Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
RAF базасы мен Кардифф аймағындағы Пэнгам
the RAF base and Cardiff area known as Pengam
Пэнгам – Уэльстегі Каерфилли округіне қарасты Римни аңғарындағы бұрынғы көміршілер ауылы және қауымдастығы. Ол сонымен қатар өзімен және жақын орналасқан Флер-де-Лис ауылымен бірге құралатын қауым болып табылады. 2001 жылғы халық санауы бойынша оның халқы 3842 адамды құрады, ал 2011 жылғы санауда 3848 адамға дейін сәл өсті.
Pengam is a former coal village and community in the Rhymney Valley, Caerphilly county borough, in Wales. It is also a community, containing itself and the nearby village of Fleur de Lys, and at the 2001 census it has a population of 3,842, rising slightly to 3,848 at the 2011 Census.
Орналасуы және халқы
Ауылдың көп бөлігі Римни өзенінің шығыс жағалауында орналасқан, және Монмутшир тарихи округіне жатады, бірақ ауылдың батыс жағалауындағы бөліктері Глан-и-Нант деп аталады және Гламморганшир тарихи округіне кіреді. 2001 жылғы халық санауы бойынша Пенгамда 3842 адам тұрды, ал барлығы 1561 үй болды. Тұрғындардың 1% этникалық азшылықтарды құрады, 27,67% 20 мен 39 жас аралығында болды, ал 797 адам 60 жастан асып түсті. Тұрғындардың 67,78% өз үйлеріне ие, оның ішінде толыққанды иеленушілер немесе ипотекамен сатып алушылар бар. Тұрғындардың 24,79% мемлекеттік немесе тұрғын үй кооперативтерінің үйлерінде тұрады. Тұрғындардың 5,89% жекеменшік жалдамалы үйлерде тұрады. Тұрғындардың 1,54% жалға төлемейтін. 2011 жылғы халық санауында халық саны 3848 адамға жетті. Пенгамның халық тығыздығы шамамен бір шаршы мильге 4204 адамды (1623/км²) құрайды. Сайлау округінің нақты ауданы 0,9 шаршы миль (2,3 км²). Бұл аймақтағы ең ірі жұмыс беруші (халықтың 29,42%) – өңдеу өнеркәсібі. Пенгамда Ysgol Gyfun Cwm Rhymni, Пенгам бастауыш мектебі, Fleur de Lys бастауыш мектебі және Ysgol Trelyn орналасқан.
Most of the village is on the east bank of the Rhymney River, in the historic county of Monmouthshire, but those parts of the village on the west bank are known as Glan y Nant and are in the historic county of Glamorganshire. At the 2001 census, 3,842 people lived in Pengam, and there were about 1,561 homes. 1% of residents were from ethnic minority groups, 27.67% of people were between the ages of 20 and 39, and there were 797 people over the age of 60. 67.78% of residents owned their own homes either owned outright or with a mortgage. 24.79% of residents lived in council or housing association homes. 5.89% of residents lived in privately rented homes. 1.54% of residents lived completely rent free. The population rose slightly to 3,848 at the 2011 Census. The population density of Pengam is approximately 4,204 people per square mile (1623/km2). The actual size of the electoral ward is 0.9 square miles (2.3 km2). The biggest employer in this area (with 29.42% of people) is the manufacturing industry. Pengam is home to Ysgol Gyfun Cwm Rhymni, Pengam Primary School, Fleur de Lys Primary and Ysgol Trelyn.
Көмір және темір жол
Бұрын Пенгамда немесе оның жанында екі көмір кеніші болған. Бірі Бас көшенің (Пенгам ордасы) басында, екіншісі Абербаргод жолының (Британия ордасы) бойында орналасқан. Pengam Colliery кенішін салу 1890 жылдардың соңында Rhymney Iron Company компаниясымен 312 метр тереңдікте Brithdir House көмір қабатын өңдеу үшін басталды. 1908 жылы онда 196 адам жұмыс істесе, 1918 жылы жұмысшылар саны 518-ге жетті. 1920 жылдардың соңында ол 1938 жылы 67 адамды жұмысқа алған Powell Duffryn Associated Collieries Ltd. компаниясына тиесілі болды. 1945 жылы жұмыс күші 195 адамды құрады. Осы аймақтағы көптеген үй көмір кеніштері сияқты, Пенгам да су басу мәселесімен күресті, сондықтан кеніштің суға батпауы үшін тәулік бойы жұмыс істейтін қуатты су сорғылары қолданылды. Өндіріс 1956 жылы тоқтатылды, бірақ жақын орналасқан Британия кенішін су басудан сақтау үшін жер асты сорғы станциясы ретінде сақталып қалды. Британия шахтасының (Солтүстік және Оңтүстік) әрқайсысының ортасында Pengam ордасының түбіне түсуге мүмкіндік беретін платформа болды. Pengam кенішіне ресми кіреберіс Пенгам (Мон) станциясына жақын, бұрын Waunborfa жолы деп аталған High Street көшесінде орналасқан. Бір кезде Пенгамда екі теміржол станциясы болды – біреу Гламорган облысында, екіншісі Монмутширде. Пенгамдағы (Мон) желі Brecon және Merthyr теміржолына тиесілі болды. Құрылысы 1825 жылы басталды және 1836 жылы ашылды, негізінен кішкентай шұңқырлар мен қабаттардың қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін, содан кейін ғасырдың басында кен орындары суға батырылған кезде көмір шахталары үшін пайдаланылды. Бұл сонымен қатар, өзен бойындағы халықтың жылдам өсуіне байланысты қозғалыс еркіндігіне деген қажеттілікті де қанағаттандырды, осы себепті бу локомотивтері жолаушылар вагондарын желі бойымен тартты. Newport-тан Brecon-ға немесе Tredegar-ға баратын теміржол Machen станциясында екіге бөлінді, бір тармақ Caerphilly және Merthyr Tydfil қалаларына, екіншісі – Tredegar қаласына дейін созылды, онда желі аяқталды. Бұл жолмен көмір пойыздарын тартқан локомотивтер танк типті бу машиналары болды. Станция және станция бастығының үйі Пенгам ордасына жақын орналасқан. Ол 1962 жылы жабылды. Гламорган облысындағы екінші станция 1858 жылы Rhymney теміржолымен ашылды және қазіргі күні Pengam теміржол станциясы ретінде жұмыс істеп келеді. Пенгамда Leonard Lord басқарушы директоры болған Austin Motor Company компаниясының балаларға арналған педальді машиналар жасау үшін мүгедек уэльстік кеншілерді жұмысқа алған Austin Junior Car Factory зауыты орналасқан. 1949 және 1962 жылдар аралығында 30 000-нан астам J40 педальді машиналары жасалды. Лонгбриджден келген бірнеше менеджерлер мен оқытушылардан басқа, зауыттағы жұмысшылардың 100% мүгедек болуы сол кезде әлемде бірегей жағдай деп есептелді. Олардың 60% күрделі пневмокониозбен ауырған.
Two collieries previously existed in, or near, Pengam. One at the top of the Main Street (Pengam Pit), and the other was on the Aberbargoed Road (Britannia Pit). The sinking of Pengam Colliery was begun in the late 1890s by the Rhymney Iron Company to work the Brithdir House coal seam at a depth of 312 yards. By 1908, it was employing 196 men and in 1918 the workforce numbered 518. During the late 1920s, it came under the ownership of the Powell Duffryn Associated Collieries Ltd., who employed 67 men there in 1938. The workforce numbered 195 in 1945. As with most House Coal collieries in this area, Pengam was troubled with water inundation and heavy water pumps worked around the clock to avoid the mineworkings flooding. Production ceased in 1956 but it was kept open as an underground pumping station, to prevent the flooding of the nearby Britannia colliery. There was a landing, about halfway down in each of the Britannia shafts (North and South) from which it was possible to access Pengam pit bottom. The official entrance to Pengam colliery was adjacent to Pengam (Mon) station, on High Street previously known as Waunborfa Road. Pengam at one time had two railway stations – one in Glamorgan and one in Monmouthshire. The line in Pengam (Mon) belonged to the Brecon and Merthyr Railway. Construction began in 1825 and it was opened in 1836, mainly to cater to the needs of the small pits and levels, and then increasingly for the collieries when they were sunk at the start of the century. It also accommodated the desire for more mobility by the rapidly growing population of the valley, when the steam locomotives pulled the passenger carriages up and down the line. The railway track from Newport to Brecon, or Tredegar, branched at Machen, the line going from there to Caerphilly and Merthyr Tydfil. The line branched behind Britannia Colliery for Brecon, or carried straight on to Tredegar where the line terminated. The locomotives hauling the coal trains along this line were pannier tank type steam engines. The station, and stationmaster's house were directly adjacent to Pengam pit. This closed in 1962. The other in Glamorgan was opened in 1858 by the Rhymney Railway and remains open as Pengam railway station. Pengam was the location of the Austin Junior Car Factory set up by Leonard Lord, managing Director of the Austin Motor Company, to employ disabled Welsh miners making children's pedal cars. More than 30,000 J40 pedal cars were built between 1949 and 1962. Apart from a few managers and trainers from Longbridge, the factory was considered unique in the world at the time for having a workforce that was 100% disabled – 60% of whom suffered from Complicated Pneumoconiosis.