Лес-Улис – Франциядағы Париж маңындағы қала. Эссон департаментінде орналасқан, жаңа құрылыс қаласы, Иль-де-Франс аймағында. Географиясы және орналасуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Франция, Иль-де-Франс аймағындағы коммуна.
Commune in Île de France, France
Ле-Юлис (le. z‿ylis) – Франциядағы Париждің оңтүстік-батыс шеткі аймағында (банлиу) орналасқан Эссон департаментіне қарасты коммуна. Париж орталығынан шамамен қашықтықта жатыр.
Les Ulis (le. z‿ylis) is a commune in the Essonne department located in the southwestern suburbs (banlieue) of Paris, France. It is from the centre of Paris.
Орналасқан жері
Лес-Улис – Париж агломерациясының оңтүстік-батысында және Эссон департаментінің солтүстік-батысында орналасқан жаңа қала. Ол Куртабёф үстіртінде жатыр, ол Иветта аңғарына, сонымен қатар Шеврез аңғары деп те аталатын, үстемдік етеді. Париж орталығынан оңтүстік-батысқа қарай 23 км, Эвриден солтүстік-батысқа қарай 20 км және Версальден оңтүстік-шығысқа қарай 14 км қашықтықта орналасқан.
Les Ulis is a new town located in the Île de France, in the south west of the Parisian agglomeration and in the north west of the Essonne department. It sits on the Courtabœuf plateau which dominates the Yvette valley, also known as the Chevreuse valley. It is 23 km to the south west of central Paris, 20 km north west of Évry and 14 km to the south east of Versailles.
География
Қала U пішіндес орналасқан, шамамен үш шақырымға екі шақырым, ал ауданы 680 гектарды құрайды. Ауданның 65%-дан астамы салынған, 17%-ы жартылай ауылдық, ал 16%-ы ауылдық жерлер немесе жалпы пайдаланымдағы жасыл кеңістіктерді құрайды. Француз Географиялық Ұлттық Институты қаланың координаттарын орталық нүктесі ретінде 48°40'56" солтүстік ендігі және 02°10'03" шығыс бойымын көрсетеді. Руйон өзенінің (өзеннің) бастауы көршілес Вильюст қаласында, коммуналық шекараға жақын жерде орналасқан. Қаланың ең төменгі нүктесі, Бур-сюр-Иветтпен шектесетін жерде, 87 метр биіктікте жатыр. Қаланың көп бөлігі орташа биіктігі 150 метрден жоғары орналасқан. Оның ең биік нүктесі 170 метрді құрайды. Оның үстіне салынған жері саз, құм және диірмен тасынан тұрады. Қала негізгі тас жолдармен бөлінген ерекше аудандарға бөлінген. Шығыс жағында ірі өнеркәсіптік аймақ орналасқан. Батысында тұрғын үй ауданы бар, оның көп бөлігі төрт ауданда топтастырылған 33 HLM биік үйлерден тұрады. Қала 1970-ші жылдары архитекторлар Роберт Камелот, Франсуа Прийер және Жорж Анри Пингуссонның Ле Корбюзье принциптеріне сәйкес жоспарланып, салынған. Оның биік үйлері плиталардың үстіне орнатылған, сондықтан оларға көше деңгейінен жоғары жаяу жүргіншілер жолдары арқылы кіруге болады. Қаланың солтүстігінде үлкен қалалық саябақ бар.
The town is laid out in the form of a U, approximately three kilometres by two kilometres, and covers 680 hectares. Over 65% of the area is built up, 17% is semi rural and 16% is either rural or comprises communal green space. The French Institut Géographique National gives the co ordinates of the town as 48°40'56" N and 02°10'03" E at the central point. The source of the minor river Rouillon (river) is in the neighbouring town of Villejust, close to the communal border. The lowest point of the town, at the point where it meets Bures sur Yvette, is at an altitude of 87m. Most of the town is situated at an average altitude of over 150m. Its highest point is at 170m. The land on which it is built consists of clay, sand and millstone. The town is divided into distinct neighbourhoods by the main roads running through it. To the east is a large industrial zone. To the west is the residential area, a large part of which consists of 33 HLM tower blocks, grouped into four neighbourhoods. The town was conceived and built in the 1970s according to the precepts of Le Corbusier by architects Robert Camelot, François Prieur and Georges Henri Pingusson. Its tower blocks are raised on slabs so that they are accessed above street level by means of pedestrian walkways. The town incorporates a large urban park, to the north.
Көлік
RER B желісі Шеврзе арқылы өтеді, ал жергілікті автобус қызметтері Орсей және Бурес-сюр-Иветтедегі теміржол станцияларына қол жеткізуді қамтамасыз етеді. Лес-Улис маңызды автожолдардың тоғысқан жерінде орналасқан. Олардың ең маңыздысы – 118 ұлттық жолы, Маркоуссис қаласымен шектесетін жерде 104 ұлттық жолымен қиылысады.
Line B of the RER runs through the Chevreuse and local bus services give access to the train stations at Orsay and Bures sur Yvette. Les Ulis finds itself at a significant meeting point of motorways. The most significant of these, the route nationale 118, meets the route nationale 104 at an interchange on the communal border with the town of Marcoussis.
Тарих
1977 жылы көршілес Вильюст қаласында қола дәуірінің құралдары табылғандығы, қазіргі Лес-Улис орналасқан аймақта тарихи тұрған адамдар болған болуы мүмкін деген жорамал тудырды. Рим дәуірінде Куртабоф үстіртінде рустикалық виллалар орналасқан. Олардың бірі, «Вилла Бона» атымен жақын орналасқан Виллебон-сюр-Иветке есім берген. Бірнешесін Усло есімді жер иесі салған, оның аты Лес-Улис есімімен байланысты болуы мүмкін. Атаудың шығу тегі ескі француз тіліндегі «usler» сөзімен де байланысты болуы мүмкін, ол «өртпен жою» деген мағынаны білдіреді. Бұл аймақ бұрын орманды болған, бірақ Орта ғасырларда кесілген. «Уллис» атауы алғаш рет 1382 жылғы монастырь тізімінде феодалдық иелік ретінде тіркелген. 1712 жылы бұл жер Париждің маңызды мемлекеттік қызметкері Шарль Бушеге тиесілі болған. 1767 жылы ол граф Пьер Гаспар Мари Гримо д’Орсейге өткен. 160 гектар жерді алып жатқан «Гранд Вивье» атты ірі шаруашылық, жердің көп бөлігін пайдаланған. Онда ірі қара мал мен қой өсіріліп, бидай, картоп, клубника және қызылша егілген. Сондай-ақ, жерде дистилляциялық завод та болған. 1867 жылы «Линь де Со» теміржол ашылды, ол қазіргі қаланың батысынан өтті. 1960 жылы Куртабоф индустриалды паркін дамыту туралы шешім қабылданды, ал сол жылдың 30 қарашасында оған ілесіп, он мың үйге арналған басымдықпен дамыту аймағын құру туралы шешім қабылданды. Бұл тұрғын үй жобасына бұрын Буре-сюр-Иветт және Орсей коммуналарына тиесілі болған төрт шаруашылықтан құралған 265 гектар жер бөлінді. 1964 жылдың 13 наурызында аймақтың дамуын бақылау үшін Бурес-Орсей қалалық округі құрылды. Индустриалды аймаққа қажетті жолдар мен коммуникациялар 1966 жылдың шілдесіне дейін аяқталды, ал алғашқы кәсіпорын – AtoChem (қазіргі Total S.A. құрамындағы) келесі жылы көшіп келді. Hewlett Packard компаниясы 1968 жылы индустриалды аймақтағы француздық штаб-пәтерін құрды. Сол жылы Лес-Улиске алғашқы тұрғындар көшіп келді, бірақ барлық үйлерде әлі су болмады. Лес-Улис қаласының алғашқы муниципалдық кеңесі 1971 жылы сайланды. 1973 жылы Carrefour қолдауымен Ulis 2 сауда орталығы ашылды. 1975 жылғы халық санауы бойынша Лес-Улисте 20 283 адам тұрды. Бұл көрсеткіш Буре-сюр-Иветт және Орсей қалаларының халқынан едәуір көп болғандықтан, 14 наурызда қаланың әкімшілік жауапкершілігін бөліскен екі қаланың халқы арасында үш ұсыныстың қайсысын таңдау керектігін анықтау үшін жергілікті референдум өтті: қазіргі жағдайды сақтау; үш қаланы біріктіретін жаңа коммуна құру; Лес-Улис үшін жаңа коммуна құру. Орсей және Буре-сюр-Иветте сайлаушылардың 50%-дан астамы соңғы нұсқаны қолдады, ал Лес-Улисте көпшілік үш қаланы біріктіретін коммунаны жақтады. Екі муниципалитет кеңесі де Лес-Улис үшін жаңа коммуна құруды қолдады. Эссон префекті Поль Кусеран 1977 жылдың 17 ақпанында Лес-Улисті департаменттің 196-шы коммунасы ретінде құрды. 1977 жылдың наурыз айында Поль Лорьен Лес-Улис қаласының мэрі болып сайланды, ал қала құрылыс жұмыстары жүріп жатқанда дамыды. Ол қалалық әкімшілік ғимаратының, базардың, кітапхана-мәдени орталықтың (жазушы Борис Вианның есімімен аталған) салынуын қадағалады. 1982 жылы Лес-Улис қаласының халқы 28 223 адамды құрады. 1985 жылы ол кантонға айналды.
The discovery in 1977 of Bronze Age tools in the neighbouring town of Villejust suggests the possibility of pre historic human occupation of the area that is today Les Ulis. During the Roman era, villas rustica occupied the Courtabœuf plateau. One, the "Villa Bona" gives its name to nearby Villebon sur Yvette. A number were constructed by a property owner named Uslo, whose name might conceivably be connected to that of Les Ulis. It is also possible that the name is related to the Old French usler, meaning to raze by fire. The area was at one time wooded, but was cleared during the Middle Ages. The name "Ullys" is first recorded as that of a feudal fee in a monastic inventory of 1382. In 1712, this land is recorded as belonging to Charles Boucher, an important Parisian civil servant. In 1767, it was transferred to Count Pierre Gaspard Marie Grimod d'Orsay. A significant farm of 160 hectares, the Grand Vivier, occupied much of the land. It raised cattle and sheep and cultivated wheat, potato, strawberry and beet. There was also a distillery on the land. The Ligne de Sceaux railway opened in 1867, passing just to the west of the present day town. The development of the Courtabœuf industrial park was decided on in 1960, accompanied on 30 November that year by a decision to create a priority development zone for ten thousand homes to sit alongside it. 265 hectares of land comprising four farms, previously belonging to the communes of Bures sur Yvette and Orsay, were set aside for this housing project. On 13 March 1964, an urban district of Bures Orsay was established to oversee the development of the area. Road and utilities for the industrial zone were completed by July 1966, with the first business, AtoChem (part of what is now Total S. A. ), moving in the following year. Hewlett Packard created its French headquarters in the industrial zone in 1968. In the same year, the first residents moved into Les Ulis, although running water was not yet available in all homes. The first municipal council for Les Ulis was elected in 1971. In 1973, a shopping centre, Ulis 2, was opened under the auspices of Carrefour. A census of 1975 records 20,283 people living in Les Ulis. Because this was significantly greater than the populations of both Bures sur Yvette and Orsay, which shared administrative responsibility for the town, a local plebiscite was held on 14 March 1976 to decide between three propositions: maintaining the status quo; creating a new commune comprising the three towns; creating a new commune for Les Ulis. Just over 50% of voters in Orsay and Bures sur Yvette favoured the last option, whereas a majority in Les Ulis favoured a commune comprising the three towns. Both municipal councils voted in favour of the creation of a new commune for Les Ulis. The Prefect of Essonne, Paul Cousserand, created Les Ulis as the 196th commune of the department on 17 February 1977. In March 1977, Paul Lorident was elected mayor of Les Ulis, whilst the town remained in construction. He oversaw the building of a town hall, a market, a hybrid library and a cultural centre, named after the writer Boris Vian. In 1982, the population of Les Ulis was 28,223. In 1985, it became a canton.
Халық саны
Лес-Улис тұрғындары улисиендер деп аталады.
Inhabitants of Les Ulis are known as Ulissiens.
Экономика
Еуропадағы ең ірі өнеркәсіптік аймақ (үшінші сектор) Courtabœuf Activité паркінде (ауданы: 378 га) шоғырланған, онда 1000-нан астам компания 24 500 адамды жұмыспен қамтиды. Бұл аймақ үш коммунаны қамтиды: Лес-Улис (бастысы), Вильбон-сюр-Иветт және Вильюст. Hewlett Packard және Apple сияқты көптеген компаниялардың француздық бас кеңселерi осы аймақта орналасқан.
The biggest industrial area (tertiary) in Europe is concentrated in Parc d'Activité de Courtabœuf (area: 378 ha) with more than 1,000 companies employing 24,500 people. This area is spread over three communes: Les Ulis (mainly), Villebon sur Yvette and Villejust. Many companies such as Hewlett Packard and Apple have their French head offices in this area.