chembox
|Watchedfields = changed
|verifiedrevid = 4438489499
|Name = Glyoxal
|ImageFileL1 = Structural formula of glyoxal. svg
|ImageNameL1 = Skeletal formula of glyoxal
|ImageFileR1 = Glyoxal 3D vdW. png
|ImageNameR1 = Space filling model of glyox
|PIN = Oxaldehyde
|SystematicName = Ethanedial
Таза глиоксал көбінесе кездеспейді, себебі глиоксал әдетте 40% сулы ерітінді түрінде (қалыңдығы 1,24 г/мл шамасында) қолданылады. Ол гидраттардың, соның ішінде олигомерлердің қатарын құрайды. Көп жағдайда гидратталған олигомерлер глиоксал сияқты қасиет көрсетеді. Глиоксал көптеген өнімдердің алдынан түсетін зат ретінде өнеркәсіптік түрде өндіріледі.
Pure glyoxal is not commonly encountered because glyoxal is usually handled as a 40% aqueous solution (density near 1.24 g/mL). It forms a series of hydrates, including oligomers. For many purposes, these hydrated oligomers behave equivalently to glyoxal. Glyoxal is produced industrially as a precursor to many products.
Өндіріс
Глиоксалды алғаш рет неміс-британ химигі Генрих Дебус (1824–1915) этанолды азот қышқылымен әрекеттестіру арқылы дайындап, атады. Көлемдік глиоксал күміс немесе мыс катализаторы қатысуымен этиленгликолды газ фазасында тотықтыру (Лапорте процесі) немесе ацетальдегидті азот қышқылымен сұйық фазада тотықтыру арқылы, сондай-ақ бензолды озонмен ыдырату арқылы өндіріледі. Сусыз глиоксалды қатты глиоксал гидратын фосфор пентоксидімен қыздырып, буларын суық қабылдағышта конденсациялап дайындауға болады.
Glyoxal was first prepared and named by the German British chemist Heinrich Debus (1824–1915) by reacting ethanol with nitric acid. Commercial glyoxal is prepared either by the gas phase oxidation of ethylene glycol in the presence of a silver or copper catalyst (the Laporte process) or by the liquid phase oxidation of acetaldehyde with nitric acid. or by ozonolysis of benzene. Anhydrous glyoxal is prepared by heating solid glyoxal hydrate(s) with phosphorus pentoxide and condensing the vapors in a cold trap.
Биохимия
Алдын ала гликоздану соңғы өнімдері (АГЕ) – жоғары қантты диета салдарынан гликоздалған ақуыздар немесе липидтер. Олар қартаю процесіне және диабет, атеросклероз, созылмалы бүйрек аурулары және Альцгеймер ауруы сияқты көптеген дегенеративті аурулардың пайда болуына немесе күшеюіне қатысты биомаркерлер болып табылады. ДНК-дағы гуанин негіздері глиоксалмен ферменттелмеген гликоздануға түсіп, глиоксал гуанин аддукттарын құрайды. Бұл аддукттар ДНК аралық байланыстарын тудыруы мүмкін. ДНК-ның гликоздануы мутацияға, ДНК-ның үзілуіне және цитотоксикалық әсерге де алып келуі мүмкін. Адам организмінде глиоксаль гликоздалған нуклеотидтер DJ-1 протеинімен, сондай-ақ Park7 деп те белгілі, жаңаруы мүмкін. Зертханада қолдануға ыңғайлы реагенттің түрі – этиленгликольмен, 1,4 диоксанмен және 2,3 диолмен құрастырылған бис(гемиацеталь) қосылысы. Бұл қоспа коммерциялық түрде қолжетімді. Глиоксаль ерітінділерін гистологияда фиксатор ретінде де қолдануға болады, яғни жасушаларды микроскоп астында зерттеу үшін сақтау тәсілі ретінде.
Advanced glycation end products (AGEs) are proteins or lipids that become glycated as the result of a high sugar diet. They are a bio marker implicated in aging and the development, or worsening, of many degenerative diseases, such as diabetes, atherosclerosis, chronic kidney disease, and Alzheimer's disease. Guanine bases in DNA can undergo non enzymatic glycation by glyoxal to form glyoxal guanine adducts. These adducts may then produce DNA crosslinks. Glycation of DNA may also lead to mutation, breaks in DNA and cytotoxicity. In humans, glyoxal glycated nucleotides can be repaired by the protein DJ 1 also known as Park7. A convenient form of the reagent for use in the laboratory is its bis(hemiacetal) with ethylene glycol, 1,4 dioxane 2,3 diol. This compound is commercially available. Glyoxal solutions can also be used as a fixative for histology, that is, a method of preserving cells for examining them under a microscope.
Ерітіндідегі түрлендіру
Глиоксал көбінесе 40% сулы ерітінді түрінде жеткізіледі.
Glyoxal is supplied typically as a 40% aqueous solution.
Басқа оқиғалар
Глиоксал атмосферада, мысалы, көмірсутектердің тотығу өнімдері ретінде, іздік газ ретінде кездеседі. Тропосферадағы концентрациясы көлем бойынша 0–200 ppt, ал ластанған аймақтарда көлем бойынша 1 ppb-ға дейін жетеді.
Glyoxal has been observed as a trace gas in the atmosphere, e. g. as an oxidation product of hydrocarbons. Tropospheric concentrations of 0–200 ppt by volume have been reported, in polluted regions up to 1 ppb by volume.