Шрі-Ланка саяхатшысы Мангала Самаравера: Өмір және саяси жолы

Кіріспе

Маңғала Пинсири Самаравира (21 сәуір 1956 – 24 тамыз 2021; , ; ) – Шри-Ланка саясаткері. Ол Шри-Ланканың тұңғыш ашық түрде өзінің гомосексуалдығын жариялаған саясаткері болды. 2017 жылдан 2019 жылға дейін қаржы министрі, ал 2005 жылдан 2007 жылға дейін және 2015 жылдан 2017 жылға дейін екі рет сыртқы істер министрі қызметін атқарды. 2007 жылы президент Махинда Раджапакса оны министр қызметінен босатып, Шри-Ланка саясатында қызығушылық тудырды. Осыдан кейін ол «Шри-Ланка еркіндік партиясы (Махаджана) қанаты» деген жаңа саяси партия құрды, ол 2010 жылы Біріккен Ұлттық партиямен бірікті. Самаравира 2020 жылы саясаттан зейнеткерлікке шыққанға дейін 30 жылдан астам уақыт бойы саясатта қызмет етті. Саясаткер ретінде ол либерализм мен радикалдық орталықтың жақтаушысы болды, сондай-ақ әскериленуге, этникалық және діни жікке бөлінуге қарсы болды. ЛГБТ құқықтары Шри-Ланкада заңдастырылмағанмен, ол Шри-Ланкада ЛГБТ құқықтарын қолдады.

Ерте өмір және білім

Мангала Самаравира 1956 жылғы 21 сәуірде Шри-Ланканың Матара қаласында Маханама Самаравира мен Хема Падмавати Амаравираның ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі Сиримаво Бандаранайке үкіметінде жергілікті басқару, тұрғын үй шаруашылығы, байланыс, пошта және телекоммуникация министрі болды, ал анасы Матара қалалық кеңесінің мүшесі қызметін атқарды. Ол Лондонның Корольдік колледжінде және Уолтхэм Форест колледжінде білім алды. Лондонның Сент-Мартин өнер мектебінен киім дизайны және технологиясы саласында бакалавр дәрежесін алған. Шри-Ланканың Ұлттық дизайн орталығында дизайн бойынша кеңесші ретінде жұмыс істеді және Келания университетінің Эстетикалық зерттеулер институтында қонақ лекторы болып қызмет етті. Тоқыма дизайны саласындағы тәжірибелі маман Чандра Тхнеувера оны Виджаяпала Мендистің жетекшілігімен Тоқыма өнеркәсібі министрлігінде кеңесші болып жұмыс істеген кезінде Эстетикалық зерттеулер институтына шақырды.

Саяси мансап

Самаравира 1983 жылы Матарада Шри-Ланка бостандық партиясының бас ұйымдастырушысы ретінде саясатқа қадам басты. Ол SLFP-нің бас ұйымдастырушысы болып тағайындалғанда, Хеманың ұлы ретінде таныстырылды. Кейіннен ол SLFP партиясының көмекші хатшысы және Аналар фронтының үйлестіруші хатшысы болды. 1980-жылдары Шри-Ланка президенті болған кезеңде ол адам құқықтарын қорғаушы ретінде белсенділік танытты. 1989 жылы Матара округінен Шри-Ланка Парламентіне алғаш рет сайланды, ал 1994 жылы президент Чандрика Бандаранаике Кумаратунганың үкіметінде Пошта және телекоммуникация министрі болып тағайындалды. Сонымен қатар, ол сол үкіметте қала құрылысы, құрылыс және коммуналдық қызметтер министрі қызметін атқарды. 2001 жылы партиясы сайлауда жеңіліске ұшырағаннан кейін, ол Шри-Ланка бостандық партиясының бас оппозициялық үйткебасы және қазынашысы болды. 2004 жылы президент Чандрика Бандаранаике Кумаратунганың жаңа үкіметінде Порттар, Әуе көлігі және Ақпарат министрі болды. 2005 жылдың маусым айында Кумаратунгамен туындаған келіспеушіліктерден кейін ол Ақпарат министрлігінен бас тартты, бірақ Порттар және Әуе көлігі министрі қызметінде қалды. Ол президенттікке үміткер және премьер-министр Махинда Раджапаксаның сайлауалды науқанын ұйымдастырушысы болды. 2005 жылдың қараша айында Раджапакса жеңіске жетіп, билікке келген кезде, премьер-министрлік лауазымын Самаравираға сыртқы істер министрі қызметін беру арқылы көптеген адамды таң қалдырды; Самаравира өзінің басқа лауазымдарын сақтап қалды. 2007 жылдың қаңтар айының соңында Самаравира Сыртқы істер министрі лауазымынан алынды, бірақ Порттар және Әуе көлігі министрі болып қалды. 2007 жылдың 9 ақпанында ол сол кездегі президент Махинда Раджапаксамен келіспеушілікке ұшырағаннан кейін министрлер Анура Бандаранаике және Шрипати Сурьяраччимен бірге үкіметтен қуылды. Содан кейін ол SLFP (Махаджана) деген жаңа саяси партия құрды. Махинда Раджапакса оны үкіметтен қуғаннан кейін Мангала Раджапакса отбасы мен үкіметіне қарсы күреске шықты. 2013 жылдың қазан айында Матара Магистраттық соты оны және тағы 10 адамды UNP белсенділерінің Матарадағы бейбіт шеруін кедергі келтіргені үшін ұстауға бұйрық берді, олар партия төрағасы Ранил Викрамасингхеге қарсы шығуды көздеді. 2015 жылдың 12 қаңтарында Самаравира жаңадан сайланған президент Майтрипала Сирисена басшылығымен қайтадан Сыртқы істер министрі болып тағайындалды. 2015 жылғы президенттік сайлау кезінде ол оппозициялық коалицияның үміткері Майтрипала Сирисенаның бірлескен өкілі ретінде маңызды рөл атқарды. 2019 жылғы президенттік сайлаудан кейін Самаравира 2020 жылы құрылған және оппозиция жетекшісі Сажит Премадаса басқарған "Самағи Жана Балавегая" партиясына қосылды. Мангала Біріккен Ұлттық партияның тарауына ықпал еткені және "Самағи Жана Балавегая" партиясын құруға жетекшілік еткені хабарланды. 2020 жылдың маусым айында ол 2020 жылдың 5 тамызында өткен парламенттік сайлауға қатыспайтынын мәлімдеді және жұртшылықты өзінің жеңілдік нөміріне дауыс бермеуге шақырды, сондай-ақ оның атын тізімнен алып тастау мүмкін еместігін айтты. 2020 жылдың 9 маусымында ол парламенттік саясаттан бас тартып, шетке қарайтынын мәлімдеді.

Samaraweera entered politics from the Sri Lanka Freedom Party as its chief organiser in Matara in 1983. He was introduced as Khema's boy when he was appointed as SLFP's chief organiser. He later became the SLFP party's Assistant Secretary and Coordinating Secretary of the Mother's Front. He also served as human rights campaigner in the 1980s during when Ranasinghe Premadasa was the President of Sri Lanka. He first entered the Parliament of Sri Lanka as a representative of the Matara District in 1989, and he was appointed Minister of Post and Telecommunications in the cabinet of President Chandrika Bandaranaike Kumaratunga in 1994. He also served as the Minister of Urban Development, Construction and Public Utilities in the same Cabinet after a reshuffle and was later given the Deputy Minister of Finance portfolio. Following the election defeat of his party in 2001, he was made the Chief Opposition Whip and the Treasurer of the Sri Lanka Freedom Party. In 2004 he became the Minister of Ports, Aviation and Media in the new cabinet of President Chandrika Bandaranaike Kumaratunga. In June 2005, after conflicts with Kumaratunga, he dropped the Media Ministry, but remained Cabinet Minister of Ports and Aviation. He became the campaign manager for Presidential candidate and Prime Minister Mahinda Rajapakse. When Rajapakse won and took office in November 2005, he surprised many by appointing Samaraweera to the additional post of Foreign Minister instead of Prime Minister; Samaraweera maintained his other posts. In late January 2007, Samaraweera was replaced as Foreign Minister, but remained as Minister of Ports and Aviation. On 9 February 2007, he was sacked from the cabinet together with ministers Anura Bandaranaike and Sripathi Sooriyarachchi after falling out with the then president Mahinda Rajapaksa. He then went on to create a new political party, the SLFP (Mahajana) wing. Mangala later became a vocal critic of Rajapaksa family and Rajapaksa government after being ousted by Mahinda Rajapaksa from his cabinet. In October 2013, the Matara Magistrate's Court issued a Court order to arrest him and 10 others for their alleged involvement in obstructing a peaceful protest march in Matara by UNP activists, to oust its leader Ranil Wickramasinghe. On 12 January 2015, Samaraweera was again appointed Minister of Foreign Affairs under newly elected President Maithripala Sirisena. During the 2015 Presidential election, he played a pivotal role as a joint spokesperson of the opposition coalition candidate Maithripala Sirisena. After the 2019 Presidential election, Samaraweera joined the newly formed Samagi Jana Balawegaya which was launched in 2020 and led by opposition leader Sajith Premadasa. Mangala was reported to have played a major role in the break up of the United National Party and also led the formation of Samagi Jana Balavegaya. In June 2020, he announced that he would not contest the 2020 parliamentary election which was held on 5 August 2020 and urged the public not to vote for his preferential number and revealed that it would be impossible to remove his name from the nomination list. On 9 June 2020, he also announced that he would step back and quit parliamentary politics.

Жеке өмір

Ол ашықтан-ашық гомосексуалист еді. 2018 жылдың қараша айында президент Майтрипала Сирисенаның гомофобтық пікірлерінен кейін ол Twitter-де: "Мырза Президент, мен көбелек болғанымды қалаймын, қансорушы құрт болғанымды емес!!!" деп жазды.

2021 жылдың мамыр айында ол YouTube-тағы "Light Upali" бейневидеосында TikTok әлеуметтік желі платформасын қорғаған жауынгер рөлін сомдады.

Өлім

Ол 2021 жылдың 24 тамызында 65 жасында COVID-19 салдарынан қайтыс болды. Өлімінен бұрын, 2021 жылдың тамызында COVID-19 тестісі оң нәтиже көрсеткеннен кейін Коломбодағы Ланка ауруханасының жансақтау бөліміне жатқызылды. Ол екі доза вакцина салып толық вакциналанған болатын, бірақ COVID-19 диагнозы қойылды. Оның өлімі 2021 жылдың 24 тамызында ресми расталғанға дейін, 18 тамыздан бастап әлеуметтік желілерде оның қайтыс болғаны туралы әңгімелер тарады. В. Дж. М. Локубандарадан кейін COVID-19 жұқтырған екінші жоғары лауазымды шри-ланкалық саясаткер ол болды.