Қытайдың су ресурстары: география, тазалық және қолжетімділік
Water resources of China
Қытайдағы су тапшылығы, су тұтыну, ластану мәселелері. Су инфрақұрылымын жақсарту, технологиялық шешімдер іздеу туралы ақпарат. Су ресурстары сараптамасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
География, тазалық және суға қол жеткізу
Geography, cleanliness, and access to water
Қытайдың су ресурстарына су тапшылығы, халықтың қарқынды өсуі, экономикалық дамудың жылдамдығы, сондай-ақ экологиялық бақылаудың жеткіліксіздігі су сұранысын және ластануды үлкен дәрежеде арттырды. Қытай су инфрақұрылымын жедел дамыту, реттеуді күшейту және бірқатар технологиялық шешімдерді зерттеу сияқты шаралармен жауап берді. Үнемі экономикалық өсім мен халық санының артуына байланысты Қытай әлемдегі суды ең көп пайдаланатын елдердің бірі болып табылады. Қытай жыл сайын шамамен 600 миллиард куб метр суды пайдаланады. Бұл көрсеткіш АҚШ-тан 120 миллиард куб метрге жоғары, ал Үндістаннан 160 миллиард куб метрге төмен. Осы себепті Қытайдың ішкі саясаты ұлттық және халықаралық масштабта маңызды болып қала береді. Су сапасы мен көлеміне қатысты мәселелер Қытайдың тұрақты экономикалық және инфрақұрылымдық дамуына кедергі келтіретін басты факторлар болып табылады.
The water resources of China are affected by both severe water shortages and severe growing population and rapid economic development as well as lax environmental oversight have increased in a large scale the water demand and pollution. China has responded by measures such as rapidly building out the water infrastructure and increasing regulation as well as exploring a number of further technological solutions. Due to continual economic growth and population size, China is one of the world’s leading water consumers. China withdraws roughly 600 billion cubic meters of water on a yearly basis. The country surpasses the United States by 120 billion cubic meters and falls short of India by 160 billion cubic meters. For this reason, China’s domestic policy remains one of the most vital on a national and international scale. Issues relating to water quality and quantity are likely primary limiting factors in China’s sustainable economic and infrastructural development.
Жеткізу
Қытайдың тұщы су ресурстарына өзендерінен жылына 2500 куб километр су ағып, 828,8 куб километр жер асты суларымен толықтырылады. Суды сорғылау арқылы су жақын маңдағы өзендерден тартылатындықтан, қолда бар жалпы ресурс жер беті және жер асты суларының қосындысынан кем, ол 2821,4 куб километрді құрайды. Бұл ресурстардың 80%-ы Қытайдың оңтүстігінде орналасқан. 2016 жылы Қытайдың жалпы сумен жабдықтаудың 82%-ы жерүсті суларынан, ал тек 18%-ы жер асты суларынан тұрды. Қытайдың солтүстік бөлігі, жауын-шашын аз болғандықтан, оңтүстік бөлігіне қарағанда жер асты суларына көбірек тәуелді. Соңғы үш онжылдықта азаматтарды жақсартылған ауыз сумен қамтамасыз етуде үлкен жетістіктерге қол жеткізілді. БҰҰ мәліметінше, осы бағыттағы әлемдік прогрестің шамамен төрттен бірі Қытайда орын алды, 1990-2010 жылдар аралығында 457 миллион азамат судың қолжетімділігі мен сапасының жақсаруын көрді. БҰҰ бұл жетістікті су құбырлары жүйесінің кеңеюіне және ішкі саясаттың маңыздылығына байланыстырады. Қытай үкіметінің судың тұрақтылығын қамтамасыз ету мақсатындағы ең белгілі бастамаларының бірі – «Оңтүстіктен Солтүстікке суді бұру» жобасы. Бұл жоба өз түріндегі ең ірі жобалардың бірі болып табылады және Қытайдың оңтүстігіндегі халық азырақ, суға бай аймақтардан суды Қытайдың солтүстігіндегі сумен қамтамасыз ету мәселесі бар халық орталықтарына қайта бағыттауды көздейді. Жоба осы аймақтардағы азаматтардың су тапшылығын азайтуға, сондай-ақ өнеркәсіп және ауыл шаруашылығы сияқты көп су пайдаланатын секторларда су тұтынуды қамтамасыз етуге көмектесуі тиіс.
China's fresh water resources include 2500 cubic kilometers of mean annual run off in its rivers and 828.8 cubic kilometers of groundwater recharge. As pumping water draws water from nearby rivers, the total available resource is less than the sum of surface and groundwater, and this is only 2,821.4 cubic kilometers. 80% of these resources are in the South of China. In 2016, 82% of China's total water supply was surface water, but only 18% was groundwater. The northern part of China depends more on groundwater than the southern part because of less precipitation. Progress has been made over the last three decades in providing its citizens with improved drinking water. According to the UN, almost a quarter of the world’s progress in this regard occurred in China, with 457 million citizens seeing enhanced water availability and quality from 1990 to 2010. The UN attribute this progress to increased water pipe systems, highlighting the importance of domestic policy. Perhaps one of the more well known initiatives of the Chinese government for the purposes of water sustainability is the South to North Water Diversion Project. The project is one of the largest of its kind and intends to reroute water from the less populated, high water availability areas in Southern China to the population centers with water supply issues of Northern China. The project should help to alleviate water shortages for citizens in these areas in the process of sustaining water consumption in sectors that use large sums of water, such as industry and agriculture.
Су балансы
Жер асты суларын шамадан тыс өндіру және су деңгейінің төмендеуі Қытайда, әсіресе солтүстікте үлкен мәселе болып табылады. Құрылыс министрлігінің алдын ала статистикасына сәйкес, бүкіл ел бойынша 160-тан астам ауданда жер асты сулары шамадан тыс пайдаланылып, орташа жылдық жер асты суларының азаюы 10 миллиард текше метрден асып түседі. Осының салдарынан 60 мың шаршы километр жер беті шөгіп, 50-ден астам қала ауыр жер шөгуіне тап болды. Су тасқыны да маңызды проблема болып қалуда. 2002 жылы «Синьхуа» агенттігінде жарияланған мақалада қытайлық сарапшылар болашақтағы немесе қазіргі су тапшылығы туралы ескертті. Су ресурстарын пайдалану 2030 жылы халық санының ең жоғары деңгейіне жетеді деп болжануда. Янгцзы өзенінің солтүстігіндегі аймақтар ерекше зардап шекті, себебі Қытайдың су ресурстарының 80,9%-ы өзеннің оңтүстігінде орналасқан. Солтүстік Қытайда 10 мың жылдық су жинағыштар пайдаланылып, кейбір аймақтарда жердің жарылуына және шөгуіне себеп болды. 2005 жылы «China Daily» газетінде жарияланған мақалада 2000 жылы сарапталған 514 өзеннің 60-ының құрғап қалғаны айтылды. Көлдердегі су көлемі 14%-ға төмендеді, көптеген батпақты жерлердің ауданы азайды. Джаред Даймонд 2005 жылы жарық көрген «Collapse» кітабында соңғы 50 жылда бөгеттер мен басқа да суару инфрақұрылымы Сары өзеннің табиғи ағысын тоқтатқанын, бұл бүкіл өзен алқабының құрғауына қауіп төндіретінін мәлімдеді. Өзен ағысының тоқтауы немесе ағынның азаюы 1980 жылдардан бері су пайдаланудың және қалдықтардың көбеюіне байланысты күрт өсті. 1997 жылы Сары өзеннің төменгі ағысы жылына 230 күн бойы ағыссыз болды, бұл 1988 жылдан бері 2000%-дан астам өсімді құрады. Лосс жазығындағы эрозия мен шөгінділенудің күшеюі өзенді кемемен жүзуге қиынрақ етті. 2008 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына дайындық үшін Қытай суды Кепе және Шаньси провинцияларынан Пекинге аударды, бұл аймақтар бұрыннан-ақ құрғақшылық пен су тапшылығымен күресіп жатқан еді. 2008 жылдың шілдесінде Пекин Су басқармасының басшысы Би Сяоганг Олимпиада су тұтынуды күрт арттырмайды деп мәлімдеді. Алайда, бұрын ол және басқа жергілікті шенеуніктер Пекинге Хэбэйден төрт су қоймасынан суды сорғылау арқылы 400 миллион текше метрге дейін су аударатынын айтқан болатын. Баодин қаласының маңында, көбінесе ауылдық аймақта, 31 000 тұрғын су аудару жобасының салдарынан жерінен және үйінен айырылды, ал Хэбэй провинциясының басқа да аймақтарында көптеген адамдар көшірілді. 2008 жылдың 24 тамызында Ұлыбританияның «The Times» газеті су аудару схемасы үшін арналған инфрақұрылымның көп бөлігі Пекин шенеуніктері су сұранысының күрделі түрде жоғары екенін түсінгеннен кейін жартылай салынған немесе пайдаланылмаған күйде қалғанын хабарлады. Пекин ойындарына келген туристердің саны күтілгеннен аз болды, сонымен қатар қорқыту немесе ресми өтініштердің нәтижесінде көптеген көшіп-қонушы жұмысшылар, этникалық азшылықтар және саяси оппозиция өкілдері қаладан кетіп қалды. Дегенмен, Хэбэй аймағы бірнеше ірі су қоймаларын толтыру үшін құрғатылып, құрғақшылық пен ауыл шаруашылығының шығындарына әкелді.
Over extraction of groundwater and falling water tables are big problems in China, particularly in the north. According to the Ministry of Construction, preliminary statistics show that there are more than 160 areas nationwide where groundwater has been over exploited with an average annual groundwater depletion of more than 10 billion cubic meters. As a result, more than 60,000 square kilometers of ground surface have sunk with more than 50 cities suffering from serious land subsidence. Flooding is also still a major problem. In a Xinhua article from 2002, Chinese experts warned of future or current water shortages. Water resource usage was expected to peak in 2030 when the population peaks. Areas north of the Yangtze river were particularly affected with 80.9% of Chinese water resources being south of the river. Northern China had used 10,000 year old aquifers which had resulted in ground cracking and subsidence in some regions. A 2005 article in China Daily stated that out of 514 rivers surveyed in 2000, 60 were dry. Water volume in lakes had decreased by 14%. Many wetlands had decreased in size. Jared Diamond stated in his 2005 book Collapse that, in the past 50 years, exploitation in the form of dams and other irrigation infrastructure have all but halted the Yellow River's natural course, threatening to dry up the entire river valley. The cessation of river flows, or flow stoppages, has surged since the 1980s because of increased water usage and waste. In 1997, the lower Yellow River did not flow 230 days out of the year, an increase of over 2000% since 1988. Increased erosion and sedimentation, especially on the Loess Plateau, has made the river much less navigable by ship. For the 2008 Summer Olympics, China diverted water from Hebei and Shanxi provinces, areas already beset by drought and dramatic water shortages, to Beijing. In July 2008, the head of the Beijing Water Authority Bi Xiaogang denied that the Olympics would increase water consumption by a large amount. However, previously he and other local officials said that Beijing would divert up to 400 million cubic meters of water from Hebei for the Games with water diversion facilities and pipes being built to pump water from four reservoirs in Hebei. Around Baoding city alone, a mostly rural area, 31,000 residents lost land and their homes due to a water transfer project; many more have been displaced throughout Hebei. According to an August 24, 2008 report by the UK's Times, much of the infrastructure intended for the water diversion scheme was left half constructed or unused when Beijing officials realized that water demand estimates had been far too high. The number of tourists attending the Beijing games was lower than expected, and many migrant workers, ethnic minorities, and political dissidents had left the city as a result of intimidation or official requests. Nevertheless, the Hebei area had already been sucked dry to fill a number of large reservoirs, leading to drought and agricultural losses.
Су беру
Қытайлық жоспарлаушылар елдің су мәселесін шешу үшін ұзақ жылдардан бері кең көлемді су тасымалдауды жақтап келеді. Оңтүстік-Солтүстік су тасымалдау жобасы негізінен Янцзы өзенінен суды бұру мақсатында жасалды. Солтүстік Қытайдағы су тапшылығын және жаңаруға жарамды электр энергиясын/энергия сақтау қажеттілігін ірі көлемде шешу үшін Янцзы өзенінің теңізге құйылып босқа кететін су тасқыны суын пайдалануға арналған көп мақсатты тұщы су жағалаулық су қоймасын салу мүмкін. Қытайдан бастау алатын Брахмапутра және Меконг сияқты ірі трансшекаралық өзендерді дамыту немесе бұру Қытайдың көршілерімен қарым-қатынасты шиеленістіруге әкелуі мүмкін. Мысалы, екі тоған салғаннан кейін Қытай Меконг өзенінде кем дегенде үш тоған салуда, бұл Вьетнам, Лаос, Камбоджа және Таиландта наразылық тудырды. "Тибет сулары Қытайды құтқарады" атты кітабында Қытайдың бұрынғы шенеуніктері Брахмапутра өзенінің суын солтүстікке бұруды Оңтүстік-Солтүстік су тасымалдау жобасының болашақ кезеңінде Қытай үшін маңызды тірек ретінде жақтады. Егер өзен суын бөлісу туралы алдын ала келісімге қол жеткізілмесе, мұндай бұрылыс Үндістан мен Бангладешпен шиеленіс тудыруы мүмкін. Кішкентай масштабта, Қазақстан, Ресей және Солтүстік Мұзды мұхитқа құйылатын Ертіс өзенінің бір бөлігі Ертіс-Карамай-Үрімші каналы арқылы солтүстік-орталық Шыңжаңның шөлейт аймақтарына бұрылды.
Large scale water transfers have long been advocated by Chinese planners as a solution to the country's water woes. The South North Water Transfer Project was developed primarily to divert water from the Yangtze river. Construction of a multipurpose freshwater coastal reservoir to harness the Yangtze River flood water going waste to the sea is feasible to address on a large scale the water shortages in north China and renewable electricity/energy storage requirements. The development or diversion of major transboundary rivers originating in China, such as the Brahmaputra River and the Mekong River, could be a source on tension with China's neighbors. For example, after building two dams upstream, China is building at least three more on the Mekong, inflaming passions in Vietnam, Laos, Cambodia and Thailand. In a book titled "Tibet's Waters Will Save China" a group of Chinese ex officials have championed the northward rerouting of the waters of the Brahmaputra as an important lifeline for China in a future phase of South North Water Transfer Project. Such a diversion could fuel tension with India and Bangladesh, if no prior agreement were reached on sharing the river's water. On a smaller scale, some of the waters of the Irtysh River, which would otherwise flow into Kazakhstan, Russia, and the Arctic Ocean, have been diverted into the arid areas of north central Xinjiang via the Irtysh–Karamay–Ürümqi Canal.
Теңіз суын тұщыландыру
Су мәселелеріне және болашақ экспортқа байланысты, Қытай тұзсыздандыру технологияларын дамытып, өз ішкі өнеркәсібін құруды жоспарлап отыр. Кейбір қалалар суды үнемдеу және қайта пайдалану бойынша кең ауқымды бағдарламалар мен технологияларды енгізді.
Due to the water problems, as well as for future exports, China is building up its desalination technological abilities and plans to create an indigenous industry. Some cities have introduced extensive water conservation and recycling programs and technologies.
Су сапасы
Қытайда жер асты және жер үсті суларының сапасы маңызды мәселе, ол адамның қызметінен туған судың ластануынан немесе табиғи себептерден болуы мүмкін. Қытайдың тез экономикалық өсуі, өнеркәсіптік дамуы және қалалануы, сонымен қатар негізгі сумен жабдықтау және тазарту инфрақұрылымына жеткіліксіз инвестициялар судың кең ауқымды ластануына алып келді.
The quality of groundwater or surface water is a major problem in China, be it because of man made water pollution or natural contamination. China's extraordinary economic growth, industrialization, and urbanization, coupled with inadequate investment in basic water supply and treatment infrastructure, has resulted in widespread water pollution.
Табиғи ластану
Қытайдың су асты қорларының үлкен бөлігі жер асты суларының арсенмен ластануынан зардап шегеді. Арсендік улану, ластанған жер асты суын ішу арқылы ұзақ мерзімді әсерге түсу нәтижесінде пайда болады. Бұл құбылыс алғаш рет Қытайда 1950 жылдары анықталды. Суға деген қажеттілік артып келе жатқандықтан, құдықтар тереңдетілуде және қазір көбінесе арсенге толы су асты қорларын пайдаланады. Осының салдарынан арсендік уланудың көрсеткіштері өсуде. Бүгінгі күнге дейін 30 000-нан астам жағдай тіркелді, ал 25 миллионға жуық адам ауыз суындағы қауіпті деңгейдегі арсенге ұшырады. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДҰ) мәліметінше, Қытайда 26 миллионнан астам адам ауыз суындағы фтордың жоғары деңгейіне байланысты тіс флюорозынан (тістердің әлсіреуінен) зардап шегеді. Сонымен қатар, 1 миллионнан астам жағдайдың себебі ауыз суындағы фторға байланысты сүйек флюорозы (сүйектердің әлсіреуі) деп саналады. Жер асты суларында фтордың жоғары деңгейі кездеседі және көп жағдайда фторды жою мүмкін емес.
Large portions of China's aquifers suffer from arsenic contamination of groundwater. Arsenic poisoning occurs after long term exposure to contaminated groundwater through drinking. The phenomenon was first detected in China in the 1950s. As water demand grows, wells are being drilled deeper and now frequently tap into arsenic rich aquifers. As a consequence, arsenic poisoning is rising. To date there have been more than 30,000 cases reported with about 25 million people exposed to dangerously high levels in their drinking water. According to the WHO over 26 million people in China suffer from dental fluorosis (weakening of teeth) due to elevated fluoride in their drinking water. In addition, over 1 million cases of skeletal fluorosis (weakening of bones) are thought to be attributable to drinking water. High levels of fluoride occur in groundwater and defluoridation is in many cases unaffordable.
Ластану оқиғалары
Хубэй Шуанхуан ғылым және технология акциялық компаниясы 2013 жылдың қыркүйегінде Хубэй провинциясының орталық бөлігінде кем дегенде 100 тонна (220 000 фунт) балықты улады, Фухэ өзеніне аммиак құйылған кезде.
The Hubei Shuanghuan Science and Technology Stock Co poisoned at least 100 tonnes (220,000 lb) of fish in central Hubei province in September 2013 when ammonia was discharged into the Fuhe river.
Қорғау және санитарлық тазалық
Қытай Халық Республикасында сумен жабдықтау және санитария саласындағы жағдай үлкен өзгерістерге ұшырап жатыр, бірақ осы ретте тез урбанизация және қала мен ауыл арасындағы экономикалық айырмашылықтың артуы сияқты көптеген қиындықтармен де күресуде. Дүниежүзілік банк 2007 жылғы есебінде 1990 мен 2005 жылдар аралығында су инфрақұрылымына маңызды қаржылық инвестициялар жасалғанын мәлімдеді. Қалалық сумен қамтамасыз ету көрсеткіші 50%-дан 90%-ға дейін өскенімен, көптеген қалаларда маусымдық су тапшылығы әлі де байқалуда. Халық санының өсуіне байланысты су қолдану көлемі артты, бірақ өнеркәсіпте су қолдану деңгейі төмендегеніне байланысты жалпы су қолдану деңгейі тұрақталды. Қалалық сарқынды суларды тазалау көлемі 15%-дан 52%-ға дейін үш еседен астам өсті. Қалдық суларды тазартатын қуаттардың орнатылған көлемі, қалдық судың абсолютті мөлшерінің артуымен байланысты, одан да жылдам өсті. 2000 жылдан бері муниципалитеттерден шығарылатын ластаушы заттардың абсолютті көлемі аздап төмендеді. 2007 жылғы мақалада SEPA ірі қалалардағы негізгі ауыз су көздеріндегі су сапасының "көбінесе жақсы" екенін мәлімдеді. 2007 жылы Қытай Әлеуметтік Ғылымдар Академиясының Заң институтының зерттеушісі Ма Сяньконг үкіметтің әрекетсіздік танытқан, немесе келісім берген, мақұлдаған немесе тікелей қатысқан, соның салдарынан жағдайдың нашарлауына себеп болған салаларды анықтады: жерді иемдену, ластану, тым көп кен өндіру және экологиялық салдарын бағалауды жүзеге асырмау. 2006 жылы Мемлекеттік қоршаған ортаны қорғау басқармасы қоршаған ортаға әсерін бағалау заңын бұзған оннан астам гидроэлектрлік жобаны анықтады, бұл осыған мысал. 2005 жылы сарапшылар Қытайдың тұрақты дамуға қол жеткізуі үшін Кеңейтілген Су Ресурстарын Басқару жүйесін қолдануы керектігін ескертті. 2006 жылы қабылданған Он бірінші бесжылдық жоспарында өнеркәсіп бірлігіне шаққандағы су тұтынуды 30%-ға төмендету, су қолдануды шектеу және экономикалық және өнеркәсіптік өсуді қамтамасыз ету көзделген. 2016 жылы Он үшінші бесжылдық жоспар енгізілді, оның мақсаты жылдық су тұтынуды 670 миллиард текше метрге дейін шектеу еді. Бұл ережелер Қытайдың 2014 жылы он жылдан астам уақыттан бері су тұтынуды төмендетуіне ықпал етті.
Water supply and sanitation in the People's Republic of China is undergoing a massive transition, while facing numerous challenges such as rapid urbanization and a widening economic gap between urban and rural areas. The World Bank in a 2007 report stated that between 1990 and 2005 there have been major financial investments in water infrastructure. While urban water supply coverage increased from 50% to 90%, there are still seasonal water shortages in many cities. Water usage by the growing population has increased but it has decreased by industry causing a stabilization of the overall water usage level. Sewage treatment of urban wastewater more than tripled from 15% to 52%. Installed wastewater treatment capacity grew much more quickly due to an increasing absolute amount of wastewater. Absolute release of municipal pollutants has decreased slightly since 2000. According to a 2007 article, the SEPA stated that the water quality in the central drinking water sources for major cities was "mainly good". In 2007 Ma Xiancong, a researcher at the Chinese Academy of Social Sciences Institute of Law, identified the following areas where the government failed to act, or tacitly consented, approved or actively took part and so created a worse situation: land appropriation, pollution, excessive mining and the failure to carry out environmental impact assessments. An example of this emerged in 2006, when the State Environmental Protection Administration revealed over a dozen hydroelectric projects that had broken the Environmental Impact Assessment Law. In 2005 experts warned that China must use Integrated Water Resources Management in order to achieve sustainable development. The Eleventh Five Year Plan introduced in 2006 intended see a 30% decrease in water consumption per unit industry increase, limiting water usage while enabling economic and industrial growth. In 2016, the Thirteenth Five Year Plan was introduced along with the goal of limiting annual water consumption per year to 670 billion cubic meters. These guidelines played an important role in China showing a reduction in water consumption for the first time in over a decade in 2014.
Ішкі ережелер мен саясат
Соңғы екі онжылдықта суды пайдалануды, ысырапты және ластануды азайтуға, сондай-ақ төтенше жағдайларға дайындықты арттыруға бағытталған бірқатар заңдар қабылданды. Судың ластануын алдын алу және бақылау туралы заң (2017 жылғы өзгертулер): 1984 жылы қабылданған бұл түзету су қауіпсіздігінің барлық аспектілерін едәуір өзгертуге бағытталған. Заң, заң бұзушылық құрайтын әрекеттерге қатысты нақты ережелерді, оларды орындауға міндетті тараптарды, сондай-ақ қылмыскерлерге немесе заңға сәйкес әрекет етпеген қадағалаушы мекемеге қатысты заңдық жауапкершілікті (айыппұл мөлшерінің айтарлықтай ұлғаюын қоса алғанда) толық қамтиды. Ресурс салығы туралы заң (2020 ж.): Бұл заң жергілікті билікке табиғи ресурстарды пайдалану бойынша жергілікті салық ставкалары белгілеу құқығын береді, осы арқылы оларға белгілі бір ресурстарды тиімдірек қорғауға мүмкіндік туады. Заң сонымен қатар суды алғаш рет табиғи ресурс ретінде тізімдейді, бұл жергілікті билік органдарына суды сақтауды ынталандыруға және ысырапты шектеуге мүмкіндік береді. Су туралы заң (2002 жылы өзгертілді): 1988 жылы қабылданған бұл түзету суды бөлу құқығы, суды пайдалану құқығы, пайдалану және сақтау параметрлері, ластануды алдын алу және бассейнді басқару мәселелерін қарастырады. Бұл заң 2000-шы жылдардың басында су қауіпсіздігін мойындау тұрғысынан маңызды кезең деп есептелуі мүмкін. 2011 жылы Мемлекеттік кеңес «Су тұтынуды реттеуді жеделдету туралы» қаулы шығарды. Құжаттың кіріспесінде климаттың өзгеруінің күшейе бергеніне байланысты суды басқарудың маңыздылығына ерекше назар аударылады, сондай-ақ су құбыры инфрақұрылымын жақсарту қажеттігі де айтылады. Дегенмен, көптеген адамдар Қытайдың су дағдарысын шешу тәсілдеріне қатысты алаңдаушылық білдіріп, сын айтады. Суды сақтау жобаларына айтарлықтай инвестиция жасалғанымен және мәселе 2000-шы жылдардың басындағы заңнамада мойындалғанымен, көптеген адамдар Қытайды 2010 жылдардың ортасынан бұрын тиімді су ресурстарын басқару тәжірибесін енгізбегені үшін сынайды. Су заңдарында белгіленген ережелерге жуық он жыл бойы тиімді орындалмады, сондықтан тиімді шаралар әзірленгеніне қарамастан, мәселелер ушыға берді. Дегенмен, осы сынды суды басқа жерге ауыстырудың пайдасымен салыстырғанда, жобаның құрылысы жалғасуда.
A number of laws have been passed in the last two decades that aimed to reduce water usage, waste, and pollution as well as increase disaster preparedness. Water Pollution Prevention and Control Law (Amended 2017): First passed in 1984, this amendment attempts to substantially change parameters surrounding all aspects of water security. Fully encompassing specifics for actions that constitute a violation against the law, who is subject to specific enforcements, and legal liability (including a notable increase in fines) for both the perpetrators or the agency tasked with supervision that fails to act in accordance with the laws. Resource Tax Law (2020): A law providing local government the ability to set local tax rates on natural resource usage with the intention of enabling them to protect specific resources more effectively. The law also, for the first time, lists water as a natural resource, giving local authorities the ability to promote water preservation and limit waste. Water Law (Amended 2002): First passed in 1988, this amendment provided sections relating to water allocation right, extraction rights, use and conservation parameters, pollution prevention, and basin management. This law could be seen as a turning point in the early 2000s for water security recognition. In 2011, the State Council issued its "Decision on Accelerating the Regulation of Water Consumption." The document's introduction emphasizes the importance of water management given the growing impact of climate change. and improved water pipe infrastructure. However, many have their concerns and criticisms with China’s handling of the water crisis. With notable investments into conservatory projects and recognition of the issue in early 2000s legislation, many have come to criticize China for its failure to introduce effective water resource management practices earlier than their mid 2010s onset. For nearly a decade the regulations set forth in the Water Laws regulation were not effectively enforced, so although there were effective measures drafted, the issues continued to develop. Regardless, upon assessment and weighing of these criticisms against the benefits of water relocation, the project’s construction continues.