Кіріспе
Харольд Томас Пейс Хейс (18 сәуір 1926 - 5 сәуір 1989) – 1963 жылдан 1973 жылға дейін «Esquire» журналының редакторы ретінде белгілі болған американдық журналист және жазушы. Ол Жаңа журналистика қозғалысының бас архитекторларының бірі болды.
Harold Thomas Pace Hayes (April 18, 1926 – April 5, 1989) was an American journalist and writer best known as an editor for Esquire magazine from 1963 to 1973. He was a main architect of the New Journalism movement.
Өмірбаян
1926 жылғы 18 сәуірде Солтүстік Каролина штатының Элкин қаласында туған Гарольд Хейс Уэйк Форест колледжінде бакалавр дәрежесін алды, Атлантадағы United Press агенттігінде жұмыс істеді, теңіз жаяу әскерінде қызмет етті, Pageant атты шағын журналда жұмыс істеу үшін Нью-Йоркке көшті және 1956 жылы Esquire журналында қызметін бастады. Онда ол бірнеше жас редакторлармен, олардың ішінде кейіннен New York журналын құрған Клей Фелкер де болды, бас редактор лауазымы үшін күресті. Хейс бұл бәсекеде жеңіске жетіп, алдымен бас редактордың орынбасары, ал 1963 жылдың 1 қазанында редактор болды. 1973 жылы Esquire журналынан кеткеннен кейін, ол қоғамдық телеарнада сұхбат беру бағдарламасын жүргізді, қысқа мерзімге 20/20 бағдарламасының редакциялық продюсері (және Роберт Хьюзбен бірге алғашқы жүргізушісі) болды, CBS журналдарының редакциялық директоры, содан кейін California журналының редакторы қызметін атқарды. Ол Африка туралы үш кітап жазды: «Жер бетіндегі соңғы орын», «Уақыттың үш деңгейі» және «Диан Фоссидің қара романтикасы». Соңғы кітабы 1986 жылғы қарашада Life журналында жарияланған мақала негізінде жазылған және кейіннен 1988 жылғы «Тұманды гориллалар» фильмінің сюжеттік желісіне алынды. Хейстің жеке құжаттары Солтүстік Каролина штатының Уинстон-Салем қаласындағы Уэйк Форест университетінің З. Смит Рейнольдс кітапханасында сақтаулы. Аталған құжаттарда Хейстің өмірі мен мансабында бірге жұмыс істеген көптеген белгілі жазушылармен хат алмасулары бар.
Өлім
Ол 1989 жылы Лос-Анджелесте, 63 жасқа толуына 13 күн қалғанда қайтыс болды. Одан кейін әйелі Джуди Кесслер Хейс (ол бірінші әйелі Сьюзан Хейстен ажырасқан), қызы Кэрри О'Брайен және ұлы Томас қалды.
Жұмыс
Редактор ретінде Хейз батыл жазу стилін және ерекше көзқарастарды бағалайтын, замана рухын ашуға бейім жазушыларды жоғары бағалатын. Олар – Гей Талесе, Том Вулф, Норман Мейлер, Майкл Херр, Джон Сак, Гор Видал, Уильям Ф. Бакли, Гарри Уиллс, Джина Берриолт және Нора Эфрон сияқты авторлар. Оның редакциялық тәуекелдері Карл Фишер мен Джордж Лоис жасаған графикалық жаңалықтарға дейін жетті, мысалы, Санта-Клаус бас киген Сонни Листонның, Кэмпбелл супының банкасына сіңіп кеткен Энди Уорхолдың және Мұхаммед Алидің Әулие Себастьян бейнесіндегі суреттері жарияланды. Фикция редакторы Гордон Лиш Реймонд Карвердің әңгімелерін ұсынды. Диана Арбус фотосуреттермен бөлісті. Роберт Бенттон мен Дэвид Ньюман күмәнді жетістіктер сыйлығын ойлап тапты (сондай-ақ, бос уақытында 1967 жылғы «Бонни мен Клайд» фильмінің сценарийін жазды). Ол кезде «Эсквайр» ерлер журналынан гөрі, жалпы қызығушылық тудыратын журнал болатын. «Эсквайр» – «оның мазмұны оған тиесілі деп саналатын қалыптасқан түсініктермен шектелмеген үлкен, тәртіпсіз кітап еді», – деп жазды Кэрол Полгров «Бұл әдемі емес еді, бірақ біз көңіл көтердік пе?» (1995) атты «Эсквайр» журналындағы Хейз дәуірінің тарихында. Хейз «Smiling Through the Apocalypse» атты «Эсквайр» журналының 1960-шы жылдардағы ең жақсы туындыларының антологиясын редакциялады, ол 1971 жылы жарық көрді. 2013 жылы оның ұлы Том әкесі туралы «Smiling Through the Apocalypse: Esquire in the 60s» атты деректі фильмді түсіріп, режиссерлік етті, онда Гарольд Хейздің жетекшілігімен жұмыс істеген аман қалған көптеген жазушылармен сұхбаттастырылды. 97 минуттық фильмді iTunes және Amazon-нан табуға болады.