Кіріспе

Эравикулам ұлттық паркі – Үндістанның Керала штатындағы Идукки және Эрнакулам аудандарының Батыс Гаттары бойында орналасқан 97 км² ауданы бар ұлттық парк. Парк 10º05'N және 10º20' солтүстік, ал 77º0' және 77º10' шығыс аралығында жатыр және Кераладағы алғашқы ұлттық парк болып табылады. Ол 1978 жылы құрылған. Эравикулам ұлттық паркін Кераланың Орман және жабайы табиғат департаментінің Муннар жабайы табиғат бөлімі басқарады, сонымен қатар жақын орналасқан Матикетан Шола ұлттық паркі, Анамуди Шола ұлттық паркі, Памбадум Шола ұлттық паркі, Чиннар жабайы табиғат қорығы және Куринджимала қорығын да басқарады.

География

Парктің негізгі бөлігі шамамен 2000 метр биіктіктегі жоталы төбелі платодан тұрады. Жер бедері шолалармен араласқан жоғары биіктіктегі шабындықтардан құралған. Оңтүстік Үндістанның ең биік шыңы – 2695 метрлік Анамуди парктің ішінде орналасқан. Көптеген жылдық ағыстар паркті кесіп өтеді. Олар батыста Перияр өзенінің, ал шығыста Каувери өзенінің салаларын құра отырып бірігеді. Ұлттық парктің солтүстік-батысында тығыз Пуаямкутти және Идамалайар ормандары орналасқан. Лакком сарқымасы осы аймақта жатыр.

Фауна

Паркте 26 түрлі сүтқоректі жануарлар тіркелді, оның ішінде Нилгири тахрының (Nilgiritragus hylocrius) ең ірі аймақтық популяциясы – шамамен 750 бас. Басқа жергілікті сүтқоректілерге читал, Нилгири лангуры, арыстанқұйрықты макака, гуар, қызыл мунджак, жабайы шошқа және самбар жатады. Алтын шақалдар мен доль – ең ірі жыртқыш иттілер, ал жабайы мысықтар, үнділік барс және бенгал жолбарысы – ең ірі мысықтар. Кішкентай сүтқоректілерге кеміргіштер, мустелидтер және виверидтер, мысалы, қараңғы пальмалық белдік, үнділік қырлы шошқа, қызғылт, қоңыр, сұр және жолақты мойынды мангустар, Нилгири мартені және Азиялық кішкентай тырнақты сойыл жатады. Үндістандық пілдер маусымдық кезеңде келіп тұрады. Паркте 132 түрлі құс тіркелді, оның ішінде қара-сары ұшқыр, Нилгири пипиті, Нилгири ағаш көгершіні, Нилгири көк қызғалдағы, Нилгири ұшқыры және Палани күлкілі құсы сияқты эндемиктер бар. Эндемикалық көбелектер (көбінесе шола шалғынды экожүйесінде кездеседі), парктегі жалпы 101 лепидоптер түрінің ішінде қызыл дискілі бұталы қоңыр және Палани төртсаусақ көбелегі бар. Басқа таулық түрлерге Colias nilagiriensis және эндемикалық Heteropsis davisoni жатады. Паркте 19 түрлі қосмекенді жануарлар тіркелді.

Қақалардың жаңа түрі табылды

2010 жылы Эравикулам ұлттық паркінде көптеген бездері және өте қысқа аяқтары бар, жаңа, жарқыраған қызғылт-сары түсті жабақ табылды. Ғалымдар С.Д. Бижу (Дели университеті) және Франки Босуйт (Брюссельдің еркін университеті) «Current Science» журналында Анамауди шыңының 3 км²-ден аз аумағында ғана таралғанын, сондықтан дереу қорғау қажеттігін хабарлады. Жаңа ашылған түрге "Raorchestes resplendens" деген ат берілді. Бұл жабақтың, осы туыстың басқа өкілдерімен салыстырғанда, бірнеше айқын бездік ісігі бар: көздердің арт жағында, дорсальды бетінің бүйірінде, құрсақтың алдыңғы жағында, алдыңғы аяқтар мен тізелердің дорсальды жағында, сондай-ақ табан сүйегі мен метатарс сүйегінің арт жағында. Қосымша ерекшеліктеріне – иристің жарық қызыл түсі және өте қысқа аяқтары жатады. Раорхестес туысы (бұта бақалары) паркте және оның төңірегінде кең таралған, оның ішінде Беддомның бұта бақасы (R. bedomii), Траванкордың бұта бақасы (R. travancoricus), жасыл көзді бұта бақасы (R. chlorosomma) және Муннардың бұта бақасы (R. munnarensis) бар.

Флора

Паркте өсімдіктердің үш негізгі типі кездеседі: далалар, бұталы жерлер және орман. 2000 метрден жоғары биліктегі жерлер негізінен далалармен жабылып, бірақ әртүрлі ойыстар мен шатқалдарда орманның көптеген кішкентай участақтары бар. Ең терең аңғарлар кеңінен орманды. Бұталы жерлер жартастардың төменгі бөлігінде басым, және тасты жерлерде де араласып орналасқан. Бұл жерде бактерияға қарсы қасиеттері бар Eupatorium glandulosum өседі. Бұл негізінен тау ормандық өсімдіктер болғандықтан, мұнда көптеген кішкентай мүктер мен лишайниктер де кездеседі.

Тарих

1971 жылға дейін бұл аймақ Канан Деван Хиллс Продукт Компаниясымен аң аулау қорығы ретінде басқарылды. 1971 жылы Керала үкіметі бақылауды қайта алды («Каннан Деван тау өнімі (жерлерді қайта алу) туралы» заң, 1971 жыл), ал 1975 жылы Нилгири тахрының қорғалатын ортасын сақтау мақсатында Еравикулам Раджамала қорығы жарияланды. 1978 жылы ол ұлттық парк мәртебесін алды.