Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Максент-ль-Эколь (sɛ̃ mɛksɑ̃ lekɔl) – Францияның батысындағы коммуна. Жаңа Аквитания аймағы (2015 жылға дейін: Поату-Шарентес), Deux-Сёвр департаменті.
Saint Maixent l'École (sɛ̃ mɛksɑ̃ lekɔl) is a commune in the department of Deux Sèvres, region of New Aquitaine (before 2015: Poitou Charentes), western France.
География
Сент-Майсент-ль-Эколь Францияның батыс бөлігіндегі Оңтүстік Севр аймағында, Ниорттан 15 миль (24 км) және Ла-Рошельден 40 миль (64 км) қашықтықта орналасқан. Қала құнарлы және қорғалған оңтүстікке қарай беткейлі аңғарда орналасқан, одан Севр өзенінің саласы ағып өтеді. Ол жағымды микроклиматқа ие – көбінесе айналасындағы төбелерге қарағанда 2 °C және 5 °C-қа дейін жылырақ болады – және көбінесе ауылдық ландшафтта жатыр. Қала автожол желілеріне жақын және өзінің "Сент-Майсент-Дё-Севр" деп аталатын теміржол станциясына ие, SNCF жүйесінде осылай танылады. SNCF TGV және TER аймақтық пойыздары Ангулем, Бордо, Ла-Рошель, Лилль, Монтобан, Ниорт, Париж, Пуатье және Тур қалаларына қатынайды.
Saint Maixent l'École is located in the Haut Val de Sèvre area of western France, about 15 mile (24 km) from Niort and 40 mile (64 km) from La Rochelle. The town sits in a fertile and sheltered south facing valley with a branch of the River Sevre running through it. It enjoys a pleasant micro climate – often being between 2 °C and 5 °C warmer than the surrounding hilltops – and sits in a predominantly rural landscape. The town is close to the autoroute networks and is well served by its own station, known to SNCF as 'St. Maixent Deux Sèvres'. SNCF TGV and TER local trains run to Angoulême, Bordeaux, La Rochelle, Lille, Montauban, Niort, Paris, Poitiers and Tours.
Тарих
Қала 459 жылы ораториандық монах Агапит құрған. Агапит бастапқыда қалаға Сент-Сатурнин деген ат берген. 480 жылы оған тағы бір монах, Майксент қосылды. Кейін, Дін соғыстары кезінде Сент-Мейксент батыстағы протестанттық бекіністер мен шығыстағы католик Франция арасындағы "шекаралық қала" ретінде танылды.
The town was founded in 459 by the Oratorian monk, Agapit. Agapit originally named the town Saint Saturnin. He would later be joined by Maixent, a fellow monk in 480. Later, during the Wars of Religion, St. Maixent was cast into the role of 'border town' between the Protestant strongholds around to the west and Catholic France to the east.
Көрікті жерлер
Қаланың көптеген ғимараттары 15 ғасырдан 19 ғасырдың басына дейін салынған. Қалада аспан сызығын биіктеп тұрған үлкен аббатхана бар. Аббатханада Сент-Максент және Сент-Лежердің қабірлері сақталған. Көптеген ғимараттар салу үшін қолданылған әк тас, кең ауқымды, қазіргі кезде күмбезделген жертөлелерден қазылған. Бұл жертөлелер көбінесе жер астына екі қабатқа дейін жетеді және өте кең болуы мүмкін. Қаладағы ең көне жекеменшік ғимарат – Rue Anatole France көшесіндегі ежелгі дәріхана, оның көптеген жасырын ерекшеліктері ақырындап, бірақ ынталы түрде қалпына келтірілуде. Жаяу өтетін орталық сауда көшесі – Шалон көшесі 18 ғасырда Пуату генералитетінің интенданты граф Блоссак бақылауымен кеңінен қайта жаңартылған. Шалон көшесіне кіреберіс әдемі тас аркамен (Porte Chalon) белгіленген, ал көше бойындағы дүкендері, барлары мен мейрамханалары бар әдемі кезеңдегі ғимараттардың біркелкі фасады көзді қуантады. Шалон көшесінің соңы Аббатханаға апарар көрініспен аяқталады. Бұл бұрышта «Ескі Францияның» әсем мұрасы – бұрынғы Cordonnerie (аяқ киім жөндеушілер шеберханасы) тұр, ол көше фасадын жаңғыртудан зардап көрмей, бүгінгі күнге жеткен. 18 ғасырда Аббат семинариясының орнында салынған дүкеннің астындағы 12 ғасырға жататын кең жертөлелер (болжам бойынша) бастапқыда аббатхана салу үшін әк тас іздеген шеберлермен жасалған. Rue Churay көшесі, осы көшеден жақын жерде орналасқан қалалық соғыс ескерткіші бар шағын қоғамдық баққа ие, және ол еске алу рәсімдерінің жиі өткізілетін орны болып табылады. Осы шараларға қалалық оркестрдің қатысуымен Сент-Мексенттің танымал «Армия мектебінде» білім алып жатқан сарбаздарды толық әскери киімде көруге болады. Сырттан қарағанда ерекше көзге түспесе де, соғыс ескерткішінің қарсысындағы үйлердің бірінде 12-14 ғасырларға жататын, ішінда тоқымашының үйі сақталған, ол аулада орналасқан. Poitou тоқымасы бүкіл Еуропаға танымал болған кезде сақталған бұл сирек кездесетін мұражайдың үлкен солтүстік жарығы мен тас терезе орны бар.
Many of the town's buildings date from 15th century through the early 19th century. The town is home to a large abbey which dominates the skyline. The abbey houses the tombs of St. Maixent and St. Leger. The limestone that was used for many of the buildings was excavated from an extensive network of (what have become) vaulted cellars. These often extend down for two stories below ground and may be very large. Oldest secular premises in the town is the ancient Pharmacy on Rue Anatole France which has been undergoing a slow but dedicated restoration of its many hidden features. Rue Chalon, the pedestrianized main shopping street was extensively rebuilt during the 18th century under the supervision of Count Blossac, Intendant of the Generalitat of Poitou. The entrance to Rue Chalon is signified by an elegant masonry arch (Porte Chalon) and the street beyond presents a pleasantly uniform facade of handsome period buildings with shops, bars and restaurants facing onto the street. The far end of Rue Chalon ends with a prospect of the Abbey. A charming relic of 'Old France' stands on this corner, a former Cordonnerie (shoe repairers) which has survived untouched by modernization of its street facade. Built in the 18th century upon the site of the Abbey Seminary, the extensive 12th century cellarage below the shop was (probably) originally created by masons seeking out limestone from which the Abbey was constructed. Rue Churay, just off this street has small public garden which contains the town's war memorial, and is regularly the site of ceremonies of remembrance. Attended by the town band at these affairs also offer an opportunity to see soldiers studying at St. Maixent's famous 'École de l'Armée' in full dress. While unremarkable from the outside, one of the houses opposite the war memorial has a virtually intact lace maker's house dating from the 12th to 14th centuries in a courtyard at the rear. This unusual survivor from the period when Poitou lace was famous throughout Europe has the large north light window with stone window seat typical of its kind.
Экономика
Қала маңындағы негізгі ауыл шаруашылығы өнімдеріне жүгері, күнбағыс, зығыр, темекі және шарап кіреді. Сондай-ақ, қант қызылшасы мен шаренттік қарбыздар да маңызды орын алады. Қала Луара аңғары мен Бордоның арасында, Коньяк аймағына жақын орналасқан. Аймақта ешкі сүтінен жасалған бірнеше арнайы ірімшіктер өндіріледі. Бұл аймақта мал азығы және өсімдік майы сияқты ауыл шаруашылығы тауарларын өндіретін компаниялар бар. Жергілікті экономиканың маңызды тірегі – француз армиясының сержанттарды даярлайтын оқу орталығы, ол армияның барлық түрлері үшін үнемі курстар өткізеді. Мұнда кеңейтілген казармалар бар, олардың бір бөлігі революция кезеңіне дейін салынған. Басты көшеде жұма күнгі жәрмеңке, базар алаңында азық-түлік залы, сондай-ақ әдеттегі супермаркеттердің филиалдары және 2012 жылы жабылған шағын кинотеатр ("L'Hermitage") бар. 2014 жылы "Агапит" атты жаңа мәдени орталық ашылды, онда музыкалық және театрлық қойылымдар ұйымдастырылады.
The main agricultural products of the region around the town includes corn, sunflowers, flax, tobacco, and wine. Sugar Beet and Charente Melons also feature prominently. The town lies halfway between the Loire Valley and Bordeaux, in close proximity to the Cognac region. There are several specialty goats milk cheeses produced in the area. The area is home to companies producing agricultural commodities, such as animal feed and vegetable oils. One of the mainstays of the local economy is the presence of the French Army NCO training school, which runs regular courses for all branches of the Army. There are extensive barracks, some parts dating back to the revolution. There is a thriving Saturday market on the main street, a Food Hall on the market square, as well as branches of the usual supermarket chains and once a small cinema (L'Hermitage), which closed in 2012. 2014 has seen the opening of a new cultural center, the 'Agapit', which hosts musical and theatrical performances.
Туған қалалар
Қала Ұлыбританиядағы Хоршам қаласымен бауырласып, байланыс орнатып отыр. Бұл жайт Мэрия алдында орналасқан түпнұсқа британдық қызыл телефон будкасының болуымен назарға алынады.
The town is twinned with Horsham in the United Kingdom. This fact is marked by the presence of an original red UK telephone kiosk outside the Mairie.