Кіріспе

The Phil Harris Alice Faye Show) - 1948 жылдан 1954 жылға дейін NBC радиоарнасында Alice Faye және Phil Harris бас рөлдерде ойнаған комедиялық радио бағдарламасы. Харрис бұрын радио тыңдаушыларына топ жетекшісі ретінде және Джек Бенни бағдарламасындағы сол аттас актерлік құрамның мүшесі ретінде танымал болған, ал Фей Руди Валленің түрлі шоулары сияқты бағдарламаларға жиі шақырылатын. «Фитч Бандвагон» музыкалық және комедиялық түрлі бағдарламасында жұлдызға айналғаннан кейін, шоу толыққанды комедиялық форматқа өзгертілді, онда Харрис пен Фей өзінің фантастикалық бейнесін шоу-бизнеспен айналысатын, екі қызын тәрбиелеп отырған отбасы ретінде сомдады.

Актерлік құрам

Фил Харрис – Шоудың ойдан шығарылған нұсқасының серіктесі ретінде өзінің ойдан шығарылған бейнесі. Элис Фэй – Шоудың ойдан шығарылған нұсқасының серіктесі ретінде өзінің ойдан шығарылған бейнесі. Эллиотт Льюис – Сол қолмен ойнайтын гитарист Фрэнк Ремли. 1952 жылы кейіпкердің аты Эллиотт Льюис деп өзгертілді. Жаннин Руз – Элис пен Филдің үлкен қызы, анасынан ажырату үшін "Бейби Элис" немесе "Кішкентай Элис" деп аталды. Энн Уитфилд – Филис, Элис пен Филдің кіші қызы. Ол әкесіне ұқсайды. Уолтер Тетли – Джулиус Абруцио, жаман мінезді дүкенші ұл. Роберт Норт (кейінгі маусымдарда Джон Хаббард) – Элиссің әзілсіз кіші інісі/бизнес-менеджері Вилли Фэй. Гейл Гордон – Мистер Скотт, Rexall компаниясының президенті (шоудың демеушісі) және, демек, Филдің бастығы. RCA демеуші болған соң, Мистер Скотт Rexall компаниясынан жұмыстан босатылып, RCA компаниясына жұмысқа алынды. Лоис Корбет – Миссис Скотт, Мистер Скотттың әйелі. Шелдон Леонард – Гроган, кейде Филге "көмектесуге" тырысатын қылмыскер. Дик Лейн – Миллиган, бурлеск-шоудың жылдам сөйлейтін продюсері. Сондай-ақ, Гроганды алғаш ойнаған актер. Алан Рид – Полиция қызметкері сияқты түрлі эпизодтық рөлдер. Марта Уэнтворт – Түрлі эпизодтық рөлдер, соның ішінде әйел күрескер Миртл.

Белгілі қонақтар

Джек Бенни, Мел Бланк, Энди Девайн, Мартин және Льюис, Дон Уилсон және Эд Кеммер мен Лин Осборн («Космикалық патрульдің» Командирі Кори және кадет Хэппи).

Тарих

1936 жылдан бері Харрис «Джек Бенни» бағдарламасының комедиялық тірегі және музыкалық директоры болды; Фэй Руди Валле сияқты бағдарламаларда жиі қонақ шақырылған. Олардың некесі 1941 жылы «Бенни шоу» эпизодына арналды. 1946 жылы олар NBC телеарнасының 1938 жылдан бері жексенбі кешіндегі музыкалық және комедиялық шоуы – «The Fitch Bandwagon» бағдарламасын жүргізуге шақырылды. Бұл шоуда Томми Дорси, Джимми Грир, Гарри Джеймс, Фредди Мартин, Ян Савитт және Гарри Сосник сияқты оркестрлер өнер көрсетті. «The Big Broadcast 1920–1950» кітабында Фрэнк Бакстон мен Билл Оуэн былай жазды: «Көптеген адамдар «The Fitch Bandwagon» бағдарламасының NBC телеарнасында Джек Беннидің сағат 19:00-де, ал Эдгар Бергеннің сағат 20:00-де көрсетілімі арасында орналасуы сәттілік болды деп ойласа да, [шоу] жексенбі кешкі ойын-сауық бағдарламаларын дамытуға үлкен үлес қосты, себебі оның пайда болуына дейін көптеген телеарналар жексенбілік бағдарламалардың діни немесе маңызды мазмұнда болуы керек деп санды». 1947 жылы Харрис пен Фэй отбасылық сценкаларының танымалдылығы бағдарламаны олардың жеке комедиялық алаңына айналдырды. 1948 жылдың 3 қазанында хабаршы Билл Форман «Рексаллдан баршаңызға зор денсаулық тілеймін!» деп айтқанда, «Фил Харрис және Элис Фэй шоуы» Рексаллтың демеушілігімен тәуелсіз өмірін бастады, алғашқы сюжет желісінде олардың шарттық келісімге қол қойған күні көрсетілді. Шоу тез арада табысқа жетті және NBC жексенбілік бағдарламаларының қуатты құрамындағы өзінің орнын тиімді пайдаланды. Олар радио және музыка жұлдыздары болып, екі қызының (Харристердің өзінің қыздарының орнына актрисалар Жаннин Руз және Энн Уитфилд ойнады) ата-анасы рөлін сомдады. Харрис өзінің кейіпкерін Бенни шоуындағы алкоголь мен әйелдерге құмар, хипстерлік тілде сөйлейтін еркек образынан, бірақ Фэйдің көмегіне мұқтаж, адал күйеуге, кейде оның әйелінің тікенді, бірақ әрқашан махаббатқа толы мінезіне айналдырды. Оның шашы мен мақтандығы туралы әңгімелер әзілге айналды. Харрис досы Франк Ремлидің спирттік ішімдіктерге құмарлығы туралы жиі әзілдер айтты, бұл Харристің бұрынғы Бенни кейіпкерінің жалғасы болды. Шоудың сценаристтері Рей Сингер мен Дик Шевилат Фэйдің «Fallen Angel» фильмін түсірудегі тәжірибесін мета-әзілдердің көзі ретінде пайдаланып, оны сұранысқа ие, бай жұлдыз ретінде бейнеледі. Тарихшылардың пікірінше, бұл оның бұрынғы студиясына ироничный сын болды, сондықтан хабаршы Билл Форман әр бағдарламаны «Элис Фэй 20th Century Fox компаниясының рұхсатымен көрсетіледі» деп аяқтады. Шындығында, Фэйдің келісім-шарты Даррил Занук Линда Дарнеллдің пайдасына оның сахналарын қысқартқаннан кейін, одан бас тартқан кезде бұзылған еді. Харристің радиодағы кейіпкері де кейде тіл мен контекстті дұрыс қолдана алмайтын, Грейси Алленнің алты бөлігі мен Йоги Берраның жарты ондаған бөлігінен құралған рөлде бейнеленді. («Егер Гилберт Эд Салливанға сенбесе, «Микадо» ешқашан жазылмаған болар еді!») Шоудың саркастикалық юморы мен дебашті түнгі өмірге жасалған сілтемелер оркестр жетекшісі мен оның әнші әйелі туралы «Оззи мен Харриеттің оқиғалары» сияқты басқа бағдарламалардың ізгілігінен асып түсті.

Жазу

Бірінші маусымның (1946–1947) сақталған көптеген эпизодтарын Джо Коннолли мен Боб Мошер жазған. Рей Сингер мен Дик Шевилат 2-7 маусымдарға (1948–1953) шоудың жалғыз авторлары болғанға дейін, бірінші маусымның бірнеше эпизодтарын жазды. Жетінші маусымның соңында олар NBC телеарнасы үшін "Бұл керемет өмір" ситкомын жазу үшін кетіп қалды. Сегізінші маусымның (1953–1954) алғашқы 14 эпизодын жазушылар тобы жеке немесе жұптармен/үштіктермен жазды: Эд Джеймс, Рей Бреннер, Лу Дермон, Джек Дуглас, Марвин Фишер, Фрэнк Голд, Ал Шварц және Фил Шукен. Сегізінші маусымның қалған бөлігін Джек Дуглас пен Марвин Фишер жазды. Сегізінші маусымда Уилли, Мистер мен Миссис Скотт және Гроган болмады. Шоудың барлық уақытында бірнеше эпизодтар қайта өңделді, жаңартылды немесе толығымен қайта жазылды, оның ішінде жылдық Рождестволық эпизод ("Санта-Клаусты іздеу"), "Қан беру", "Өзіңе теледидар жасау", "Кішкентай Алистің алғашқы танысуы" және "Қабырға қағазымен жабу" эпизодтары.

Демеушілік

Аңызға айналған актер Гейл Гордон көбінесе Г. Скотт рөлінде пайда болатын, ол нақты Рексалл демеушісінің сәл мақтаншыл және тілдік тілдік өкілі болатын. Әрбір бағдарлама Рексаллдың маңызды жарнамасымен басталып, аяқталар еді, оны "Рексалл отбасылық дәріханашысы" деп аталатын, тәжірибелі киноактер Гриф Барнетт дауыстап оқитын. Бір қызық оқиға Скотттың Харриске деген жеккөрушілігіне байланысты болды, ол Элис Фейді бағдарламада ұстап тұру үшін оның жұмысын қажетсіз деп есептеді. Тағы бір оқиға Харристің Рексалл брендін дұрыс танымауымен байланысты болды (мысалы, компанияның тауарлық белгісінің түстерін көк және қызғылт емес, қызғылт және күлгін деп атады) – егер ол оларды есіне алса. Рексалл 1950 жылға дейін Фил Харрис пен Элис Фей бағдарламасына демеушілік етті, содан кейін олар қарсыласы CBS-тің "Амос 'н' Энди Шоу" бағдарламасына көшті. Біраз уақыттан кейін RCA Victor бағдарламаны 1954 жылдың соңына дейін өздеріне алды, сол кезде Гейл Гордонның Мистер Скотты сол сатирикалық көзқараспен жаңа демеушіні ұсынуға көшті, бірақ Мистер мен Миссис Скотт 6-шы маусымнан кейін жоғалып кетті. RCA-ға демеушілік құқығының ауысуы Харристерге үй жануары әкелді: "Оның қожайынының дауысы" атты әйгілі картинадағы Виктрола мүйізіне құлағын тіккен Ниппер есімді терьер, ол көп жылдар бойы RCA логотипі ретінде қызмет етті. Харрис кейде итке картинаға сілтеме жасап: "Отыр, бала. Қожайыныңның дауысын тыңда!" дейтін. Сегізінші маусымда Ниппердің орнына 180 фунт салмақты Герман есімді Сен-Бернар иті келді, оның үрлеуін Пинто Колвиг орындады.

Музыка

Кейбір эпизодтар екі музыкалық үзіліссіз өтпейтін, әдетте Харристің достық баритонымен орындалған көңілді немесе жаңалықты ән мен Фейдің мейірімді контральтосымен орындалған баллада немесе жұмсақ свинг болды. Кейде олар музыкалық рөлдерді ауыстырып, Харрис балладаны, ал Фей қарқынды свингті орындады. Уолтер Шарф бағдарламаның музыкалық директоры сегізінші маусымның ортасына дейін болды, содан кейін Скип Мартин музыкалық директор болды. Сегізінші маусымда Ред Николс және оның "Бес Тиын" тобы Филдің әндеріне диксиленд стилінде сүйемелдеді. Бағдарламаның тақырып әні 1926 жылғы джаз стандарты "Sunday" болды (музыкасын Честер Конн, сөзін Джул Стайн, Бенни Крюгер және Нед Миллер жазған). Шоу бірінші жарнамадан кейін "Rose Room" әнін екінші тақырыптық ән ретінде пайдаланды. Бұл 1932 жылғы "Фил Харрис Шоуының" би музыкасының тақырыбы болған.

Қосалқы кейіпкерлер

Харрис кейіпкерін оның досы, сол жақ қолды гитарист Фрэнк Ремли жиі қиындыққа салып қоятын. Фрэнк Ремли – Джек Бенни бағдарламасының тобындағы музыканттың нағыз аты, ол бағдарламада алкогольге құмарлығы туралы әзілдерде жиі еске алынар еді. Бағдарламада Алиса рөлін сомдаған Жанна Руз Льюис туралы: «Ол мен Фил үнемі бір-бірімен әрекеттесетін, өте жақсы түсінісіп, шын жүректен жақсы көретін» деді. Льюис кейіпкерді сомдауы, Харрис Фэй форматының қалған бөлігімен бірге, «The Fitch Bandwagon» (1946–1948) бағдарламасында басталды. Льюис рөлді сақтап қалды, ал бұрын ол бір эпизодқа нағыз Фрэнки Ремлимен толтырылған еді. Фрэнки Ремли Льюиске бірнеше гитара аккордаларын үйретті және Ремли сияқты сол жақ қолды болған Льюиске бір эпизодта Ремлидің сол жақ қолды гитарасын пайдалануға рұқсат берді. 1949 жылы Бенни өзінің бағдарламасын NBC-ден CBS-ке көшіргенде, Ремлиге сілтеме жасау құқығы онымен бірге кеткен деседі. Бала кейіпкері Уолтер Тетли жағымсыз Жюлисті сомдады, ол саркастикалық сөздер айтып, Харрис пен Ремлиге әдейі қиындық туғызып, Фейге ғашық болды және оны жиі өзінің жан серігі деп атады. Роберт Норт Фейдің 1–7 маусымдардағы ойдан шығарылған, тәжірибелі ағасы/бизнес-менеджері Уилли рөлін сомдады. Джон Хаббард сегізінші маусымда Уилли рөлін ойнады, бірақ кейіпкер Рихард ЛеГранд ойнаған Филдің жайлы және мейірімді әкесі Попспен ауыстырылды, ол ескі Rexall Family Druggist кейіпкеріне ұқсас дауыспен сөйлейтін.

Труманның инаугурациясы

Харрис пен оның тобы 1949 жылғы қаңтарда президент Гарри С. Трумэннің инаугурациясында өнер көрсетуге шақырылғанда, Харрис Фэй жазушылары Харрис кейіпкерінің инаугурациялық балға шақырылмауына ашуланған шоу сценариін жазды. Оның кейіпкері әйелінің "Мен Гарриге ғашықпын" әнін Трумэнға жақын нұсқада орындағанын естігенде де риза болмады. Бірақ шоу соңында Харрис – көбінесе радиодағы кейіпкерлігінен айырылып, асыл ниеттерді (мысалы, Американың Үлкен Бауырлары, ол 1950 жылғы шоудың соңында құттықтады) адал түрде қолдады. Ол нақты шақыру алғаны үшін өте мақтан тұтатынын кішіпейілділікпен айтып, шоудың барлық актерлері мен командасын мерекеге қосылуға шақырды.