his measures in Spain had deserved a statue, and would comment that he had cleaned and paved the city streets and had created boulevards, and had nevertheless been dismissed. He died in Venice.