Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық жазушы, ғалым және аудармашы (1894–1962)
British writer, academic and translator (1894–1962)
Обри де Селинкорт (7 маусым 1894 – 20 желтоқсан 1962) – ағылшын жазушысы, классикалық ғылымдарды зерттеуші және аудармашы. Ол сонымен қатар теңіз спортына әуес болған. Оның авторлығымен 24-тен астам кітап жарық көрген, бірақ ол ең бастысы Геродоттың «Тарихтар» (1954), Арианның «Ұлы Александрдың өмірі» (1958), Ливидің «Римнің ерте тарихы» (I–V кітаптар, 1960) және «Ганнибалмен соғыс» (XXI–XXX кітаптар, 1965, өлімнен кейін жарық көрген) аудармаларымен танымал.
Aubrey de Sélincourt (7 June 1894 – 20 December 1962) was an English writer, classical scholar, and translator. He was also a keen sailor. He had over 24 books credited to his authorship, but is chiefly remembered for his translations—all for Penguin Classics—of Herodotus' The Histories (1954), Arrian's Life of Alexander the Great (1958), Livy's The Early History of Rome (Books I to V, 1960), and The War with Hannibal (Books XXI to XXX, 1965, posthumous).
Өмір
Де Селинкур Лондондағы Swan & Edgar дүкенінің иесі Мартин де Селинкурдың ұлы болды. Оның інісі Генри Фиенс Спид 1883 жылы жарық көрген «Шағын яхталарда және үлкен каноэлердегі саяхаттар» кітабының авторы еді. Обри Оксфордтағы Дракон мектебінде және Регби мектебінде білім алды. 1913 жылы Оксфорд университетінің колледжіне классикалық пәндер бойынша ашық стипендия жеңіп алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол оқуын тоқтатты және әскерге қатысты. 1914 жылдың 29 тамызында Солтүстік Стаффордшир полкінің 7-ші батальонына офицер болып тағайындалды және 1915 жылдың тамызында Сары-Байр шайқасына қатысқан Галлиполиде қызмет етті. Кейін ол Корольдік әуе корпусына ауысуға өтініш берді және ұшқыш даярлығы үшін Ұлыбританияға оралды. 1917 жылдың басында «ұшқыш куәлігін» алып, 11 сәуірде 25-эскадрильяға қосылды. 1917 жылдың 28 мамырында Дуай маңында FE2d ұшағымен ұшып бара жатқанда Вернер Восспен атып түсірілді, бұл Восс үшін 31-ші жеңіс болды. Ол соғыстың соңына дейін тұтқын болып қалды, көбінесе Хольцминдендегі тұтқын лагерінде болды. Соғыстан кейін және Корольдік әуе күшінен босатылғаннан кейін де Селинкур Оксфордқа оралды, онда ол жеңіл атлетикадан Half Blue белгісін алды және 1919 жылы бакалавр дәрежесін аяқтады. 1921-1924 жылдары Уайт аралындағы Бембридж мектебінде сабақ берді, ал 1924-1929 жылдары Оксфордтағы Дракон мектебінде аға классика пәнінің мұғалімі болды. 1931 жылы Дорсеттегі Клейсмор мектебінің директоры болып тағайындалды және 1935 жылға дейін сол қызметте болды. 1927-1929 жылдары «Оксфорд журналын» редакциялады, сондай-ақ «Манчестер Гардиан», «Англия шолуы», «Таймс» әдеби қосымшасы және басқа да мерзімді басылымдарға материалдар жазды. Ол яхтинг спортына әуес болды және теңіз саяхаты туралы бірнеше кітап жазды. 1936-1946 жылдары Дорсеттегі Брайанстон мектебінде сабақ берді, онда ол танымал ағылшын тілінің мұғалімі болды. 1947 жылы зейнеткерлікке шыққаннан кейін де Селинкур Уайт аралындағы Нитон қаласына қоныстанды және өзін жазу ісіне арнады. Ол 1962 жылдың желтоқсан айында, өзінің ең сәтті кітаптарының бірі – «Геродоттың әлемі» жарық көргеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды.
De Sélincourt was the son of the businessman Martin de Sélincourt, owner of the Swan & Edgar store in London. His uncle, Henry Fiennes Speed, was the author of Cruises in Small Yachts and Big Canoes (1883). Aubrey was educated at the Dragon School, Oxford, and at Rugby School, from where in 1913 he won an open classical scholarship to University College, Oxford. Following the outbreak of the First World War, he abandoned his studies to join the army. He was gazetted to the 7th Battalion of the North Staffordshire Regiment on 29 August 1914, and served in Gallipoli, where he was involved in the Battle of Sari Bair in August 1915. He subsequently requested transfer to the Royal Flying Corps and returned to Britain for pilot training: he was awarded his "wings" early in 1917 and joined 25 Squadron on 11 April. On 28 May 1917 he was shot down near Douai, while flying an FE2d, by Werner Voss, becoming the latter's 31st victory. He remained a prisoner for the rest of the war, much of the time at Holzminden prisoner of war camp. Following the war and his discharge from the Royal Air Force, de Sélincourt returned to Oxford, where he was awarded a Half Blue for athletics and took his BA in 1919. He taught at Bembridge School on the Isle of Wight from 1921 to 1924; and as senior classics master at the Dragon School, Oxford, from 1924 to 1929. In 1931 he was appointed Headmaster of Clayesmore School, Dorset, where he remained until 1935. He edited The Oxford Magazine from 1927 to 1929; and he also contributed to the Manchester Guardian, the English Review, The Times Literary Supplement, and other periodicals. He was a keen yachtsman, and wrote several books on sailing. He taught at Bryanston School, Dorset from 1936 to 1946 where he was a popular English master. After retiring in 1947, de Sélincourt settled at Niton on the Isle of Wight, and devoted himself to writing. He died there in December 1962, shortly after the publication of one of his most successful books, The World of Herodotus.
Отбасы
Де Селинкурдың Джеффри мен Гай деген екі бауыры және Дороти есімді бір сіңлісі болды. Гай Обри сол мектепте оқыған кезде Клейсмор мектебінде қаражат жұмысын басқарды, және оған ұқсап, жақсы теңізші де, тарихшы да болды. Ол сонымен қатар суретші болды және Обридің бірнеше кітабына суреттер салды. Дороти 1913 жылы А. А. Милнге тұрмысқа шықты. 1919 жылы де Селинкур ақын Айрин Рутерфорд МакЛеодқа үйленді. Олардың екі қызы болды: Лесли (оның бірінші туысы Кристофер Робин Милнге үйленген) және Энн.
De Sélincourt had two brothers, Geoffrey and Guy, and a sister, Dorothy. Guy was Bursar at Clayesmore School in Aubrey's time there, and, like him, was a good sailor and historian. He was also an artist and illustrated several of Aubrey's books. Dorothy married A. A. Milne in 1913. In 1919, de Sélincourt married the poet Irene Rutherford McLeod. They had two daughters: Lesley (who married her first cousin, Christopher Robin Milne) and Anne.