18-ші жаяу полкінің тарихы: Феттерман қырғынынан Нормандияға дейін
18th Infantry Regiment (United States)
1866 ж. Феттерман соғысы: 18-ші жаяу әскер полкінің (Vanguards) қасіреті. Капитан Феттерман бұйрыққа бағынбай, Сиу шабуылдарына тап болып, қаза тапты. Тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
18-ші жаяу әскер полкі ("Вангардтар")
The 18th Infantry Regiment ("Vanguards")
Үнді соғыстары
Феттерман қырғыны. 1866 жылдың 21 желтоқсанында капитан Уильям Дж. Феттерман бұрынғы батальон квартирмейстері капитан Фредерик Браун, 2-ші лейтенант Джордж Груммонд, 18-ші жаяу әскердің 49 сарбазы, 2-ші кавалерия полкінің 27 адамы және 2 азаматтық барлаушыдан құралған біріктірілген күштің басқаруын қабылдады. Феттерман Лодж Трейл Риджден әрі баспау (бекіністен көрінбейтін және қолдаудан тыс қашықтықта болу) туралы бұйрықтарын елемей, шағын сиу тайпасын қуды және тұзаққа түсті. Ол шамамен 2000 үндіге қарсы тұрды. 20 минут ішінде Феттерман мен оның жасағы құрылыстан түсірілді.
Fetterman Massacre. On 21 December 1866, CPT William J. Fetterman took command of a composite force consisting of the former battalion quartermaster, Captain Frederick Brown, 2nd Lt. George Grummond, 49 enlisted troops of the 18th Infantry, 27 men of the 2nd Cavalry Regiment, and 2 civilian scouts. Ignoring his orders not to venture beyond Lodge Trail Ridge (out of sight and support distance from the fort), Fetterman pursued a small band of Sioux and was lured into an ambush. He found himself facing approximately 2,000 Indians. Within 20 minutes, Fetterman and his command had been wiped out.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Солтүстік Африка кампаниясы. 1942 жылдың 8 қарашасында 18-ші жаяу әскер полкі (1-ші жаяу әскер дивизиясының бір бөлігі) Алжирдің Оран қаласына десант түсірді. Осылайша 18-ші полк, бірінші болып, АҚШ армиясының жаяу әскер бөлімдерінің арасында Ось күштеріне қарсы шайқасқа қатысты. Полк (немесе полк құрамындағы бөлімдер) келесі жеті айда Мактар, Тебурба, Меджез-эль-Баб, Кассерин асуының шайқасында (американдық күштер кері шегінді) және Гафсада қызу шайқастарға қатысты. Сонымен қатар, полк Эль-Гетар, Бежа және Матеур шайқастарында да өзін көрсетті. 18-ші жаяу әскер полкі 1943 жылдың 21 қаңтарынан 9 мамырына дейін Тунис кампаниясында күш көрсетіп, одақтастар үшін Тунисті бағындыруға көмектесті. Сицилияға шабуыл. Полк Гела шайқасына (1943 жылдың 10-12 мамыры) қатысты, онда итальяндық және неміс күштерінің қарсы шабуылдарына қарсы тұрды. 1943 жылдың 7 тамызында 18-ші жаяу әскер полкі Троина қорғанысын бақылап тұрған Пеллегрино тауын бағындырды, бұл одақтас артиллериясын дәл бағыттауға мүмкіндік берді. Нормандияға шабуыл. 18-ші жаяу әскер полкі "Оверлорд" операциясының бастапқы кезеңіне қатысқан десант күштерінің құрамында болды. 18-ші полк ұрыс тобы (RCT) Омаха жағажайына шабуыл жасаған 1-ші жаяу әскер дивизиясының құрамына кірді. Полк сағат 09:30-да Easy Red жағажайына қонуға жоспарланған. Бірінші батальон, 2/18, E 1 белдеуіне 30 минут кешігіп жетті, себебі жағалаудағы тығын арқылы өту қиын болды. Зардаптар аз болды, бірақ жағажайдағы кедергілер арқылы тар канал болғанына қарамастан, пандустар мен миналар 22 LCVP, 2 LCI(L) және 4 LCT-нің жоғалуына себеп болды. Танктер мен теңіз артиллериясының қолдауымен жаңадан келген әскерлер сағат 11:30-да E 1 белдеуіне кіретін жолды қорғаған соңғы бекіністі басып алды. Пайдалануға болатын шығу жолы ашылса да, тығын ішкі аймаққа жылдам ілгерілеуге кедеріс келтірді. 115-ші RCT-нің үш батальоны, Dog Red және Easy Green жағажайларына сағат 10:30-да десант түсіруге жоспарланған, Easy Red жағажайында 18-ші RCT десанттарымен бірге келді. Бұл шатасу 18-ші RCT-нің қалған екі батальонының 13:00-ге дейін десант түсіруіне кедеріс келтірді және 2/18 батальонынан басқа барлық батальондардың жағажайдан шығуы 14:00-ге дейін кешікті. Тіпті содан кейін де, бұл қозғалысқа миналар мен жау позициялары кедеріс келтірді. Солтүстік-Батыс Еуропа. 18-ші жаяу әскер полкі 1944 жылдың 6 маусымында (Нормандияға одақтас десанты) бастап, 1945 жылдың мамырында Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуына дейін шамамен он бір ай бойы үздіксіз шайқас қимылдарында болды. Полк қатысқан көптеген шайқастардың ішінде Аахен шайқасы, Хюртген орманы шайқасы, Апульс шайқасы және 1945 жылдың 15-16 наурызында Ремаген көпірінен өту шайқасы бар.
North African campaign. On 8 November 1942, the 18th Infantry Regiment (part of the 1st Infantry Division) went ashore at Oran, Algeria. Ensuring that the 18th was one of the first U. S. Army infantry units to engage in combat against Axis forces. The regiment (or elements of the regiment) would experience heavy action over the following seven months at Maktar, Tebourba, Medjez el Bab, the Battle of Kasserine Pass (where American forces were pushed back), and Gafsa. It also participated at El Guettar, Béja, and Mateur. The 18th Infantry Regiment was in combat in the Tunisian Campaign from 21 January 1943 to 9 May 1943, helping secure Tunisia for the Allies. Invasion of Sicily. The regiment participated in The Battle of Gela (10 12 May 1943) where it withstood heavy counterattacks from Italian and German forces. On 7 August 1943, the 18th Infantry Regiment captured Mount Pellegrino which overlooked the Troina defenses allowing accurate direction of Allied artillery. Invasion of Normandy. The 18th Infantry Regiment was part of the landing forces that participated in the initial onset of Operation Overlord. The 18th Regimental Combat Team (RCT) was part of the 1st Infantry Division forces that stormed Omaha Beach. The regiment was scheduled to land at 09:30 on Easy Red. The first battalion to land, 2/18, arrived at the E 1 draw 30 minutes late after a difficult passage through the congestion offshore. Casualties were light, though despite the existence of a narrow channel through the beach obstacles the ramps and mines there accounted for the loss 22 LCVP's, 2 LCI(L)'s and 4 LCT's. Supported by tank and subsequent naval fire, the newly arrived troops took the surrender of the last strong point defending the entrance to the E 1 draw at 11:30. Although a usable exit was finally opened, congestion prevented an early exploitation inland. The three battalions of the 115th RCT, scheduled to land from 10:30 on Dog Red and Easy Green came in together and on top of the 18th RCT landings at Easy Red. The confusion prevented the remaining two battalions of the 18th RCT from landing until 13:00 and delayed the move off the beach of all but 2/18, which had exited the beach further east before noon, until 14:00. Even then, this movement was hampered by mines and enemy positions still in action further up the draw. Northwest Europe The 18th Infantry Regiment would experience almost eleven months of continual combat operations from the allied invasion of Normandy (June 6, 1944) to the end of World War II in Europe in May 1945. Among the many actions that the regiment participated in were Battle of Aachen, Battle of Hürtgen Forest, The Battle of the Bulge and crossing at the Remagen bridgehead 15–16 March 1945.
1-ші БН 18-ші жаяу әскер полкі 1990 жылдың шілдесінде Форт-Беннинг, Джорджияда 197-ші жаяу әскер бригадасына (М)(С) бекітілді. 1990 жылдың қыркүйегінде 197-ші жаяу әскер бригадасы (М)(С) Форт-Беннинг, Джорджиядан Сауд Арабиясына, «Desert Shield» операциясы кезінде Араб мемлекетін қорғау үшін 24-ші жаяу әскер дивизиясына қосылып, орналастырылды. 197-ші дивизияның жауынгерлік бөлімшелері: 1-ші БН 18-ші жаяу әскер полкі (1/18), 2-ші БН 18-ші жаяу әскер полкі (2/18), 4/41 дала артиллериясы және 2/69 бронетандық полкі. «Desert Storm» операциясы кезінде 24-ші дивизия XVIII әуе десанттық корпусының Иракқа шабуылының оң жақ фланғы болды. Дивизия солтүстікке жылжығанда, 197-ші дивизияның бөлімшелері шабуыл кезінде Басрада жаумен қақтығысты, соның ішінде 1/18-ден сарбаздар да болды. «ODS/S» операциясынан оралғаннан кейін 197-ші жаяу әскер бригадасы 24-ші жаяу әскер дивизиясының 3-ші бригадасына трансформацияланды. 24-ші дивизияға қосылу нәтижесінде «ODS/S» операциясына жіберілген сарбаздар 197-ші жаяу әскер бригадасының немесе 24-ші дивизияның жауынгерлік белгісін тағуға құқылы. 1990 жылдың желтоқсанында 5/18 және 4/18 бригадаларының бөлімшелері Еуропадағы НАТО-дан Сауд Арабиясы Корольдігіне «Desert Shield» операциясы үшін, содан кейін «Desert Storm» және «Provide Comfort» операциялары үшін Ирак пен Кувейтке жіберілді. Бөлімдер 1991 жылдың маусымынан кейін жабылды.
The 1st BN 18th Inf was assigned to the 197th Inf Bde Sep in Jul 1990 at Ft Benning Ga. In September 1990, the 197th Infantry Brigade (M)(S) deployed from Fort Benning Georgia to Saudi Arabia, attached to the 24th Infantry Division in defense of the Arabian kingdom during Operation Desert Shield. The combat units of the 197th included 1st Bn 18th Inf Regt (1/18), 2nd Bn 18th Inf Regt (2/18), 4/41 Field Artillery and 2/69 Armor. During Operation Desert Storm, the 24th ID was the right flank of the XVIII Airborne Corps' push into Iraq. As the division pushed north, elements of the 197th engaged the enemy in Basra during the offensive, to include soldiers from 1/18. Upon returning from ODS/S, the 197th Infantry Brigade transitioned to become the 3rd Brigade of the 24th Infantry Division. Soldiers who deployed to ODS/S, as a result of the attachment to the 24th ID, are authorized to wear the combat patch for either the 197th Infantry Brigade or the 24th ID. December 1990, Elements of 5/18, and 4/18 Brigade deployed from NATO in Europe to Kingdom of Saudi Arabia for Operations Desert Shield, engaging into Iraq and Kuwait for Desert Storm and Provide Comfort. Units were inactivated shortly after Jun 1991.
Жеңіс күні
2010 жылдың 9 мамырында капитан Мэтью Странд басқаратын 18-ші жаяу әскер полкінің 2-ші батальоны жасағы, АҚШ-ты Ресейдің Қызыл алаңда өткен Жеңіс күні парадында көрсетті. Бұл шара Ресей Қорғаныс министрі Анатолий Сердюковтың АҚШ Қорғаныс министрі Роберт Гейтске жолданған өтініші бойынша ұйымдастырылды. Олармен бірге Ұлыбритания, Франция және Польша әскерлері, сондай-ақ ТМД-ға мүше елдердің жасақтары да қатысты. Кейін Ресей Қорғаныс министрлігінің Әскери университетінің басшысы генерал-полковник Валерий Марченков парадқа қатысқандары үшін сарбаздарды марапаттады.
On 9 May 2010, a detachment led by Captain Matthew Strand from the 2nd Battalion, 18th Infantry Regiment represented the United States in Russia's Victory Day parade across Red Square at the request of Russian Minister of Defence Anatoly Serdyukov in a letter to U. S. Secretary of Defense Robert Gates. They were joined by British, French, and Polish troops as well as detachments from the CIS member states. The Head of the Military University of the Russian Ministry of Defense, Colonel General Valery Marchenkov later awarded to soldiers for their participation in the parade.
Акцияға қатысуға берілетін несие
@ белгісімен белгіленген есімдер полковник болмаған жағдайда нақты командирлерді білдіреді; жұлдызша (*) = 18-ші шайқас тобының командирлері; 1–18 = 18-ші жаяу әскер дивизиясының 1-ші батальоны; 2–18 = 18-ші жаяу әскер дивизиясының 2-ші батальоны; және т.с.с. (1) есімінен кейін 1-ші жаяу әскер дивизиясының болашақ командирі көрсетілген.
Names marked by an @ indicate actual commanders in the absence of the colonel; an asterisk (*) = Commanders of the 18th Battle Group; 1–18 = 1st Battalion, 18th Infantry; 2–18 = 2d Battalion, 18th Infantry; and so forth. (1) following a name indicates future commander of 1st Infantry Division
Құрмет медалімен марапатталғандар
Бірінші лейтенант Генри Б. Фриман. Азамат соғысы. 1862 жылдың 31 желтоқсанында Теннесси штатының Стоун-Ривер шайқасында 1-ші батальонның 18-ші жаяу әскер полкіне тағайындалған кезде, 1-ші лейтенант Фриман ерікті түрде майданға барып, жаудың қатты атысы астында жарақат алған және жау қолына түсіп кетуі мүмкін болған офицерді алып, қауіпсіз жерге жеткізді. Бірінші лейтенант Фредерик Фистер. Азамат соғысы. 1862 жылдың 31 желтоқсанында Теннесси штатының Стоун-Ривер шайқасында 18-ші жаяу әскер полкінің 2-ші батальонына тағайындалған кезде, 1-ші лейтенант Фистер қатаң атыс кезінде тұрақты әскерлер батальонының командиріне батальонды тұтқынға алудан немесе жоюдан сақтайтын ақпаратты ерікті түрде жеткізді. Сержант Джордж Грант. Үнді соғыстары. 18-ші АҚШ жаяу әскер полкінің "Е" ротасына тағайындалды. 1867 жылдың ақпанында Филь Керни бекінісінен Смит бекінісіне, Дакота аймағы. Мақтау: Батылдық, энергия және табандылық, жауыз үндістердің шабуылынан, терең қардан және т.б. көптеген қиындықтар мен азаптарды бастан өткеріп, ерікті түрде хабарламаларды жеткізу. Шығарылған күні: 6 мамыр 1871 жыл. Әскери Карлтон У. Барретт. Екінші дүниежүзілік соғыс. 1944 жылдың 6 маусымында Франциядағы Сент-Лоран-сюр-Мер маңындағы D күні шабуылы кезінде, PVT Барретт өте қатты жау атысына тап болып, мойнына дейін суға батып жағаға жетті. Өзінің қауіпсіздігін ойламай, ол суға қайта-қайта кіріп, батып бара жатқан әріптестеріне көмектесіп, оларды суға батудан құтқарып қалды. Жағалауға атылған минометтер мен ұсақ қарулардың қатты атысына тосқауыл болмай, Барретт, зор жігермен жұмыс істеп, көптеген адамдардың өмірін сақтап қалды. Ол бағыт-бағдар беруші ретіндегі міндетінен басқа, өртке түскен жағалаудың бойымен хабарламаларды жеткізді, жарақат алғандарға көмектесті, шоктан шығуға көмектесті және жағдайдың қысымында көшбасшы болды. Сержант Уолтер Д. Элерс. Екінші дүниежүзілік соғыс. 1944 жылдың 9 маусымында Франциядағы Говильге жақын жерде, ол өз бөлімшесінің неміс күштеріне қарсы шабуылын басқарып, жалғыз өзі бірнеше жау пулемет ұяларын жойды. Келесі күні оның взводы қатты атысқа түсті, ол олардың шегінуін қамтамасыз етіп, жараланған мылтықшыны қауіпсіз жерге алып шықты және өзінің жарақатына қарамастан басшылықты жалғастырды. Оның ерлігі үшін алты айдан кейін, 1944 жылдың 19 желтоқсанында, оған Құрмет медалі табысталды. Сержант Джозеф Э. Шефер. Екінші дүниежүзілік соғыс. 1944 жылдың 24 қыркүйегінде Германияның Стольберг қаласының маңында SSG Шефер өзінің отрядын неміс шабуылына қарсы қорғауда басқарды. Ол өз еркімен ең қауіпті қорғаныс позициясын алып, шабуылдаушы сарбаздардың көпшілігін өлтіріп, он сарбазды тұтқынға алды. Ол американдықтардың қарсы шабуылына қатысып, бұрын тұтқындалған американдық сарбаздарды босатып алды. Ұрыста көрсеткен батылдығы үшін он бір айдан кейін, 1945 жылдың 22 тамызында, оған Құрмет медалі табысталды. Штаб-сержант Джордж Петерсон. Екінші дүниежүзілік соғыс. 1945 жылдың 30 наурызында Германияның Айзерн қаласына жақын жерде, 18-ші жаяу әскер полкінің K ротасына тағайындалған Петерсон ауыр жарақат алды, бірақ күресті жалғастырып, тағы бір өлімге әкелген жарақат алғанша үш неміс пулемет ұясын жалғыз өзі жойды. Ол жеті айдан кейін, 1945 жылдың 17 қазанында, Құрмет медалімен марапатталды. Бірінші лейтенант Уолтер Дж. Уилл. Екінші дүниежүзілік соғыс. 1945 жылдың 30 наурызында Германияның Айзерн қаласына жақын жерде, 18-ші жаяу әскер полкінің K ротасына тағайындалған 1-ші лейтенант Уилл үш жарақат алған әскерді құтқарып, екі неміс пулемет ұясын жалғыз өзі жойды және өзінің жарақатына қарамастан, екі басқа ұяны басып алуға өз взводына жетекшілік етті. Жауға шабуыл жасағанда қаза тапқан Уиллге жеті айдан кейін, 1945 жылдың 17 қазанында, Құрмет медалі табысталды.
First Lieutenant Henry B. Freeman. Civil War. On 31 December 1862, while assigned to the 1st Battalion, 18th Infantry Regiment at the Battle of Stone River, Tennessee, 1LT Freeman voluntarily went to the front and picked up and carried to a place of safety, under a heavy fire from the enemy, an acting field officer who had been wounded, and was about to fall into enemy hands. First Lieutenant Frederick Phisterer. Civil War. On 31 December 1862, while assigned to the 2d Battalion, 18th Infantry Regiment at the Battle of Stone River, Tennessee, 1LT Phisterer voluntarily conveyed, under a heavy fire, information to the commander of a battalion of regular troops by which the battalion was saved from capture or annihilation. Sergeant George Grant. Indian Wars. Assigned to Company E, 18th U. S. Infantry Regiment. At Fort Phil Kearny to Fort C. F. Smith, Dakota Territory, February 1867. Citation: Bravery, energy, and perseverance, involving much suffering and privation through attacks by hostile Indians, deep snows, etc., while voluntarily carrying dispatches. Date of issue: 6 May 1871. Private Carlton W. Barrett. World War II. On 6 June 1944, during the D Day invasion near St. Laurent sur Mer, France, PVT Barrett, landing in the face of extremely heavy enemy fire, was forced to wade ashore through neck deep water. Disregarding the personal danger, he returned to the surf again and again to assist his floundering comrades and save them from drowning. Refusing to remain pinned down by the intense barrage of small arms and mortar fire poured at the landing points, Pvt. Barrett, working with fierce determination, saved many lives by carrying casualties to an evacuation boat Iying offshore. In addition to his assigned mission as guide, he carried dispatches the length of the fire swept beach; he assisted the wounded; he calmed the shocked; he arose as a leader in the stress of the occasion. Staff Sergeant Walter D. Ehlers. World War II. On 9 June 1944, near Goville, France, he led his unit's attack against German forces and single handedly defeated several enemy machinegun nests. The next day, his platoon came under heavy fire and he covered their withdrawal, carried a wounded rifleman to safety, and continued to lead despite his own wounds. For his actions, he was issued the Medal of Honor six months later, on 19 December 1944. Staff Sergeant Joseph E. Schaefer. World War II. On 24 September 1944, near Stolberg, Germany, SSG Schaefer led his squad in their defense against a German attack. He voluntarily took the most dangerous defensive position, killed many of the attacking soldiers, and single handedly captured ten. He then participated in the American counter attack and freed a group of American soldiers captured earlier. For his actions during the battle, he was awarded the Medal of Honor eleven months later, on 22 August 1945. Staff Sergeant George Peterson World War II. On 30 March 1945, while assigned to Company K, 18th Infantry Regiment near Eisern, Germany, Peterson was severely wounded but continued in the fight and single handedly destroyed three German machinegun nests before receiving another, fatal, wound. He was posthumously awarded the Medal of Honor seven months later, on 17 October 1945. First Lieutenant Walter J. Will. World War II. On 30 March 1945, while assigned to Company K, 18th Infantry Regiment near Eisern, Germany, 1LT Will rescued three wounded men, single handedly disabled two German machinegun nests and led his squad in the capture of two others, all despite his own injuries. Mortally wounded while leading a charge on the enemy, Will was posthumously awarded the Medal of Honor seven months later, on 17 October 1945.