Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Дэвид Уокер (1 тамыз 1947 жылы туған) – канадалық саясаткер. 1988 жылдан 1997 жылға дейін Канаданың Төменгі палатасында Либералдық партия мүшесі ретінде қызмет етті. Уокер Онтарио провинциясының Садбери қаласында дүниеге келген. Ол келесі академиялық дәрежелерді алды: Карлтон университетінің бакалавр (1970), Квинс университетінің магистр (1974) және Макмастер университетінің докторлық (Ph.D.) (1976) дипломдары. 1974 жылдан 1988 жылға дейін Манитоба штатындағы Виннипег университетінде саяси ғылым профессоры болды, сондай-ақ 1977 жылдан 1988 жылға дейін Манитоба университетінде адъюнкт-профессор қызметін атқарды. Уокер 1978 жылдан 1985 жылға дейін Walker Zimmerman Consultants компаниясының серіктесі, ал 1978 жылдан 1993 жылға дейін West Can Consultants Ltd. президенті болды. 1985 жылдан 1987 жылға дейін Ангус Рид сауалнамалар фирмасының зерттеу директоры болып жұмыс істеді.
Canadian politician (born 1947)
David Walker (born August 1, 1947) is a Canadian politician. He served in the House of Commons of Canada from 1988 to 1997, as a member of the Liberal Party. Walker was born in Sudbury, Ontario. He earned the following academic credentials: a Bachelor of Arts degree from Carleton University (1970), a Master of Arts from Queen's University (1974), and a Ph. D. from McMaster University (1976). He was a professor of political science at the University of Winnipeg in Manitoba from 1974 to 1988, and was also an adjunct professor at the University of Manitoba from 1977 to 1988. Walker was a partner in Walker Zimmerman Consultants from 1978 to 1985, and served as president of West Can Consultants Ltd. from 1978 to 1993. From 1985 to 1987, he was research director for the Angus Reid polling firm.
Саяси мансап
Ол 1977 жылғы провинциялық сайлауда Манитоба заң шығару жиналысына қатысып, River Heights сайлау округінде бұрынғы прогрессивті консервативті партияның жетекшісі Сидни Спивакқа қарсы екінші орын алды. Уокер 1979 және 1984 жылғы федералды сайлауларда Виннипег—Форт-Гарри округінде либералдық кандидат Ллойд Аксуортидің науқамын басқарды (Globe and Mail, 30 сәуір 1979 және 24 тамыз 1984), ал 1980-жылдардың басында Аксуортиге Via Rail мәселелері бойынша кеңесші ретінде жұмыс істеді (Globe and Mail, 10 қаңтар 1985). Ол 1988 жылғы федералды сайлауда Канада Төменгі палатасына сайланды, Виннипег Солтүстік Орталық округінде Жаңа демократиялық партиясының өкілі Сирил Киперді жеңіп алды. Уокер бұл округте жеңіске жеткен алғашқы либералдық кандидат болды, себебі демократиялық социалистік Кооперативтік Ұлттық Федерациясы мен НДП оны алдыңғы алпыс үш жылдың елу тоғызында ұсынып келген. Прогрессивті консервативті партия бұл сайлауда көпшілік дауысқа ие болды, ал Уокер 34-ші Канада Парламентінің бес жылында ресми оппозиция мүшесі болып қызмет етті. Уокер 1990 жылы Пол Мартиннің Либералдық партияның төрағасы болуына қолдау көрсетті (Toronto Star, 3 маусым 1990). Сондай-ақ, ол 1990 жылғы провинциялық сайлауда Манитоба Либералдық партиясының науқамын басқарды (Globe and Mail, 12 қыркүйек 1990). 1993 жылғы федералды сайлауда либералдар көпшілік дауысқа ие болды, ал Уокер бұрынғы провинциялық министр Морин Хемфиллді сенімді түрде жеңіп, қайта сайланды. Ол 1993-1996 жылдары Қаржы министрі Пол Мартиннің парламенттік хатшысы болды, содан кейін өнеркәсіп жөніндегі тұрақты комитеттің төрағасы болды (Winnipeg Free Press, 5 наурыз 1996). 1997 жылы ол қайта құрылған Виннипег орталық округінде НДП кандидат Пат Мартинге шамалы айырмамен жеңілді. Уокер Төменгі палатадан кеткеннен кейін кеңес беру бизнесіне оралды (Globe and Mail, 20 наурыз 1999). Ол сондай-ақ 2000-жылдардың басында Пол Мартиннің екінші төрағалыққа үміткерлігіне жұмыс істеді (National Post, 16 шілде 2001). 2000 жылы ол Манитоба басшыларының ассамблеясымен аборигендердің өзін-өзі басқару мәселелері бойынша негізгі келісім шарттарын келісу бойынша бас федералды келіссөзші болып тағайындалды.
He campaigned for the Legislative Assembly of Manitoba in the 1977 provincial election, finishing second against former Progressive Conservative leader Sidney Spivak in the upscale constituency of River Heights. Walker worked as campaign manager to Liberal candidate Lloyd Axworthy in the 1979 and 1984 federal elections in Winnipeg—Fort Garry (Globe and Mail, 30 April 1979 and 24 August 1984), and worked as an adviser to Axworthy on Via Rail issues in the early 1980s (Globe and Mail, 10 January 1985). He was elected to the Canadian House of Commons in the 1988 federal election, defeating New Democratic Party incumbent Cyril Keeper in Winnipeg North Centre. Walker was the first Liberal candidate ever to win this riding, as the democratic socialist Co operative Commonwealth Federation and NDP had represented it for fifty nine of the previous sixty three years. The Progressive Conservative Party won a majority government in this election, and Walker served for the five years of the 34th Canadian Parliament as a member of the Official Opposition. Walker was the co leader of Paul Martin's bid to become Liberal Party leader in 1990 (Toronto Star, 3 June 1990). He also managed the Manitoba Liberal Party's campaign in the 1990 provincial election (Globe and Mail, 12 September 1990). The Liberals won a majority government in the 1993 federal election, and Walker was re elected with a convincing victory over former provincial cabinet minister Maureen Hemphill. He served as parliamentary secretary to Finance Minister Paul Martin from 1993 to 1996, when he became chairman of the standing committee on industry (Winnipeg Free Press, 5 March 1996). He was defeated in 1997, narrowly losing to NDP candidate Pat Martin when he ran in the re established district of Winnipeg Centre. Walker returned to his consulting business after leaving the House of Commons (Globe and Mail, 20 March 1999). He also worked on Paul Martin's second leadership bid in the early 2000s (National Post, 16 July 2001). In 2000, he was appointed as chief federal negotiator for a Framework Agreement Initiative with the Assembly of Manitoba Chiefs concerning issues of aboriginal self government.