Кіріспе

Шри-Венкатешвара ұлттық паркі – Үндістанның Андхра-Прадеш штатындағы Тирупати қаласында орналасқан ұлттық парк және биосфералық қорық. Парктің жалпы ауданы 353 км² құрайды. Парк Талакона, Гундалакона және Гуньяна сияқты көптеген сарқырамаларымен танымал. 2010 жылы Үндістан үкіметі Сешашалам тауларын Үндістанның биосфералық қорықтарының бірі деп жариялағандықтан, бұл ұлттық парк оның құрамына кірді.

География

Ұлттық саябақ Шығыс Гаттарда, Аннамая ауданының Сешашалам төбелері мен Тирупати ауданының Тирумала төбелерінде орналасқан. Биіктігі 150 метрден 1130 метрге дейін өзгеріп, жер бедері орманды алқаптармен көмкерілген иілген аңғарлардан тұрады. Жауын-шашынның көп бөлігі солтүстік-шығыс муссонынан, қалғаны оңтүстік-батыс муссонынан түседі. Аймақтағы өсімдік жамылғысы құрғақ және ылғал жапырақты орман түрлерінің араласуынан құралған. Аймақтағы жауын-шашынның орташа мөлшері 900 мм құрайды. Аймақтың орташа температурасы 12 °C-тан 44 °C-қа дейін ауытқиды.

Флора

Ұлттық парктегі өсімдік жамылғысы құрғақ жапырақты аралас орманнан тұрады, ал аңғарларда ылғалды жапырақты орманның шағын бөліктері кездеседі. Аймақта 174 тұқымдасқа жататын шамамен 1500 қантамырлы өсімдік түрі бар, олардың көптегені эндемиктер. Қызыл сандал, Shorea talura, Shorea thumburggaia, Terminalia pallida, сандал ағашы, Cycas beddomei, Syzygium alternifolium, Psilotum nudum сияқты сирек және эндемик өсімдік түрлері осы өңірде өседі.

Фауна

Бұл ұлттық паркте 178 түрге жуық құс анықталды. Мұнда әлемдік деңгейде қорғалатын сары тамақ бұлағын кездестіруге болады. Гималай және Батыс Гат тауларына тән сұр алдындағы жасыл көгершін осы орманды мекендеуі жиі кездеседі. Ұлттық паркте аса қауіпті жағдайдағы шығыс аққұйрықты құтанды кездестіруге болады. Мұнда тағы да мына құстарды кездестіруге болады:

ірі қара құс, көк бетті малкоха, сары қасты бұлақ, үнділік қисық мүңкі және Лотеннің күнқұсы. 1984 жылы Андхра-Прадеш штатында шамамен 300 жылдан бері көрінбеген Азия пілі Читтур ауданының оңтүстік бөлігінде қайта пайда болды. 1993 жылы бес жеке тұлғадан тұратын топ осы ұлттық парктегі Тирумала ормандарының Чамала аңғарына көшті. Жыртқыштардың ішінде барыс және жабайы иттің кездесуі жиі. Басқа жыртқыштарға алтын шакал, үнді түлкісі, кішкентай үнді цивет және орман мысығы жатады. Жалқау аюды жиі кездестіруге болады. Самар, дақты бұғы, егеуқұйрық, қарғалы бұғы, төрт мүйізді антилопа және жабайы шошқа – негізгі тұяқты жануарлар. Түнде белсенді ұзын лори жиі кездеседі, бірақ оны көру сирек. Үнді алып құйрық және ағаш құйрық – тағы бір қызықты түрлер. Жорғалаушылардың ішінде ең қызықтысы – кейбір терең орманды аңғарларда кездесетін желкенді кесіртке. Бұл ұлттық парктегі тағы бір маңызды жорғалаушы – үнді алтын геконы. Алғашқыда Шығыс Гат тауларының тасты шатқалдарынан табылған, ол 1985 жылы сол аймақта қайта табылды.

Қауіптер

Ұлттық парктің басты қауіптері – құрылыс және карьерлер. Андхра Прадеш мемлекеттік тас жолдары жобасы Андхра Прадеш штатындағы тас жолдарды жаңартуды жүзеге асырып жатыр, оның ішінде ұлттық парктің батыс шекарасына жақын өтетін Варангал-Поллаколу тас жолының құрылысы да бар. Тағы бір құрылыс – Андхра Прадеш үкіметі мен Тирумала Тирупати Девастханамның ұлттық парктің ішінде Капиль Тиертам тоғанын салуы. Бұл екі құрылыс жобасы да жол мен тоғанның парктің ортасына және жануарлар әлеміне тигізетін ықтимал әсеріне қатысты алаңдаушылық тудырады. Орман өрттері де парктің биологиялық әртүрлілігі мен экологиялық тепе-теңдігіне үнемі қауіп төндіреді.