Кіріспе

Хемис ұлттық паркі – Үндістанның Ладакх штатының Лех ауданындағы Хемис аймағында орналасқан жоғалымды ұлттық парк. Ол Ладакхтың астанасы Лехтен шамамен 50 шақырым қашықтықта жатыр. Әлем жүзінде қарлы барсқа әйгілі, және оның қорғалған аумақтардың ішіндегі ең жоғары тығыздығы осында деп саналады. Бұл Үндістандағы Гималайдың солтүстігіндегі жалғыз ұлттық парк, Үндістандағы ең үлкен хабарланған қорғалған аймақ (ең үлкен ұлттық парк) және Нанда Деви биосфералық қорығы мен айналасындағы қорғалған аймақтардан кейін екінші ең үлкен үздіріссіз қорғалған аймақ. Паркте қарлы барс сияқты құрып бара жатқан сүтқоректілердің көптеген түрлері мекендейді. Хемис ұлттық паркі – Чантанг жабайы табиғат қорығының солтүстік-шығысынан тыс және Солтүстік Сиккимдегі Цо Лхамо суық шөлді сақтау аймағынан тыс, Палеарктикалық аймақтағы Индияның қорғалған аймағы. Парк солтүстігінде Инд өзенінің жағалауымен шектеседі, және Марха, Сумда және Румбак су жинау алаптарын, сондай-ақ Занскар жотасының бөліктерін қамтиды.

Тарих

Парк 1981 жылы Румбак және Марха су жиналатын алаптарын қорғау арқылы құрылды. 1988 жылы жақын жерлерді қосу нәтижесінде шамамен 2000 гектарға дейін кеңейді, ал 1990 жылы 3200 гектарға жетіп, Оңтүстік Азиядағы ең ірі ұлттық паркі атанды.

Географиялық және экологиялық маңызы

Парк Қарақорым Батыс Тибет үстіртінің альпілік далалық аймағында жатыр және қарағай ормандары, альпілік бұталы жерлер мен шалғындар, сондай-ақ альпілік тундра өсімдіктерін қамтиды.

Фауна

Бұл саябақта, әсіресе Румбак суайдынында, шамамен 200 қар барысының көбейіп өрбуге қабілетті популяциясы қоныстанған. Орталық Азияның таулы аймақтарындағы басты жыртқыш үшін негізгі азық-түлік базасы Гемисте Аргали (Үлкен Тибет қойы), Барал (Көк қой), Шапу (Ладахи Уриал) және мал шаруашылығы есебінен толықтырылады. Хемисте Азиялық ибекстің аз санды популяциясы да кездеседі. Хемис – Үндістанда Шапуды қорғап қалған жалғыз аймақ. Тибет қасқыры, Еуразияның қоңыр аюы (Үндістанда жойылу қаупі төнген) және қызыл түлкі де осы саябақта таралған. Кішкентай сүтқоректілердің ішінде Гималай мармоты, таулық қызылша және Гималай тышқан қояны бар.

Флора

Бұл аймақ Гималай тауларының жаңбыр көлеңкесінде жатыр, сондықтан жауын-шашын аз түседі. Осы себепті, төменгі жазықтықтарда аршаның құрғақ ормандары, Populus және Salix ормандары, субальпілік құрғақ қайың-шырша ормандары кездеседі. Альпілік және далалық ағаштар осы жерде басым. Бұл ағаштар мен бұталар аңғарлардың төменгі бөлігіне таралып өседі. Жоғарғы тау беткейлері ылғалды болғандықтан, аймақ альпілік өсімдіктермен сипатталады, олардың ішінде Anemone, Gentiana, Thalictrum, Lloydia, Veronica, Delphinum, Carex және Kobresia түрлері бар. Парктің басқа бөліктері далалық өсімдіктерге ие, олардың арасында төменгі өзен арналарында өсетін Caragana, Artemisia, Stachys және Ephedra басым. CP Kala жүргізген зерттеуде паркте өсетін 15 сирек және қорғауға алынған дәрілік өсімдіктер тізімделген, оларға Acantholimon lycopodioides, Arnebia euchroma, Artemisia maritima, Bergenia stracheyi, Ephedra gerardiana, Ferula jaeschkeana және Hyoscyamus niger кіреді.

Парк шекарасындағы бақылау бекеттері

Хемис ұлттық паркінде асфальтталған жол жоқ. Дегенмен, жергілікті халықтың ауылдарына жетуіне мүмкіндік беретін бірнеше қиыр жол бар. Марха аңғарында Чиллинг көпірінен Скиу ауылына дейін, ал Спитуктен Цингчен және Румбак ауылдарына дейін қиыр жолдар салынған. Хемис жағында Марцланг пен Шанг Сумдоны байланыстыратын жол бар. 2018 жылы аймақ тұрғындары ұлттық паркті және оған байланысты туристік қызметтерді (треккинг, қонақ үйлерде тұру, жануарларды қарау) қорғау мақсатында паркке көлік құралдарының кіруін реттеуді талап етті. 2019 жылдан бері ALTOA (All Ladakh Tour Operator Association) және Жабайы табиғатты қорғау департаменті Хемис ұлттық паркінің әрбір кіреберісінде бақылау-тексеру бекеттерін орнатты. Бұл бекеттер Скиу ауылында, Цингченде және Шанг Сумдода орналасқан. Осы бекеттерден тыс жерде тек парк ішінде тұратын ауыл тұрғындарының жеке көліктеріне ғана рұқсат беріледі. Туристтерге парк ішінде көлік құралдарын пайдалануға рұқсат жоқ, олар жаяу жүруі керек. Сондай-ақ, туристер паркке кіргенде белгілі бір төлем (табиғат қорғау төлемі) төлеуге міндетті.

Ганд Ла

Ганда Ла (кейде Канда Ла деп те аталады) Хемис ұлттық паркінің ішінде орналасқан. Ол Марха өзенінің бойындағы ауылдарды Лех қаласымен байланыстырып, жергілікті халық тарапынан үнемі пайдаланылады. Жазғы асу маусым айынан ашылады, ал қысқы асу (жазғы асудан жарты километр солтүстік-батысқа қарай орналасқан) сәуірдің соңынан бастап қолданысқа келеді. Марха өзенінің бойындағы саяхат Румбак және Скиу ауылдары арасындағы кезеңде осы асудан өтеді, әдетте бұл 2 күнге созылады. Саяхаттың тағы бір асуы – Гонгмару Ла (Конгмару Ла).

Мәдениетте

Парк аумағында көптеген тибет gompa-лары мен қасиетті chorten-дер орналасқан. Олардың ішінде 400 жылдық тарихы бар атақты Хемис монастыры бар. Хемис Тибеттің жібек жолдарындағы маңызды тоқталған жер және бағыт болған. Қазіргі уақытта паркте 1600-нан астам адам тұрады, ал Хемис Цечу фестивалі кезінде көптеген туристер мен паломниктер келеді. 400 жылдық Хемис монастыры тибет буддистері үшін ұзақ жылдар бойы қастерлі қасиетті орын болып табылады. Алайда, 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында, ресейлік аристократ және журналист Никола Нотовичтің жазбалары монастырьға қызығушылық тудырды. Ол Исаның өміріндегі жоғалған жылдарын Тибет пен Ладак, әсіресе Хемисте өткізгенін мәлімдеді. (Исаның жоғалған жылдары туралы көріңіз) Ұлттық парк, монастырь және Чангтаң қорығы "Жалғыз әлемнің шаңырағына саяхат" жүлделі деректі фильмінде ерекше көзге түсті.