Кіріспе

АҚШ Теңіз күштерінің нөмірленген флоты

Жетінші флот – АҚШ Теңіз күштерінің нөмірленген флоты. Оның штаб-пәтері Жапонияның Канагава префектурасы, Йокосука қаласындағы АҚШ Теңіз күштерінің әрекеттері орталығында орналасқан. Ол АҚШ Тынық мұхиты флотының құрамына кіреді. Қазіргі таңда, ол 50-ден 70-ке дейін кемелер, 150 ұшақ және 27 000 теңізші мен теңіз жаяу әскерінен тұратын, АҚШ-тың алға орналасқан флотының ең ірісі болып табылады. Оның басты міндеттері – табиғи апаттар немесе әскери операциялар кезінде бірлескен басқаруды қамтамасыз ету және аймақтағы АҚШ Теңіз күштерінің барлық күштерін операциялық басқару.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Жетінші флот 1943 жылғы 15 наурызда Австралияның Брисбен қаласында, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде адмирал Артур С. "Чипс" Карпендердің басшылығымен құрылды. Ол генерал Дуглас Макартурдың басқаруымен Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты аймағында (SWPA) қызмет етті. Жетінші флоттың командирі сонымен қатар SWPA-дағы одақтас теңіз күштерінің командирі болып та қызмет етті. Австралия Корольдік теңіз флотының көптеген кемелері 1943 жылдан 1945 жылға дейін 74-ші жедел топтың (бұрынғы Анзак эскадрильясы) құрамында флоттың бір бөлігі болды. Адмирал Томас К. Кинкейд басшылығымен Жетінші флот 1944 жылғы қазан айында тарихтағы ең ірі теңіз шайқасы – Лейте шығанағы шайқасында одақтас күштердің маңызды бөлігін құрады. Жетінші флот Лейте шығанағы шайқасының екі маңызды шайқасында – Суригао бұғазы шайқасында және Самар шайқасында күш көрсетті.

1945-1950 жылдар

Соғыс аяқталғаннан кейін 7-ші флот штабын Қытайдың Циньдао қаласына көшірді. 1945 жылдың 26 тамызындағы 13–45 операциялық жоспарында көрсетілгендей, Кинкейд Батыс Тынық мұхитындағы операцияларды басқару үшін бес негізгі жұмыс тобын құрды: 71-ші жұмыс тобы, құрамында 75 кемесі бар Солтүстік Қытай күші; 72-ші жұмыс тобы, Жедел тасымалдаушы күші, жағалауға шығарылатын теңіз жаяу әскерлерін әуеден қорғау және операцияға қарсы тұратын коммунистік күштерді әуеден көрсетілімдер арқылы ықпал ету мақсатында құрылды; 73-ші жұмыс тобы, тағы 75 жауынгерлік кемесі бар Янцзы өзеніндегі патрульдік күш; 74-ші жұмыс тобы, Оңтүстік Қытай күші, сол аймақтан жапон және қытай ұлтшыл әскерлерін тасымалдауды қорғауға бұйрық берілді; және 78-ші жұмыс тобы, III теңіз жаяу әскер корпусын Қытайға тасымалдаумен айналысатын теңіз жаяу әскерлері күші. Соғыстан кейін, 1947 жылдың 1 қаңтарында флоттың атауы Батыс Тынық мұхиты теңіз күштері деп өзгертілді. 1948 жылдың соңында флоттың негізгі операциялық базасы Циньдаодан Филиппинге көшірілді, онда әскери-теңіз күштері соғыстан кейін Субик шығанағында және Сангли Пойнт әуежайында жаңа нысандар салды. Жетінші флоттың бейбіт уақыттағы операциялары Тынық мұхиты флотының бас қолбасшысы адмирал Артур В. Радфордтың бақылауында болды, бірақ тұрақты бұйрықтарға сәйкес, жапон суларында немесе төтенше жағдай туғанда бақылау генерал Дуглас МакАртурдың оккупациялық күштерінің құрамдас бөлігі болған Алыс-Шығыс теңіз күштерінің қолбасшысына берілетін болды. 1949 жылдың 19 тамызында бұл күш АҚШ-тың жетінші жұмыс тобы деп тағайындалды. 1950 жылдың 11 ақпанында, Корея соғысының басталуына дейін, күш бүгінге дейін сақталған АҚШ жетінші флоты атауын алды.

1971 жылғы Үнді-Пакистан соғысы

Жетінші флоттың 74-ші оперативтік тобы (TF 74) 1971 жылдың желтоқсан айында соғыс қарсаңында Бенгал шығанағына кірді. Оның міндеті соғыста Пәкістанға қолдау көрсету болды. TF 74 құрамына ядролық қуатпен жұмыс істейтін ұшақ тасығышы "Энтерпрайз", десанттық шабуыл кемесі "Триполи", эсминдер "Декатур", "Маккин" және "Орлек", басқарылатын зымыранды эскорттар "Уэдделл", "Кинг" және "Парсонс", ядролық қуатпен жұмыс істейтін шабуылдық суасты қайығы "Гурнард" және жабдықтау кемесі "Вичита" кірді. 15 желтоқсанда, Пәкістанның Үндістан мен Бангладештің біріккен күштеріне бас июына бір күн бұрын, топ Дакадан белгілі бір қашықтықта Бенгал шығанағына енді. КСРО, Үндістанды қолдау мақсатында, Адмирал Владимир Кругляков басқаратын Тынық мұхиты флотының 10-шы жедел әрекет тобын Владивостоктан аймаққа жіберді. Бұл АҚШ-тың Жетінші флотының миссиясын тоқтатып, Бенгал шығанағынан кетуіне себеп болды. Сонымен қатар, Корольдік теңіз күштерінің Арабия теңізінде Жетінші флотқа ұқсас мақсатпен күштері болды, бірақ ол миссия да тоқтатылды. Үндістан соғысты жеңіп шықты, ал Бангладеш АҚШ пен Ұлыбританияның Пәкістанға теңіз арқылы көрсеткен көмегінің нәтижесінде азат болды.

Перс шығанағындағы соғыс және 1990-шы жылдар

1990 жылы 2 тамызда Ирактың Кувейтке басып кіруіне жауап ретінде генерал Норман Шварцкопф (CINCENT) өзінің жауапкершілігіне жататын аймақтағы теңіз күштерінің басқару мәселелерін Тынық мұхитының Бас қолбасшысы адмирал Хантингтон Хардистимен талқылады. Нәтижесінде, АҚШ-тың жетінші флотының қолбасшысына АҚШ Орталық теңіз күштерінің қолбасшысы ретінде қосымша міндеттер жүктелді. Флот қолбасшысы 1990 жылы 1 қыркүйекте Йокосукадан (Жапония) дереу Парсы шығанағына бет алды және өз штабының қалған бөлігімен бірге «Blue Ridge» флагмандық кемесіне қосылды. «Operation Desert Shield» және «Operation Desert Storm» операциялары барысында Орталық теңіз күштері Екінші дүниежүзілік соғыстан бері АҚШ теңіз күштерінің ең ірі армадасын басқарды және бақылады. Жауынгерлік операциялардың қызығында 130-дан астам АҚШ кемелері 50-ден астам одақтас кемелермен бірігіп, теңізде кедергі жасау, миналарды жою және Ирак пен Кувейттегі жау әскерлеріне қарсы соққы беру операцияларын жүргізді. Орталық теңіз күштерінің құрамына алты әуе тасымалдаушы ұрыс тобы, екі линкор («Миссури» және «Висконсин»), екі госпитальдық кеме, 31 десанттық кеме, төрт мина тазалау кемесі және одақтас әуе және құрлық күштерін қолдауға арналған көптеген жауынгерлік кемелер кірді. Персид шығанағындағы соғыстағы шешуші жеңістен кейін, АҚШ-тың жетінші флотының қолбасшысы 1991 жылы 24 сәуірде Орталық теңіз күштерінің басқаруын Таяу Шығыс күштерінің қолбасшысына тапсырып, Азия-Тынық мұхиты аймағындағы қызметін жалғастыру үшін Жапонияның Йокосука қаласына оралды. Бірнеше айлық шиеленіс пен Солтүстік Корея жетекшісі Ким Ир Сеннің қайтысынан кейін, 1994 жылдың шілдесінде «Kitty Hawk» ұрыс тобы «Southern Watch» орналасуынан Парсы шығанағына қайта бағытталды және бүкіл орналасу кезеңіне Батыс Тынық мұхитында (жетінші флоттың операциялық аймағында) қалды. «Independence» де дағдарыс кезінде Араб түбегі маңында операциялар жүргізді. 1996 жылы үшінші Тайвань бұғазы дағдарысы кезінде Тайваньға АҚШ қолдауын көрсету мақсатында жетінші флоттың басқаруымен екі әуе тасымалдаушы ұрыс тобы Тайвань бұғазына жіберілді. «Nimitz» ұрыс тобы (CCDG 7) Персид шығанағынан жоғары жылдамдықпен өтті, ал «Independence» жетекшілігіндегі Бесінші тасымалдаушы тобы жапондық өзінің портынан шықты.

"Джон С. Маккейн" және "Альник МК" кемелерінің соқтығысуы

2017 жылдың 21 тамызында Сингапурге жолға шыққан кезде, «Джон С. Маккейн» эсминеці Малакка бұғазының шығысында, Сингапур жағалауында «Alnic MC» сауда кемесімен соқтығысты. Оқиға салдарынан 10 теңізші із-түзсіз жоғалып, 5-і жарақат алды. АҚШ Әскери-теңіз күштері Жетінші флоттың қолбасшысы вице-адмирал Джозеф Аукоиннің қызметтен босатылғанын және оның орнына бұрыннан бекітілген вице-адмирал Филипп Г. Сойердің тағайындалғанын хабарлады.

Операциялар

Сегізінші флотқа әдеттегі 50-60 кеменің ішінде 18-і Жапония мен Гуамдағы АҚШ нысандарынан жұмыс істейді. Бұл алдыңғы қатардағы бөлімшелер жетінші флоттың жүрегін және Азиядағы американдық алдыңғы қатардағы қатысудың басты элементтерін құрайды. Олар Америка Құрама Штаттарында орналасқан әріптестеріне қарағанда Азиядағы нысандарға он жеті күндей жақын орналасқан. Осы 18 алдыңғы қатардағы кемелермен бірдей қатысу мен дағдарысқа жауап беру қабілетін қамтамасыз ету үшін АҚШ-тағы ротациялық негіздегі кемелердің саны 3-5 есе көп болуы керек. Кез келген күні жетінші флот күштерінің шамамен 50%-ы жауапкершілік аймағында теңізде орналасады. Салқын соғыс аяқталғаннан кейін жетінші флот Кореядағы қақтығыс немесе Тайвань бұғазындағы Қытай Халық Республикасы мен Тайвань (Қытай Республикасы) арасындағы қақтығыс жағдайында қолданылатын екі негізгі әскери сценарийге ие болды. 2012 жылдың 10 мамырында Freedom 2013 жылдың көктемінде Сингапурге шамамен 10 айға жіберілетіні туралы хабарланды. 2012 жылдың 2 маусымында АҚШ және Сингапур қорғаныс министрлері Сингапурдың АҚШ-тың төрт жағалаулық ұрыс кемесін Сингапурге ротациялық негізде жіберу туралы өтінішіне «принцип бойынша» келіскенін мәлімдеді. Бірақ, кемелердің мұнда тұрақты түрде орналаспайтыны және олардың экипаждары кеме сапары кезінде кемеде тұратыны атап өтілді.

Флоттың ұйымдастырылуы

Жетінші флот мамандандырылған топтарға бөлінген. Task Force 70 – TF 70 – Жетінші флоттың шайқас күштері, екі бөлек құрамнан тұрады: крейсерлер мен эсминецтерден құралған Жетінші флоттың беткі күресу күштері және кемінде бір әуе кемесі мен оның бортындағы авиациялық тобынан тұратын Жетінші флоттың авиациялық шабуыл күштері. Қазіргі уақытта шайқас күштерінің орталығы – «Рональд Рейган» авиациялық тобының 5-ші шабуыл тобы. Бірден-бір үздіксіз алға орналасқан авиациялық шабуыл тобы ретінде CSG 5 штабы, шабуыл тобы Йокосукада болғанда орнынан тұрмай, оның орнына авиациялық шабуыл топтарын орналастыру және Жетінші флоттың операциялық аймағында жұмыс істейтін тәуелсіз крейсерлер, эсминецтер мен фрегаттарға басшылық ету жауапкершілігін жалғастырады. Командир мен штаб CSG 5 міндеттеріне қоса, жыл бойы жоғары деңгейдегі Task Force 70 міндеттеріне жауап береді. «Рональд Рейган» маңындағы шабуыл тобының құрамы жыл бойы өзгеріп отырады. CSG 5 командирі сонымен қатар Жетінші флоттың шайқас күштерінің командирі және 7-ші флоттың арнайы тобының (CTF 70) командирі болып қызмет етеді. Осы міндеттерде CSG 5, 7-ші флоттың жауапкершілік аймағындағы барлық беткі күштердің (авиациялық шабуыл топтары, тәуелсіз крейсерлер, эсминецтер және фрегаттар) қолбасшысы болып табылады. CTF 70 сонымен қатар Театрлық беткі соғыс командирі (TSUWC) және Театрлық біріктірілген әуе және ракеталық қорғаныс командирі (TIAMDC) ретінде қызмет етеді. Корея соғысы кезінде капитан Чарльз Л. Мелсон 1952 жылдың 20 қазанынан бастап Жетінші флоттың флагманы – «Нью-Джерси» линкордың командалық офицері болды. Сол уақытта ол 70.1 арнайы тобының командирі болып та қызмет етті. Task Force 71 – TF 71 құрамына 7-ші флотқа бекітілген барлық Әскери-теңіз арнайы соғыс (NSW) бөлімшелері мен жарылғыш заттарды жою мобильді бөлімшелері (EODMU) кіреді. Штаб-пәтері Гуамда орналасқан. Task Force 72 – TF 72 – Жетінші флоттың патрульдік және барлау күштері. Ол Жапонияның Мисава әскери-әуе базасында орналасқан. Ол негізінен су астына қарсы соғыс (ASW) ұшақтарынан және P-3 Orion және Lockheed EP-3 барлау ұшақтары сияқты теңіздегі әуе бақылау платформаларынан тұрады, олар құрлықтағы базаларда жұмыс істейді. Корея соғысының соңында 72-ші арнайы топтың командирі өзінің штабын 7 наурызда Пайн аралына көшірді, ал VP-42 жасақтары USS Salisbury Sound-тен сол гидроұшақ тасымалдағышына кетті. Сол күні 72-ші арнайы топ контр-адмирал Уильямсон басшылығымен Пайн аралында Формоза патрульдік күштері ретінде құрылды. Task Force 73/Логистика тобының командирі, Батыс Тынық мұхиты – 7-ші флоттың логистикалық күштері, жабдықтау кемелерінен және басқа флоттық қолдау кемелерінен тұрады. Штаб-пәтері Сингапурда орналасқан. Task Force 74 – TF 74 1971 жылы «Энтерпрайз» шайқас тобын белгілеу үшін қолданылған. Бүгінгі күні ол 7-ші флоттың операциялық аймағында су асты кемелерінің операцияларын жоспарлауға және үйлестіруге жауапты флоттың су асты кемелері күштері. Task Force 75 – Әскери-теңіз күштерінің Тынық мұхиты экспедициялық командасы – 7-ші флоттың негізгі экспедициялық арнайы тобы. Гуамдағы Ковингтон лагерінде орналасқан CTF 75 жағалаудағы өзен операцияларын, жарылғыш заттарды жоюды, суға түсуді, инженерлік және құрылыс жұмыстарын және 7-ші флоттың жауапкершілік аймағында су асты құрылысын жоспарлауға және орындауға жауапты. Task Force 76 – Амфибиялық шабуыл тобы қазіргі уақытта U.S. Fleet Activities Sasebo штаб-пәтерінде орналасқан, негізінен теңізшілердің десанттық операцияларын қолдауға жауапты. Ол кемелерді жағалауға шабуыл жасақтарына жеткізуге қабілетті бөлімшелерден, мысалы, амфибиялық шабуыл кемелері мен десант кемелерінен тұрады. Task Force 77 – 7-ші флоттың миналық соғыс күштері, минаға қарсы күрес кемелері, мина аулау кемелері және минаны бақылау кемелері, сондай-ақ минаға қарсы күрес тікұшақтарынан (MH-53) тұрады. Бұл арнайы топ тек белгілі бір жауынгерлік операциялар кезінде ғана іске қосылады және ол Миналық соғыс командасының командирімен толықтырылады. Миналық соғыс командасы енді таратылды және оның орнына Калифорния штатының Пойнт-Лома әскери базасындағы Әскери-теңіз миналық және су астына қарсы соғыс командасы құрылды. Task Force 78 – 1973 жылы «Қорытынды тазарту» операциясы кезінде Хайфонг портын тазартқан миналарды тазалаушы күш ретінде Task Force 78 қызмет етті. Мобильді миналық команда (MOMCOM), Миналық соғыс қолдау тобы (MWFSG) және HM-12 сияқты АҚШ Әскери-теңіз күштерінің миналық соғыс күштерінің негізгі элементтері Филиппиндегі NAS Cubi Point-ке C-5A арқылы жеткізілді. Бұл мамандар контр-адмирал Брайан Маккоули басшылығымен «Қорытынды тазарту» операциясы үшін Task Force 78-дің ядросын құрады. Мина күштерінің командирі, АҚШ Атлант мұхиты флоты 1972 жылдың қыркүйегінде Жетінші флоттың командирі вице-адмирал Джеймс Л. Холлоуэй III-ке Task Force 78 командирі ретінде баяндады. TF 78 1972 жылдың қарашасында ресми түрде іске қосылды. Алайда, көбірек тікұшақтар қажет болды. Әскери-теңіз күштерінің көмек сұрауына жауап ретінде, Флоттық теңіз күштерінің Бас командирі (CG FMFPAC) HMH-463-ті Гавайидегі MCAS Kaneohe Bay-ден NAS Cubi Point-ке Task Force 78-ге қосылу үшін жөнелтті. 1972 жылдың 27 қарашасында полковник Билл Крокердің MAG-24 тиімді қолдауымен HM-463 Pearl Harbor-да Inchon кемесіне мінді, ол жетінші флоттың амфибиялық күштерін күшейту және «Қорытынды тазартуға» қатысу үшін Норфолктан келе жатқан. 1973 жылдың 23 қаңтарында келісімге қол қойылды, ал ертесі күні TF 78-дің негізгі бөлімдері Субик шығанағынан Хайфонгқа жөнелді. Оларға төрт мұхиттық мина тазартушы (MSO), USS Inchon және CH-53M тікұшақтарымен буксирленген мина тазарту шаналарын қабылдауға қабілетті екі кемелі бар төрт амфибиялық кеме кірді. «Қорытынды тазарту» операциясының алты айында он мұхиттық мина тазартушы, тоғыз амфибиялық кеме, алты флоттық буксир, үш құтқару кемесі және он тоғыз эсминец Хайфонг маңында Task Force 78 құрамында жұмыс істеді. 2010 жылдың мәліметтері бойынша, Корея әскери күштерінің әскери-теңіз күштерінің командирі, АҚШ әскери күштері, Корея Республикасының әскери-теңіз күштері және Жетінші флот арасындағы әкімшілік байланыс бөлімі TF 78 белгілемесін алды. Әскери-теңіз күштерінің командирі Пусан қаласында орналасқан және Чинхаэде базасы бар, Чинхаэдегі Әскери-теңіз қызметтерінің командирі. Task Force 79 – Флотқа бекітілген теңізшілердің экспедициялық тобы немесе десант күштері, кемінде күшейтілген теңізшілер батальонынан және оның жабдықтарынан тұрады. Бұл бөлімше USS Bonhomme Richard амфибиялық дайындық тобына (ARG) әдетте орналасқан Теңізшілер экспедициялық тобынан (MEU) бөлек. Жетінші флотта қызмет ететін теңізшілер бөлімшелері әдетте Жапонияның Окинавада орналасқан III теңізшілер экспедициялық күштерінен алынады.

Әскери-теңіз флотының командирлері

7-ші флоттың командирі COMSEVENTHFLT деп аталады. Вице-адмирал Артур С. Карпендер 15 наурыз 1943 – 26 қараша 1943. Вице-адмирал Томас К. Кинкейд 26 қараша 1943 – 20 қараша 1945. Вице-адмирал Дэниел Е. Барби 20 қараша 1945 – 2 қазан 1946. Вице-адмирал Чарльз М. Кук, кіші 2 қазан 1946 – 28 ақпан 1948. Вице-адмирал Оскар К. Баджер II 28 ақпан 1948 – 28 тамыз 1949. Вице-адмирал Рассел С. Берки 28 тамыз 1949 – 5 сәуір 1950. Реар-адмирал Уолтер Ф. Бун 5 сәуір 1950 – 20 мамыр 1950. Вице-адмирал Артур Д. Стрюбл 20 мамыр 1950 – 28 наурыз 1951. Вице-адмирал Гарольд М. Мартин 28 наурыз 1951 – 3 наурыз 1952. Вице-адмирал Роберт П. Бриско 3 наурыз 1952 – 20 мамыр 1952. Вице-адмирал Джозеф Дж. Кларк 20 мамыр 1952 – 1 желтоқсан 1953. Вице-адмирал Альфред М. Прайд 1 желтоқсан 1953 – 9 желтоқсан 1955. Вице-адмирал Стюарт Х. Ингерсол 9 желтоқсан 1955 – 28 қаңтар 1957. Вице-адмирал Уоллес М. Бикли 28 қаңтар 1957 – 30 қыркүйек 1958. Вице-адмирал Фредерик Н. Киветт 30 қыркүйек 1958 – 7 наурыз 1960. Вице-адмирал Чарльз Д. Гриффин 7 наурыз 1960 – 28 қазан 1961. Вице-адмирал Уильям А. "Билл" Шоуч 28 қазан 1961 – 13 қазан 1962. Вице-адмирал Томас Х. Мурер 13 қазан 1962 – 15 маусым 1964. Вице-адмирал Рой Л. Джонсон 15 маусым 1964 – 1 наурыз 1965. Вице-адмирал Пол П. Блэкберн 1 наурыз 1965 – 9 қазан 1965. Реар-адмирал Джозеф У. Уильямс кіші. 9 қазан 1965 – 13 желтоқсан 1965. Вице-адмирал Джон Дж. Хайленд 13 желтоқсан 1965 – 6 қараша 1967. Вице-адмирал Уильям Ф. Брайл 6 қараша 1967 – 10 наурыз 1970. Вице-адмирал Морис Ф. Вайснер 10 наурыз 1970 – 18 маусым 1971. Вице-адмирал Уильям П. Мак 18 маусым 1971 – 23 мамыр 1972. Вице-адмирал Джеймс Л. Холлоуэй III 23 мамыр 1972 – 28 шілде 1973. Вице-адмирал Джордж П. Стил 28 шілде 1973 – 14 маусым 1975. Вице-адмирал Томас Б. Хейуорд 14 маусым 1975 – 24 шілде 1976. Вице-адмирал Роберт Б. Болдуин 24 шілде 1976 – 31 мамыр 1978. Вице-адмирал Сильвестр Роберт Фоули, кіші 31 мамыр 1978 – 14 ақпан 1980. Вице-адмирал Карлайл А. Х. Трост 14 ақпан 1980 – 15 қыркүйек 1981. Вице-адмирал М. Стасер Холкомб 15 қыркүйек 1981 – 9 мамыр 1983. Вице-адмирал Джеймс Р. Хогг 9 мамыр 1983 – 4 наурыз 1985. Вице-адмирал Пол Ф. Маккарти, кіші 4 наурыз 1985 – 9 желтоқсан 1986. Вице-адмирал Пол Д. Миллер 9 желтоқсан 1986 – 21 қазан 1988. Вице-адмирал Генри Х. Мауз, кіші 21 қазан 1988 – 1 желтоқсан 1990. Вице-адмирал Стэнли Р. Артур 1 желтоқсан 1990 – 3 шілде 1992. Вице-адмирал Тимоти У. Райт 3 шілде 1992 – 28 шілде 1994. Вице-адмирал Арчи Р. Клеминс 28 шілде 1994 – 13 қыркүйек 1996. Вице-адмирал Роберт Дж. Наттер 13 қыркүйек 1996 – 12 тамыз 1998. Вице-адмирал Уолтер Ф. Доран 12 тамыз 1998 – 12 шілде 2000. Вице-адмирал Джеймс У. Метцгер 12 шілде 2000 – 18 шілде 2002. Вице-адмирал Роберт Ф. Уиллард 18 шілде 2002 – 6 тамыз 2004. Вице-адмирал Джонатан У. Гринерт 6 тамыз 2004 – 12 қыркүйек 2006. Вице-адмирал Уильям Дуглас Краудер 12 қыркүйек 2006 – 12 шілде 2008. Вице-адмирал Джон М. Берд 12 шілде 2008 – 10 қыркүйек 2010. Вице-адмирал Скотт Р. Ван Бускирк 10 қыркүйек 2010 – 7 қыркүйек 2011. Вице-адмирал Скотт Х. Свифт 7 қыркүйек 2011 – 31 шілде 2013. Вице-адмирал Роберт Л. Томас кіші 31 шілде 2013 – 7 қыркүйек 2015. Вице-адмирал Джозеф Оукоин 7 қыркүйек 2015 – 22 тамыз 2017. Вице-адмирал Филлип Г. Сойер 22 тамыз 2017 – 12 қыркүйек 2019. Вице-адмирал Уильям Р. Мерц 12 қыркүйек 2019 – 8 шілде 2021. Вице-адмирал Карл О. Томас 8 шілде 2021 – 15 ақпан 2024. Вице-адмирал Фред Кахер 15 ақпан 2024 – қазіргі уақыт.