Рональд Криктон: Музыкалық сыншы және өнер қайраткерінің өмірі мен қызметі
Ronald Crichton
Рональд Кричтон (1913-2005) – Financial Times музыкалық сыншысы, өнер сардары. Әулеттен шыққан, мәдениеттің шебері ретінде танымал. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рональд Крайтон (1913 жылғы 28 желтоқсан – 2005 жылғы 16 қараша) 1960 және 1970 жылдары Financial Times газетінің музыка сыншысы болды. Ол Эрн графының әулетінен шыққан. Times газетінің қайтыс хабарында ол «өнерге қатысты барлық мәселелер туралы жаза және сөйлей алатын мәдениетті саңлақтар мектебінің соңғы өкілдерінің бірі» деп сипатталған.
Ronald Crichton (28 December 1913 – 16 November 2005) was a music critic for the Financial Times in the 1960s and 1970s. He was a scion of the Earls of Erne. In his Times obituary he was described as "one of the last of the school of those cultured mandarins who were able to write and talk about all matters concerning the arts."
Білім және ерте мансап
Ол Солтүстік Йоркширдегі Скарборо қаласында полковник Чарльз Уильям Гарри Крайтонның (1872–1958) және оның әйелі Дороти Модтың (1959 жылы қайтыс болған) ұлы ретінде дүниеге келді. Дороти Мод – Виконт Даун әулетінен шыққан Евстас Генри Доунейдің қызы. Ол Радли колледжінде және Оксфордтағы Крайст Черчте білім алды, онда француз тілін оқыды, сонымен қатар Университет опера клубы арқылы опера өнерін ашты, ол кезде клуб жаңа ғана құрылған болатын. Ол клубты 1934 жылғы қарашада Магдалена колледжінде Рамоның «Кастор мен Полюкс» операсының британдық тұңғыш қойылымын ұйымдастыруға көндірді. Оксфордты бітіргеннен кейін Крайтон Англо-француз өнер және туризм қоғамының хатшысы болды, осы арқылы француз театр труппаларының Ұлыбританияға келуін ұйымдастыра алды, ең әйгілісі – 1938 жылы Савой театрындағы Comédie Française-тің қойылымы. Ален Фурньедің «Le Grand Meaulnes» романындағы бір эпизодға негізделгенімен, Крайтон мазмұнына сәйкес либретто жазды, сондай-ақ пьесада қолданылған Форенің алты фортепиано туындысы мен әндерін таңдады (оларды Гай Уоррак оркестрледі). 1958 жылы Корольдік балет бұл операны қойылым репертуарына енгізіп, содан бері жүздеген рет сахнаға қойды.
He was born in Scarborough, North Yorkshire, the son of Colonel Charles William Harry Crichton, DSO (1872 1958), by his wife Dorothy Maud (who died in 1959), daughter of the Hon. Eustace Henry Dawnay, scion of the Viscounts Downe. He was educated at Radley College and Christ Church, Oxford, where he read French, but also discovered opera through the University Opera Club, then in its earliest days. He persuaded the club to mount the first British performance of Castor et Pollux by Rameau in November 1934 at Magdalen College. After Oxford Crichton became secretary of the Anglo French Art and Travel Society, through which he was able to organise the visits of French theatrical companies to the UK, most notably Comédie Française's appearance at the Savoy Theatre in 1938. Although based on an episode in Alain Fournier's novel Le Grand Meaulnes, Crichton produced a significantly adapted libretto, and also chose the six piano pieces and songs by Fauré used in the score (which were orchestrated by Guy Warrack). It was taken up by the Royal Ballet in 1958 and has subsequently received hundreds of performances.
Сыншыл
Соғыс кезінде Ұлыбритания мен Грекияда әскерде қызмет еткеннен кейін, Кричтон Британдық кеңесіне қосылды, онда ол келесі екі онжылдық бойы Грекияда, Бельгияда, Батыс Германияда және Лондонда жұмыс істеді. Оның жеке жазумен айналысуы 1960 жылдардың басында басталды, ал 1967 жылы ол The Financial Times газетіне толық уақытты сыншы ретінде кірді, 1972 жылы Эндрю Портерден бас музыка сыншысы қызметін қабылдады. Ол 1978 жылы FT-ден зейнетке шықты. Ол сонымен қатар Opera журналы мен The Dancing Times үшін жазды, Мануэль де Фалла мен Этель Смит еңбектері бойынша кітаптарды редакциялады, де Фалла туралы BBC Music Guide (1992) жазды және The New Grove Dictionary of Music (1979) және The New Grove Dictionary of Opera (1992) еңбектеріне үлес қосты. Кричтон өмірінің соңғы жылдарын өзінің серігі Хуан Сорианомен Истборн қаласында, кейіннен Сорианоның туған жері Барселонада өткізді. Ол 2005 жылы Барселонадан солтүстікке қарай 25 шақырым жерде орналасқан Аренис-де-Мар қаласында 91 жасында дүние салды. Ол сол кезде француз операсының тарихы туралы еңбек жазып жатқан болатын.
After serving in the Army in Britain and Greece during the war, Crichton joined the British Council, where he worked over the next two decades in Greece, Belgium, West Germany and London. His freelance writing began in the early 1960s, and in 1967 he joined The Financial Times as a full time critic, taking over from Andrew Porter as chief music critic in 1972. He retired from the FT in 1978. He also wrote for Opera magazine and The Dancing Times, edited books on the works of Manuel de Falla and Ethel Smyth, wrote the BBC Music Guide on de Falla (1992), and was a contributor to The New Grove Dictionary of Music (1979) and The New Grove Dictionary of Opera (1992). Crichton shared the latter years of his life with his partner Juan Soriano, in Eastbourne and later in Barcelona, where Soriano came from. He died at the age of 91 in 2005 in Arenys de Mar, a town some 25 miles to the north of Barcelona City. At the time he was working on a history of French opera.