Кіріспе
Нархар Вишну Гадгил (10 қаңтар 1896 – 12 қаңтар 1966) – Үндістанның Махараштра штатынан шыққан үндістандық азаттық күрескері және саясаткер. Ол сонымен қатар жазушы болды. Ол маратхи және ағылшын тілдерінде жазған. Оның ұлы Витталрау Гадгил кейіннен министр және идеолог ретінде Конгресс партиясын өкілдік етті. Оның немересі Анат Гадгил де саясаткер болды. Гадгил 1918 жылы Пунадағы Фергюсон колледжін бітіріп, 1920 жылы құқық саласында білім алды.
Narhar Vishnu Gadgil (10 January 1896 – 12 January 1966) was an Indian freedom fighter and politician from Maharashtra, India. He was also a writer. He wrote in both Marathi and English. His son Vitthalrao Gadgil represented Congress later as minister and ideologue. His grandson Anant Gadgil also went on to become a politician. Gadgil graduated from Fergusson College in Pune in 1918, and obtained a degree in Law in 1920.
Тәуелсіздікке дейінгі қызмет
Гадгил Велнешвар Вайдың Гадгил гхаранының мүшесі болып дүниеге келген. Үндістан тәуелсіздік алғанға дейінгі кезеңде Локманья Бал Гангадар Тилак, Махатма Ганди, Жавахарлал Неру және Валлабхай Пател сияқты азаттық күрескерлері Гадгилге зор ықпал етті. Рухани көшбасшылар Свами Рамакришна Парамханс және Свами Вивекананда да оның бойына терең әсер етті. 1920 жылы заңгерлік диплом алғаннан кейін ол Үндістан Ұлттық Конгресіне қосылып, ұлттық азаттық қозғалысына белсенді қатыса бастады. Ол осы қозғалыстағы қатысуы үшін британдық үкімет тарапынан сегіз рет түрмеге қамалған. Тәуелсіздік алғанға дейінгі жылдары Гадгил Пуна аудандық Конгресс комитетінің хатшысы (1921–1925), Махараштра Прадеш Конгресс комитетінің президенті (1937–1945) және Конгресс заң шығарушы партиясының қамшысы мен хатшысы (1945–1947) қызметтерін атқарды. 1934 жылы ол Орталық заң шығарушы жиналысқа сайланды. Гадгил 1930 жылдары Махараштрадағы әлеуметтік реформалар қозғалысының бастамашысы болды. 1930 жылы басталған Азаматтық мойынсұнбау қозғалысы кезінде Гадгил Махараштра Азаматтық мойынсұнбау комитетінің және Пуна соғыс кеңесінің жетекшісі ретінде тізімделген.
Тәуелсіздік алғаннан кейінгі қызмет
1947-1952 жылдары Гадгил тәуелсіз Үндістанның бірінші орталық кабинетінде министр болды. Ол қоғамдық жұмыстар және кен-энергетика министрлігін басқарды. Орталық кабинеттегі алғашқы жылында ол 1947 жылғы Үнді-Пакистан соғысы кезіндегі Үндістанның әрекеттерінің бір бөлігі ретінде Жамму арқылы Патанкоттен Шри-Нагарға әскери маңызы бар жол салу жобасын бастады. Министр ретінде ол Бакра, Койна және Хиракунд су тоғандарына қатысты маңызды даму жобаларын іске қосты. 1952-1955 жылдары ол Конгресс жұмыс комитетінің мүшесі болды. Гадгил 1958-1962 жылдары Пүнжаб облысының губернаторы, ал 1964 жылдан бастап Пуна университетінің вице-канцлері қызметін атқарды, және ол екі жылдан кейін қайтыс болды. Оның немересі Анат Гадгил қазіргі таңда Махараштра Прадеш Конгресс Комитетінің өкілі болып табылады.
Құрмет
1985 жылы Үндістанның пошта және телеграф департаменті Гадгилдің құрметіне ескерткіш пошта маркасын шығарды.