Кіріспе

18-ші жаяу әскер полкі ("Вангардтар")

Үнді соғыстары

Феттерман қырғыны. 1866 жылдың 21 желтоқсанында капитан Уильям Дж. Феттерман бұрынғы батальон квартирмейстері капитан Фредерик Браун, 2-ші лейтенант Джордж Груммонд, 18-ші жаяу әскердің 49 сарбазы, 2-ші кавалерия полкінің 27 адамы және 2 азаматтық барлаушыдан құралған біріктірілген күштің басқаруын қабылдады. Феттерман Лодж Трейл Риджден әрі баспау (бекіністен көрінбейтін және қолдаудан тыс қашықтықта болу) туралы бұйрықтарын елемей, шағын сиу тайпасын қуды және тұзаққа түсті. Ол шамамен 2000 үндіге қарсы тұрды. 20 минут ішінде Феттерман мен оның жасағы құрылыстан түсірілді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Солтүстік Африка кампаниясы. 1942 жылдың 8 қарашасында 18-ші жаяу әскер полкі (1-ші жаяу әскер дивизиясының бір бөлігі) Алжирдің Оран қаласына десант түсірді. Осылайша 18-ші полк, бірінші болып, АҚШ армиясының жаяу әскер бөлімдерінің арасында Ось күштеріне қарсы шайқасқа қатысты. Полк (немесе полк құрамындағы бөлімдер) келесі жеті айда Мактар, Тебурба, Меджез-эль-Баб, Кассерин асуының шайқасында (американдық күштер кері шегінді) және Гафсада қызу шайқастарға қатысты. Сонымен қатар, полк Эль-Гетар, Бежа және Матеур шайқастарында да өзін көрсетті. 18-ші жаяу әскер полкі 1943 жылдың 21 қаңтарынан 9 мамырына дейін Тунис кампаниясында күш көрсетіп, одақтастар үшін Тунисті бағындыруға көмектесті. Сицилияға шабуыл. Полк Гела шайқасына (1943 жылдың 10-12 мамыры) қатысты, онда итальяндық және неміс күштерінің қарсы шабуылдарына қарсы тұрды. 1943 жылдың 7 тамызында 18-ші жаяу әскер полкі Троина қорғанысын бақылап тұрған Пеллегрино тауын бағындырды, бұл одақтас артиллериясын дәл бағыттауға мүмкіндік берді. Нормандияға шабуыл. 18-ші жаяу әскер полкі "Оверлорд" операциясының бастапқы кезеңіне қатысқан десант күштерінің құрамында болды. 18-ші полк ұрыс тобы (RCT) Омаха жағажайына шабуыл жасаған 1-ші жаяу әскер дивизиясының құрамына кірді. Полк сағат 09:30-да Easy Red жағажайына қонуға жоспарланған. Бірінші батальон, 2/18, E 1 белдеуіне 30 минут кешігіп жетті, себебі жағалаудағы тығын арқылы өту қиын болды. Зардаптар аз болды, бірақ жағажайдағы кедергілер арқылы тар канал болғанына қарамастан, пандустар мен миналар 22 LCVP, 2 LCI(L) және 4 LCT-нің жоғалуына себеп болды. Танктер мен теңіз артиллериясының қолдауымен жаңадан келген әскерлер сағат 11:30-да E 1 белдеуіне кіретін жолды қорғаған соңғы бекіністі басып алды. Пайдалануға болатын шығу жолы ашылса да, тығын ішкі аймаққа жылдам ілгерілеуге кедеріс келтірді. 115-ші RCT-нің үш батальоны, Dog Red және Easy Green жағажайларына сағат 10:30-да десант түсіруге жоспарланған, Easy Red жағажайында 18-ші RCT десанттарымен бірге келді. Бұл шатасу 18-ші RCT-нің қалған екі батальонының 13:00-ге дейін десант түсіруіне кедеріс келтірді және 2/18 батальонынан басқа барлық батальондардың жағажайдан шығуы 14:00-ге дейін кешікті. Тіпті содан кейін де, бұл қозғалысқа миналар мен жау позициялары кедеріс келтірді. Солтүстік-Батыс Еуропа. 18-ші жаяу әскер полкі 1944 жылдың 6 маусымында (Нормандияға одақтас десанты) бастап, 1945 жылдың мамырында Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуына дейін шамамен он бір ай бойы үздіксіз шайқас қимылдарында болды. Полк қатысқан көптеген шайқастардың ішінде Аахен шайқасы, Хюртген орманы шайқасы, Апульс шайқасы және 1945 жылдың 15-16 наурызында Ремаген көпірінен өту шайқасы бар.

Operation Desert Shield/Operation Desert Storm операциясы

1-ші БН 18-ші жаяу әскер полкі 1990 жылдың шілдесінде Форт-Беннинг, Джорджияда 197-ші жаяу әскер бригадасына (М)(С) бекітілді. 1990 жылдың қыркүйегінде 197-ші жаяу әскер бригадасы (М)(С) Форт-Беннинг, Джорджиядан Сауд Арабиясына, «Desert Shield» операциясы кезінде Араб мемлекетін қорғау үшін 24-ші жаяу әскер дивизиясына қосылып, орналастырылды. 197-ші дивизияның жауынгерлік бөлімшелері: 1-ші БН 18-ші жаяу әскер полкі (1/18), 2-ші БН 18-ші жаяу әскер полкі (2/18), 4/41 дала артиллериясы және 2/69 бронетандық полкі. «Desert Storm» операциясы кезінде 24-ші дивизия XVIII әуе десанттық корпусының Иракқа шабуылының оң жақ фланғы болды. Дивизия солтүстікке жылжығанда, 197-ші дивизияның бөлімшелері шабуыл кезінде Басрада жаумен қақтығысты, соның ішінде 1/18-ден сарбаздар да болды. «ODS/S» операциясынан оралғаннан кейін 197-ші жаяу әскер бригадасы 24-ші жаяу әскер дивизиясының 3-ші бригадасына трансформацияланды. 24-ші дивизияға қосылу нәтижесінде «ODS/S» операциясына жіберілген сарбаздар 197-ші жаяу әскер бригадасының немесе 24-ші дивизияның жауынгерлік белгісін тағуға құқылы. 1990 жылдың желтоқсанында 5/18 және 4/18 бригадаларының бөлімшелері Еуропадағы НАТО-дан Сауд Арабиясы Корольдігіне «Desert Shield» операциясы үшін, содан кейін «Desert Storm» және «Provide Comfort» операциялары үшін Ирак пен Кувейтке жіберілді. Бөлімдер 1991 жылдың маусымынан кейін жабылды.

Жеңіс күні

2010 жылдың 9 мамырында капитан Мэтью Странд басқаратын 18-ші жаяу әскер полкінің 2-ші батальоны жасағы, АҚШ-ты Ресейдің Қызыл алаңда өткен Жеңіс күні парадында көрсетті. Бұл шара Ресей Қорғаныс министрі Анатолий Сердюковтың АҚШ Қорғаныс министрі Роберт Гейтске жолданған өтініші бойынша ұйымдастырылды. Олармен бірге Ұлыбритания, Франция және Польша әскерлері, сондай-ақ ТМД-ға мүше елдердің жасақтары да қатысты. Кейін Ресей Қорғаныс министрлігінің Әскери университетінің басшысы генерал-полковник Валерий Марченков парадқа қатысқандары үшін сарбаздарды марапаттады.

Акцияға қатысуға берілетін несие

@ белгісімен белгіленген есімдер полковник болмаған жағдайда нақты командирлерді білдіреді; жұлдызша (*) = 18-ші шайқас тобының командирлері; 1–18 = 18-ші жаяу әскер дивизиясының 1-ші батальоны; 2–18 = 18-ші жаяу әскер дивизиясының 2-ші батальоны; және т.с.с. (1) есімінен кейін 1-ші жаяу әскер дивизиясының болашақ командирі көрсетілген.

Құрмет медалімен марапатталғандар

Бірінші лейтенант Генри Б. Фриман. Азамат соғысы. 1862 жылдың 31 желтоқсанында Теннесси штатының Стоун-Ривер шайқасында 1-ші батальонның 18-ші жаяу әскер полкіне тағайындалған кезде, 1-ші лейтенант Фриман ерікті түрде майданға барып, жаудың қатты атысы астында жарақат алған және жау қолына түсіп кетуі мүмкін болған офицерді алып, қауіпсіз жерге жеткізді. Бірінші лейтенант Фредерик Фистер. Азамат соғысы. 1862 жылдың 31 желтоқсанында Теннесси штатының Стоун-Ривер шайқасында 18-ші жаяу әскер полкінің 2-ші батальонына тағайындалған кезде, 1-ші лейтенант Фистер қатаң атыс кезінде тұрақты әскерлер батальонының командиріне батальонды тұтқынға алудан немесе жоюдан сақтайтын ақпаратты ерікті түрде жеткізді. Сержант Джордж Грант. Үнді соғыстары. 18-ші АҚШ жаяу әскер полкінің "Е" ротасына тағайындалды. 1867 жылдың ақпанында Филь Керни бекінісінен Смит бекінісіне, Дакота аймағы. Мақтау: Батылдық, энергия және табандылық, жауыз үндістердің шабуылынан, терең қардан және т.б. көптеген қиындықтар мен азаптарды бастан өткеріп, ерікті түрде хабарламаларды жеткізу. Шығарылған күні: 6 мамыр 1871 жыл. Әскери Карлтон У. Барретт. Екінші дүниежүзілік соғыс. 1944 жылдың 6 маусымында Франциядағы Сент-Лоран-сюр-Мер маңындағы D күні шабуылы кезінде, PVT Барретт өте қатты жау атысына тап болып, мойнына дейін суға батып жағаға жетті. Өзінің қауіпсіздігін ойламай, ол суға қайта-қайта кіріп, батып бара жатқан әріптестеріне көмектесіп, оларды суға батудан құтқарып қалды. Жағалауға атылған минометтер мен ұсақ қарулардың қатты атысына тосқауыл болмай, Барретт, зор жігермен жұмыс істеп, көптеген адамдардың өмірін сақтап қалды. Ол бағыт-бағдар беруші ретіндегі міндетінен басқа, өртке түскен жағалаудың бойымен хабарламаларды жеткізді, жарақат алғандарға көмектесті, шоктан шығуға көмектесті және жағдайдың қысымында көшбасшы болды. Сержант Уолтер Д. Элерс. Екінші дүниежүзілік соғыс. 1944 жылдың 9 маусымында Франциядағы Говильге жақын жерде, ол өз бөлімшесінің неміс күштеріне қарсы шабуылын басқарып, жалғыз өзі бірнеше жау пулемет ұяларын жойды. Келесі күні оның взводы қатты атысқа түсті, ол олардың шегінуін қамтамасыз етіп, жараланған мылтықшыны қауіпсіз жерге алып шықты және өзінің жарақатына қарамастан басшылықты жалғастырды. Оның ерлігі үшін алты айдан кейін, 1944 жылдың 19 желтоқсанында, оған Құрмет медалі табысталды. Сержант Джозеф Э. Шефер. Екінші дүниежүзілік соғыс. 1944 жылдың 24 қыркүйегінде Германияның Стольберг қаласының маңында SSG Шефер өзінің отрядын неміс шабуылына қарсы қорғауда басқарды. Ол өз еркімен ең қауіпті қорғаныс позициясын алып, шабуылдаушы сарбаздардың көпшілігін өлтіріп, он сарбазды тұтқынға алды. Ол американдықтардың қарсы шабуылына қатысып, бұрын тұтқындалған американдық сарбаздарды босатып алды. Ұрыста көрсеткен батылдығы үшін он бір айдан кейін, 1945 жылдың 22 тамызында, оған Құрмет медалі табысталды. Штаб-сержант Джордж Петерсон. Екінші дүниежүзілік соғыс. 1945 жылдың 30 наурызында Германияның Айзерн қаласына жақын жерде, 18-ші жаяу әскер полкінің K ротасына тағайындалған Петерсон ауыр жарақат алды, бірақ күресті жалғастырып, тағы бір өлімге әкелген жарақат алғанша үш неміс пулемет ұясын жалғыз өзі жойды. Ол жеті айдан кейін, 1945 жылдың 17 қазанында, Құрмет медалімен марапатталды. Бірінші лейтенант Уолтер Дж. Уилл. Екінші дүниежүзілік соғыс. 1945 жылдың 30 наурызында Германияның Айзерн қаласына жақын жерде, 18-ші жаяу әскер полкінің K ротасына тағайындалған 1-ші лейтенант Уилл үш жарақат алған әскерді құтқарып, екі неміс пулемет ұясын жалғыз өзі жойды және өзінің жарақатына қарамастан, екі басқа ұяны басып алуға өз взводына жетекшілік етті. Жауға шабуыл жасағанда қаза тапқан Уиллге жеті айдан кейін, 1945 жылдың 17 қазанында, Құрмет медалі табысталды.