Ивонна Сван: Өзінің қорғанысы үшін күрес және әйелдер құқығының тарихы
Yvonne Swan
Иә, міне сипаттама:
Ивонна Сван – Sinixt тайпасының белгілі белсендісі, өзін-өзі қорғау құқығын қорғаған. 1972 жылғы сот процесі әйелдер мен үндістер қозғалысына әсер етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Синикст үндісінің белсендісі Ивонн Л. Сван (туған есімі Ивонн Ванроу; 1943 жылы туған), сондай-ақ Ивонн Сван Ванроу деп те белгілі, – Синикст үндісінің белсендісі, бір кезде қасақана адам өлтіргені үшін айыпталып, мерзіміне дейін сотталған. Ол Колвилл үнді резервациясының Біріккен тайпаларының мүшесі. Сван 1972 жылы өзінің ұлын зорлауға тырысқан деген күдікпен ер адамды атып өлтіру ісі бойынша Ванроу тегімен танымал. Ол феминистік және американдық үнді қозғалысы үшін күрескен тұлғаға айналды. Оның ісі Вашингтон Жоғарғы сотына жетті, оның шешімі әйелдердің өзін-өзі қорғауына және заңға, сондай-ақ қазылар алқасының күдіктінің мінез-құлқын түсінуіне, жазылған әңгімелердің заңдылығына және сексуалдық шабуыл құрбандарының жағдайына елеулі әсер етті. 1943 жылы ол Вашингтон штатының Инчелиум қаласында, Колвилл үнді резервациясында дүниеге келді.
Sinixt Native American activist
Yvonne L. Swan (née Yvonne Wanrow; born 1943), also known as Yvonne Swan Wanrow, is a Sinixt Native American activist, who was once convicted of manslaughter and sentenced to probation. She is part of the Confederated Tribes of the Colville Reservation. Swan is known, under the surname Wanrow, for the 1972 trial concerning the shooting death of a man who had allegedly attempted to molest her son; she became a cause célèbre of the feminist and American Indian movement. Her case reached the Washington Supreme Court, where its outcome had far reaching effects on women's self defense and the law, and the manner in which juries interpret the behavior of a defendant, the legality of recorded conversations, and considerations for victims of sexual assault. in 1943, in Inchelium, Washington, a city on the Colville Indian Reservation.
Мемлекет Ванроуға қарсы
Вашингтон штаты Ванроуға қарсы ісі – ұлттық және халықаралық назар аударған кісі өлтіру ісі болды. 1972 жылдың тамызында Спокандағы досының үйінде Сван екі күтілмеген қонақты атып, біреуін өлтіріп, екіншісін жарақаттады, бұл әрекетті өзін-өзі қорғау деп түсіндірді. Полициямен телефон арқылы сөйлескеннен кейін, оған екінші дәрежелі кісі өлтіру және бірінші дәрежелі шабуыл жасау айыптары тағылды және ол тұтқындалды. Сот оны кінәлі деп танып, 20 жылға бас бостандығынан айырды. Апелляцияда сот төрешісінің бірнеше қателіктеріне байланысты үкім күштен шығарылды. Прокурорлар Вашингтон Жоғарғы Сотына шағым жасады, онда бұл шешім қолдау тапты. Жоғарғы Соттың бұл маңызды шешімі әйелдердің өзін-өзі қорғау құқығы мен заңнамаға елеулі әсер етті. 1979 жылдың 26 сәуірінде жаңа сот процесі басталмай тұрып, мемлекетпен келісімге келді. Сван кісі өлтіру және екінші дәрежелі шабуыл айыптарын мойындады, нәтижесінде бес жылға сынаққа жіберілді және бір жыл қоғамдық жұмыс істеуге міндеттелді. Сот процесінің жеті жылында ол тек алғашқы тұтқындалғаннан кейін үш күн түрмеде отырды.
State of Washington v. Wanrow was a murder case that drew national and international attention. In August, 1972, while at the home of a friend in Spokane, Swan shot two unwanted visitors, killing one man, and injuring the other, in what she claimed was self defense. After speaking to the police by phone, she was arrested and charged with second degree murder and first degree assault. A jury found her guilty and she was sentenced to 20 years. On appeal, the conviction was reversed on a number of errors by the trial judge. The prosecutors appealed to the Washington Supreme Court, where the reversal was upheld. The landmark Supreme Court opinion had far reaching effects on women's self defense and the law. Days before the retrial was set to begin, on April 26, 1979, an agreement was reached with the State. Swan pled guilty to the lesser charges of manslaughter and second degree assault, for which she received five years probation, and one year of community service. Her incarceration over the seven years of court proceedings amounted to the three days she spent in jail after her initial arrest.
Нәтижелер
1977 жылғы 7 қаңтарда Вашингтон штатының Жоғарғы сотының «Вашингтон штаты мен Уанроу» ісі бойынша қабылдаған шешімі заң алдындағы гендерлік теңдік үшін феминистік күресте маңызды жеңіс болды. Тарихи шешімде Жоғарғы Сот Ивон Вэнроудың қазылар алқасының оның іс-қимылдарын «жағдайды қабылдаулары тұрғысынан қарастыруға құқылы екенін, соның ішінде бұл қабылдаулар ұлтымыздың жыныстық дискриминацияның ұзақ және өкінішті тарихының нәтижесі болған жағдайларда да» құқылы екенін мәлімдеді. Вэнроу шешіміне дейін қазылар алқасының стандартты нұсқауларында «ақылға қонымды және сақты адам» не істер еді деген сұрақ қойылды, тіпті айыпталушы әйел болған жағдайда да; Вэнроу шешімі қылмыстық сотта әйел сотталған кезде қазылар алқасы «сол сияқты жағдайдағы ақылға қонымды әйел не істер еді» деген прецедент орнатты. «Мемлекетке қарсы Вэнроу» ісі кезінде Сван әйелдер қозғалысының белсенді спикері болды және оның атынан қаржы жинады. Американдық үнділер қозғалысы да Сванға көмектесті және қылмыстық сот жүйесіндегі үндістерге қатысты теңсіздікті көрсету мүмкіндігін пайдаланды. Ивон Вэнроуды қорғау комитетінің өкілі Эллен Эрт, комитет «қазылар алқасын үндістер туралы [қайта] білім беру үшін» сот процесін «мүмкіндігінше ұзаққа созуды» қалағанын айтты. Сван: «Егер мен америкалық үндіні өлтірген бай ақ әйел болсам, сот болмас еді. Бір аптадан кейін, 1973 жылғы 13 мамырда (аналар күні) мен бала зорлаушыны өлтіргенім үшін толыққанды ақ қазылар алқасының алдында айыпты деп танылдым. Мен Веслердің жыныстық қылмыскер екенін атудан бір күн бұрын естігеніммен, сотта бұл ақпаратты ұсынуға рұқсат берілмеді. Полиция таспасының осы айыпталуға себеп болуына екі рет рұқсат берілді». 2020 жылдың қазан айында 76 жасында Сван Канаданың Британдық Колумбия провинциясында Синикстің аборигендік жер құқықтарын қолдаған демонстрацияға қатысты. Кольвилл резервациясының Біріккен тайпаларының мүшелері, соның ішінде Сван және басқа Синикст ұрпақтары Вашингтон шекарасында жиналды. Бұл жиын Канада Жоғарғы сотында қаралып жатқан 10 жылдық аборигендік құқықтар ісінің соңғы шағымын білдірді. Қылмыстық істе айыпталушы, Синикст ұрпағы Рик Десаутель, ол Синикст жері деп мәлімдеген жердегі рәсімдік аң ауында бұғыны атып өлтірген. Канада үкіметі мұндай құқық жоқ деп мәлімдеді. Үкімет 1956 жылы Канададағы соңғы белгілі мүшесі қайтыс болғаннан кейін Синикст тайпасын заңды түрде жойылған деп жариялаған еді. Сван өзінің қатысуы Синикст мұрасын еске түсіретінін және туған жерді қайтару үшін жалғасатын күрестің бір бөлігі екенін айтты.
The January 7, 1977 Washington Supreme Court ruling in State of Washington v. Wanrow was an important victory for the feminist cause of gender equality before the law. In a landmark ruling, the Supreme Court, sitting en banc, declared that Yvonne Wanrow was entitled to have a jury consider her actions in the light of her "perceptions of the situation, including those perceptions which were the product of our nation's long and unfortunate history of sex discrimination." Before the Wanrow decision, standard jury instructions asked what a "reasonably prudent man" would have done, even if the accused was a woman; the Wanrow decision set a precedent that when a woman is tried in a criminal trial the juries should ask "what a reasonably prudent woman similarly situated would have done." Over the course of her State v. Wanrow years, Swan became an active speaker for the women's movement, which raised funds on her behalf. The American Indian Movement helped Swan, too, and took advantage of the opportunity to highlight unequal treatment of Native Americans by the criminal justice system. Ellen Earth, a spokesperson for the Yvonne Wanrow Defense Committee, stated that the committee wanted to "make the trial last as long as possible" in order to '[reeducate] the jury about Indians". Swan stated, "The trial would not have taken place had I been an affluent white woman who killed an American Indian. Instead, after one week, I was convicted by an all white jury on May 13, 1973 (Mother's Day) for killing a known child molester. I had heard about Wesler's background as a sex offender the night before the shooting, but was not allowed to bring up the information at trial. The police tape played a role in bringing about the conviction — the jury was allowed to hear it two times." In October, 2020, at age 76, Swan took part in a demonstration in support of Sinixt aboriginal land rights in British Columbia, Canada. The group, comprising mostly Confederated Tribe of the Colville Reservation members, including Swan and other Sinixt descendants, gathered at the Washington border, overlooking the crossing into BC. The gathering marked the final appeal of a 10 year old aboriginal rights case, being heard at the Supreme Court of Canada. The defendant, Sinixt descendent Rick Desautel, had shot an elk on a ceremonial hunt on what he claimed was Sinixt land in BC. The Canadian government held that no such right existed. The government had declared the Sinixt tribe legally extinct after the last known member in Canada died in 1956. Swan said her participation remembered her Sinixt heritage, and was part of the larger struggle to restore native homelands.