Матфей 6:26 - Қайғыру туралы уағыз. Иса (Иисус) шәкірттерін азық-түлік үшін уайымдамауға шақырады, құдайға сенуге үйретеді. Құстардың өмірінен үлгі алу.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Матай 6:26 – Жаңа Келісімдегі Матай Ізгі хабарының алтыншы тарауының жиырма алтыншы аяты. Бұл аят тамақ және басқа да материалдық жағдайлар туралы алаңдау туралы сөзді жалғастырады. Осы аятта Иса өзінің ізбасарларына тамақ үшін уайымдамауға, керісінше, құстар сияқты Құдайға сенуге айтады, себебі құстар адамнан гөрі құндылығы төмен болса да, олардың барлық қажеттіліктері толыққандай өтеледі.
Matthew 6:26 is the twenty sixth verse of the sixth chapter of the Gospel of Matthew in the New Testament and is part of the Sermon on the Mount. This verse continues the discussion of worry about material provisions. In this verse Jesus tells his followers not to be anxious about food, but to rely on God as the birds, who are worth far less than people, are fully provided for.
Талдау
Бұл тармақтағы алғашқы етістік ойлану немесе көру дегенді білдіреді. Екінші мағынасы Исаның ашық ауада сөйлегенін, сөйлеген кезде жақын жердегі құстарға көрсеткенін білдіреді. "Аспандағы құстар" сөзбе-сөз "көктегі құстар" деп аударылады, бірақ бұл құстардың ауада ұшуын білдіретін кең таралған сөз тіркесі еді және құстардың Құдаймен бірге екенін білдірмейді. Бұл тармаққа қатысты әртүрлі пікірлер бар. Біріншіден, оны еңбек етпеуге, егін егуден немесе тамақ табудан бас тартуға шақыру ретінде түсінуге болады, себебі Құдай сізді қамтамасыз етеді. Алайда, құстардың ешқандай еңбексіз отырмайтынын, тамақ табу үшін көп күш жұмсайтынын атап өтсек, бұл пікірге қарсылық білдіруге болады. Мартин Лютер бұл тармаққа түсініктеме бергенде, Құдай тамақ береді, бірақ оны құстардың тұмсығына салып қоймайды деді. Бірақ Хендриксеннің айтуынша, егер құстар тамақ алу үшін соншалықты еңбек етуге мәжбүр болса, онда Құдай оларды шын мәнінде асырай ма? Хендриксен оларға тамақ жинауға қабілетті инстинкт сыйлап, оларды Құдай жаратқанын айтады. Бұл тармақты философ Сенека қолдаған өзін-өзі қамтамасыз етуге немесе аңшы-жинақшы өмір салтына қайта оралуға шақыру ретінде де қарастыруға болады. Дегенмен, басқа аяттар бұл мағынаны жоққа шығарады. Құстардың қалай уайымсыз болатыны да әлі де ашық сұрақ. Фаулер олардың инстинктпен әрекет ететін жаратылыстар екенін айтады. Олар Құдай белгілеген табиғи заңдарды таңдаусыз және ауытқусыз орындайды. Егер адамдар да Құдайдың бұйрықтарын кез келген күдіксіз орындаса, біз де уайым мен алаңдаудан құтылар едік. Нолланд бұл жануарларға жасалған сілтеме биологиялық шындыққа толыққанды сәйкес келмейтінін атап өтеді. Көптеген жануарлар азық-түлік жинап, сақтайды, ал көптеген жануарлар аштықтан өледі. Бұл тармақ Ескі және Жаңа өсиеттерде кездесетін антропоцентризмді анық көрсетеді. Сол кездегі еврей ойлауы мен одан кейінгі христиан теологиясы әрқашан Құдайдың бейнесінде жаратылған адамды жануарлардан және табиғаттың қалған бөлігінен жоғары қойды. Фаулер бұл тармақтағы адамның құстардан басымдығы теологиялық емес, көбінесе қабілеттерге байланысты екенін айтады. Адамдар егін шаруашылығымен айналыса алады, азық-түлік жинап, қоймаға сақтай алады және болашақты жоспарлай алады. Құстарда мұндай мүмкіндіктер жоқ және олардың өмірі аз пайдаға аз еңбекпен толы. Осындай ауыр жүктемеге қарамастан, құстар болашаққа алаңдамайды.
The opening verb in this verse can mean either consider or behold. The second meaning implies that Jesus, speaking in the open air, pointed to some birds nearby while speaking these lines. Birds of the sky literally translates as "birds in heaven," but this was a common expression for birds in flight through the air and does not imply the birds were with God. There are several debates over this verse. Firstly it can be interpreted as a commandment to idleness, to not farm or work for your food as God will provide for you. This view can be countered by pointing out that birds are far from idle, having to go to a great deal of effort to gather their food. Martin Luther commented on this verse that God provides food, but does not drop it in their beaks. But as Hendriksen notes, this raises the question that if the birds have to do so much work to get their food, is God really the one providing for them? Hendriksen counters that God provided for them by creating a world filled with food, and giving the birds the instincts to collect it. The verse could also be read as a call for self sufficiency or for a return to a hunter gatherer lifestyle, something advocated by the philosopher Seneca. Other verses make fairly clear this is not what is meant. How birds are without worry is also an open question. Fowler argues that it is because they are creatures of instinct. They follow the natural laws laid out by God without choice or deviation. If humans were equally as focused upon following the commands of God without hesitation we too would be without worry and anxiety. Nolland notes that this reference to animals doesn't fully reflect biological reality. There are many creatures that store and save food, and there are also many animals that die from starvation. This verse quite clearly reflects the anthropocentrism that is found in both the Old and New Testaments. Jewish thought of the period and Christian theology since, have always placed man, who was created in God's image, above the animals and the rest of nature. Fowler argues the superiority of humans to birds in this verse is not so much one of theology, but more one of ability. Humans have the ability to farm, to store food in barns, and to plan for the future. Birds have no such gifts and their lives are ones of hard work for little reward. Despite these greater burdens birds have, they are not anxious about the future.
Чиркесі аталарының түсініктемелері
Псевдо-Хризост: Үлкеннен кішіге қарай келтірген аргументімізбен үмітімізді бекіткен соң, енді кішіден үлкенге қарай аргумент арқылы оны нығайтады. Аспандағы құстарға қараңыз, олар егін ектемейді де, жинамайды да. Өйткені Құдай барлық жануарларды адам үшін, ал адамды өзі үшін жаратты; демек, адамның жаратылысы қаншалықты құнды болса, Құдайдың оған деген қамқорлығы да соншалықты зор. Егер құстар еңбексіз азық таба алса, онда еңбек ету білімі мен өнімді күту сыйланған адам азық таба алмай ма?
Pseudo Chrysostom: Having confirmed our hope by this arguing from the greater to the less, He next confirms it by an argument from less to greater, Behold the fowls of the air, they sow not, neither do they reap For God created all animals for man, but man for himself; therefore by how much the more precious is the creation of man, so much the greater is God’s care for him. If then the birds without toiling find food, shall man not find, to whom God has given both knowledge of labour and hope of fruitfulness?