Гвидо Каньяччи: Итальян суретшісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Гвидо Каньяччи (1601–1663) – Сантарканжело-ди-Романьядан шыққан итальян суретшісі. Ол көбінесе барокко дәуірімен байланыстырылады, ал оның есейген туындылары кьяроскуродан шебер пайдалануымен және сезімтал сюжеттерімен ерекшеленеді. Оған Болонья мектебінің шеберлері әсер еткен.

Өмірбаян

Гвидо Каньяччи 1601 жылғы 13 қаңтарда Сантарканджело-ди-Романья шағын қаласында, күншіл және теріші Маттео Каньяччи мен Ливия Серра отбасында дүниеге келді. Оның анасы (Серра) Чезена провинциясынан шыққан, ал әкесінің тегі мүлдем белгісіз. Кейбір құжаттар Каньяччилердің Кастель-Дюрантеден келгенін көрсетеді, бірақ олардың Риминиден шыққан болуы да мүмкін, онда Маттео 1618 жылы көшіп келді. Гвидоның ерте өмірі және суретші ретіндегі білімі туралы көп мәлімет жоқ, бірақ ол өзін-өзі үйреткен суретші ретінде танымал. 18 ғасырдағы суретшінің өмірбаяншысы Джован Баттиста Костаның айтуынша, Каньяччиге «суретші болу үшін табиғаттан керемет талант сыйланған, сондықтан ол осы асыл өнерді өзі ғана меңгерген, тіпті ұстазсыз да» делінген. Осы ерте жастағы дарынының арқасында Маттео Каньяччи ұлын туған жерінен жіберіп, ресми білім алуына мүмкіндік берген болуы мүмкін. 1617-1621 жылдары Маттео ұлының білімін Болоньяда қолдады, онда ол дворян Жироламо Леонимен бірге тұрды. Ол сондай-ақ екі рет Римге барып, Герчиноның үйінде тұрып, ақы төлеген. Бұл кезеңдегі ұстазының кім екені нақты белгісіз болғамен, Людовико Карраччи мен Гвидо Рени жас суретшінің Болоньялық ұстаздары ретінде жиі айтылады. Каньяччи 1627-1642 жылдары Риминиде жұмыс істеді. Содан кейін ол Форлиге көшіп, Мелоццоның суреттерін зерттеуге мүмкіндік алды. Форлиде тұрудан бұрын ол Римде болған, онда Герчино, Гвидо Рени және Симон Вуэмен танысқан. Болоньяда қарт Людовико Карраччиден шәкірттік білім алған болуы мүмкін. Оның алғашқы туындыларының көп бөлігі діни тақырыптарға арналған. Бірақ Гвидо немесе Гвидобальдо Канласси да Болонья деген атпен Венецияға көшіп, Николас Реньемен достығын жаңартты және жеке салондық суреттерге көшті. Бұл суреттерде көбінесе жамбастан жоғары жалаңаш әйелдер бейнеленген, олардың ішінде Лукреция, Клеопатра және Мария Магдалина да бар. Бұл оны Флоренцияда Франческо Фурини, Симоне Пиньони сияқты суретшілер бейнелеген сарай суреттерімен байланыстырады. 1649 жылы ол Венецияға көшіп, шәкірттер алды, шеберхана ашты және үлкен жетістікке жетті. 1658 жылы Венаға сапар шекті, онда император Леопольд I-нің қамқорлығында болды. Оның өмірі көбінесе құлшынысқа толы болды, мысалы, 1628 жылы аристократ әйелмен қашып кету әрекеті сәтсіз аяқталды. Кейбір замандастары оны эксцентрикті, «сенімсіз және күмәнді моральды» деп сипаттаған. Ол әйел модельдердің еркек киімдерін кигенін ұнатқан деседі. Оның туындылары 18 ғасырда танымал болды, бірақ кейін қазіргі сыншылар қайта бағалағанға дейін ұмытқа кетті.

Guido Cagnacci was born on 13 January 1601 in the small city of Santarcangelo di Romagna to Matteo Cagnacci, a tanner and furrier, and Livia Serra. His mother (Serra) came from the province of Cesena; the origins of his paternal family, however, are altogether uncertain. Some documents suggest that the Cagnacci came from Castel Durante, but it is also possible that they hailed from Rimini, where Matteo moved in 1618. Not much is known about Guido's early life or training as a painter, though he is widely characterized as an autodidact. According to Giovan Battista Costa (the artist's eighteenth century biographer), Cagnacci "had been given such marvelous talent from nature to become a painter that he began to practice this noble art all by himself and one could say almost without master." It was probably due to this precocious talent that Matteo Cagnacci ultimately decided to send his son away from his birthplace for more formal training. From 1617 to 1621, Matteo supported his son's education in Bologna, where he stayed with the nobleman Girolamo Leoni. He also ostensibly paid for two trips to Rome, where he lodged with Guercino. Although the identity of his master during this early period remains uncertain, Ludovico Carracci and Guido Reni are popularly cited as the young artist's Bolognese teachers. Cagnacci worked in Rimini from 1627 to 1642. After that, he moved to work in Forlì, where he would have been able to observe the paintings of Melozzo. Prior to living in Forlì he had been in Rome, where he had come in contact with Guercino, Guido Reni and Simon Vouet. He may have had an apprenticeship with the elderly Ludovico Carracci in Bologna. His initial output includes many devotional subjects. But moving to Venice under the name of Guido or Guidobaldo Canlassi da Bologna, he renewed a friendship with Nicolas Regnier, and dedicated himself to private salon paintings. These often depicted sensuous naked women from thigh upwards, including Lucretia, Cleopatra, and Mary Magdalene. This allies him to a strand of courtly painting, epitomized in Florence by Francesco Furini, Simone Pignoni and others. In 1649, he moved to Venice, where he took pupils, established a workshop, and had considerable success. In 1658, he traveled to Vienna, where he remained under patronage of the Emperor Leopold I. His life was often tempestuous, as can be characterized by the 1628 episode of a failed elopement with an aristocratic widow. Some contemporaries describe him as eccentric, "unreliable and of doubtful morality". He is said to have enjoyed the company of female models dressed as men. His work remained popular in the 18th century, but subsequently fell into obscurity until reassessed by modern critics.