Кіріспе

Словакиялық композитор (1906–1984)

Александр Мойзес (4 қыркүйек 1906 – 20 қараша 1984) – словакиялық неоромантикалық композитор.

Өмірбаян

Мойзес 1906 жылы Аустрия-Мажар империясының Клястор под Зниевом қаласында музыкалық отбасында дүниеге келді. Оның әкесі композитор және педагог Микулаш Мойзес болды. Алдыңғы техникалық білімінен кейін 1925 жылы Прага консерваториясына түсіп, орган, дирижерлік және композицияны оқыды. 1929 жылы консерваторияны бітіріп, Витезслав Новактың шеберлік класында оқуын жалғастырды және келесі жылы «Оркестрге увертюра», 10-опус атты туындысымен бітірді. Дәл Новак оның назарын словак музыкасына аударды, ол оның шабытының көзіне айналды. 1929 жылы Мойзес Братислава қаласындағы Словакияның Музыка және Драма академиясының оқытушылық құрамына тағайындалды. 1941 жылы Братислава консерваториясында композиция профессоры болды және 1948 жылы отставкаға кетуге мәжбүр болғанға дейін бірнеше жыл Братислава радиосының бас музыкалық кеңесшісі қызметін атқарды. Академия құрылғанда Братислава Музыка академиясының композиция профессоры болып тағайындалды, онда ол үш буыннан астам словак композиторларына сабақ берді. 1965 жылдан 1971 жылға дейін Академия ректоры қызметін атқарды және жылдар бойы елдің музыкалық өмірінде маңызды рөл атқарды. Ол Братиславада қайтыс болды. Евгений Сучон және Ян Циккермен бірге Александр Мойзес Словакиядағы өзінің буынының үш ең ірі композиторының бірі саналады. Ол словак шабытымен толыққан, бірақ қазіргі Еуропа музыкасының тенденцияларын ескеретін өзіндік композиция стилін жасауға қол жеткізді, бұл синтезті ол өмірінің соңғы жылдарында одан әрі дамытты.

Оркестр

Вах өзенінің бойында, Op. 26 (1935)
Похрони билері, Op. 43 (1950)
Гемер билері, Op. 51 (1956)
Скрипкалық концерт, Op. 53
Симфония №1 ре мажор, Op. 31 (1929, қайта жөнделген 1937)
Симфония №2 ля минор, Op. 16 (1932)
Симфония №3 си-бемоль мажор, Op. 18 (1942)
Симфония №4 ми-бемоль мажор, Op. 38 (1947, қайта жөнделген 1957)
Симфония №5 фа мажор, Op. 39 (1947–48)
Симфония №6 ми мажор, Op. 44 (1951)
Симфония №7, Op. 50 (1954–55)
Флейталық концерт, Op. 61
Симфония №8, Op. 64 (1968–69)
Симфония №9, Op. 69 (1971)
Симфония №10, Op. 77 (1977–78)
Симфония №11, Op. 79
Симфония №12, Op. 83

Палата

Төрт скрипкалық квартет (Op. 8, 66, 83 және opus нөмірі жоқ)

Пианино

Джаз сонатасы екі фортепианоға, оп. 14