Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Париж бассейні – Францияның маңызды геологиялық аймақтарының бірі. Ол триас кезеңінен бастап Вариска (Герциний) тау жасалуының қалдық көтерілістерінің үстінде қалыптасты. Бұрынғы бір арналы су жинау алабы болмай қалған шөгінді бассейн – кратонның батысында Арморика массивімен, солтүстігінде Арден-Брабант осімен, шығысында Вогез массивімен және оңтүстігінде Орталық массивпен шектелген үлкен шұңқыры.
The Paris Basin is one of the major geological regions of France. It developed since the Triassic over remnant uplands of the Variscan orogeny (Hercynian orogeny). The sedimentary basin, no longer a single drainage basin, is a large sag in the craton, bordered by the Armorican Massif to the west, the Ardennes Brabant axis to the north, the Massif des Vosges to the east, and the Massif Central to the south.
Ауқымы
Әдетте Париж алабы деп есептелетін аймақ геологиялық құрылыммен анықталған аумақтан гөрі әлдеқайда кішідірек. Алғашқысы елдің солтүстік жартысының орталық бөлігін қамтиды, Шығыс Францияны есептемегенде. Екіншісі Каледен оңтүстікке қарай Поатьеге дейінгі төбелерден басталып, Каеннен Саарбрюкеннің шығысындағы Орта Рейн аңғарының жиегіне дейін созылады.
The region usually regarded as the Paris Basin is rather smaller than the area formed by the geological structure. The former occupies the centre of the northern half of the country, excluding Eastern France. The latter extends from the hills just south of Calais to Poitiers and from Caen to the brink of the middle Rhine Valley, east of Saarbrücken.
Құрылымы
Париж алабы – шөгінді тау жыныстарынан тұратын геологиялық алап. Ол Вариска оргенезінен бүктелген геологиялық қабаттардың үстіне орналасқан. Бұл кең, терең емес ойыс, онда триас кезеңінен плиоценге дейінгі аралықтағы теңіз шөгінділері жиналған. Олардың кеңдігі уақыт өте келе азая түседі. 1820 және 1830 жылдардағы алаптың қабаттарында табылған қазбаларды талдау нәтижесінде, көрнекті геолог Чарльз Лайелл үшінші дәуірді плиоцен, миоцен және эоцен деп атап, үш кезеңге бөлді. Батыста Вариска оргенезінен бүктелген қабаттар Бретань төбелеріндегі және шығыста Арденн, Хунсрюк және Вогез тауларындағы жаңа теңіз шөгінділерінің астына көтеріледі. Оңтүстікте алап Орталық Массив және Морванмен шектеседі. Солтүстікке қарай оның ерте қабаттары Ла-Манш түбімен және Оңтүстік-Шығыс Англиямен сәйкес келеді. Басқа шекаралары жақында пайда болған шөгінділердегі тік беткейлер мен жартастарда орналасқан. Олардың ішінде оңтүстік-шығыстағы Кот-д’Ор (Альпілік жарылым бойында) және солтүстік жағында Лондон-Брабант массивінің жиегінде жатқан Артуа төбелері бар.
The Paris Basin is a geological basin of sedimentary rocks. It overlies geological strata folded by the Variscan orogeny. It forms a broad shallow bowl in which marine deposits from throughout periods from the Triassic to the Pliocene were laid down. Their extent generally decreases with time. Based on analysis of fossils recognized in the basin's strata during the 1820s and 1830s, the pioneering geologist Charles Lyell divided the Tertiary into three ages he named the Pliocene, the Miocene and the Eocene. To the west, the strata folded by the Variscan rise below the more recent marine deposits in the hills of Brittany and, to the east, the Ardennes, Hunsrück and Vosges. To the south, the basin borders on the Massif Central and the Morvan. To the north, its early strata match those of the bed of the English Channel and south eastern England. Other boundaries lie on ridges in more recent deposits and scarps (escarpments). These include the Côte d'Or in the south east (on an Alpine fault line) and, at a north end, the Hills of Artois which overlie the margin of London Brabant Massif.
Мұнай кен орындары
Екі маңызды мұнай кені – Шауной кені, ал екіншісі – Виллеперду кені. Олардың орналасқан тереңдігі шамамен 1850 метрді құрайды.
Two notable oil fields are the Chaunoy Field, the other is the Villeperdue Field. They are centred at about 1850 metre depth.