Wimereux (vim(ə)ʁø; ) is a commune in the Pas de Calais department in the Hauts de France region of France.
География
Вимеро – Булонь-сюр-Мерден солтүстікке қарай шамамен орналасқан, Вимеро өзенінің жағасында, D233 және D940 жолдарының тоғысқан жеріндегі жағалау қаласы. Коммунаның солтүстік шекарасын Слэк өзені, ал батысын Англия арнасы құрайды. Егін шаруашылығы және туризм – оның басты салалары.
Wimereux is a coastal town situated some north of Boulogne sur Mer, at the junction of the D233 and the D940 roads, on the banks of the river Wimereux. The river Slack forms the northern boundary of the commune, the English Channel the western. Farming and tourism are its principal activities.
Тарих
Pointe aux Oies-те тас дәуіріндегі алғашқы адамдар қалдырған іздерде дольмендерді әлі де көруге болады. Вобан Вимеро өзенінің сағасында жағалау бекінісін салдырды, оның қираған қалдықтары 1940 жылдарға дейін су тасқыны кезінде көрініп тұрды. Наполеон 1803-1804 жылдары осы жерде өзеннің атымен аталатын порт салуға бұйрық берді. 1840 жылы Францияның болашақ президенті (және соңғы монархы) Наполеон III Pointe aux Oies-ке қонды. Вимеро аумағы бастапқыда Вимиль коммунасына қарасты, одан 1899 жылдың 28 мамырында бөлінді. Сол жылы наурыз айында Гульельмо Маркони Франция мен Англия арасындағы алғашқы радиобайланысты Вимеро қаласында орнатты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Булонь мен Вимеро маңызды аурухана орталығы болды және 1918 жылдың маусымына дейін медициналық бөлімдер Вимеро қалалық зиратына жерлеу үшін пайдаланды. Леди Хэдфилд өз қаражатымен мұнда Қызыл Крест ауруханасын ашып, басқарды, ол жаралы және ауырған әскерилерге көмек көрсетті. Флора Мюррей мен Луиза Гаррат Андерсон құрған Әйелдер ауруханасы корпусы RAMC сұрауы бойынша Вимеро қаласында екінші ауруханасын ашты. Бұл британ армиясының мойындаған алғашқы әйелдер ауруханасы болды. "Фландрия далаларында" атты әйгілі соғыс өлеңінің авторы, канадалық артиллерист және дәрігер полковник Джон МакКрей осы ауруханада қызмет етіп, қайтыс болды және осы жерге жерленді. Вимеро королева Марияның армиялық қосымша корпусының штабы болды. 1916 жылы Соломон Дж. Соломон қолданыстан шыққан фельдшпат фабрикасында Корольдік инженерлер мекемесін, Арнайы жұмыстар паркін құрды. Бұл жерде британ армиясы үшін жаңа әскери камуфляж техникасы мен жабдықтары әзірленді. 1919 жылы ол британ армиясының бас штабына айналды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қаланың солтүстік жағында неміс теңіз күштерінің штабы орналасқан. D-күнінен кейін одақтас күштер солтүстікке жылжығанда, қала Cap Gris Nez-ден оққа түсті және 1944 жылдың 22 қыркүйегінде Канаданың 1-ші армиясы қайта басып алды. Теңіз жағалау құрылысы Екінші империя кезінде басталды, нәтижесінде Белль Эпок стиліндегі үйлер мен ғимараттардың ерекше сәулеттік ансамблі пайда болды, олар бүгінгі күнге дейін жақсы сақталған. Бастапқыда Лилль мен Париждің бай отбасыларының екінші резиденциясы болған Вимеро Булоньдің тұрғын аймағына айналды және демалыс үйлерін сатып алуға немесе тұрақты қоныстануға ниеттенген британдықтар мен бельгиялықтарды тартады.
At Pointe aux Oies, dolmen can still be seen at a Stone Age prehistoric site. Vauban built a coastal fort at the mouth of the river Wimereux, the ruins showed at low tide until the 1940s. Napoleon ordered a port to be built here between 1803 and 1804, taking its name from the river. In 1840, the future Napoleon III, first president (and last monarch) of France, landed at Pointe aux Oies. The territory of Wimereux originally belonged to the commune of Wimille, from which it separated on 28 May 1899. In the same year, the first radio link between France and England was established at Wimereux in March by Guglielmo Marconi. In the First World War, Boulogne and Wimereux formed an important hospital centre and until June 1918, the medical units used Wimereux communal cemetery for burials. Lady Hadfield set up and ran a Red Cross hospital here at her own expense for the treatment of wounded and sick servicemen. The Women's Hospital Corps, founded by Flora Murray and Louisa Garratt Anderson, opened their second hospital in Wimereux, on request of the RAMC. It was the first women's hospital to be recognised by the British Army. Colonel John McCrae, the Canadian gunner and doctor who wrote the popular war poem "In Flanders Fields", served and died in the hospital and is buried here. Wimereux was the headquarters of the Queen Mary's Army Auxiliary Corps. In 1916, Solomon J Solomon set up a Royal Engineers establishment, the Special Works Park, in a disused feldspar factory. Here were developed new military camouflage techniques and equipment for the British Army. It became the General Headquarters of the British Army in 1919. During the Second World War, German Naval Headquarters were situated on the northern side of the town. After D Day, as Allied forces moved northwards, the town was shelled from Cap Gris Nez, and was re taken by the Canadian 1st Army on 22 September 1944. The seaside development was started during the Second Empire, resulting in a remarkable architectural ensemble of houses and buildings typical of the Belle Époque, which are still very well maintained to this day. Originally the secondary residence of wealthy families of Lille and Paris, Wimereux has become a residential suburb of Boulogne and also attracts Britons and Belgians who come to buy holiday homes or settle permanently.