Кіріспе
Карл Престон Оглсби (30 шілде, 1935 - 13 қыркүйек, 2011) – американдық жазушы, ғалым және саяси белсенді. 1965-1966 жылдары ол «Демократиялық қоғам үшін студенттер» (СДС) солшыл студенттік ұйымының төрағасы болды.
Carl Preston Oglesby (July 30, 1935 – September 13, 2011) was an American writer, academic, and political activist. He was the President of the leftist student organization Students for a Democratic Society (SDS) from 1965 to 1966.
Ерте өмір
Оның әкесі Оңтүстік Каролинадан, ал анасы Алабамадан шыққан. Олар Огайо штатының Акрон қаласында танысты, онда Оглсби аға каучук фабрикасында жұмыс істеді. Одан кейін ол үш жыл бойы Кент мемлекеттік университетінде оқыды, бірақ актер және драматург ретінде Нью-Йорктегі дәстүрлі богемиялық аудан – Гринвич Виллиджде өзін сынап көру үшін оқуын тастады. Кент штатында оқып жүргенде ол ағылшын тілі кафедрасының аспиранты Бет Риманочиге үйленді, олардың үш баласы болды (Арон, Калеб және Шей). Нью-Йоркте бір жыл өткен соң, ол Акронға оралып, Goodyear компаниясында копирайтер болып жұмыс істеді және шығармашылық ізденістерін жалғастырды, соның ішінде Ұлыбританияның "ашулы жас жігіттер" әдеби қозғалысынан шабыттанған үш пьеса жазды ("Хатфилд-Маккой жанжалы туралы жақсы қабылданған туындысы" да бар).
ЖҚБ-мен байланыс
Оглсби алғаш рет 1964 жылы Энн-Арборда SDS мүшелерімен байланысқа келді. Ол Мичиган университетінің кампус журналына Американың Қиыр Шығыстағы сыртқы саясаты туралы сын мақала жазды. SDS мүшелері оны оқыды және Карлмен кездесу үшін оның отбасылық үйіне барды, ол SDS-ті қолдаушы бола ала ма деп. Оглсби айтқандай: "Біз сөйлестік. Мен ойлана бастадым. Жазушы ретінде маған әрекет етудің бір жолы қажет болды. Адамдардың қазірдің өзінде қозғалып жатқанын көрдім, сондықтан мен қосылдым". Ол 1965 жылы Bendix компаниясын тастап, SDS-те толық уақытты ғылыми-зерттеу, ақпарат және жарияланымдар (RIP) жұмысына кірісті. Әлемдегі проблемалар бүлікшілерді тудырады, бүлікшілер проблемаларды тудырмайды, – деді Карл Оглсби. Ол Ричард Шауллмен бірге "Қоймау және өзгерту" кітабын жазды, онда Жаңа сол және либертариандық, араласпаушылықты ұстанатын Ескі оң арасындағы одақ құру қажеттігі айтылды, бұл одақ империалистік АҚШ сыртқы саясатына қарсы күресуге бағытталған. Ол SDS-тің рухы мен интеллектуалдық күшіне қатты әсер еткендіктен, ұйымға терең араласты. Оглсби мен ұйымның көпшілігін құраған дәстүрлі жастағы студенттер арасындағы айырмашылыққа қарамастан, ол бір жыл ішінде ұйымның президенті болды. Оның алғашқы жобасы "халықтық театр" құру болды, бірақ бұл жоба тез арада Вьетнамдағы американдық әрекеттердің күшеюіне қарсы күреспен алмастырылды. Ол Мичиганда оқу-әңгімелеу жиындарын ұйымдастыруға көмектесті және 1965 жылдың 17 сәуірінде Вашингтондағы үлкен SDS бейбітшілік шеруін ұйымдастыруға атсалысты. Оглсбидің алғашқы ұлттық SDS жиыны Ұлттық кеңес отырысы болды. 1965 жылдың 27 қарашасында Оглсби Вашингтонда он мыңдаған соғысқа қарсы наразылыққа қатысушылар алдында "Болашақты қалыптастырайық" деген сөз сөйледі. Ол Вьетнам революциясын американдық революциямен салыстырды. Ол корпоративтік либерализмді айыптады және корпоративтік антикоммунистерді коммунистік тирандықты өздерінен бұрын айыптағандарымен бірге, "біздің бизнесмендерімізбен сауда жасайтын және біздің елдің күнделікті пайда көретін оңшыл тирандықтарды" елемегендері үшін айыптады. Бұл сөз соғысқа қарсы қозғалыстың ең маңызды құжаттарының біріне айналды. Киркпатрик Сэйлдің айтуынша: "Бұл керемет өнер көрсетілімі болды: шебер, қалыпты, білімді және мейірімді, бірақ келісімсіз, ашулы, радикалды және ең бастысы, сендіруші. Ол көп жылдар бойы түстен кейін ғана тұрып алғысты білдірді, және SDS әдебиетінің ең танымал бөліктерінің бірі болып қала берді". Оглсбидің саяси көзқарасы SDS-дегі көптеген адамдардан гөрі әртүрлі болды. Ол либертариандық экономист Мюррей Ротбардтың ықпалында болды және социализмді "федералды бюрократияның астында әлеуметтік проблемаларды көмудің жолы" деп санамады. Ол "Ескі оң және Жаңа сол" моральдық және саяси жағынан үйлестірілгенін айтты.
He co authored with Richard Shaull the book, Containment and Change which argued for an alliance between the New Left and the libertarian, non interventionist Old Right in opposing an imperialist U. S. foreign policy. He became so impressed by the spirit and intellectual strength of the SDS that he became deeply involved in the organization. Despite the notable age gap between Oglesby and the traditionally aged undergraduates who comprised most of the organization's membership, he became its president within a year. His first project was to be a "grass roots theatre", but that project was soon superseded by the opposition to escalating American activity in Vietnam; he helped organize a teach in in Michigan, and to build for the large SDS peace march in Washington on April 17, 1965. The National Council meeting after was Oglesby's first national SDS meeting. On November 27, 1965, Oglesby gave a speech, "Let Us Shape the Future," before tens of thousands of anti war demonstrators in Washington. He compared the Vietnam revolution to the American revolution. He condemned corporate liberalism and accused corporate anti Communists of self righteously denouncing Communist tyranny, while ignoring the "right wing tyrannies that our businessmen traffic with and our nation profits from every day." The speech became one of the most important documents to come out of the anti war movement. According to Kirkpatrick Sale: "It was a devastating performance: skilled, moderate, learned, and compassionate, but uncompromising, angry, radical, and above all persuasive. It drew the only standing ovation of the afternoon for years afterward it would continue to be one of the most popular items of SDS literature." Oglesby's political outlook was more eclectic than that of many in SDS. He was heavily influenced by libertarian economist Murray Rothbard, and dismissed socialism as "a way to bury social problems under a federal bureaucracy." and argued that "in a strong sense, the Old Right and the New Left are morally and politically coordinate":
quote|In his essay "Vietnamese Crucible," published in the 1967 volume Containment and Change, Oglesby rejected the "socialist radical, the corporatist conservative, and the welfare state liberal" and challenged the New Left to embrace "American democratic populism" and "the American libertarian right." Invoking Senator Taft, Gen. Douglas MacArthur, Congressman Buffett, and Saturday Evening Post writer Garet Garrett, among other stalwarts of the Old Right, he asked, "Why have the traditional opponents of big, militarized, central authoritarian government now joined forces with such a government’s boldest advocates?" What in the name of Thomas Jefferson were conservatives doing holding the bag for Robert Strange McNamara? In 1968, he signed the "Writers and Editors War Tax Protest" pledge, vowing to refuse tax payments in protest against the Vietnam War. Also in 1968, he was asked by Black Panther leader Eldridge Cleaver to serve as his running mate on the Peace and Freedom Party ticket in that year's presidential election (he declined the offer). In 1970 he was a featured speaker at the "Left/Right Festival of Liberation" organized by the California Libertarian Alliance. This type of bridge building was not unlike Oglesby; three years earlier, he had written that, " in a strong sense, the Old Right and the New Left are morally and politically coordinate." Oglesby moved to Cambridge, Massachusetts, where he founded the Assassination Information Bureau, an organization that has been credited with bringing about the United States House Select Committee on Assassinations. He wrote several books on the assassination of John F. Kennedy and the various competing theories that attempt to explain it. According to Oglesby, Kennedy was killed by "a rightist conspiracy formed out of anti Castro Cuban exiles, the Syndicate, and a Cowboy oligarchy, supported by renegade CIA and FBI agents." He recorded two albums, roughly in the folk rock genre, one titled "Going To Damascus." He taught politics at the Massachusetts Institute of Technology and Dartmouth College. He attended the April 2006 North Eastern Regional Conference of the "new SDS" and where he gave a speech in which he said that activism is about "teaching yourself how to do what you don't know how to do." Oglesby died of lung cancer at his home in Montclair, New Jersey on September 13, 2011, aged 76.
Оглсби 1967 жылы жарық көрген "Қоймау және өзгерту" жинағында жарияланған "Вьетнамдық қоршау" атты эссесінде "социалистік радикалдыққа, корпоративтік консерватизмге және әлеуметтік мемлекеттік либерализмге" қарсы шықты және Жаңа солды "Америкалық демократиялық популизмді" және "Америкалық либертариандық оңды" қабылдауға шақырды. Сенатор Тафт, генерал Дуглас Макартур, конгрессмен Баффетт және "Saturday Evening Post" газетінің жазушысы Гарет Гаррет сияқты Ескі оңның басқа да белгілі өкілдерін шақырып, ол: "Неге үлкен, әскерилендірілген, орталықтандырылған авторитарлық үкіметке дәстүрлі қарсыластар енді осындай үкіметтің батыл жақтастарымен күш біріктірді?" және Томас Джефферсон атынан: "Консерваторлар Роберт Стрейндж Макнамараның қаптарын неге ұстап отыр?" деп сұрады. 1968 жылы ол "Жазушылар мен редакторлар соғыс салығына қарсы" уәдесіне қол қойып, Вьетнам соғысына қарсылық ретінде салық төлеуден бас тартуға уәде берді. Сондай-ақ 1968 жылы ол Қара пантералардың көшбасшысы Элдридж Кливерден сол жылғы президенттік сайлауда Бейбітшілік және еркіндік партиясының тізімі бойынша өзінің кандидат ретінде қатысуын сұрады (ол ұсыныстан бас тартты). 1970 жылы ол Калифорниялық либертариандық альянс ұйымдастырған "Сол/Оң азат ету фестивалінде" баяндама жасады. Бұл көпір салу Оглсбиге тән еді. Үш жыл бұрын ол "Ескі оң және Жаңа сол моральдық және саяси жағынан үйлестірілген" деп жазған болатын. Оглсби Массачусетс штатының Кембридж қаласына көшіп, онда Қаза тапқандар туралы ақпарат бюросын құрды, бұл бюро АҚШ Сенатының Қаза тапқандарды зерттеу комиссиясын құруға ықпал етті деп есептеледі. Ол Джон Ф. Кеннединің қазасына және оны түсіндіруге тырысатын әртүрлі теориялар туралы бірнеше кітап жазды. Оглсбидің айтуынша, Кеннеди "Кубалық эмигранттар, синдикат және ренегаттық ЦРУ және ФБР агенттерінің қолдауымен құрылған оңшыл конспирация" салдарынан қаза тапты. Ол "Going To Damascus" деген атаумен шамамен фолк-рок жанрында екі альбом жазды. Ол Массачусетс технология институтында және Дартмут колледжінде саясатты оқытты. 2006 жылдың сәуір айында ол "жаңа SDS" ұйымының Солтүстік-Шығыс аймақтық конференциясына қатысты, онда ол белсенділік – "өзіңе білмейтін нәрсені қалай жасауды үйрену" екенін айтты. Оглсби 2011 жылдың 13 қыркүйегінде Монтклер, Нью-Джерсиде өкпе рагынан 76 жасында қайтыс болды.
He co authored with Richard Shaull the book, Containment and Change which argued for an alliance between the New Left and the libertarian, non interventionist Old Right in opposing an imperialist U. S. foreign policy. He became so impressed by the spirit and intellectual strength of the SDS that he became deeply involved in the organization. Despite the notable age gap between Oglesby and the traditionally aged undergraduates who comprised most of the organization's membership, he became its president within a year. His first project was to be a "grass roots theatre", but that project was soon superseded by the opposition to escalating American activity in Vietnam; he helped organize a teach in in Michigan, and to build for the large SDS peace march in Washington on April 17, 1965. The National Council meeting after was Oglesby's first national SDS meeting. On November 27, 1965, Oglesby gave a speech, "Let Us Shape the Future," before tens of thousands of anti war demonstrators in Washington. He compared the Vietnam revolution to the American revolution. He condemned corporate liberalism and accused corporate anti Communists of self righteously denouncing Communist tyranny, while ignoring the "right wing tyrannies that our businessmen traffic with and our nation profits from every day." The speech became one of the most important documents to come out of the anti war movement. According to Kirkpatrick Sale: "It was a devastating performance: skilled, moderate, learned, and compassionate, but uncompromising, angry, radical, and above all persuasive. It drew the only standing ovation of the afternoon for years afterward it would continue to be one of the most popular items of SDS literature." Oglesby's political outlook was more eclectic than that of many in SDS. He was heavily influenced by libertarian economist Murray Rothbard, and dismissed socialism as "a way to bury social problems under a federal bureaucracy." and argued that "in a strong sense, the Old Right and the New Left are morally and politically coordinate":
quote|In his essay "Vietnamese Crucible," published in the 1967 volume Containment and Change, Oglesby rejected the "socialist radical, the corporatist conservative, and the welfare state liberal" and challenged the New Left to embrace "American democratic populism" and "the American libertarian right." Invoking Senator Taft, Gen. Douglas MacArthur, Congressman Buffett, and Saturday Evening Post writer Garet Garrett, among other stalwarts of the Old Right, he asked, "Why have the traditional opponents of big, militarized, central authoritarian government now joined forces with such a government’s boldest advocates?" What in the name of Thomas Jefferson were conservatives doing holding the bag for Robert Strange McNamara? In 1968, he signed the "Writers and Editors War Tax Protest" pledge, vowing to refuse tax payments in protest against the Vietnam War. Also in 1968, he was asked by Black Panther leader Eldridge Cleaver to serve as his running mate on the Peace and Freedom Party ticket in that year's presidential election (he declined the offer). In 1970 he was a featured speaker at the "Left/Right Festival of Liberation" organized by the California Libertarian Alliance. This type of bridge building was not unlike Oglesby; three years earlier, he had written that, " in a strong sense, the Old Right and the New Left are morally and politically coordinate." Oglesby moved to Cambridge, Massachusetts, where he founded the Assassination Information Bureau, an organization that has been credited with bringing about the United States House Select Committee on Assassinations. He wrote several books on the assassination of John F. Kennedy and the various competing theories that attempt to explain it. According to Oglesby, Kennedy was killed by "a rightist conspiracy formed out of anti Castro Cuban exiles, the Syndicate, and a Cowboy oligarchy, supported by renegade CIA and FBI agents." He recorded two albums, roughly in the folk rock genre, one titled "Going To Damascus." He taught politics at the Massachusetts Institute of Technology and Dartmouth College. He attended the April 2006 North Eastern Regional Conference of the "new SDS" and where he gave a speech in which he said that activism is about "teaching yourself how to do what you don't know how to do." Oglesby died of lung cancer at his home in Montclair, New Jersey on September 13, 2011, aged 76.
Танымал мәдениетте
Оглсби 1969 жылы жарияланған мақаласында алғаш рет қолданған "глобалды оңтүстік" терминін ойлап тапқан адам ретінде танылады. Оглсбиді Майкл А. Дин "Чикаго 7-нің соты" фильмінде сомдады. 1991 жылдың 19 қарашасында ол Дэвид Лифтон, Роберт Дж. Гроден және Роберт Сэм Ансонмен бірге "Рон Рейган шоуында" қонақ ретінде қатысты.
Таңдалған мақалалар
"Хант фортының құпия шарты". CovertAction ақпараттық бюллетені (1990 жылдың күзі).
Теледидарлық деректі фильмдер
JFK-ден тыс: Құпияның мәселесі (1992). Режиссерлер: Барбара Коппл және Дэнни Шехтер. 60-шы жылдардың белсендісі алтысыншы жылдарды түсінуде қалай сәтсіздікке ұшырағанын еске алады] (1991 жылдың 21-23 қаңтары). PBS. Толық оқыңыз. "Идеалға бой алғандар" (2000). Автор және режиссері - Хелен Гарви.
Радио
Боб Фасс сұхбаттастырған (1975 жылдың 31 қаңтары). WBAI радиосы (Нью-Йорк). .
Аудио
Брет Эйнонмен сұхбат (1981). «Нью-Йорк Таймс» газетінің ауызша тарих бағдарламасы. Қазіргі заман тарих жобасы ауызша тарих жинағы, № 35. «1960 жылдардағы студенттік қозғалыстар: Карл Оглсбидің естеліктері» (1984 жылғы 12 желтоқсан). Брет Эйнон сұхбаттасқан. Колумбия университетінің ауызша тарих жинағы (Кембридж, Массачусетс). Толық түсірілім / аудио. «Бұрынғы SDS жетекшісі ЛаРуштің «Ешқашан марксист болмаған» дегенін қатысты түрде айтады». Герберт Куиндпен сұхбат. «Executive Intelligence Review» журналы, 13 том, № 20 (1986 жылғы 16 мамыр), 32–33 беттер. Толық нөмір.
Басып шығару
Розенблатт, Рэнд К. "Карл Оглсби (Силуэт)." Гарвард Кримсон (1966 жылдың 15 ақпаны). Кауфман, Билл. "Дауылдағы жазушылар." Reason (2008 жылғы сәуір). Толық нөмір. "Бұрынғы Жаңа солшыл көшбасшы Карл Оглсби 60-шы жылдар туралы, оның ескі досы Хиллари Родхэм Клинтон және солшыл-либертариандық альянстың арманы туралы".
Жинақталған шығармалары
Құпия Америка: Нацистердің капитуляциясынан бастап Даллас, Уотергейт және одан кейінгі заговорлар туралы таңдалған жазбалар. Кембридж, Массачусетс штаты : Protean Press (2020). .