Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Максимилиан Генрих Бавариялық (Максимилиан Генрих фон Бавария: 8 қазан 1621 – 3 маусым 1688) – Бавария герцогы Альберт VI және оның әйелі Мехтильда фон Лейхтенбергтің үшінші ұлы, төртінші баласы. 1650 жылы ол Кёльн архиепископы-сайлаушысы, Хильдесхайм және Льеж епископы болып тағайындалды, осы лауазымдарда оның ағасы Фердинанд Баварияны алмастырды. Өмірі бойы ол Франциямен бірлесіп, қасиетті Рим императорының билігін шектеуге ұмтылды және Франко-голланд соғысына Империяның қарсы жағынан қатысты.
Maximilian Henry of Bavaria (Maximilian Heinrich von Bayern: 8 October 1621 – 3 June 1688) was the third son and fourth child of Albert VI, Duke of Bavaria, and his wife, Mechthilde von Leuchtenberg. In 1650, he was named Archbishop Elector of Cologne, Bishop of Hildesheim and Bishop of Liège succeeding his uncle, Ferdinand of Bavaria. He worked throughout his career with the French to limit the authority of the Holy Roman Emperor, and participated in the Franco Dutch War on the opposite side from the Empire.
Ерте өмір
1640 жылы Максимилиан Трикороната гимназиясына қатысты, сол жерде ол Фюрстенбергтің Франц Эгонымен және оның інісі Вильгельм Эгон фон Фюрстенбергпен танысты. Осы достық үштің болашақ мансабына бағыт берді. 1650 жылға дейін Максимилиан Кёльнде коадъютор болып сайланды, бұл оны ағасының анық мұрагері етті. Осы кезде Фюрстенбергтің Эгон ағайындары архиепископ-сайлаушының құпия кеңесіне кірді және олар досының ағасы қайтыс болғанда оған көмектесті. Максимилиан Францты өзінің бас министрі етіп тағайындады.
Around 1640, Maximilian was attending the Gymnasium Tricoronatum, and there he met Franz Egon of Fürstenberg and his brother Wilhelm Egon von Fürstenberg. This friendship would guide all three careers. Before 1650, Maximilian was elected coadjutor in Cologne, which made him the clear successor for his uncle. By that time, the Egons of Fürstenberg had joined the privy council of the Archbishop Elector, and they assisted their friend when his uncle died. Maximilian made Franz his prime minister.
Мансап
1657 жылы Киелі Рим империясының императоры Фердинанд III қайтыс болғанда, Максимилиан мен Майнц және Трирдің сайлаушылары Вильгельмді Баварияның сайлаушысы Фердинанд Марияға, өзінің Габсбург туыстарына қарсы келесі император ретінде ұсынуға дайын ба деп сұрап жіберді, бірақ ол бас тартты. Леопольд I сайлауда жеңіске жететіні анық болғанда, Максимилиан басқа сайлаушылармен бірге оның билігін шектеу үшін жұмыс істеді, оны Испанияны ешқандай жағдайда қолдамайтындығына қатысты мәлімдемеге қол қоюға мәжбүр етті. Максимилиан Леопольдты 1658 жылдың 31 шілдесінде таққа отырғызды. Содан кейін ол императорға бұл шектеулерді сақтау керектігін еске салды, себебі ол тәжді осылай ғана жеңіп алды. Максимилиан мен оның сайлаушы әріптестері императорға тағы бір талап қойды: архиепископ сайлаушылар Рим папасының нунциясын империядан еркін шығарып алуға құқылы болуы керек. 1662 жылы Кельнде Римде өзгерістер жасау үшін императорлық және француз шіркеулерін біріктіруге әрекет жасалды, бірақ бұл әрекет сәтті болмады. 1659 жылы кардинал Мазарин Максимилиан мен Майнц курфюрстінен Франко-испан соғысын аяқтау жөніндегі келіссөздерді бақылауды сұрады. Максимилиан одан кейін Вильгельмді келіссөздерге және Пиреней келісімін қол қоюға үнемі жіберіп отырды. 1665 жылы Вильгельм Максимилианға әскер жинау үшін Франциядан қаржы әкелді. Мақсаты – Кельннің алдағы Деволюциялық соғыста француз мүдделерін қолдауы. Максимилиан келісімге келді, өйткені ол өз мемлекеті үшін қосымша аумақтар алуға үміттенді. 1667 жылы Вильгельм Максимилианды Венаға жіберіп, императордың Испанияның әлсіз жаңа патшасы Карл II-нің мұрагерлік мәселесіне қатысты пікірін білуге көндірді, мүмкін, оның қайтысымен Нидерландыны Испаниядан бөліп алу жоспары болды. Француздар бұл хатты Максимилианның атынан жібергеніне қуанды, себебі олар жауапты ешқандай кінәсіз анықтауға мүмкіндік алды. Франко-голландия соғысының алдында Максимилиан француздармен жұмысын жалғастырды, бірақ оның аумақтарындағы халық алаңдады. 1670 жылы Кельн қаласының басшылары күтілетін француз армиясынан қорғану үшін 5000 жаяу әскер мен 1000 атты әскерден тұратын голланд гарнизонын қабылдауға императордың рұқсатын алды. 1671 жылы Максимилиан француздардың өз аумағы арқылы еркін өтуіне келісті, ал француздар қоймалар мен стратегиялық инфрақұрылымды салуға кірісті. Халық соғысқа дайындыққа наразылық білдіре бастағанда, Максимилиан Вильгельмді кінәлады, бірақ қосымша француз қаржысын алғаннан кейін тынышталды. Император 1672 жылы голландтардың жағында соғысқа қатысқанда Максимилианның жерлеріне шабуыл жасалды, ол француз көмегі мен қаржысын көбірек іздеді. 1674 жылдың 14 ақпанында Габсбургтерге қарсы қызметі үшін Вильгельм тұтқындалғанда, Максимилиан Кельннің соғысқа қатысуын тоқтату туралы келіссөздерді жеделдетті. Голландиямен жасалған келісімде екі жақтың офицерлеріне де жалпы кешірім берілді, бірақ мемлекетке опасыздық жасағаны үшін сотталғандарға бұл жағдай қолданбады, бұл австриялықтарға Вильгельмді ұстауға мүмкіндік берді. Сол жылдың желтоқсан айында Максимилиан Австриямен Фюрстенбергтер енді оған қызмет ете алмайтындығы туралы келісімге қол қойды. Бұл келісім 1677 жылға дейін құпия сақталды, өйткені Максимилиан олардың адамына сатқындық жасағаны үшін француздардың жазасынан қорқыды. 1683 жылы ол Мюнстер епископы болып тағайындалды, бірақ Папа Иннокентий XI бұл тағайындауды бекітуден бас тартты. 1688 жылы ол қайтыс болып, оның орнына Бавариялық Иосиф Клеменс келді.
When Ferdinand III, Holy Roman Emperor died in 1657, Maximillian and the Electors of Mainz and Trier sent William to Ferdinand Maria, Elector of Bavaria to see if he would be willing to be put forth as the next Emperor in opposition to his Habsburg cousins, but he declined. When it became clear that Leopold I was going to win the election, Maximilian worked with the other Electors to put restrictions on his authority, forcing him to sign a statement that he would not support Spain in any way. Maximilian crowned Leopold on 31 July 1658. Shortly after, he reminded the Emperor that he must abide by the restrictions, as that was the only way he won the crown. Another of the terms that Maximilian and his fellow electors imposed on the Emperor was that the Archbishop Electors should have the freedom to remove the Papal nuncio from the Empire. In 1662, there was an effort started at Cologne to join the Imperial and French churches to force changes at Rome, though this did not go very far. In 1659, Cardinal Mazarin asked Maximilian and the Elector of Mainz to oversee negotiations to end the Franco Spanish War. Maximilian thereafter sent William regularly to the negotiations and ultimately the signing of the Treaty of the Pyrenees. In 1665, William brought Maximilian funds from France to raise an army. The intent was for Cologne to support French interests in the upcoming War of Devolution. Maximilian agreed, as he hoped to gain additional territory for his own realm in the bargain. In 1667, William convinced Maximilian to send him to Vienna to explore the Emperor's feelings about the succession for the weak new Charles II of Spain, perhaps partitioning the Netherlands from Spain upon his death. The French were happy to have this sent in Maximilian's name, so that they could determine the answer without receiving any blame. In the run up to the Franco Dutch War, Maximilian continued to work with the French, though the people in his territories were uneasy. In 1670, the city leaders of Cologne received Imperial permission to host a Dutch garrison of 5000 infantry and 1000 cavalry, hoping to be protected against an expected French army. In 1671, Maximilian agreed that the French could freely travel through his territory, and the French began establishing warehouses and strategic infrastructure. When the people began to complain about these preparations for war, Maximilian blamed William, but was mollified by the receipt of additional French funds. When the Emperor joined the war on the side of the Dutch in 1672, Maximilian's lands were attacked, and he sought more French help and funding. When William was arrested on 14 February 1674 for his work against the Habsburgs, Maximilian quickly negotiated an end to Cologne's involvement in the war. The treaty with the Dutch included a general amnesty for officers on both sides, with an exception for those convicted of treason, inserted to allow the Austrians to continue to hold William. By December of that year, Maximilian signed a treaty with Austria to never allow the Fürstenbergs to work for him again. This treaty was kept secret until 1677, as Maximilian was afraid of French reprisal for his betrayal of their agent. In 1683, he was named Bishop of Münster, but Pope Innocent XI refused to confirm this nomination. He died in 1688 and was succeeded by Joseph Clemens of Bavaria.