Кіріспе

Hypholoma lateritium – гифолома тұқымдасына жататын саңырауқұлақ, кейде «қызыл топа» немесе «көктемгі саңырауқұлақ» деп аталады. Бұл тұқымдасқа сондай-ақ улы Hypholoma fasciculare және жеуге жарамды Hypholoma capnoides түрлері де кіреді. Оның жеміс денелері әдетте осы екеуінен ірілеу болады. Hypholoma sublateritium – синоним. Еуропада бұл саңырауқұлақ жеуге жарамсыз немесе тіпті улы деп есептеледі, бірақ АҚШ және Жапонияда дәмді саңырауқұлақ ретінде қарастырылады. Оны табиғатта табудың қиындығы – өте улы Galerina marginata немесе Hypholoma fasciculare саңырауқұлақтарымен шатастыру мүмкіндігі. Пенсильвания, Нью-Джерси және Батыс Вирджиния штаттарында қазан айынан бастап, қыраудан соң да тамырлар мен шырша тамырларында тығыз топтамалар түрінде кездеседі.

Сипаттама

Шапшағының диаметрі 3,5–10 см, әдетте ортасы кірпіш қызыл түсті, ал шеті ашық түсті болады. Ол тегіс, кейде ортасында қызыл-қоңыр ұсақ дақтармен, ал сыртында жаңбырмен оңай жуылатын қабықша қалдықтарымен кездеседі. Жалпақтары тығыз орналасқан, бастапқыда сарғыш, бірақ қартайған сайын сұрғылт түске өтеді. Оларда Hypholoma fasciculare сияқты жасыл түс жоқ. Сабағы ашық сары, төменгі жағы қараңғырақ. Споралардың өнімді тесігі бар және өлшемдері 6,0–7,5 × 3,5–4,0 мкм. Хейлоцистидиялар әртүрлі; спора басымы күлгін-қоңыр. Бұл түр кейде жеуге жарамды деп есептелсе де, Galerina marginata сияқты өлімге әкелетін ұқсас түрлермен шатастырмау үшін сақтық тану қажет. Hypholoma lateritium-ның дәмі жеңілден сәл ащыға дейін болады. Дегенмен, пісіргенде кірпіш тәрізді жаңғақтанған дәмді береді. Зәйтүн майында қуырылғанда әсіресе дәмді. АҚШ-тың солтүстік-шығысында күздің соңында жиналған кірпіш саңыраулары жақсы тағамдардың бірі саналады. Оларды жас кезде жинағанда дәмдірек, ескі үлгілері жәндіктермен ластанғандықтан ащы болады.

Бастапқы

Көбінесе неміс тіліндегі беттен алынған.