Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының теңіз жаяу әскерінің генералы (1839–1915)
United States Marine Corps general (1839–1915)
Генерал-майор Чарльз Хейвуд (3 қазан 1839 – 26 ақпан 1915) Теңіз жаяу әскерінің тоғызыншы бастығы болды. Ол 45 жылдан астам офицер болып қызмет етті және генерал-майор шеніне жеткен алғашқы теңізші болды. Хейвудтың бастық қызметі кезінде Корпустың саны үш еседен астамға өсті, 2175-тен 7810-ға дейін жетті.
Major General Charles Heywood (October 3, 1839 – February 26, 1915) was the ninth Commandant of the Marine Corps. He served as an officer for over 45 years and was the first Marine to reach the rank of major general. During Heywood's term as Commandant, the size of the Corps more than tripled, from 2,175 Marines to 7,810 total.
Ерте мансап
Чарльз Хейвуд 1839 жылғы 3 қазанда Мэн штатындағы Уотервилл қаласында, Мексика-Америка соғысы кезінде Сан-Хосе-дель-Кабоны қорғауда өзін ерекше көзге көрсеткен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің лейтенанты Чарльз Хейвудтың ұлы болып дүниеге келді. 1858 жылғы 5 сәуірде ол Нью-Йорк штатынан Теңіз жаяу әскерінің екінші лейтенанты болып тағайындалды. Сол жылы ол Вашингтон қаласындағы және Нью-Йорктегі Бруклиндегі Теңіз жаяу әскері казармаларында қызмет етті. Бруклиндегі қызметі кезінде ол 1858 жылғы Нью-Йорк штатының Стейтен аралындағы карантинге қарсы көтерілістерде болды. 1861 жылғы наурыз айында ол «Камберленд» кемесіне қайта оралды және Азамат соғысы кезінде Норфолк теңіз базасын жоюға қатысты. Азамат соғысы кезіндегі қызметі оған жаудың алдында көрсеткен батылдығы үшін екі мәрте арнайы шен берді. Азамат соғысынан кейін Хейвуд АҚШ-тың адал легионының әскери орденіне қосылды – соғыс кезінде Одақтың қарулы күштерінде қызмет еткен офицерлердің ұйымы. 1865 жылдан 1867 жылға дейін ол әртүрлі кемелерде қызмет етті, Еуропа станциясында адмирал Фаррагуттың флоттық теңіз офицері болып, кейін Солтүстік Атлантика эскадрильясында да сол қызметті атқарды. Осы кезеңде ол Вашингтон, Норфолк және Бруклинде де қызмет етті.
Charles Heywood was born on October 3, 1839, in Waterville, Maine, son of Charles Heywood, a lieutenant in the U. S. Navy, who had distinguished himself in the defense of San José del Cabo during the Mexican American War. He was appointed second lieutenant in the Marine Corps from New York, on April 5, 1858. During that year, he was stationed at the Marine Barracks, Washington, D. C., and at Brooklyn, New York. While on duty in Brooklyn, he served in the 1858 quarantine riots at Staten Island, New York. In March 1861, he returned to duty on board Cumberland and with that vessel took part in the destruction of the Norfolk Navy Yard during the Civil War. His services during the Civil War thus secured for him two brevet ranks for distinguished gallantry in the presence of the enemy. After the Civil War, Heywood joined the Military Order of the Loyal Legion of the United States – an organization of officers who has served in the Union armed forces during the war. From 1865 to 1867, he performed duty on board various ships, serving as Admiral Farragut's Fleet Marine Officer on the European Station and later in the same capacity in the North Atlantic Squadron. During this period he also served for a time at Washington, Norfolk and Brooklyn.
Командир қызметі
1891 жылдың 30 қаңтарында подполковник Хейвуд Теңіз жаяу әскерінің полковник-командирі болып тағайындалды. Сол кезде Теңіз жаяу әскері корпусы 75 офицерден және 2100 сарбаздан тұратын. Оның қызмет ішінде олардың саны біртіндеп артып, 1903 жылы зейнетке шыққанда 278 офицер мен 7532 сарбазға жетті – сол кезге дейінгі ең жоғары көрсеткіш. Сол кездегі Теңіз жаяу әскері ескірген M1884 Springfield мылтықтарымен және .45 70 қара ұнтақты оқ-дәрілермен қаруланған. Оқу көбінесе маршруттық жүрістер мен жаттығулардан тұратын, себебі тұрақты түрде оқ ату жаттығуларын жүргізуге жеткілікті қаржы жиі жетпейтін. Командир ретінде Хейвуд Теңіз жаяу әскерінің теңіз жаяу әскері ретіндегі жауынгерлік қабілетін арттыруға тырысты, сонымен бірге Теңіз жаяу әскерін заманауи теңіз операцияларына толыққандай интеграциялауға ұмтылды. Осы мақсатта Хейвуд мергендікке үйрету бағдарламасын енгізді, сондай-ақ Теңіз жаяу әскерін теңіз күштерінің крейсерлері мен линкорларындағы қосалқы батареяларды басқаруға дайындады. Теңіз жаяу әскері 1895 жылы жаңа түтінсіз ұнтақты 6 мм Lee мылтықтарын алуға жоспарлағанмен, өндірістегі кешігулер мен жеткіліксіз қаржыландыру Теңіз жаяу әскерін 1897 жылға дейін ескі M1884 .45 70 Springfield мылтықтарын сақтап қалуға мәжбүр етті. Командир Хейвуд Ли мылтықтарының аз партияларын Теңіз жаяу әскері батальондарына жеткізуден бас тартты, себебі Корпуске кем дегенде 3000 Lee мылтығы, жақсартылған оқ ату полигондары және қолданыстағы мергендік оқу бағдарламаларын жалғастыру үшін жеткілікті оқ-дәрілер бөлінетініне кепілдік берілмеген. Хейвудтың күш-жігеріне қарамастан, 1898 жылы Испанияға қарсы соғыс жарияланғанда Теңіз жаяу әскері заманауи ұсақ қару-жарақпен, жауынгерлік дайындықпен және кіші бөлімшелердің жаттығуларымен жабдықталмағандықтан, жауынгерлік қимылдарға дайын емес еді. Батальон көлеміндегі Теңіз жаяу әскері күштері болмағандықтан, Командир Хейвуд Жаңа Англияда орналасқан 650-ге жуық Теңіз жаяу әскерінен құралған жедел батальон құруды бұйырды. Бұл батальон Бруклиннен, Нью-Йоркке бес күннен кейін Пантера атындағы, бұрынғы банан тасымалдау кемесінде, жаулық қимылдар басталғанда әскер тасымалына айналдырылған кемемен аттанды. Конгрестің арнайы шешімімен Хейвуд 1899 жылдың наурыз айында бригадир-генерал, ал 1902 жылдың 2 шілдесінде генерал-майор атағына ие болды. Ол генерал-майор шеніне ие болған алғашқы Теңізші болды. Ол Арлингтон ұлттық зиратында жерленген.
On January 30, 1891, Lt. Col. Heywood was appointed Colonel Commandant of the Marine Corps. At that time the Marine Corps consisted of 75 officers and 2,100 enlisted men, which gradually rose during his tenure of office until at the time of his retirement in 1903, it had reached the total of 278 officers and 7,532 enlisted personnel, the highest strength up to that point. The Marines at that time were armed with obsolescent M1884 Springfield rifles and .45 70 black powder ammunition. Training consisted mostly of route marches and drill practice, as there were rarely enough funds to permit regular target practice. As Commandant, Heywood attempted to improve the fighting ability of Marines in their role as naval infantry, while simultaneously attempting to integrate the Marine Corps more fully into modern naval sea operations. To this end Heywood instituted a regular program of marksmanship training, while having marines train to become gun crews for the secondary batteries aboard the navy's cruisers and battleships. Although the Marines were scheduled to receive new smokeless powder 6 mm Lee rifles in 1895, delays in production and insufficient appropriations caused the Marine Corps to retain their old M1884 .45 70 Springfield rifles as late as 1897. Commandant Heywood was said to have refused initial deliveries of small allotments of Lee rifles to Marine battalions until he was given assurances that an appropriation would be made to the Corps for at least 3,000 Lee rifles, improved target ranges, and enough ammunition to continue existing marksmanship training programs. Despite Heywood's efforts, the declaration of war with Spain in 1898 found the Marine Corps ill prepared for combat in terms of training with modern small arms, battle drills, and small unit exercises. With no battalion sized Marine forces at hand, Commandant Heywood ordered a scratch battalion of Marines formed from around 650 Marines stationed across New England, which sailed from Brooklyn, New York just five days later aboard the Panther, a former banana boat that had been hastily converted into a troop transport upon the outbreak of hostilities. By special acts of Congress, Heywood was promoted to brigadier general in March 1899 and to major general on July 2, 1902. He was the first Marine to hold the rank of major general. He was buried in Arlington National Cemetery.