Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық барабаншы
American drummer
Дэвид Гарднер (1926 жылғы 11 маусым – 1983 жылғы 22 қыркүйек), соңында комедиялық альбом жарық көрді, арасында бірнеше ән болды – «Rejoice, Dear Hearts!» (1959).
David Gardner (June 11, 1926 – September 22, 1983), The eventual result was a comedy album interspersed with a couple of songs – Rejoice, Dear Hearts! (1959),
Гарднер екі рет үйленген: оның бірінші әйелі Милли одан бұрын қайтыс болды, ал ол екінші әйелі Джудиге үйленген кезде қайтыс болды. Оның бірінші некесінен екі баласы болды – ұлы Дейв II (1999 жылы қайтыс болды) Лесли Трейси Гарднерге үйленді және оның бір ұлы, Джастин Дэвид Гарднер, ағасы Дейв Гарднердің немересі және төрт шөбересі, Мэделин, Анна Грейс, Ян және Кэтрин бар.
Gardner was twice married: his first wife, Millie, preceded him in death, and he was married to his second wife, Judy, at the time of his death. He had two children from his first marriage — son Dave II (died 1999) married Leslie Tracy Gardner, and has one son, Justin David Gardner, grandson of Brother Dave Gardner and four great children, Madeline, Anna Grace, Ian, and Katherine.
Бауырластың комедиялық стилі
1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында Американың әлеуметтік саналы комедианттарының арасында шағын ғана уақытқа жұлдыз болған Дэйв бауырлас, тақырыптарға (мысалы, Лорд Бакли, Джин Шепард) еркін ой-сана ағынымен сөйлеу стилін (мысалы, Энди Гриффит, және кейін Джерри Клоуэр) классикалық оңтүстік "әңгімеші/өтірікшілердің" дәстүрімен (мысалы, Энди Гриффит, және кейін Джерри Клоуэр) үйлестіріп, Морт Саль, Ленни Брюс және Шелли Берман сияқты солтүстік еврей әріптестерінен өзгешеленді. Оның "еркін ой-сана ағыны" стилі 1963 жылы Бейлор университетінің студенті Род Фелпс оны кампуста өнер көрсетуге шақырғанда қиындық тудырды. Оның "Мен Екінші дүниежүзілік соғыста болдым, көп қан төгілді, бірақ ешкімді жұмаққа жібермеді" деген сөзі көрермендердің көп бөлігінің орнын тастап кетуіне себеп болды. Бейлордың президенті Фелпсті келесі күні кеңсесіне шақырып, Гарднердің өнеріне наразылық білдірген бірнеше телеграмманы тапсырды. Фелпс әрбір жіберушіге хат жазып, бұл сөзі үшін кешірім сұрады. Гарднердің ағасы пастор болғандықтан және Оңтүстік баптист шіркеулерінде кеңінен қолданылған "Оқу одағы" бағдарламасын ұйымдастырғандықтан, Фелпс Бейлорға Дэйв бауырласты шақыруға қол жеткізді. Кейін Фелпс ойын-сауық саласында заңгер болып, Дэйв бауырласты бірнеше шағын қалалардағы, Темпл, Техас сияқты, президент Линдон Джонсонның туыстарының көп бөлігі болған жерлерге шақырды. Гарднер президент Джонсонды сынап, Фелпс бірнеше көрерменге ақшасын қайтарып беруге мәжбүр болды. Фелпс 1979 жылдың 19 желтоқсанында Форт-Уорт, Техас штатындағы Пантер залында Дэйв бауырластың соңғы концертін ұйымдастырды. 1980 жылдардың басында Техас мұнайшысы Х. Л. Хант аға Дэйв пен әйелі Миллиді Далласқа көшірді, себебі Гарднердің қатал консерватор болуға және "ақиқатты айтудан" қорқымауға бейімділігі болды. Бірақ Хант Гарднердің алкоголь және есірткіге құмарлығына көңілі толып, Дэйв бауырластың қаржысын тоқтатты. Гарднер ой қозғайтын немесе шатастыратын, жеке-жеке сөздерді немесе 'зингерлерді' ("Мысалы, "Мен жаңа кітап жазып жатырмын, оны "Диавол құтқарылғанда уағыздаушылар не істейді?" деп атаймын", "Алғыс – байлық, шағым – кедейлік, мен көрген ең жаман нәрсе керемет болды!", "Бірде-бір алмасты қаламағандар, алмасты алмағандарының естеліктері болсын, бұл олардың жазасы емес, сыйлығы болсын", және "Алмастың тек оған жабысып қалған көмірдің бір бөлігі екенін білмейсің бе?") сатиралық ойлармен қатар, заманауи саяси оқиғалар туралы ойларын білдірді ("Бұрын адамдар жаңбыр үшін Құдайға дұға ететін, енді Вашингтонға қоңырау шалады", "Айтыңыз, демократ – ештеңесізден бірдеңе күтетін адам, ал республикалық – бірдеңе үшін ештеңе күтетін адам, ал тәуелсіз – өз машинасына май жағуды білетін мысық", және "Егер мен кез келген партиямен байланысты болсам, онда Американы ұмытып қалар едім"). Ол сондай-ақ дәстүрлі, юмористикалық оңтүстік әңгімелерін айтты, олардың ең танымалдары "Мотоцикл тарихы", "Жохан келгенде" (сонымен қатар "Тұзақ үй" деп аталды) және Шекспирдің "Юлий Цезарь" романының Рим, Джорджиядағы нұсқасы болды. Дэйв бауырлас оңтүстікке қатысты барлық нәрсені мақтап, Фред Алленнің классикалық радио шоуындағы Кенни Дельмардың "Сенатор Клэгхорн" кейіпкерінің заманауи нұсқасына айналды. Ол өзінің өнер көрсетулері кезінде темекі шегіп, оны "оңтүстік өнімі" деп сипаттап, "Мен темекі шегуді жақсы көремін, егер мен оларды тұтандыра алсам, тізбектей түтетер едім" деп мәлімдеді. Ол оңтүстік адамының "ай пирогы мен Ар-У-Си (Р.С. Кола)" тағамын жақсы көретіні туралы айтты. Бөтелкедегі су нарығын шамамен 30 жылға бұрын болжап, ол Арканзас штатының Хот-Спрингс қаласында "бірнеше надан, ақымақ оңтүстік тұрғындарының суды керемет янкилерге сататынын" көргенін айтты. Солтүстік баптистер мен оңтүстік баптистердің айырмашылығы сол екендігін айтты, солтүстік баптистер "Тозақ жоқ" дейді, ал оңтүстік баптистер "Тозақ бар" дейді. Гарднер кең ауқымды әлеуметтік еркіндікке негізделген әуендерді жасаса да, оның кейбір материалдары өз заманының нәсілдік стереотиптерін ойнаған. Көбінесе, оның роликтерінде афроамерикалық кейіпкерлер "Мотоцикл тарихы" сияқты, Butterfly McQueen стилімен [Флип Уилсон стилімен] өрнектелген, жоғары дыбысты акцентпен сөйлейді. Оның тағы бір іс-шарасында қара нәсілді әйел: "Джеймс Льюис, бұл арбадан алысырақ кет, сен машина жасау туралы ештеңе білмейтінін білесің!" деп айқайлады. Гарднердің RCA Victor үшін 1960 жылдардың басындағы альбомдарында күмәнді нәсілдік әзіл-сықақ болса да, 1960 жылдардың аяғындағы іс-әрекетінің ашық нәсілшіл мазмұнына ұқсайтын ештеңе жоқ.
During his brief time as a star among America's socially aware stand up comedians of the late 1950s and early 1960s, Brother Dave successfully fused a stream of consciousness style of addressing subjects (e. g., Lord Buckley, Jean Shepherd) with a classic Southern 'storyteller/liars' bench' manner (e. g., Andy Griffith, and the later Justin Wilson and Jerry Clower), setting himself apart a bit from Northern Jewish contemporaries such as Mort Sahl, Lenny Bruce, and Shelley Berman. His "stream of consciousness" style got him in trouble in 1963 when he was booked by Baylor University student Rod Phelps to perform on campus. His line that went something like "I was in World War Two and I saw lots of blood spilled but it never sent anyone to Heaven" caused the audience to leave in droves. The Baylor President called Phelps into his office the next day and handed Rod a handful of telegrams complaining about Gardner's performance. Phelps had to write each sender and apologize for the remark. He had succeeded in getting Baylor to book Brother Dave because Gardner's uncle was a pastor who had developed the Sunday evening "Training Union" program then widely used in Southern Baptist churches. Phelps went on to become an entertainment attorney and booked Brother Dave into a number of small town venues, including Temple, Texas, where the audience consisted of a number of President Lyndon Johnson's relatives. Gardner went off on then President Johnson and Phelps had to refund a number of patrons. Phelps produced Brother Dave's last live concert on December 19, 1979, at Panther Hall in Fort Worth, Texas. In the early 1980s, Texas oilman H. L. Hunt moved Brother Dave and wife Millie to Dallas, because of Gardner's proclivity to be a staunch conservative, and to not be afraid to "tell it like it was." Hunt soon became disenchanted with Gardner's alcohol and drug abuse and cut Brother Dave off. Gardner mixed thought provoking or confounding stand alone one liners, or 'zingers' (e. g., "An' I'm writin' a new book an' it's gonna be called "What Will the Preachers Do When the Devil is Saved? "", "Gratitude is riches, and complaint is poverty, and the worst I ever had was wonderful! ", "Let them that don't want none, have memories of not gettin' any let that not be their punishment, but their reward," and "Don'tcha know a diamond ain't nothin' but a piece o' coal that's stuck with it?") with satirical musings on his contemporary political scene (" folks used to pray to God for rain, and now they call Washington", "Say, a Democrat is somebody who expects somethin' fer nothin', and a Republican is somebody who expects nothin' fer somethin', an' a Independent is a cat that greases his own car," and "If I were bound by either party, well then, I might ferget America,"). He also told traditional, humorous Southern stories, the most notable among these being "The Motorcycle Story", "When John Gets Here" (also called "The Haunted House"), and his version of Shakespeare's Julius Caesar as set in Rome, Georgia. Brother Dave got a good deal of comic mileage from his boosting of all things Southern, making him a latter day version of Kenny Delmar's "Senator Claghorn" on Fred Allen's classic radio show. He smoked cigarettes during his routines, describing them as "a Southern product," and declaring "I like cigarettes – I'd smoke chains if I could light 'em." He spoke of a Southerner's culinary fondness for "a Moon Pie and an Ar uh Cee (R. C. Cola)." Anticipating the bottled water market by almost 30 years, he remarked that, at Hot Springs, Arkansas, he had seen "some o' them ignorant, stupid Southerners sellin' water to them brilliant Yankees." He noted that the difference between a Northern Baptist and a Southern Baptist was that a Northern Baptist said, "There ain't no Hell," and a Southern Baptist said, "The hell there ain't." While Gardner did spin routines based on a wide ranging social freedom, some of his material did play off racial stereotypes of his time. Often, he had African American characters in his routines speak with an exaggerated, high pitched, Butterfly McQueen style accent [and in style of Flip Wilson], as in "The Motorcycle Story." In another of his routines, a black woman exclaimed, "James Lewis, git away from dat wheelbarrow – say, you know you doesn't know nothin' 'bout machin'ry!" Although Gardner's early 1960s albums for RCA Victor contained questionable racial humor, there is nothing like the overtly racist content of his late 1960s act.
Өлім
1960 жылдардың соңында оның танымалдылығы төмендегеннен кейін газеттер оның есірткі мен алкогольге көшкенін және денсаулық проблемаларының басталғанын жазды. 1980 жылы ол қайтадан өнер танытты, көбінесе университеттерде сөз сөйлейтін. Бірақ 1983 жылдың қаңтар айында жеңіл жүрек шабуына ұшырады, және Смирна қаласында (Жорджия штаты) кардиостимулятор орнатылды. Келесі қыркүйекте Оңтүстік Каролина штатындағы Мертл-Бич маңындағы түсірілім алаңында Эрл Оуэнсбидің "Тінтуірлер тобы" фильмінде жұмыс істеп жатқанда, ауыр жүрек шабуына ұшырады. Ол сол күні түсірілімді аяқтаған еді, қол қоятын қағаздарға автограф беріп, адамдармен әзілдесіп тұрғанда, кенеттен студияға кіріп, көмек қажет екенін айтты. Сол күні сағат 9-да Гранд-Странд ауруханасында көз жұмды.
After his popularity declined in the late 1960s, newspapers noted that he turned to drugs and alcohol, and began having health problems. He started a comeback in 1980, mostly speaking at college campuses. But he suffered a mild heart attack in January 1983, and had a pacemaker inserted while in Smyrna, Georgia. The following September, he was on a movie set near Myrtle Beach, South Carolina, working on an Earl Owensby film called Chain Gang, when he had a much bigger heart attack. He had just completed filming that day, and was signing autographs and joking with people when he suddenly went into the studio and said he needed help. He died that night at about 9 p. m. in Grand Strand General Hospital.
Қайта табу
Көп жылдар бойы ұлттық назардан тыс қалғаннан кейін, Брат Дейвтың американдық юморға қосқан үлесі, 2004 жылы Дэвид Энтони Райт дайындаған және ойнаған «Радость, дорогие сердца: Брат Дейв Гарднермен кеш» атты бір актерлік қойылымының арқасында қайта жандануы мүмкін. Сонымен қатар, оның алғашқы төрт альбомы Laugh.com лейблінде қайта басылды, ал оның халыққа арналған әзілдері кейде Sirius XM спутниктік радио арналарында – Blue Collar Radio (SiriusXM 97) және Laugh USA (SiriusXM 98) арналарында естіледі.
After being out of the national limelight for many years, Brother Dave's contributions to American humor may see a comeback, due to the 2004 one man play prepared and acted by David Anthony Wright, Rejoice Dear Hearts: An Evening With Brother Dave Gardner. In addition, his first four albums have been reissued on the Laugh. com label, and his routines can occasionally be heard on Sirius XM satellite radio channels Blue Collar Radio (SiriusXM 97) and Laugh USA (SiriusXM 98).