Кіріспе

Австралиялық-американдық актер және комедиан (1881–1951)

Леон Эррол (туған кезде Леонс Эррол Симс, 3 шілде 1881 – 12 қазан 1951) – Америка Құрама Штаттарындағы австралиялық-американдық комедиант және актер, 20 ғасырдың бірінші жартысында водевильде, Бродвейде және кинодағы өнерлерімен танымал болған.

Алғашқы жылдар

Сиднейде Джозеф пен Элизабет Симстің ұлы болып дүниеге келген. Еррол Сидней университетінде медицинаны оқыды. Университеттің жыл сайынғы қойылымы үшін материал жазып, режиссерлік жасап, актерлік рольдерде ойнағаннан кейін, оның қызығушылығы көңіл көтеруге ауысты.

Мансап

Еррол Австралия, Жаңа Зеландия және Ұлыбритания мен Ирландияда әртүрлі театрлық сахналарда, оның ішінде цирктерде, оперетталарда және Шекспир пьессаларын қойып өнер көрсетті. Оның азаматтыққа өтініш беруіне сәйкес (1914), ол алғаш рет 1898 жылы АҚШ-қа келді, Сан-Франциско портына жетті. 1905 жылы Орегон штатындағы Портленд қаласында ол гастрольдік вадевиль труппасын басқарды, жас комедия актер Роско Арбаклдың мансабына ерте үлес қосты. 1908 жылы ол АҚШ-ты өз үйі деп таңдады. 1911 жылы Эррол Бродвейдегі Зигфелд Фоллизінде, атап айтқанда, екі скетчте аңызға айналған Берт Уильямспен бірге Нью-Йорктегі үлкен сахнада өнер көрсетті. Эрролдың әпкесі Леда Эррол (туған тегі Симс) Зигфелд Фоллизінің жұлдызы Фанни Брайспен жақын дос болды және ол онымен бір және екі актілі пьесаларда Зигфелд Фоллизінде ойнады. Ол 1915 жылға дейін жыл сайын "Фолизі" қойылымдарында қатысты, сонымен қатар ол W. C. Fields, Ed Wynn, және Марион Дэвисті Зигфелд қыздарының бірі ретінде ұсынған шоудың режиссері ретінде де танылды. Вадевильдегі өнер көрсетулерін және Бродвейдегі оннан астам қойылымдарды үйлестіре жүріп, 1920 жылғы Джером Керннің "Салли" қойылымы сияқты, Эррол вадевильдегі сәттіліктің шыңына жетті: ол "Сарайда" бас рольде өнер көрсетті.

Фильмдер

Еррол өзінің алғашқы фильмін, «Nearly Spliced» атты қысқа комедиялық фильмді 1916 жылы (1921 жылға дейін жарыққа шықпады) шығыс жағалауындағы продюсер Джордж Клейн үшін түсірді. Ол Бродвейден кетіп, Голливудқа барып, «Салли» (1925) фильмінде ойнады. 1931 жылы Сэмюэл Голдуиннің «Жұма түні» фильмінде үшінші орында болды. Бұл фильмнің кассалық табысы көңіл көншітпеді, бірақ жалпы алғанда Эррол әртүрлі комедиялық рөлдерде фильмдерге сәтті ауысты. Оның комикалық ерекшелігі – резеңке аяқтармен қозғалғандай, шайқалып, тұрақсыз жүруі; бұл оған мас адамдарды сомдауда жақсы қызмет етті. 1933 жылы Эррол «Колумбия Пикчерс» компаниясында комедиялық қысқа фильмдердің жұлдызы болды; ол онда бір жыл жұмыс істеді. «Warner Bros.» компаниясында ол екі пионерлік үш түсті Technicolor қысқа фильмінде ойнады: «Service with a Smile» (1934 жылдың 28 шілдесінде жарық көрген) және «Good Morning, Eve!» (1934 жылдың 22 қыркүйегі). Біріншісі «RKO Radio Pictures» компаниясының «La Cucaracha» фильмін бес аптаға озып, алғашқы тікелей түсірілген, толық Technicolor фильмі болды. 1934 жылы Леон Эррол «RKO Radio Pictures» компаниясына ауысты және 1951 жылы қайтыс болғанға дейін жылына алты қысқа фильм түсіруді жалғастырды. Олардың көпшілігі некелік фарстар болды, онда Леон әдемі қызбен немесе қызықты бизнес-жобамен араласып, әйелінің (әдетте Дороти Грэйнджер) ашуына ұшырайтын еді; серияның тақырып әні – балалар өлеңі «London Bridge Is Falling Down». Леон Эррол Лупе Велеспен бірге түскен «Мексикалық Спитфайр» фильмдеріндегі (1939–1943) жанды ойнауымен жақсы есте қалды; Эрролдың екі рөлді қайталанатын рөлі – достық аға Матт және тұманды британдық дворян Лорд Эппинг болды. Ко-жұлдыз Велес қайтыс болғаннан кейін, «RKO» компаниясы «Spitfire» бөлімшесін сақтап, Эрролдың қатысуымен отандық фарстарды шығарды. «Monogram Pictures» компаниясы Эрролды «Джо Палока» спорттық комедиясының (1946–1950) сегіз фильмінде жекпе-жек менеджері Кнобби Уолш рөлінде ойнау үшін келісімшартқа отырғызды, олардың бірінде Эррол Лорд Эппингтің жұқа маскаланған нұсқасын сомдады. Эрролдың ең танымал сериялық емес рөлі – «Universal Pictures» компаниясының 1941 жылы шығарған «Never Give a Sucker an Even Break» комедиялық фильміндегі рөлі, онда оның әріптесі В. С. Филдс ойнады. «Universal» компаниясы Эрролды 14 көркем фильмге де түсірді. 1950 жылдың 4 ақпанында Эррол «The Ed Wynn Show» телешоуында қонақ ретінде пайда болды, ол батыс жағалауға тікелей эфирде көрсетілді және 1950 жылдың 18 ақпанында шығыс және орталық аймақтарда кинескоп фильмінде көрсетілді. Эрролдың соңғы фильмдерінің екіншісі – «Lord Epping Returns» (1951) 1939 жылғы «Мексикалық Спитфайр» фильмінде таныстырылған оның әйгілі кейіпкерін (және кейбір әзілдерін) қайта жаңғыртты. Эрролдың қысқа фильмдерінен алынған кадрлар «RKO» компаниясының «Variety Time», «Make Mine Laughs», «Footlight Varieties» және «Merry Mirthquakes» жинақталған фильмдеріне енгізілді. «RKO» компаниясы Леон Эрролдың ескі комедияларын 1950 жылдары қайта шығару арқылы оны көпшілік назарында ұстады. Оның «RKO» компаниясының қысқа фильмдері көп ұзамай синдикаттық теледидардың тұрақты бөлігіне айналды.

Жеке өмір

1906 жылы Эррол Колорадо штатының Денвер қаласында Стелла Шателайнға үйленді. Ол 1946 жылдың 7 қарашасында Лос-Анджелесте қайтыс болды. Бес жыл өткен соң, Эррол 1951 жылдың 12 қазанында 70 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Олардың балалары болмады.

Тану

Эррол Голливудтың Даңқ аллеясында, 6801 Голливуд бульварында жұлдызға ие. Ол 1960 жылдың 8 ақпанында ашылды.