Кіріспе
Питтсбургтегі жол туннелі, Пенсильвания штаты
Скирелл Хилл туннелі – АҚШ, Пенсильвания штаты, Питтсбург қаласындағы туннель. Ол I-376 тас жолының шығысқа қарайғы кіреберісі қызметін атқарады және 8 жылдық құрылыстан соң 1953 жылы 18 миллион АҚШ долларына аяқталды. Ашылған кезде бұл Пенсильвания штатының Көлік департаменті (PennDOT) жасаған ең ірі инвестиция болды. Туннельдің ұзындығы 1288 метрді құрайды, ол екі параллель туннельден тұрады және 8 қиылыс өтпесі бар.
Шолу
Скирел-Хилл туннелінің құрылысы 1946 жылы басталды және 1953 жылдың 5 маусымында қозғалысқа ашылды. Туннель Питтсбургтегі Скирел-Хилл арқылы өтетін екі тоннельден тұрады, олар 376 (Парквей Ист) тас жолының әр бағыттағы екі қатарын алып жүреді. 18 миллион долларға тұрған бұл жоба Штат тас жолдары департаменті салған ең қымбат жоба болды және Парквейдің алғашқы 8 мильдік бөлігіндегі соңғы байланысты аяқтады. Туннельдің ұзындығы 4225 фут, ені шамамен 29'4” болатын екі арка тәрізді темір бетоннан жасалған тоннельдерден тұрады. Туннель кіреберіс және шығысында шамамен 50'4” қашықтықта орналасқан кеңею буындарымен бөлінген, кіреберісте және шығыста кейбір өзгерістер бар. Қабырғалардың қалыңдығы шамамен 1'9”, ал биіктігі шатырдың қиылысына дейін 12 футқа жетеді. Шатырдың қалыңдығы 3 фут, ішкі радиусы 19'3”. 1987 жылдың тамызынан бастап туннельдерде ұялы телефон байланысы бар. Туннель 1958 жылы AM радиосын қабылдау мүмкіндігін берді, бірақ жобалық жөндеулерге байланысты 1960 жылдардың басында байланыс тоқтатылып, 1986 жылы қайта орнатылды. 1997 жылдың наурыз айында радио қабылдауы туннельдің барлық бөлігін қамтыды. Карнеги Меллон университетінің аспиранттарының көмегімен 2005 жылдың мамырынан бастап туннель FM радиосын қабылдау мүмкіндігін берді, сонымен қатар AM сигналдары да жаңартылды. 2013 жылға дейін 6 дюйм қалыңдығындағы бетон төбеше туннельдің жүру жолағынан бөлініп, туннельді желдетуді қамтамасыз ететін кеңістік құрады. Бұл төбеше жолдың ортасынан 14'2” биіктікте орналасқан. Төбеше орталық тұсындағы темір ілгектермен бекітілген. Кеңістікте әртүрлі өлшемдегі тіктөртбұрыш саңылаулар бар, олар туннельде ауа айналымын қамтамасыз етеді. Бұл кеңістік желдеткіштермен қатар ұялы телефон жабдықтарына қуат беруге арналған құбырларды да қамтиды. 1980 жылы әрбір тоннельдегі жол барьерлері 2'0” бетон барьерлермен және туннельдің барлық ұзындығы бойынша жаяу жүргіншілерге арналған жолдармен жаңартылды. Алғашқы жол 1980 жылғы жөндеу жұмыстары кезінде кіреберісте цемент-бетонмен және қалған бөлігінде битуммен жабылды. 2013 жылдың маусымынан бастап үлкен жүк көліктеріне соқтығысқандықтан туннельдің төбесін көтеру үшін төбе кеңістігі алынып тасталды. Туннельдегі екі тоннельді байланыстыратын сегіз қиылыс бар, олар шамамен 503 фут аралықта орналасқан. Бұл қиылыстардың ортасында өрт сөндіру есігі, екі өрт сөндіру құралының орны, екі өрт сөндіру шкафы және әр екі шетінде авариялық индикатор шамдары бар. Сонымен қатар, әр қиылыста авариялық қызметкерлерге арналған шланг клапаны бар. Туннельдің әр екі шетіндегі туннель порталы ғимараттарында техникалық қызмет көрсету гараждары, департаменттің техникалық қызмет көрсету қызметкерлеріне арналған кеңселер және туннельдің ауа тарту және желдету жабдықтары орналасқан. Бұл ғимараттар бетоннан салынған. Батыс портал ғимараты каизонға салынған және оның жертөлесін құрайтын бірнеше бөлмелері бар. Ғимараттың жертөлесінің артқы бөлігінде еден жоқ, ол I-376 тас жолының шығыс және батыс бөліктерін алып жүретін көпiрлер жиынтығынан тұрады. Шығыс портал ғимараты өзгермелі тереңдіктегі негіздерге салынған және жертөлесі жоқ. Басқа жағынан, портал ғимараттарының геометриясы бірдей. Портал ғимараттарының қасбеттері мен сыртқы беттері құмтас және кірпішпен қапталған, сонымен қатар ашылатын терезелер мен шыны терезелер бар. Портал ғимараттарының қабырғалары мен төбелеріне ұялы телефон жабдықтарының әртүрлі түрлері орнатылған. Сонымен қатар, әр туннельдің кіреберісінде жоғары орнатылған жол сигналдары бар, олар жүк көліктерінің биіктігін анықтау жүйесінің бөлігі болып табылады. Скирел-Хилл туннелінің жарықтандыру жүйесі туннельдің барлық ұзындығында тұрақты жарықтандыру үшін флуоресценттік шамдардан және туннель кіреберістеріндегі (күндізгі) жарықтандыру үшін төмен қысымды натрий шамдарынан тұрады. Басқа да жүйелерге көміртек оксидін бақылау, өрт сигнализациясы, авариялық байланыс және жүк көліктерінің биіктігін анықтау жүйесі кіреді. Питтсбургтегі жүргізушілердің айтуынша, туннельдер, әсіресе бірнеше апаттарға байланысты, қауіпті болып саналады, себебі туннель арқылы қауіпсіз өтуге тым биік жүк көліктері туннельдің шатырына соқтығысып қалады. Пенсильвания көлік департаменті бұл мәселені жою және Питтсбургке және одан тысқары қарай қозғалысты жеңілдету үшін Скирел-Хилл туннельдерінің төбесін көтерді. Туннельдер сонымен қатар жолдың төрт қатарынан екі қатарға дейін тарылуына байланысты туннельге жақын жердегі жол тығындарына да себеп болады. Нәтижесінде көптеген тұрғындар туннельге кірмес бұрын тас жолдан шығып, Фрик паркі мен Шенли паркі арқылы айналып өтуді жөн көреді, себебі бұл әдетте жылдамдыққа мүмкіндік береді. Jalopnik I-376 тас жолының 74-шы шығуын "АҚШ және Ұлыбританиядағы Он Ең Жаман Шығу Рампы" тізімінде #2-ге қойды.
Pittsburgh, PA, carrying two lanes of one way traffic in each direction for Interstate 376 (Parkway East). At a cost of $18 million, it was the most costly single
project built by the State Highways Department and completed the last link in the first 8 mile section of the Parkway. The tunnel consists of twin arch shaped reinforced concrete bores that are 4,225 feet long and approximately 29' 4” wide. The tunnel is segmented longitudinally by expansion joints which occur approximately every 50’ 4” with some variation at the entrance and exit. The walls are approximately 1’ 9” thick and extend 12 feet above the top of barrier to the intersection with the roof arch. The roof arch is 3 feet
thick with an inside radius of 19’ 3”. Since August 1987, the tunnels have provided cellular phone reception. The tunnel provided AM reception in 1958; however, due to design repairs, the reception was discontinued by the early 1960s until being reinstalled in 1986. Radio reception was improved to cover the entire tunnel in March, 1997. With the help of Carnegie Mellon University graduate students, the tunnel has provided FM reception since May, 2005; moreover, AM signals were upgraded at that time. Before 2013, a 6” thick, cast in place concrete ceiling separated the arch from the traveled lanes of the tunnel bores to form a plenum, which provided ventilation for the tunnel. This ceiling was constructed 14’ 2” above the roadway at its centerline. The ceiling was supported by steel hangers at the tunnel centerline. The plenum contained rectangular openings of varying dimensions that allowed circulation of exhaust and fresh air in the tunnels. In addition to providing ventilation, the plenum carried conduits to power the cellular phone equipment. Both roadway barriers in each bore were retrofitted in 1980 with 2’ 0” concrete barriers and walkways for the entire length of the tunnel. The original roadway was also replaced with cement concrete pavement at the entrances and bituminous overlays through the remaining portion during the 1980 rehabilitation. Beginning in June, 2013 the ceiling plenum was removed to raise the height of the ceiling in the tunnel because large tractor trailers were crashing into it. The tunnel has eight cross passageways that connect bores and are spaced at approximately 503 foot intervals. These cross passageways have one fire door near the center, two fire
extinguisher niches, two fire extinguisher cabinets, and emergency indicator lights at each end. Additionally, each cross passageway contains a hose valve for use by emergency personnel. The Tunnel Portal Buildings, at each end of the tunnel, house the maintenance garages, office space for Department maintenance personnel, and the exhaust and ventilation fan equipment for the tunnel. These buildings are constructed of cast in place concrete. The West Portal Building is constructed on caissons and has a series of chambers that comprise its basement. The rear portion of the building basement
has no floor and is, in effect, a set of bridges that carry I 376 East and West above it. The East Portal Building is built on a series of variable depth spread footings and contains no basement. Otherwise, the Portal Buildings have identical geometry. The facades and exterior surfaces of the Portal Buildings are sandstone and brick veneer with louvered openings and block glass windows. A variety of cellular phone equipment has been added to the walls and roofs of the Portal Buildings. Additionally, the entrance to each tunnel has traffic signals mounted overhead, which are part of the over height truck detection system. The Squirrel Hill Tunnel lighting system consists of fluorescent fixtures for constant lighting throughout the length of the tunnel and low pressure sodium fixtures for the threshold (day time) lighting at the tunnel entrances. Other tunnel operational systems include Carbon Monoxide (CO) monitoring, fire alarm, emergency communications, and an over height truck detection system. In Pittsburgh driving lore, the tunnels are notorious, most notably for several accidents when tractor trailers that are too tall to safely travel through the tunnel get stuck against the roof of the tunnel. The Pennsylvania Department of Transportation raised the ceiling of the Squirrel Hill Tunnels to eliminate this problem and ease flow of traffic in and out of Pittsburgh. The tunnels also are known for generating traffic jams that can extend to the preceding exits because the highway narrows from four lanes to two. As a result, many residents prefer to exit the highway prior to entering the tunnel and detour through Frick Park and Schenley Park because doing so is generally faster. Jalopnik listed Exit 74 on I 376 at #2 on its list of "The Ten Worst Exit Ramps In The US (and UK)."