Кіріспе

Италияда жоғары білім негізінен мемлекеттік және мемлекеттік байланыстағы университеттердің кең және халықаралық желісі арқылы ұсынылады. Италияның мемлекеттік университеттері Италияның Білім министрлігінің қадағалауында болады. Кәсіптік білім беретін бірқатар жеке университеттер мен мемлекеттік орта білімнен кейінгі білім беру орталықтары да бар. Италия университеттері әлемдегі ең көне университеттердің қатарына жатады. Атап айтқанда, 1088 жылы негісталған және әлемдегі ең көне университет болып табылатын Болонья университеті, 1222 жылы негісталған Падуа университеті және 1224 жылы негісталған Неаполь университеті Еуропадағы ең көне мемлекеттік университеттердің ішінде. Италиядағы университеттердің көпшілігі мемлекеттік қаржыландыруды алады. 2019 жылы 33 итальяндық университет әлемнің ең жақсы 500 университетінің қатарына енді, бұл Ұлыбритания мен Германиядан кейін Еуропадағы үшінші ең көп көрсеткіш. Боккони университеті, Università Cattolica del Sacro Cuore, LUISS, Турин политехникалық университеті, Милан политехникалық университеті, Римнің Sapienza университеті және Милан университеті де әлемдегі үздік университеттердің қатарында саналады.

Жоғары жоғары оқу орындары

Жоғары білім беру мектебі (Grandes écoles) немесе Scuola Superiore Universitaria ұлттық және халықаралық деңгейде танылған атақтарды ұсынады, оның ішінде докторлық деңгейге тең келетін Diploma di Perfezionamento, Dottorato di Ricerca яғни ғылыми докторлық диссертациясы немесе Doctor Philosophiae яғни Ph. D. және Білім, университеттер және ғылыми зерттеулер министрлігі (Италия) (MIUR) толық дербес деп мойындайды. Олардың кейбіреулері жеке немесе бірлесіп жұмыс істейтін университеттермен, мысалы Болонья бизнес мектебі немесе Милан политехникалық институты сияқты магистрлік бағдарламаларды ұйымдастырады. "Университет статусына" ие үш жоғары білім беру мектебі, докторантуралық колледж статусына ие үш институт бар, олар жоғары және жоғары оқу орнынан кейінгі білім беру деңгейінде жұмыс істейді. Тағы тоғыз мектеп университеттердің тікелей бөлімшелері болып табылады (яғни, өздерінің "университет статусы" жоқ). Біріншісі - Scuola Normale Superiore di Pisa (1810 жылы Наполеон École Normale Supérieure филиалы ретінде құрған), атақты École Normale Supérieure-ден ұйымдастыру үлгісін алған. Сант-Анна жоғары оқу орны да Италияның білім беру саласындағы жетістіктерінің жалғасы ретінде ұзақ тарихқа ие, өйткені оның бастауы Scuola Normale Superiore di Pisa-ның Collegio Medico Giuridico және Conservatorio di Sant'Anna-да, тіпті 14 ғасырда пайда болған ескі білім беру мекемесінде жатыр. Бұл мекемелер жиі "Үздік мектептер" (яғни "Scuole di Eccellenza") деп аталады.

Кәсіби жоғары білім

Италиядағы жоғары білім беруді негізінен университеттер (Sistema di accreditamento degli studi universitari MIUR e verifica standard qualitativi ANVUR) және жоғары білім беру мекемелері қамтиды, орта білімнен кейін кәсіптік немесе кәсіптік білім беретін мектептердің саны өте аз. Бұл итальяндық орта білімнен кейінгі білім беру жүйесінің әлсіз тұсы деп есептеледі. Дегенмен, итальяндық жүйеде бірнеше кәсіптік мектептер мен курстар бар. Орта білімнен кейін кәсіптік білім алудың екі негізгі бағыты бар: "Istruzione e Formazione Tecnica Superiore" (IFTS; "Жоғары техникалық оқыту және білім беру") және "Istituti Tecnici Superiori" (ITS; "Жоғары техникалық институттар"). IFTS курстары 1990-жылдардың соңында құрылды және аймақтық деңгейде басқарылады. IFTS курсы 1-ден 2 жылға дейін созылады және көбінесе сол мамандыққа мамандандырылған орта мектеппен тығыз байланыста болады. Бұл курстар көбінесе нәтижелі болған жоқ: 2007 жылы орта білім алған 450 000 студенттің бар болғаны 2430-ы (0,54%) IFTS курсын тамамдады. 2008 жылы құрылған ITS курстары 2 жылға созылады және оларды жергілікті университеттер немесе мекемелермен бірлесіп екінші деңгейлі білім беру ұйымдары басқарады. 2013 жылы бар болғаны 59 кәсіптік жоғары білім беру курстары қолжетімді болды.