Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дуглас Куплэндтің 2006 жылғы романы JPod – Дуглас Куплэндтің 2006 жылы Канаданың Random House баспасында жарық көрген романы. Оқиғасы 2005 жылы өрбітетін кітапта басты кейіпкер Итан Джарлевски мен оның командасы – видео ойын бағдарламашыларының ерекше және күнделікті өмірі суреттеледі, олардың барлығының тегі 'J' әрпімен басталады. JPod Дуглас Купланд пен Майкл МакЛеннанның бірлескен жобасы – CBC телесериалына бейімделді. Сериал 2008 жылдың 8 қаңтарында тұңғыш рет көрсетілді және 2008 жылдың 7 наурызында тоқтатылды, соның салдарынан көрермендер аяқталмаған сюжетпен қалды. Сериалдың алғашқы он үш эпизоды АҚШ-та The CW арнасында көрсетілді.
2006 novel by Douglas Coupland
JPod is a novel by Douglas Coupland published by Random House of Canada in 2006. Set in 2005, the book explores the strange and unconventional everyday life of the main character, Ethan Jarlewski, and his team of video game programmers whose last names all begin with the letter 'J'. JPod was adapted into a CBC television series of the same name co created by Douglas Coupland and Michael MacLennan. It premiered on January 8, 2008, and ran until its cancellation on March 7, 2008, leaving the series with a permanent cliffhanger. The first thirteen episodes of the series aired in the United States on The CW.
Сюжет
JPod – «J» әрпімен басталатын есімдері бар алты жас ересек туралы авангардтық роман. Компьютерлік қателік салдарынан адам ресурстарының бірі оларды бір кабинетке орналастырады. Олар Бернабиде орналасқан Neotronic Arts ойын компаниясында жұмыс істейді. Романның басты кейіпкері және баяндаушысы – Этан Джарлевски. Ол өзінің жұмысына, үйінің дұрыс емес отбасына қарағанда көбірек уақыт бөледі. Оның үйде отыратын анасы табысты марихуана өсірумен айналысады, бұл оның әкесіне мансабын тастап, нәтижесіз киноактер ретінде жұмыс істеуге мүмкіндік береді. Этанның жылжымайтын мүлік агенті ағасы Грег Азиялық қылмыскер Кам Фонгпен байланысқа түседі, ол сюжеттің маңызды тұлғалық байланысы болып табылады. JPod қызметкерлері «BoardX» деп аталатын скейтборд ойынына Джефф Пробст үлгісіндегі бір бейнелі кейіпкерді қосуға міндетті. Маркетинг менеджері Стивен Лефковиц ұлдарына қамқорлық үшін күресте қуаныш сыйлау мақсатымен, команданың наразылығына қарамастан, ойынға әтешті қосуды талап етеді. Кейін «JPod» Стив жоғалып кеткен кезде күрт сынға ұшырап, өзгереді. Жаңа атқарушы директор ойынға танымал емес өзгерістер енгізеді, соның ішінде Джеффті сиқырлы кілеммен жүретін ханзадаға айналдырып, «SpriteQuest» деп атауға бұйырады. Ойынды аяқтай алмайтындарына ренжіген JPod командасы, SpriteQuest ойынын саботаждау үшін Рональд Макдональдтан шабыттанған кейіпкерді құпия деңгейге енгізеді, онда Рональд зұлымдықпен айналысады, осылайша нарыққа сәйкес мәдени ойын жасайды. Этан JPod-қа жаңа келген Кейтлинмен таныса бастайды, олардың қарым-қатынасы команда мүшелерінің көпшілігі, өзі де соның ішінде, жеңіл аутизммен күресетінін білгеннен кейін дамиды. Кейтлин аутизммен ауыратын адамдардың терілеріне бейім емес заттардың қысымын сезінуді қалайтынын зерттегеннен кейін құшақтау машинасы ойлап шығарады. Дуглас Купланд Этанның героинге тәуелді Стивті Канадаға қайтару үшін Қытайға барған кезде романға енгізіледі. Google нұсқасындағы Дуглас Купланд Этанмен үнемі кездесіп, өзін баяндаушының өміріне араластыруға тырысады. JPod технологияның бәрі болып табылатын және адам миы бір ғана тапсырмаға назар аудара алмайтын цифрлық әлемде өмір сүреді.
JPod is an avant garde novel of six young adults, whose last names all begin with the letter 'J' and who are assigned to the same cubicle pod by someone in human resources through a computer glitch, working at Neotronic Arts, a fictional Burnaby based video game company. Ethan Jarlewski is the novel's main character and narrator, who spends more time involved with his work than with his dysfunctional family. His stay at home mother runs a successful marijuana grow op which allows his father to abandon his career and work as a futile movie extra. Ethan's realtor brother Greg involves himself with Asian crime lord Kam Fong who serves as the plot's crux of character connection. The JPod staff are required to insert a turtle character based on Jeff Probst into the skateboard game that they are developing as 'BoardX'. The marketing manager, Steven Lefkowitz, mandates the turtle's addition to the game, much to the team's chagrin, to please his son during a custody battle. "JPod" is then drastically challenged and changed when Steve goes missing and the new executive replacement declares further deeply unpopular changes to the game, including changing Jeff the turtle into an adventurous prince who rides a magic carpet, and renaming it "SpriteQuest". The JPodders, upset that they would not be able to finish their game, decide to sabotage SpriteQuest by inserting a deranged Ronald McDonald inspired character into a secret level where Ronald works malevolence, thus creating a culturally suitable game for the target market. Ethan begins to date the newest addition to JPod, Kaitlin, and their relationship grows as she discovers that most of the members of the team, including herself, are mildly autistic. Kaitlin develops a hugging machine after researching how autistic people enjoy the sensation of pressure from non living things on their skin. Douglas Coupland, as a character, is inserted into the novel when Ethan visits China to bring a heroin addicted Steve back to Canada. This Google version of Douglas Coupland consistently bumps into Ethan and manages to weave himself into the narrator's life. JPod finds itself in a digital world where technology is everything and the human mind is incapable of focusing on just one task.
Байланысты еңбектер мен ықпалдар
BookShorts; 2006 жылы BookShorts компаниясы JPod кейіпкерлерін бейнелейтін қысқа бейнефильм түсірді. com жобасы Random House Canada-ның қолдауымен іске асырылды. Microserfs; JPod жиі Купландтың 1995 жылғы Microserfs романының 2000-шы жылдардағы жаңартылған нұсқасы ретінде сипатталады. Publishers Weekly JPod-ты "Microserfs 2.0" деп атады. Екі роман да жас бағдарламашы-кәсіпқорлар тобына арналған. Екі кітаптың да баяндаушысы жас еркек (JPod-та Этан Джарлевски, Microserfs-та Дэниел Андервуд). Екі кейіпкер де романның қолжазбасын ноутбукте жазады, сондай-ақ екі романда да кездейсоқ өнім атаулары, ұрандар мен әртүрлі мөлшердегі шрифттердегі хабарламалар кездеседі. Microserfs-те Дэниел компьютердің сана-сезіміне қол жеткізу үшін кездейсоқ хабарларды теріп жазады, ал JPod-та хабарламалар компьютер пайдаланушыларының күнделікті өміріндегі ақпарат ағыны мен санасын көрсетеді. Екі романның баяндаушылары да әйел әріптесімен қарым-қатынас жасайды: Дэниел Карламен, ал Итан Кэйтлинмен. Екі роман да технологияның қазіргі заманындағы өмір салты туралы кеңінен әңгімелейді. Сонымен қатар, екі романның кейіпкерлерін де баяндаушы поп-мәдениет элементтері арқылы таныстырады: Microserfs-те Дэниел әріптестерінің арман санаттарын Jeopardy! ойынында тізімдейді, ал JPod-та Итан әріптестерінен өздері үшін eBay парақшасын жасауды сұрайды. Соңында, екі роман да аутизмге тоқталады, бұл Купландтың өзіне де тән ерекшелік. Microserfs-те Дэниел барлық технология мамандары аутист деп ойлайды, ал JPod-та Кэйтлин барлық әріптестері мен басшысын жеңіл аутист деп сипаттайды. Қызықты дерек ретінде, романнан сипатталған құшақтау машиналарын аутизммен ауыратын адамдарға көмектесу үшін жасаған. Ситкомдар; Бір рецензент JPod-ты "448 беттік ситком" деп атады. Бұл романға енген Дуглас Купландтың (Анти Даг) зұлым бейнесін түсіндіруге көмектеседі. Эпистолярлық романдар; JPod мәтінінің бөліктері электрондық пошта, мәтіндік хабарламалар және кейіпкерлердің өзі жазған басқа да хабарламалар түрінде жазылған. Сондықтан JPod-ты ішінара хаттық роман деп санауға болады, бірақ романның көп бөлігі стандартты баяндау форматында жазылған. Өзін-өзі енгізу; JPod өзін-өзі енгізудің әдеби тәсілін кеңінен пайдаланады, онда автордың өзі кейіпкер ретінде пайда болады. Бұл тәсілдің басқа мысалдары "Кентербериялық ертегілер", "Илаһи комедия" және көптеген басқа да көркем шығармаларда кездеседі. Видео ойындар; JPod видео ойындар әлемінің бірнеше нақты элементтерімен ұқсастықтар жасайды. Мысалы, кейіпкерлер жұмыс істейтін компания Neotronic Arts деп аталады, ол нақты Electronic Arts компаниясына өте ұқсас. Атаудың ұқсастығынан басқа, екі бейне ойын компаниясының да бас кеңсесі Burnaby қаласында, тас жолға жақын орналасқан және екеуі де спорттық ойындармен айналысады. Телесериалдар; Роман негізінде CBC телеарнасы телесериал шығарды және 2008 жылдың қаңтарында эфирге шыға бастады. Шоуда Дэвид Копп, Эмили Ульлеруп, Бен Айрес, Стеф Сонг, Торренс Кумбс, Колин Каннингэм, Шерри Миллер және Алан Тикк ойнады. Алты серияның сценарийін Дуглас Купланд жазды. Шоу сейсенбі күндері кешке эфирге шыға бастады, бірақ төмен рейтингтерге байланысты ол жұма күндері кешке жылжытылды. Рейтингтердің одан әрі төмендеуі нәтижесінде CBC 2008 жылдың наурыз айында сериалды тоқтатуды жариялады, бұл жанкүйерлердің қарсылығын тудырды. Барлығы 13 серия шығарылды. Сериалдың атқарушы продюсері Ларри Шугар шоуды насихаттау үшін жеткілікті күш жұмсамағанын айтып, CBC-ді сериалды тоқтатуға кінәлады.
BookShorts; a short video film depicting characters of JPod was filmed in 2006 by BookShorts. com project with support from Random House Canada. Microserfs; JPod has been described frequently as an updating of Coupland's 1995 novel Microserfs for the 2000s. Publishers Weekly even called JPod "Microserfs 2.0". Both novels centre around a group of eccentric young programming professionals. Both books are narrated by a young male (Ethan Jarlewski in JPod, Daniel Underwood in Microserfs). Both of these characters write the novel manuscript on a laptop, and both novels feature random product names, slogans, and messages in varying font size. In Microserfs, Daniel types in these random messages in an attempt to tap into his computer's subconscious, while in JPod, the messages reflect the stream of messages, and consciousness, that computer users experience every day. The narrator in both novels also begins and maintains a relationship with a female co worker; Daniel dates Karla and Ethan dates Kaitlin. Both novels also deal heavily with lifestyle in the modern age of technology. In addition, the characters in both novels are introduced by the narrator through a piece of pop culture: in Microserfs, Daniel lists his co workers' dream categories in a game of Jeopardy! and in JPod, Ethan asks his co workers to design an eBay page for themselves. Finally, both novels touch on autism, a condition Coupland has himself. In Microserfs, Daniel says that he thinks that all tech people are autistic, and in JPod, Kaitlin describes all of her co workers and her boss as mildly autistic. On an interesting side note, hugging machines as described in the novel have actually been developed to help those with autism. Sitcoms; JPod was called by one reviewer "a 448 page sitcom". This helps to explain the malicious version of Douglas Coupland (Anti Doug) who appears in the novel. Epistolary novels; Parts of the text of JPod are written as e mails, text messages, and other messages written by the characters themselves. Therefore, JPod can be considered partly an epistolary novel, although much of the novel is also standard narrative format. Self insertion; JPod makes extensive use of the literary device of self insertion, in which the author himself appears as a character. Other examples of this technique appear in The Canterbury Tales, The Divine Comedy, and numerous other fictional works. Video gaming; JPod draws similarities to several real life elements of the video gaming world. For example, the company that the characters work at is called Neotronic Arts, which is extremely similar to the real company Electronic Arts. Besides the similarity in the name, both video game companies have their main office in Burnaby, close to the freeway, and both deal heavily in sports games. TV series; A TV series based on the novel was produced by CBC and began airing in January 2008. The show starred David Kopp, Emilie Ullerup, Ben Ayres, Steph Song, Torrance Coombs, Colin Cunningham, Sherry Miller, and Alan Thicke. Six of the episodes were written or co written by Douglas Coupland. The show began airing on Tuesday nights, but because of low ratings it was moved to Friday nights. The continued low ratings resulted in CBC announcing the cancellation of the series in March 2008, despite the fan based protest that this sparked. A total of 13 episodes were produced. The executive producer of the series, Larry Sugar, blamed CBC for the cancellation, saying that they had not done enough to promote the show.
Қабылдау
JPod әдебиет сыншылары тарапынан әртүрлі пікірлерге ие болды. Бірі толығымен Microserfs-тің сәтсіз жаңартылуы екенін, жаңа ештеңе қоспағанын айтса, енді бірі оның көңілді стилі мен сатирасына риза болды.
JPod has been received with mixed reception from literary critics. Some felt it is just an unsuccessful update of Microserfs, with no added substance, while others enjoyed its entertaining style and satire.
Жақсы
JPod туралы жағымды пікірлер көбінесе кейіпкерлердің мүмкін емес, бірақ ықтимал өмірлері мен ерекшеліктерінен туындайтын ойын-сауық мүмкіндіктеріне назар аударады. «Post Gutenberg» романы ретінде JPod технологияға толы буынның фрагменттелген жай-күйін бейнелеуімен танымал, сондай-ақ қазіргі буынның бір затқа немесе міндетке бірнеше секундтан артық назар аудара алмайтындығын көрсетеді. Джон Элк JPod туралы пікір білдіріп, романды Coupland-тің бұрынғы «Microserfs» романының «Google буыны» үшін жаңартылған нұсқасы деп бағалаған. Купланд «қазіргі Солтүстік Американың көпшілік мәдениетін жазудағы ең дарынды зерттеуші болуы мүмкін» деп аталады, ал JPod – «Microserfs-тен бері оның ең күшті, ең жақсы байқалатын романы». JPod қызықты кітап ретінде сипатталады, оның ерекше кейіпкерлері мен құрылғылары оны «оқуға тұрарлық» етеді және «толыққанды қанағаттандырмаса да, көңілді». JPod туралы тағы бір шолу кітаптың фрагменттелуі кейіпкерлердің аутизмге тән ерекшеліктерімен қалай байланысты екенін көрсетеді. Кітап технология және бейне ойындар индустриясының қызметкерлері туралы, олар «қарама-қайшы түрде өте жоғары концентрация қабілетіне ие, бірақ ештеңеге назар аудара алмайды» дейді. Бұл мәселе кітап бойына қайталап айтылады, бұл оқырмандарды технологияның қоғамымызға тигізетін әсері туралы ойлануға итермелейді.
Favourable reviews of JPod largely focus on its entertaining qualities arising from the improbable probable lives and quirks of the characters. As a Post Gutenberg novel, JPod is recognized for reflecting the fragmented state of a technology saturated generation, illustrating the stereotype of current generations being unable to concentrate on one item or task for more than a few seconds. John Elk's review of JPod comments on the novel being an affirmative updating of Coupland's previous Microserfs, for the "Google generation". Coupland is mentioned as being "possibly the most gifted exegete of North American mass culture writing today", with JPod being "his strongest, best observed novel since Microserfs." JPod is described as an engaging book, with bizarre characters and devices making it "definitely worth the read" and while it is "not fully satisfying, it is entertaining". Another review of JPod describes how the fragmentation of the book relates to the autistic characteristics of the characters. The book is about employees in technology and video game generation, who "paradoxically have superhuman powers on concentration, yet can't seem to focus on anything". This message is brought up throughout the book, which tends to provoke the reader to really think about the effects of technology on our society.
Жағымсыз
Екінші жағынан, көптеген сыншылар кітаптан көңілі қалды және ашуланды. The Village Voice газетінің тілшісі Дэннис Лим оны "өзімшіл, мағынасыз, оңай алаңдап, көбінесе өте жақтырмас" деп сипаттады. Дегенмен, ол "мүмкін, бұл автордың ниеті болған, бірақ бұл ешқандай маңызды ойға қызмет етпейді – егер тым көп ақпараттың адамды шатастыратыны айқын болмаса" деп атап өтті. Джон Элк Купландтың "сюжеттің де, кейіпкерлерді сомдаудың да шебері емес" екенін айтты. Мысалы, пи сандарының 41 беттік тізімі көптегендерге бекершілік болып көрінді, ал Патрик Несс атап өткендей, "тезбаздықпен жинақталған". Сонымен қатар, көптеген сыншылар Купландтың кейіпкер ретінде пайда болуын жағымсыз, "нарциссистік" және "өзін мәдени иконаға айналдыруға жасалған ашық және өкінішті әрекет" деп бағалады. Тағы да басқа сыншылар Купландтың романды қалай аяқтау керектігін білмегендіктен өзін кіргізіп алғанын болжады.
On the other hand, many critics were frustrated and irritated by the book. Dennis Lim of The Village Voice called it "smug, vacuous, easily distracted, and often supremely irritating". He did note, however, that this "may be purposeful, but it's not in service of a meaningful larger point—unless you count the unmissable observation that too much information is, like, overwhelming". John Elk said that Coupland "is neither a master of plot nor of characterization", The 41 pages spent listing digits of pi, for example, were found by many to be pointless and, as Patrick Ness noted, "lazily assembled". As well, many critics found that Coupland's appearance as a character was annoying, "narcissistic" and "an obvious and sort of sad attempt to turn [himself] into a cultural icon". Other critics wondered if Coupland simply inserted himself because he didn't know how else to end the novel.