"The Modernaires" тобының тарихы

Кіріспе

Американдық вокалдық тобы (1934–1970 жылдар аралығында белсенді болған)

The Modernaires – 1940 жылдары Гленн Миллермен бірге өнер көрсеткенімен әйгітەلген американдық вокалдық тобы.

Мансап

The Modernaires 1934 жылы "Дон Хуан, екі және үш" ретінде, Нью-Йорк штатының Буффало қаласындағы Лафайетт орта мектебінің үш досынан құралған топ ретінде бастама алды. Топ мүшелері – Хэл Дикинсон, Чак Голдштейн және Билл Конвей. (Джей Уорнер өзінің "Америкалық әншілер тобы: 1940 жылдардан бүгінгі күнге дейінгі тарих" атты кітабында: "Олар өздерін Үш шаршаған Вилли деп атаған" деп жазды. Ол үштік 1930-шы жылдардың ортасында Нью-Йоркке бет алғанда Дон Хуан және Екі және Үш ретінде өнер көрсеткенін айтты. Нью-Йорк штатының Буффало қаласындағы WGR радиостанциясында "айына 10 долларлық" еңбекақы алып ән айтқаннан кейін, үштік Нью-Йорк қаласына барып, CBS желілік радиосында 26 апталық келісімшартқа қол қойды. Топтың алғашқы өнері Буффало қаласының Glen Falls казиносында Тед Фио Рито оркестрімен бірге болды. Фио Рито оларды электрлік жазбаларға да шақырды. Содан кейін олар Оззи Нельсон тобына қосылып, "Оззидің үш сиқыршысы" деп аталды. Кейін Ральф Брюстерді квартет құруға шақырды және Фред Уоринг оркестрімен бірге өнер көрсетіп, "The Modern Aires" (кейін орфографиясы өзгертілді) атанды. 1936 жылы Чарли Барнет оркестрімен жазған жазбалары көпшілікті қызықтырмады, бірақ оларға индустрияда танымалдық әкелді, ал 1937 жылы Джордж Холл тобына қосылып, жақын арада Пол Уайтмен радио шоуына өтті. Олар 1938 жылы Уайтман оркестрінің құрамында Джек Тигарденмен бірге сол дәуірдің көптеген классикалық әндерін жазды. 1940 жылдың қазан айында Гленн Миллер оларды "It's Make Believe Ballroom Time" әнін жазуға шақырды, бұл олар бұрын Мартин Блоктың "Big Band Show" бағдарламасы үшін жазған "Make Believe Ballroom" әнінің жалғасы болды. 1941 жылдың қаңтарында Миллер The Modernaires тобын барлық уақыттағы ең танымал биг-бендтердің бірінің маңызды бөлігіне айналдырды. Паула Келли 1941 жылдың наурыз-тамыз айлары аралығында Миллер тобына қосылды; ол және Модернаир Хэл Дикинсон 1939 жылы үйленген. Топ 1941 жылы Миллер оркестрімен "Солтүстік аңғарының серенадасы" фильмінде болғаннан кейін он хитке ие болды. Келли Миллер АҚШ армиясына қаралғаннан кейін топтың тұрақты мүшесі болды және келесі бірнеше онжылдықтар бойы Гленн Миллер оркестрімен халықаралық турнелерде болды. Джонни Дрейк Чак Голдштейнді (Миллер тобы 1942 жылы тарағаннан кейін Modernaires тобынан кеткен) және Фран Скотт Билл Конвейді (1943 жылдың күзінде жаңа құрылған "Double Daters" квартетімен өнер көрсеткен) алмастырды. Миллер мен The Modernaires тобының танымал әндері: "Perfidia", "Chattanooga Choo Choo" (Tex Beneke-мен бірге, бір миллионнан астам данасы сатылған алғашқы "алтын пластинка"), "I Know Why", "Elmer's Tune", "Serenade In Blue", "Connecticut", "Jukebox Saturday Night" және "I've Got a Gal In) Kalamazoo" (Бенкемен бірге). 1945 жылы "Онда! I've Said It Again" әні The Modernaires тобының алғашқы топ-20 хиті болды. Топ 1947 жылы Philco телеарнасында пайда болды, олар сол кезде қолданылған тіл үйлесімділігінің ерте нұсқасын пайдаланды. 1947 жылдың 10 қыркүйегінде шыққан "Variety" журналында Дэвид Стрит пен The Modernaires Philco бағдарламасында "экраннан тыс жазбаларға ән айтуды имитациялаған" деп хабарланды. Миллер жоғалып кеткеннен кейін The Modernaires Миллердің бірнеше аспаптық хиттерінің вокалды нұсқаларын жазды, соның ішінде "Moonlight Serenade", "Sunrise Serenade", "Little Brown Jug", "Tuxedo Junction", "Pennsylvania 6 5000" және "A String of Pearls". The Modernaires Coral Records лейблында 45rpm сингл шығарды, 9 61110, "Гленн Миллерге салют", оған фильм саундтрегінен екі бөлімнен тұратын медлилер кірді, "Гленн Миллерге салют", 1 және 2-бөлімдер: (Менде Гал бар) Каламазуо / Айшықты коктейль / Элмердің күйі / Айшықты серенада / Чаттануга Чу Чу / Жемшектер жіп / Көк түсті серенада / Соңғыда / Перфидия, ол 1954 жылы Billboard чарттарында 29-орынға жетті. 1950 жылдардың соңында олар Боб Кросби оркестрімен оның күнделікті телешоуында әншілер болды. 1960 жылдары олар "Хейзел" телесериалының тақырып әнін жазды. Олардың стилі, үйлесімдері және қоспалары The Four Freshmen сияқты кейінгі артистерге әсер етті, олар өз кезегінде Beach Boys үшін үлгі болды, ал Beatles олардың вокалдық жұмысына күшті әсер еткенін айтты. The Modernaires 1999 жылы Вокалдық топтардың Атақ залына енгізілді.

The Modernaires began in 1934 as "Don Juan, Two and Three," a trio of schoolmates from Lafayette High School in Buffalo, New York. The members were Hal Dickinson, Chuck Goldstein, and Bill Conway. (Jay Warner, in his book American Singing Groups: A History from 1940s to Today, wrote, "They called themselves Three Weary Willies". He added that the trio performed as Don Juan and Two and Three when they "headed for New York in the mid '30s". After singing on radio station WGR in Buffalo, New York, for "the enormous sum of $10 a month", the trio went to New York City and gained an engagement of 26 weeks on CBS network radio. The group's first engagement was at Buffalo's suburban Glen Falls Casino, with the Ted Fio Rito Orchestra. Fio Rito also used them on electrical transcription recordings. They then joined the Ozzie Nelson Band, and became known as "The Three Wizards of Ozzie." They next recruited Ralph Brewster to make a quartet and, performing with the Fred Waring Orchestra, became The Modern Aires (later changing the spelling). Recordings with Charlie Barnet's orchestra in 1936 did not interest the public but brought them greater industry exposure, and in 1937 they joined the George Hall band, soon moving on to the Paul Whiteman radio show. They recorded many of the classic songs of that era, a few with Jack Teagarden, as part of the Whiteman orchestra in 1938. In October 1940, Glenn Miller engaged them to record It's Make Believe Ballroom Time, a sequel to the original Make Believe Ballroom, which they had recorded earlier for Martin Block's big band show of the same name, on WNEW New York. In January 1941, Miller made The Modernaires an important part of one of the most popular big bands of all time. Paula Kelly was added to the Miller band between March–August 1941; she and Modernaire Hal Dickinson had married in 1939. The group had ten chart hits in 1941 after appearing with Miller's orchestra in the movie Sun Valley Serenade. The group became a quintet when Kelly became a permanent member of the group after Miller joined the U. S. Army, and for the next few decades they toured internationally with the Glenn Miller Orchestra. Johnny Drake replaced Chuck Goldstein (who left the Modernaires the day after the Miller band broke up in 1942), and Fran Scott replaced Bill Conway (who by fall 1943 was performing with the newly formed "Double Daters" quartet.) Songs made popular by Miller and The Modernaires included "Perfidia," "Chattanooga Choo Choo," with Tex Beneke (the first ever "gold record" with over one million copies sold), "I Know Why," "Elmer's Tune," "Serenade In Blue," "Connecticut," "Jukebox Saturday Night", and "(I've Got a Gal In) Kalamazoo" with Beneke, among others. In 1945, "There! I've Said It Again" became The Modernaires' first top twenty hit. The group was featured in television programming produced by Philco in 1947, using what apparently was an early version of lip synching. An article in 'Variety' magazine's September 10, 1947, issue reported that David Street and The Modernaires guest starred on the Philco program, "simulating singing to off screen recordings." After Miller's disappearance, The Modernaires recorded vocal versions of several of Miller's instrumental hits, including "Moonlight Serenade", "Sunrise Serenade", "Little Brown Jug", "Tuxedo Junction", "Pennsylvania 6 5000", and "A String of Pearls". The Modernaires released a 45rpm single on Coral Records, 9 61110, A Salute to Glenn Miller, which included medleys in two parts from the movie soundtrack, A Salute to Glenn Miller, Parts 1 and 2: (I've Got a Gal In) Kalamazoo/Moonlight Cocktail/Elmer's Tune/Moonlight Serenade/Chattanooga Choo Choo/String Of Pearls/Serenade In Blue/At Last/Perfidia, that reached number 29 on the Billboard charts in 1954. In the late 1950s they were featured vocalists with the Bob Crosby Orchestra on his daily TV show. In the 1960s they recorded the theme song for the TV sitcom Hazel. Their style, harmonies and blend influenced later artists such as The Four Freshmen, who in turn were models for the Beach Boys, whom the Beatles later cited as a strong influence on their vocal work. The Modernaires were inducted into The Vocal Group Hall of Fame in 1999.

Бұрынғы мүшелерінің қайтыс болуы

Хал Дикинсон (не Харольд Хант Дикинсон, Jr.; 1913–1970) Калифорния штатының Санта-Барбара қаласында қайтыс болды. Чак Голдштейн, Нью-Йорк штатының Буффало қаласында туған (не Чарльз Дж. Голдштейн; 1914–1974), Нью-Джерси штатының Энглвуд қаласында қайтыс болды. Джонни Дрейк, Миннесота штатының Сент-Пол қаласында туған (не Джон Брейман Дрейк; 1915–1985), Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында қайтыс болды. Ральф Брюстер (не Ральф Флетчер Брюстер; 1914–1990) Оклахома штатының Тулса қаласында қайтыс болды. Билл Конвей (не Уильям Г. Конвей; 1913–1991) Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында қайтыс болды. Паула Келли (1919–1992) Калифорния штатының Коста-Меса қаласында қайтыс болды. Фран Скотт (не Фрэнсис Джеймс Шнайдер; 1915–2002) Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында қайтыс болды. Паула Дикинсон Келли, Jr. (1944–2012), 1966 жылдан 1971 жылға дейін Modernaires тобында анасының партияларын орындаған, Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында қайтыс болды. Алан Копленд (1926–2022), Лос-Анджелесте дүниеге келген және соңғы тірі қалған Modernaire, Калифорния штатының Сонора қаласында қайтыс болды.