Лиссабон: Бұрынғы НАТО қолбасшылығының тарихы (1967–2012)

Кіріспе

Бұрынғы НАТО командалығы (1967–2012)

Лиссабондағы Біріккен күштердің бірлескен командалығы Оңтүстік Еуропадағы НАТО-ның ең ірі базаларының бірі болды, ол операциялық командалаудың құрамында еді. Ол Португалияның Лиссабон қаласына жақын, Оэйрас қаласында орналасқан. 2009 жылы француз генерал-лейтенанты бірнеше жыл бойы осы қызметті атқарған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің адмиралынан командалықты қабылдады. 2012 жылы таратылды.

Тарих

1950 жылы Атлантикадағы одақтас командасының (ACLANT) командалық құрылымы мен ұйымы бекітілді, бірақ Солтүстік Атлантика мұхиты аймақтық тобынан Иберия-Атлантика аймағы (IBERLANT) үшін командалық тәртіпті қайта қарау сұранысты. IBERLANT ACLANT командалық құрылымының ажырамас бөлігі болды. MC 58 (Қайта қарастырылған) (Соңғы нұсқасында) IBERLANT-ті бөлу мәселесі әлі де зерделеніп жатқаны айтылды. Дегенмен, IBERLANT-ті құру туралы келісімге келе алмағандықтан, CINCEASTLANT және CINCAIREASTLANT-ке IBERLANT аймағы үшін уақытша жауапкершілік, төтенше шара ретінде берілді. НАТО жаттығулары көрсеткендей, бұл уақытша шаралар қанағаттандырмады. 1967 жылы Иберия-Атлантика аймағының командирі CINCWESTLANT-ке есеп беретін Басты бағынысты командир (PSC) ретінде құрылды. Командир, Лиссабондағы Әскери көмек және кеңес беру тобының басшысы болған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің контр-адмиралы болды. 1975 жылы АҚШ Мемлекеттік департаментінің ішкі хаттарында IBERLANT Португалия үшін әскери құндылығынан гөрі, символдық мәні зор екені айтылды. 1981 жылы командаға Мадейра аралдарының командасы қосылды. 1972 жылдан бастап, көп жыл бойы Суық соғыс кезеңінде Оейрас Иберия-Атлантика аймағының командирінің орналасқан жері болды. Осы кезеңдегі командирлер АҚШ Әскери-теңіз күштерінің контр-адмиралы Юджин Б. Флакли және Роберт Эрли болды. 1982 жылы НАТО IBERLANT-ті үлкен бағынысты командаға (MSC) дейін жаңартуға келісті, ол Иберия-Атлантика аймағының Бас командирі (CINCIBERLANT) атанды. 1982 жылдың 18 қыркүйегінде Солтүстік Атлантика кеңесінің Қорғаныс комитеті IBERLANT командирін (COMIBERLANT) IBERLANT Бас командирі (CINCIBERLANT) ретінде қайта тағайындады және португалдық вице-адмирал Илидио Элиас да Коста команданы қабылдады. да Коста, сонымен қатар флот командирі (Commando Navale) лауазымын да атқарды. CINCIBERLANT Вирджиния штатының Норфолк қаласындағы SACLANT-ке жауапты болды. Жоспар бойынша, Португалияның әуе қорғанысына жауапты болып, CINCIBERLANT арқылы SACEUR-ға есеп беретін, ПҚК-ның бір бөлігі болып табылатын Португалия Әуе күштерінің командирі (COMPOAIR) тағайындалатын болды. Осылайша Португалияның құрлық бөлігі Еуропалық одақтас командамен «байланысты» болар еді. 1999 жылдың 1 қыркүйегінде CINCIBERLANT командасы CINCSOUTHLANT болып жаңартылды, ол жаңа міндеттемелермен және кеңірек жауапкершілік аймағымен НАТО-ның аймақтық командасы болды. Бас штаб Оңтүстік Атлантика аймақтық штабына (RHQ SOUTHLANT) айналды. 2003 жылдың 12 маусымында CINCSOUTHLANT-тің басқару өкілеттігі SACLANT-тен Бельгиядағы НАТО-ның Еуропалық командасына, SACEUR-ға берілді. 2006 жылдың 4 желтоқсанында SACEUR Бірлескен Лиссабон командасын Пакистан жер сілкінісінен зардап шеккендерге көмек көрсету операциясына жасаған үлесі үшін Кампаниялық тумен марапаттады. 2009 жылы Лиссабон бірлескен командасы Африка Одағына сұраныс бойынша көмек көрсетуге, негізінен Дарфурдағы миссия үшін әуе көлігін ұйымдастыруға; НАТО-ның Жедел әрекет ететін күштерін басқаруға персонал дайындауға; теңізде орналасқан Бірлескен жұмыс тобының штабын құруға; және «Бейбітшілік үшін әріптестік» және Жерорта теңізі диалогы бағдарламалары бойынша ынтымақтастық пен диалогты қолдауға жауапты болды. 2000 жылдары (онжылдық) командир АҚШ Әскери-теңіз күштерінің вице-адмиралы болды, ол бір уақытта АҚШ-тың алтыншы флотының командирі және НАТО-ның теңіз соққы және қолдау күштерінің командирі (STRIKFORNATO, бұрынғы STRIKFORSOUTH) лауазымын да атқарды, екеуі де Италияның Неаполь қаласында орналасқан. Адмирал Лиссабонда тұрып, Батыс Жерорта теңізімен бөлінген үш команданы қатаң саяхат кестесі мен электрондық құралдар арқылы, соның ішінде жиі бейнетелеконференциялар арқылы басқарды. Вице-адмирал Брюс В. Клинган үш команданы бір уақытта басқарған соңғы АҚШ командирі болды.

In 1950, the command structure and organization of Allied Command Atlantic (ACLANT) was approved except that the North Atlantic Ocean Regional Group was requested to reconsider the command arrangements for the Iberian Atlantic Area (IBERLANT). IBERLANT was an integral part of this ACLANT command structure. In MC 58(Revised) (Final), it was stated that the question of subdividing IBERLANT was still under study. However, because arrangement regarding the establishment of IBERLANT, could not be agreed, CINCEASTLANT and CINCAIREASTLANT were assigned, as an interim emergency measure, the temporary responsibility for the IBERLANT area. NATO exercises, however, demonstrated that these interim arrangements proved unsatisfactory. Commander Iberian Atlantic Area was eventually established in 1967 as a Principal Subordinate Commander (PSC), reporting to CINCWESTLANT. The commander was a U. S. Navy rear admiral who also served as chief of the Military Assistance and Advisory Group in Lisbon. In 1975 IBERLANT was described as 'probably of greater symbolic value to Portugal than of military value to NATO' in internal cables of the U. S. Department of State. In 1981 the command included the Island Command Madeira. From 1972, for many years during the Cold War, Oeiras was home to Commander Iberian Atlantic. Commanders during this period included Rear Admiral Eugene B. Fluckley and Robert Erly of the U. S. Navy. In 1982 NATO agreed to the upgrading of IBERLANT into a Major Subordinate Command (MSC), becoming Commander in Chief Iberian Atlantic Area (CINCIBERLANT). On September 18, 1982, the Defence Committee of the North Atlantic Council redesignated Commander IBERLANT (COMIBERLANT) as Commander in Chief IBERLANT (CINCIBERLANT) and the Portuguese Vice Admiral Ilídio Elias da Costa took command. da Costa was dual hatted as the fleet commander (Commando Navale). CINCIBERLANT was responsible to SACLANT in Norfolk, Virginia. It was planned that Commander, Portuguese Air (COMPOAIR), a sub PSC, would eventually take responsibility for the air defence of Portugal, reporting through CINCIBERLANT to SACEUR. Thus the Portuguese mainland would be 'associated' with Allied Command Europe. On 1 September 1999, the CINCIBERLANT command was upgraded to CINCSOUTHLANT, a NATO regional command with new terms of reference and a greater area of responsibility. The headquarters becomes Regional Headquarters South Atlantic (RHQ SOUTHLANT). On 12 June 2003, command authority for CINCSOUTHLANT was transferred from SACLANT to SACEUR, NATO's European command in Belgium. On 4 December 2006, SACEUR rewarded Joint Command Lisbon with a Campaign Pennant to recognize the operational contribution during the Pakistan Earthquake Relief Operation. In 2009 Joint Command Lisbon was responsible for providing assistance to the African Union on request, principally as regards airlift for the mission in Darfur; preparing staff to command the NATO Response Force; mounting a sea based Combined Joint Task Force Headquarters; and support for cooperation and dialogue under the Partnership for Peace and Mediterranean Dialogue programmes. During the 2000s (decade), the commander was a United States Navy vice admiral who simultaneously held the position of commander of United States Sixth Fleet and commander of Naval Striking and Support Forces NATO (STRIKFORNATO, the old STRIKFORSOUTH), both located in Naples, Italy. The admiral resided in Lisbon and commanded the three commands separated by the western Mediterranean through a rigorous travel schedule and electronic means, including frequent video teleconferences. Vice Admiral Bruce W. Clingan was the last U. S. commander to hold the three commands simultaneously.