Кіріспе

Янко Алекси (25 қаңтар 1894 жылы Липтовский Микулаш қаласында дүниеге келген, 22 қыркүйек 1970 жылы Братиславада қайтыс болған) – словак тегінен шыққан белгілі суретші, жазушы және публицист. Ол, әдетте, (Мартин Бенка және Ľудовит Фулламен бірге) қазіргі словак өнерінің бастапқы даму кезеңіндегі маңызды тұлғалардың бірі ретінде танылады.

Өмір

Прагадағы Көркемсурет академиясында Влахо Буковац, Максимилиан Пирнер және Макс Швабинскийден оқыды. Ол Липтовский Микулаш, Мартин қалаларында және 1937 жылдан бастап Братиславада тұрды. Ол өзі айтқандай, қала шетінің ортасынан туған әлеуметтік-мотивациялық экспрессивті туындыларымен шығармашылық жолын бастады. Ол балладалар, халық әндері мен аңыздардан (Hôrni chlapci – Тау қарақшылары) шабыттанған жанрлық суретті ерекше дамытты. Ол сондай-ақ витраж және гобелендерге де назар бөлді. Пастель – оның ең ерекше көркемдік тәсілі болды. Алексидің пастельдегі декоративтік жанры оның ауылдық туындыларында басым (Кюрия Баановцов v Trstenom – Трстендегі Баандардың сарайы). Алекси қала пейзаждарын салуда ерекше шеберлік танытты, бірақ ең қызығы, оның туындыларында көбінесе абстрактты экспрессионизмнің сезімі болды. Ол сонымен қатар архитектуралық жобалар үшін бірнеше модельдер жасады, мысалы, Братислава қаласындағы П. О. Хвиездослав театрының терезесі. Әдеби шығармаларында Ж. Алекси словак богемиясының өмірі мен автобиографиялық тақырыптарды бағалады: Život nie je majáles (1956, Өмір май мерекесі емес), Osudy slovenských výtvarníkov (1948, Словак суретшілерінің тағдыры).