Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Иво де Грандмесниль (1101 немесе 1102 жылы қайтыс болды), Хью де Грандмеснильдің ұлы, Англиядағы нормандық магнаты және 1096 жылы Бірінші крест жорығына қатысушы. Иво 1096 жылы Нормандия герцогы Роберт Куртоздың соңынан еріп, бірінші крест жорығына қатысты. 1088 жылы Вильям Руфусқа қарсы көтерілген ақсүйектердің бірі болғандықтан, крест жорығына қатысу ағылшын патшасының қаһарынан құтылудың жақсы жолы болды. Дегенмен, Иво Антиохия қамалын қоршау кезінде, ол және оның бірнеше отандастары (ішінде ағасы да болды) қорқып, қала қабырғасынан арқанмен түсіп, үйлеріне қашып кеткендігі үшін әжуаға айналды. 1098 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол Лестер қаласы мен қамалын, сондай-ақ қосымша иеліктерді мұраға алды және Лестер шерифінің лауазымын иеленді. 1100 жылы ол Роберт Куртоздың ағасы Генрих I-ге қарсы талаптарын қолдаған барондардың қатарында болды. 1102 жылы Куртозды Англия тағына отырғызуға жасалған әрекет сәтсіз аяқталғаннан кейін, Иво көршілеріне қарсы жеке соғыс салғаны үшін король Генрих I-ден ауыр айыппұл алды. Ол Роберт де Бомонттан көмек сұрады, ол Ивоның корольдің құрметіне оралуына көмектесуге келісіп, Ивоның жерлерін он бес жылға ипотекаға алды, ал Иво осы соманы Киелі жерге қайта оралу үшін пайдаланар еді. Бұдан бөлек, Роберт оның ағасы Генри де Бомонттың кішкентай қызын Уориктің 1-ші графы Ивоның жас ұлына үйлендіруге және ипотекаға алынған жерлерді ұлына қайтаруға уәде берді. Кейбір деректерде Роберттің кішкентай қызы уәделенгені айтылады, себебі оның ағасының қыздары болмаған. Иво де Грандмесниль және оның әйелі 1101 немесе 1102 жылы қажылық сапарында қайтыс болды, бірақ Роберт де Бомонт он бес жыл аяқталғаннан кейін де оның иеліктерін бақылауда ұстады, Ивоның ұлдары Иво II және Вильгельмді мүліктен айырды. Өлім төсегінде оларды қайтаруға көндіруге жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталды. Екі жылдан кейін Генрих I ұлдарына жерді қайтаруды жоспарлады, олар, мүмкін, корольдің сарайында қызмет етіп жүрген, бірақ екеуі де 1120 жылы Ақ кеме апатында қаза тапты.
Ivo de Grandmesnil (died 1101 or 1102), son of Hugh de Grandmesnil, was a Norman magnate in England and a participant in the First Crusade, in 1096. Ivo participated in the first crusade in 1096, following Robert Curthose, Duke of Normandy. Having been among the nobles who rebelled against William Rufus in 1088, participation in the crusade was a good way to avoid the English king's wrath. However, Ivo became a figure of some derision when, during the Siege of Antioch, he and some his compatriots (including his brother) panicked, let themselves over the city walls by rope and fled back home. After the death of his father in 1098, he inherited the town and castle of Leicester and additional estates, assuming the title of Sheriff of Leicester. He was among the barons supporting the claims of Robert Curthose against his brother Henry I in 1100. In 1102, after the attempt to put Curthose on the English throne had failed, Ivo was severely fined by King Henry I for waging private war against his neighbors. He sought the help of Robert de Beaumont, who agreed to help Ivo return to the king's favour, and took mortgage of Ivo's lands for fifteen years in return for a large sum which Ivo would use to go back to the Holy Land. In addition, Robert agreed to eventually marry the infant daughter of his brother Henry de Beaumont, 1st Earl of Warwick to Ivo's young son, and to return the mortgaged lands to the son. [Note: some sources say that it was Robert's infant daughter that was promised since his brother is not known to have any daughters.] Ivo de Grandmesnil and his wife died on the pilgrimage in 1101 or 1102, but Robert de Beaumont retained control of his estates even after the end of the fifteen years, dispossessing Ivo's sons, Ivo II and William. Deathbed attempts to induce him to return them were unavailing. Two years later Henry I made plans to return the lands to the sons, who were probably serving in the king's household, but both died in the wreck of the White Ship in 1120.