АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Алтыншы флоты

Кіріспе

АҚШ Теңіз күштерінің нөмірленген флоты

Алтыншы флот – АҚШ Теңіз күштерінің нөмірленген флоты, ол Еуропа және Африкадағы АҚШ Теңіз күштерінің құрамында жұмыс істейді. Алтыншы флоттың штаб-пәтері Италияның Неаполь қаласында орналасқан. 2011 жылғы Алтыншы флоттың ресми жарияланған миссиясы – «Еуропа мен Африкада қауіпсіздік пен тұрақтылықты нығайту мақсатында коалициялық күштермен, бірлескен күштермен, ведомствоаралық және басқа да тараптармен келісім бойынша теңіз операцияларының және театрлық қауіпсіздік ынтымақтастығының толық спектрін жүзеге асыру» болып табылады. Қазіргі уақытта Алтыншы флоттың қолбасшысы вице-адмирал Томас Иши. Алтыншы флот 1950 жылдың ақпанында бұрынғы Алтыншы тапсырмалық флотты қайта атау арқылы құрылды, ал ол өз кезегінде 1948 жылы АҚШ Теңіз күштері, Жерорта теңізі деп қайта аталды. Осы уақыттан бері ол Жерорта теңізі аймағында және кейде одан да алыс жерлердегі әлемдік оқиғаларға үнемі қатысып келеді. Ол көптеген НАТО теңіз жаттығуларына, 1958 жылғы Ливанға АҚШ-тың араласуына, 1973 жылғы Йом Киппур соғысы кезінде кеңестік күштермен қақтығысқа, 1973 жылдан кейін Суэц каналын тазалауға, 1980 жылдары Ливиямен бірнеше қақтығысқа (соның ішінде «Эль-Дорадо каньоны» операциясы) және 1990 жылдары бұрынғы Югославиядағы соғыстар кезінде Адриатика теңізіндегі әскери топтарды ұстауға қатысты. Соңғы кезде ол 2011 жылғы Ливия азаматтық соғысы кезінде Ливияға қайтадан әуе шабуылын жүргізді.

Тарих

АҚШ теңіз күштері 19 ғасырдың басынан бері Жерорта теңізінде қалыптасқан. Ол кезде АҚШ теңіз күштері сауда кемелеріне кедергі келтірмеу үшін Барбариялық қарақшылармен алғаш рет күресті. Ең алғашқы бөлім – Жерорта теңізі эскадрильясы. 1946 жылдың 1 ақпанында АҚШ теңіз күштері, Солтүстік-Батыс Африка сулары (NavNAW), Жерорта теңізі теңіз күштері болып қайта аталды. Бұл күш Лондондағы АҚШ теңіз күштері, Шығыс Атлантика және Жерорта теңізіне бағынышты болды және оның флагманы Италияның Неаполь қаласында тұрақты эсминец тендері болды. 1946 жылы президент Трумэн «Миссури» соғыс кемесін Шығыс Жерорта теңізіне жіберді, формальды түрде Вашингтондағы Түркияның бұрынғы елшісі Мюнир Ертегеннің денесін Стамбулға қайтару үшін. Дегенмен, ықтимал, одан да маңызды себеп – Түркия мен Иранға қатысты кеңестік қауіптерді ескере отырып, АҚШ-тың күшін көрсету болды. «Дейтон» крейсері «Шенноа» тендерін флагман ретінде алмастырып, флотпен жұмыс істей бастады. 1946 жылдың маусым айында Фарго, вице-адмирал Бернхард Биеридің туын көтеріп, Жерорта теңізі теңіз күштерінің қолбасшысы ретінде Триестке жіберілді. 1946 жылдың 5 қыркүйегінде Франклин Д. Рузвельт, 1-авиациялық дивизияның командирі, контр-адмирал Джон Х. Кассадидің туын көтеріп, «Литтл-Рок», «Коун», «Нью» және «Корри» кемелерімен бірге Афина порты Пирейге келді. 1946 жылдың желтоқсан айында «Рэндольф», «Фарго» және «Перри» кемелерімен бірге Грекияға барды. Жерорта теңізі теңіз күштері атағы Алтыншы тапсырмалық флот командирі болып өзгертілді, содан кейін 1950 жылы Алтыншы флот командирі болды. Алтыншы флоттың НАТО-лық бейнесі 1952 жылдың қараша айында «Longstep» жаттығуында басты рөл атқарды. 1957 жылы «Қорық су операциясы» атты теңіз жаттығуы Достасқан күштердің Оңтүстік Еуропа аймағында өтті. Бұл операцияны VI флоттың қолбасшысы вице-адмирал Чарльз Р. Браун басқарған «Оңтүстік Еуропаның соққы және қолдау күштері» (STRIKFORSOUTH) жүргізді. STRIKFORSOUTH – бұл НАТО-ның АҚШ-тың Алтыншы флотының атауы, бірақ НАТО штаб-пәтерлерінің қосымша қызметкерлері тағайындалды, сонымен қатар 1946 жылғы Атом энергиясы туралы заңға сәйкес АҚШ-тың ұшақ тасымалдағыштарындағы ядролық қаруды бақылау американдық тарапқа жүктелді. Алтыншы флот 1958 жылы Ливандағы «Көк жарқыл» операциясы кезінде американдық құрлық әскерлерін қолдады. 1967 жылдың 20 қаңтарында Франция НАТО әскери командалық құрылымынан шығып, НАТО әскерлері Франциядан шығарылғаннан кейін, Алтыншы флот штабы Франциядағы Вильфранш-сюр-Мерден Италиядағы Гаетаға көшірілді. Йом-Киппур соғысы кезінде Эльмо Цумвальт Алтыншы флоттың құрастырылуының бір бөлігін былайша сипаттады: 25 қазанда JCS TG 20.1, «Джон Ф. Кеннеди» және эскорттық кемелерді ComSixthFleet командасына TG 60.3 ретінде қосылуға және TG 60 Криттен оңтүстікке қарай жалғастыруға бағыттады. Сонымен қатар, «Франклин Д. Рузвельт» және эскорттық кемелер (TG 60.2) және TF61/62 [амфибиялық жұмыс тобы] Криттен оңтүстікке қарай TG 60.1 қосылуға бағытталды. TG 100.1 (Балтық эсминдері) Жерорта теңізіне бару және ComSixthFleet-ке бағынуға бұйрық берілді. 1974 жылдың 5 сәуірінде АҚШ және Египет Құрама Штаттар Суэц каналын миналардан, жарылмаған оқ-дәрілерден және батқан кемелерден тазартуға кең көлемде көмек көрсететіндігі туралы келісті. Бұл операциялар «Nimbus Star» (миналар мен оқ-дәрілерді тазалау), «Nimbus Moon» (жерүсті және жер асты әскери-теңіз оқ-дәрілерін тазалау) және «Nimrod Spar» түрінде өтті, онда жеке құтқарушы мердігер каналды он батқан кемеден тазалауға тиіс болды, бұл жұмыс Алтыншы флоттың 65-ші жұмыс тобының бақылауында жүргізілді. Капитан Дж. Хантли Бойд, теңіз күштерінің құтқару жұмыстарына жауапты бақылаушысы, Құтқару жұмыс тобының (CTG 65.7) командирі ретінде Канал аймағына жіберілді. Ол Нью-Йорктегі «Мерфи Пасифик теңіз құтқару компаниясы» жүргізген құтқару операцияларын бақылады. Жалпы он кеме каналды бөгеді; 1974 жылдың мамыр айынан желтоқсан айына дейін операцияны аяқтау үшін 200 азаматтық маман жұмыс істеді. 1975 жылдың 5 маусымында канал қайта ашылды, осы оқиғаға Алтыншы флоттың флагманы «Литтл-Рок» қатысты. 1967 жылдың 8 маусымында түстен кейін Синай түбегінің солтүстік жағалауындағы халықаралық суларда Израиль қорғаныс күштері USS Liberty техникалық зерттеу кемесіне шабуыл жасап, зақымдады; Израиль шабуылдарынан 34 американдық теңізші қаза тауып, 174 адам жарақат алды. «Либерти» қатты зақымдалған болса да, кеме ортасында 39-дан 24 фут (11,9 м × 7,3 м) саңылау және бұрмаланған кеменің кемігі болғандықтан, оның экипажы оны апаттан сақтап, өз күшімен аймақтан кете алды. Шабуылдан кейін ол Мальтадағы Валлеттаға Алтыншы флоттың бөлімшелерімен алып кетіліп, уақытша жөндеуден өтті. Жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін, 1967 жылдың 27 шілдесінде «Либерти» АҚШ-қа оралды. 1968 жылдың 28 маусымында кеме қызметтен шығарылып, теңіз кемелерінің тізімінен алынды. 1970 жылдың желтоқсанына дейін Норфолктағы Атлант мұхитындағы резервтік флотта сақталды, содан кейін оны жою үшін Теңіз әкімшілігіне берді. 1973 жылы ол Балтимор, Мэриленд штатындағы «Boston Metals Company» компаниясына металл тескілеуге сатылды. 1999 жылы Біріккен командалық жоспарға түзетулер енгізілгеннен кейін CINCUSNAVEUR-дің жауапкершілік аймағына өзгерістер енгізілді. Еуропа мен Африканың батыс жағалауындағы сулар кіретін АҚШ Атлант мұхитының аймақтары Еуропалық командаға берілді. АҚШ Еуропалық командасы Еуропа мен Африканың көп бөлігіндегі барлық американдық құрлық және әуе әскери жоспарлауына жауапты болды. Бұл өзгеріс EUCOM-ға және NAVEUR-ға осы операциялардың осы жалпы аймағында теңіз жоспарлауына жауапкершілікті берді. Бұл өзгерістер 2000 жылдың 1 қазанында күшіне енді. Еуропа мен Африканың батыс жағалауындағы сулар кіретін Атлант мұхитының аймақтары да Еуропалық командаға берілді. Бұл өзгеріс Алтыншы флоттың жауапкершілігін орталық Атлант мұхитына дейін кеңейтті. Алтыншы флот Косоводағы НАТО операцияларын қолдау үшін әскери, логистикалық және гуманитарлық көмек көрсетті, бастапқыда «Allied Force» операциясынан бастап. Сондай-ақ ол «Shining Hope» және «Joint Guardian» операцияларына қатысты. 2011 жылдың наурыз айында ол Біріккен Ұлттар Ұйымының 1973 қаулысына сәйкес Ливиядағы операцияларға қатысты.

The United States has maintained a naval presence in the Mediterranean since the early 19th century, when U. S. Naval forces first engaged the Barbary pirates to prevent them from interfering with commercial shipping. The earliest unit was the Mediterranean Squadron. On 1 February 1946, U. S. Naval Forces, Northwest African Waters (NavNAW), was redesignated U. S. Naval Forces, Mediterranean. The force was responsible to U. S. Naval Forces, Eastern Atlantic and Mediterranean in London, and had as its flagship a destroyer tender, anchored at Naples, Italy. In 1946, President Truman dispatched the battleship Missouri to the Eastern Mediterranean, ostensibly to return the body of Münir Ertegün, former Turkish Ambassador to Washington, back to Istanbul. However, perhaps a much stronger motive was to demonstrate U. S. power in view of Soviet threats to Turkey and Iran. The cruiser Dayton relieved the tender Shenandoah as flagship and began operating with the fleet. In June 1946 Fargo, flying the flag of Vice Admiral Bernhard Bieri, Commander, Naval Forces Mediterranean, was despatched to Trieste. On 5 September 1946, Franklin D. Roosevelt, flying the flag of Rear Admiral John H. Cassady, Commander Carrier Division 1, and accompanied by Little Rock, Cone, New and Corry, visited Piraeus, the port of Athens. Randolph, escorted by USS Fargo and Perry, visited Greece in December 1946. The title of Naval Forces Mediterranean was changed to Commander Sixth Task Fleet and then, in 1950, Commander, Sixth Fleet. Sixth Fleet's NATO guise was the principal player in Exercise Longstep during November 1952. In 1957, a naval exercise, Operation Deep Water, took place within the Allied Forces Southern Europe area of responsibility. It was conducted by Naval Striking and Support Forces Southern Europe (STRIKFORSOUTH), commanded by Vice Admiral Charles R. Brown USN, who also commanded the Sixth Fleet. STRIKEFORSOUTH was effectively the NATO designation for the U. S. Sixth Fleet, though additional NATO headquarters personnel would eventually be assigned, while maintaining American control over its nuclear weapons on board U. S. aircraft carriers as mandated by the Atomic Energy Act of 1946. Sixth Fleet supported American land forces during Operation Blue Bat in Lebanon in 1958. On 20 January 1967, following France's withdrawal from the NATO Military Command Structure, and the removal of NATO troops from France, Sixth Fleet Headquarters was moved from Villefranche sur Mer, France to Gaeta, Italy. During the Yom Kippur War Elmo Zumwalt describes part of the Sixth Fleet buildup as follows:

On 25 October JCS directed TG 20.1, John F. Kennedy and escorts, to [come under the command of] ComSixthFleet as TG 60.3 and proceed to join TG 60 south of Crete. Additionally, Franklin D. Roosevelt and escorts (TG 60.2) and TF61/62 [the amphibious task forces] were directed to join TG 60.1 south of Crete. TG 100.1 (Baltic destroyers) were ordered to proceed to the Mediterranean and chop to ComSixthFleet
5 April 1974, the United States and Egypt agreed that the United States would provide extensive assistance to clear the Suez Canal of mines, unexploded ordnance, and sunken ships. These operations took the form of Nimbus Star (mine and ordnance clearance), Nimbus Moon (land and sub surface naval ordnance clearance), and Nimrod Spar, in which a private salvage contractor would clear the canal of the ten sunken ships under the supervision of the Sixth Fleet's Task Force 65. Captain J. Huntly Boyd, the Navy's Supervisor of Salvage, was sent to the Canal Zone as Commander, Salvage Task Group (CTG 65.7). He supervised the actual salvage clearing operation which was carried out by the Murphy Pacific Marine Salvage Company of New York. A total of ten ships blocked the canal; 200 civilian specialists worked from May to December 1974 to complete the operation. The canal reopened on 5 June 1975, with the Sixth Fleet flagship Little Rock in attendance. On the afternoon of 8 June 1967, while in international waters off the northern coast of the Sinai Peninsula, technical research ship USS Liberty was attacked and damaged by the Israel Defense Forces; 34 American sailors were killed and 174 wounded by the Israeli attack. Though Liberty was severely damaged, with a 39 by 24 foot (11.9 m × 7.3 m) hole amidships and a twisted keel, her crew kept her afloat, and she was able to leave the area under her own power. After the attack, she was escorted to Valletta, Malta, by units of the Sixth Fleet and was given temporary repairs. After the repairs were completed, Liberty returned to the United States on 27 July 1967. She was decommissioned and stricken from the Naval Vessel Register on 28 June 1968. She was laid up in the Atlantic Reserve Fleet of Norfolk until December 1970, when she was transferred to the Maritime Administration for disposal. In 1973, she was sold for scrapping to the Boston Metals Company of Baltimore, Maryland. In 1999, changes to CINCUSNAVEUR's area of responsibility were announced, after amendments to the Unified Command Plan. The United States Atlantic Command areas that had included the waters off Europe and the west coast of Africa were to be transferred to European Command. U. S. European Command already had responsibility for all U. S. land and air military planning in Europe and most of Africa. The change gave EUCOM, and NAVEUR, the responsibility for maritime planning in the same general area of operations. The changes were made effective on October 1, 2000. The Atlantic Command areas that presently include the waters off Europe and the west coast of Africa were also transferred to European Command. This change also extended Sixth Fleet's responsibilities to the mid Atlantic. The Sixth Fleet provided military, logistical and humanitarian assistance to support NATO operations in Kosovo from the beginning of Operation Allied Force. It also participated in Operation Shining Hope and Operation Joint Guardian. In March 2011, it was involved in operations in Libya pursuant to United Nations Security Council Resolution 1973.

Құрылымы

Бір кезде флоттың штаб-пәтері Италияның Гаета қаласында орналасқан, оған вице-адмирал басшылық еткен. Алайда, 2004 жылдан бастап Алтыншы флот штабы Еуропадағы АҚШ Әскери-теңіз күштері штабымен біріктірілді, оның штаб-пәтері сол кезге дейін Лондонда болған. Осыдан бері штаб төрт жұлдызды адмиралмен бірге Еуропа және Африка Әскери-теңіз күштерінің қолбасшысы ретінде жұмыс істейді. Бұл адмиралдың үш жұлдызды орынбасары бар, ол сонымен қатар АҚШ 6-шы флотының қолбасшысы атағын иеленеді. Штабтың толық құрамы Еуропа және Африка Әскери-теңіз күштерінің қолбасшысы / АҚШ 6-шы флотының қолбасшысы немесе CNE CNA/C6F деп танылады және Италияның Неаполь қаласындағы Каподичино орналасқан Неаполь теңіздік қолдау базасының құрылыстарынан жұмыс істейді. Destroyer Squadron Sixty эскадрильясының құрылуы CNE/COMSIXTHFLT-ге тұрақты бекітілген эсминецтер эскадрильясын ұсынды, бұл Ұлттық және аймақтық деңгейдегі тапсырмаларды орындауда Алтыншы флоттың мүмкіндіктерін кеңейтті. 2007 жылдың қарашасынан 2008 жылдың сәуіріне дейін COMDESRON 60 (Destroyer Squadron 60 командирі) Батыс Африка және Гвинея шығанағындағы халықаралық штабпен Африкалық серіктестік станциясының командирі қызметін атқарды. Ол сондай-ақ 365-ші жедел әскер тобының, Батыс және Орталық Африка жедел әскер тобының командирі болып та қызмет етеді.

60-қызметтік топ

60-шы арнайы топ көп жылдар бойы 6-шы флоттың ұрыс күштері болды. Кез келген авиациялық шабуыл тобы Жерорта теңізі операциялық аймағына кіргенде, ол әдетте TF 60 деп белгіленеді және шабуыл тобының командирі, бір немесе екі жұлдызды офицер, COMDESRON 60 командасынан Task Force 60 (CTF 60) командашысы міндеттерін қабылдайды. Арнайы топ көбінесе бір немесе бірнеше әуе кемелерінен тұрады, әрқайсысының құрамында екіден алтыға дейін крейсерлер мен эсминецтер болады. Әуе кемесінде 65-85 ұшақтан тұратын авиациялық топ орналасқан. Бұл авиациялық топ шабуыл тобының негізгі соққы беруші күші болып табылады және шабуыл, истребитель, суастына қарсы және барлау ұшақтарын қамтиды. 1986 жылы Ливиямен болған қақтығыс, «Эль-Дорадо каньоны» операциясына әкелді, сол кезде 6-шы флоттың ұрыс күштері контр-адмирал Дэвид Е. Еремияның басқаруында болды. Контр-адмирал Дж.С. Брест басқаратын 60.1 жұмыс тобы «Корал теңізі» және оның эскорттарынан, Еремия басқаратын 60.2 жұмыс тобы «Саратога» және оның эскорттарынан, ал контр-адмирал Генри Х. Мауз басқаратын 60.3 жұмыс тобы «Америка» және оның эскорттарынан құралды. Капитан Роберт Л. Гудвин басқаратын 60.5 жұмыс тобы, теңіз бетіндегі әрекет тобы, зымырандық крейсер, зымырандық эсминец және тағы бір эсминецтен тұрды. 2007 жылдың қарашасында 60.4 жұмыс тобы «Африка серіктестік станциясы» рөлін атқарды және «Форт Мак-Хенри» амфибиялық кемесіне орналасты. HSV Swift 2007 жылдың қараша айында Африкадағы «Форт Мак-Хенриге» қосылуы жоспарланған. 2012 жылы 60.5 жұмыс тобы Оңтүстік-Шығыс Африка жұмыс тобы ретінде бекітілді. Топтың атауы Оңтүстік және Шығыс Африка жұмыс тобы деп өзгертілуі мүмкін. Ол 363-ші арнайы топтың балама атауын сақтайды. 2011 жылдан бастап 60-шы арнайы топ әдетте Еуропа және Африка теңіз күштері арнайы тобының командирі болады. USEUCOM немесе USAFRICOM операциялық аймағындағы кез келген теңіз бөлімшесі, 6-шы флот командирінің сигналы бойынша, қажеттілікке қарай TF 60-қа тағайындалуы мүмкін.

61-ші арнайы топ, қосмекенді шабуыл жасағы

61-ші жұмыс тобы – Жерорта теңізіндегі десанттық-амфибиалық дайындық тобы. Ол шамамен үш амфибиалық кеме және олардың бортындағы десанттық қайықтардан құралған. Осы кемелерден АҚШ теңіз корпусының амфибиалық күштері десант түсіру немесе шұғыл эвакуациялау міндеттерін орындау үшін теңіз және әуе арқылы жағаға шыға алады. Жағаға жеткеннен кейін 61-ші жұмыс тобының кемелері жердегі күштерге логистикалық қолдау көрсетеді, десанттың мақсаты орындалғанға дейін және теңіз корпусы кемелерге оралысқанша. 2011 жылғы NavEur/NavAf Public Affairs ресми деректеріне сәйкес, 61-ші жұмыс тобы әдетте орналасқан авиациялық шабуыл тобының (CSG) қолбасшысы болады және USEUCOM немесе USAFRICOM жауапкершілік аймағында (AOR) жұмыс істейтін TF61-ге қарасты барлық бөлімшелердің операциялық бақылауын жүзеге асырады.

62-ші арнайы топтың десанттық күштері (теңіз экспедициялық бөлімі)

Task Force 62 – шамамен 1900 теңіз жауынгерінен тұратын теңізшілердің экспедициялық тобынан (MEU) құралған, жауынгерлік дайындықтағы құрлық күштері. 61-ші арнайы топтың кемелерімен тасымалданатын MEU бронетехникамен, артиллериямен және көліктік тікұшақтармен жабдықталған, бұл оған құрлықта операциялар жүргізуге немесе қиын жағдайға түскен аймақтардан азаматтарды эвакуациялауға мүмкіндік береді. Бұл MEU әдетте Шығыс жағалаудағы II MEF-тен болады. 2011 жылдан бастап ресми ақпарат көздеріне сәйкес, Task Force 62 әдетте орналастырылған амфибиялық дайындық тобының (ARG) қолбасшысы болып табылады және USEUCOM немесе USAFRICOM жауапкершілік аймағында (AOR) жұмыс істейтін TF61-ге қарасты барлық бөлімшелердің операциялық бақылауын жүзеге асырады.

63-іс-қимыл тобы логистикалық күш

63-ші арнайы топ – логистикалық күш. 63-ші арнайы топ және Әскери теңіз көлігі Командирлігінің Теңіз көлігі Логистикасы Командысы (SEALOGEUR) – бір штатпен біріктірілген жұмыс істейтін екі бөлек аталатын құрама. 63-ші арнайы топтың штаб-пәтері Италияның Неаполь қаласында орналасқан. Мұнай тасушы, жабдықтау және жөндеу кемелерінен құралған оның міндеті – теңізде жабдықтауды жеткізу, флоттың басқа кемелері мен жабдықтарын жөндеу. 63-ші арнайы топ Командирі (CTF 63) – АҚШ-тың 6-шы флотының әуе және теңіз логистикасының операциялық командирі. Театрде болған кезде, Әскери теңіз көлігі Командирлігінің Әскери флот көмекші күштері мен арнайы миссиялық кемелері, сондай-ақ 6-шы флот пен АҚШ Еуропалық Командирлігінің логистикалық миссияларын қолдайтын жүк ұшақтары CTF 63-ке бағынады. CTF 63 сондай-ақ театрдегі кемелерге жеткізілетін қосалқы бөлшектер мен жабдықтың тапсырылысын және қадағалауын жүзеге асырады. CTF 63 – Жерорта теңізінде орналасқан Теңізде алдын ала орналасқан кемелер эскадрильясының (MPSRON ONE) тікелей операциялық командирі. MPSRON One кемелері жыл бойы дислокацияланады. Бұл АҚШ әскери жүктерін теңізде алдын ала орналастыруды қамтамасыз етеді. Театрде әскери немесе гуманитарлық дағдарыс туындаған жағдайда, эскадрилья жүгін жағаға жеткізе алады, бұл АҚШ-тың жылдам әрекет етуіне мүмкіндік береді.

64-іс-қимыл тобы Аэро және зымыраннан қорғаныс күштері

"Task Force 64" тобының алғашқы құрамы ұзақ қашықтықты стратегиялық зымырандармен (SSBN) қаруланған ядролық қуатты су асты кемелерден тұрды. 1970 жылдардың соңына дейін бұл кемелер Испанияның Рота әскери-теңіз базасында орналасқан. Миссия – ядролық қатерден сақтану. SSBN су асты кемелерінің қазіргі уақытта Жерорта теңізінде CNE/C6F құрамында тағайындалғаны немесе жұмыс істегені өте күмән. Бұрын CTF 64 алтыншы флотқа қарасты баллистикалық зымыран тасымалдайтын су асты кемелеріне жауапты болды. CTF 64-тің әкімшілік лауазымы – 8-ші су асты кемелер тобының командирі. ComSubGru 8-дің операциялық функциялары төрт топ арқылы жүзеге асырылды: CTF 64, CTF 69 (шабуылдық су асты кемелер), НАТО-ның CTF 442 және SSBN су асты кемелері, сондай-ақ CTF 439 – Оңтүстік әскери-теңіз күштерінің су асты кемелері командирінің операциялық лауазымы (әскери-теңіз күштеріндегі адмиралдың НАТО бойынша міндеті). (globalsecurity.org)

Соңынан TF 64 арнайы операция күштеріне айналды, бұрынғы штаб-пәтері қазір таратылған Ротадағы 10-шы әскери-теңіз арнайы соғыс бөлімшесінде орналасқан еді. NSWU 10 2005 жылы таратылды, және қазір CTF 64 жұмыс істеп жатыр ма деген мәселе белгісіз. Ауғанстандағы "Тұрақты бостандық" операциясының бастапқы кезеңдерінде TF 64 Ұлыбритания мен АҚШ-тың арнайы күштерінен басқа, түрлі елдерден келген және американдық операциялық бақылаудағы кішігірім құрлықтағы күштермен байланыс үшін құрылған әкімшілік басқару құрылымына айналды. Мүмкін, бұл NSWU 10 бөлімшелерінің бас штаб құрамына қосылу үшін Ауғанстанға жіберілгендіктен болды. 2016 жылдың 24 наурызында TF64 алтыншы флоттың зымыранға қарсы қорғаныс миссиясын өз мойнына алды.

65-іс-қимыл тобы

1967 жылдың сәуір айында Грекияда азаматтық соғыс қаупі парламенттік билікті жойған төңкеріспен басталды. Грекияның королі Константин II тағында қалса да, Афина көшелерінде зорлық-зомбылық тууы мүмкін болды, бұл американдық азаматтарға қауіп төндірді. Кемемен эвакуациялау қажет болуы мүмкін болғандықтан, Алтыншы флоттың командирі арнайы операциялар тобын құруға бұйрық берді. Контр-адмирал Дик Х. Гуинннің басшылығымен 65-ші жұмыс тобы, флагман ретінде Американы алып, эвакуацияға дайын тұру үшін шығысқа қарай бет алды. Грекияда зорлық-зомбылық орын алмады, сондықтан жұмыс тобына әрекет етуге шақыру түспеді. 29 сәуірде контр-адмирал Лоуренс Р. Гейс контр-адмирал Гуинннің орнына 4-ші авианосец дивизиясының командирі, TF 60-тың командирі, TF 65-тің командирі және TF 502 (НАТО) командирі болып тағайындалды. Жаңа адмирал кемеде болғанмен, Грекиядағы саяси дағдарыс аяқталғаннан кейін Америка мамырдың бірінші күні Италияның Таранто портына сегіз күндік демалысқа келді. Тарантодағы үш күндік ресми сапар барысында Америка 1675 қонақты қабылдады, олар ангар мен ұшу палубаларын аралап көрді. Америка 8 мамырда Ион және Тиррен теңіздеріндегі реттік жұмыстар үшін Тарантодан шықты, содан кейін Ливорно портына тоқтады. Контр-адмирал Брайан Маккоули 1974 жылдың сәуірінен 1975 жылдың маусымына дейін Суэц каналын тазарту операциялары кезінде 65-ші жұмыс тобының командирі болды. 65-ші жұмыс тобы/60-шы эсминецтер эскадрильясы Италияның Неаполь қаласында орналасқан. 65-ші жұмыс тобының командирі/Destroyer Squadron SIX ZERO командирі Еуропа/Африка әскери-теңіз күштерінің басшылығымен USEUCOM және USAFRICOM жауапкершілік аймағындағы барлық алдыңғы қатардағы су үстіндегі жауынгерлік кемелердің операциялық және тактикалық бақылауын жүзеге асырады. TF 65 су үстіндегі жауынгерлік кемелері баллистикалық зымырандардан қорғау, теңіз жолдарын қамтамасыз ету, теңіздегі тыйым салу операциялары, НАТО-ның біріктірілген және бірлескен операцияларын және жаттығуларын тікелей қолдау, терроризмге қарсы операциялар, қарақшылыққа қарсы операциялар, Африка теңіз құқығын сақтау серіктестігі операциялары, Африка серіктестігі станциясының толыққанды жұмыстары және театрлық қауіпсіздік ынтымақтастығы шараларын портта да, теңізде де жүзеге асырады. 2011 жылғы ресми сипаттамадан CDS 60 жұмыс тобының таңбасы TF 60-тан TF 65-ке ауысқандығы көрінеді. 2007 жылдың қарашасында Форрест Шерман эсминеці Африка құрлығын айналып өтіп, жергілікті әскери күштермен театрлық қауіпсіздік операцияларын жүргізді, ол АҚШ теңіз күштерінің Оңтүстік-Шығыс Африка жұмыс тобының 60.5 жұмыс тобының флагманы болды.

April 1967 saw the threat of civil war in Greece commencing with the military coup that ended parliamentary rule there. Although King Constantine II of Greece held his throne, the possibility of violence in the streets of Athens loomed as a potential threat to the American citizens suddenly caught up in the turmoil. It seemed that evacuation by ship might be necessary and the Sixth Fleet commander ordered the formation of a special operations task force. Under the command of Rear Admiral Dick H. Guinn, Task Force 65, with America as flagship, sailed eastward to stand by for evacuation, should that step be necessary. Violence never materialized in Greece, and the task force was not called upon to act. On 29 April, Rear Admiral Lawrence R. Geis relieved Rear Admiral Guinn as Commander, Carrier Division 4, Commander, TF 60, Commander, TF 65, and Commander, TF 502 (NATO). With a new admiral on board, and the Greek political crisis behind her, America sailed into Taranto Harbor, Italy, on the first day of May for eight days of relaxation. During three days of general visiting in Taranto, America hosted 1,675 visitors who came aboard to tour the hangar and flight decks. America departed Taranto on 8 May for routine task group operations in the Ionian and Tyrrhenian Seas, she followed these with a port visit to Livorno. Rear Admiral Brian McCauley served as Commander Task Force 65 during the Suez Canal clearance operations, from April 1974 to June 1975. Task Force 65/Destroyer Squadron 60 located in Naples, Italy. Commander, Task Force 65/Commander Destroyer Squadron SIX ZERO exercises operational and tactical control of all forward deployed surface combatants operating in the USEUCOM and USAFRICOM AORs under the direction of Naval Forces Europe/Africa. TF 65 surface combatants execute myriad operations from as far north as the Norwegian Sea and south to the Cape of Good Hope including Ballistic Missile Defense, Sea Lines of Communication enforcement, Maritime Interdiction Operations, direct support to NATO combined and Joint operations and exercises, Counter terrorism operations, Counter piracy operations, Africa Maritime Law Enforcement Partnership operations, whole of government Africa Partnership Station deployments and Theater Security Cooperation activities both in port and underway. It can be seen from this 2011 official description that the CDS 60 task force designator has been switched from TF 60 to TF 65. In November 2007, the destroyer Forrest Sherman circumnavigated the African continent while performing theater security operations with local military forces as the flagship of Task Group 60.5, the U. S. Navy's Southeast Africa task force.

66-іс-қимыл тобы

66-шы әскерлік топ әдетте орналастырылған теңіз экспедициялық бөлімінің (ТЭБ) қолбасшысы болады және USEUCOM немесе USAFRICOM жауапкершілік аймағында (ЖА) әрекет ететін TF66-ға қарасты барлық бөлімшелердің операциялық басқаруын жүзеге асырады.

68-ші арнайы топ, теңіз күшін қорғау күштері

2005 жылғы 17 наурызда құрылған CTF 68, құрылыс батальондары, жылжымалы мина құрастыру бөлімшелері және Теңіз корпусының қауіпсіздік күштері компаниясының (MCSFCoEUR) құрамына кіретін Теңіз флотының терроризмге қарсы қауіпсіздік топтарының (FAST) взводтары сияқты күштерді қорғау күштерін басқарады. 68-ші арнайы топ – Әскери-теңіз экспедициялық күштер тобы. TF 68-ге әдетте жарылғыш заттарды жою бөлімшелері, Теңіз құрылысы бөлімшелері және Флоттың терроризмге қарсы қауіпсіздік топтарын (FAST) құрайтын теңізшілер тағайындалады. CTF 68-дің, мүмкін, соңғы миссиясы – SIX EIGHT арнайы тобының командирі Еуропа мен Африкада стратегиялық бағалауды сақтау, коалициялық, бірлескен, ведомствоаралық және басқа да серіктестермен өзара іс-қимылды дамыту, сондай-ақ қауіпсіздік пен тұрақтылықты арттыру мақсатында жарылғыш заттарды жою, теңіз құрылысын, экспедициялық қауіпсіздік және театрлық қауіпсіздік ынтымақтастығын жүргізеді. Бұйрық болған жағдайда, террористік шабуылдан маңызды инфрақұрылым мен жоғары құнды активтерді қорғау үшін нүктелік және аймақтық қорғаныс жүргізеді. Жауынгерлік емес эвакуациялық операцияларды жүргізуге әзір болыңыз.

69-ші арнайы топтың су асты кемелері

69-шы әскери топ Жерорта теңізіндегі су асты кемелері мен су астына қарсы соғыс операцияларын жоспарлау және үйлестіруге жауапты. Атап айтқанда, 69-шы әскери топтың құрамында жаудың су үстіндегі кемелерін және су асты кемелерін жоюға, сондай-ақ 6-шы флоттың басқа кемелерін шабуылдан қорғауға қабілетті шабуылдаушы су асты кемелері бар. 2011 жылғы ресми АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Wikipedia-ға берген ақпараттарына сәйкес, 69-шы әскери топ – Су асты кемелері күштері болып табылады және USEUCOM немесе USAFRICOM жауапкершілік аймағындағы барлық су асты кемелерінің операциялық бақылауын жүзеге асырады.