Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық авиациялық инженер Харольд Роксби Кокс, Кингс Нортон бароны (6 маусым 1902 – 21 желтоқсан 1997) – британдық авиациялық инженер. Ол британдық өнеркәсіпке, әсіресе авиациялық инженерия саласына қосқан үлесімен және Кранфилд университетінің құрылуына атсалысқандығымен танымал.
British aeronautical engineer
Harold Roxbee Cox, Baron Kings Norton (6 June 1902 – 21 December 1997) was a British aeronautical engineer. He was notable for his contributions to British industry, particularly aeronautical engineering, and for his part in the establishment of Cranfield University.
Өмір
Кокс – зергер Уильям Джон Роксби Кокстің, Стаффордширдің Хандсворт қаласынан және Амелияның (қызметтегі аты Стерн) ұлы болды. Статистик Дэвид Кокс оның қашық туысы. Харольд Роксби Кокс деп туған ол достары арасында «Роксби» деп танымал болды. Бала кезінде әкесі оны алғашқы әуе шоулары мен жарыстарға алып барды, сол кездегі Клод Грахам Уайт, Б. С. Хакс және Густав Хамель сияқты ұшқыштар оның қиялын оятып, ұшақтарға өмір бойы қызығушылық танытуына себеп болды. Кокс 16 жасында Кингс Нортон грамматикалық мектебін (қазіргі Кингс Нортон ұлдар мектебі) бітіріп, Лонгбридждегі «Остин мотор компаниясының» ұшақтарды жобалау бөліміне жұмысқа түсті, ол сол кезде «Уиппет» және «Кестрел» сияқты жеңіл ұшақтарды жобалап, құрастырып жатқан еді. Бас дизайнердің жетекшілігімен ол бір орындық «Уиппеттің» құйрық бөлігін жобалауға жауапты болды.
Cox was the son of jeweller William John Roxbee Cox, of Handsworth, Staffordshire, and Amelia (née Stern). The statistician David Cox is a distant cousin. Born Harold Roxbee Cox, he was known as 'Roxbee' to his friends. As a child, his father took him to early air shows and air races, and his imagination was fuelled by pilots of the time such as Claude Grahame White, B. C. Hucks and Gustav Hamel, beginning a lifelong fascination with aircraft. Cox left Kings Norton Grammar School (now King's Norton Boys' School) at the age of 16 and joined the Aircraft Design Department of the Austin Motor Company at Longbridge, which was at that time, designing and building light aircraft such as the Whippet and Kestrel. Guided by the chief designer, he was responsible for the design of the tail unit of the single seat Whippet.
Аэронавтика колледжі және Кранфилд технология институты
1943 жылдың жазында Корольдік авиациялық қоғамның вице-президенті ретінде Кокс авиациялық инженерлердің білімі мен даярлауын талқылау үшін екі ашық мәжіліске төрағалық етті. Ұшақ өндірісі министрі сэр Стаффорд Криппс көп ұзамай мәжілістерде сөз сөйлеген сэр Рой Федденге авиациялық білім берудің жай-күйі туралы есеп дайындауды тапсырды. Оның 1944 жылғы «Аэронавтика колледжі» есебі Кранфилдтің негізгі жоспары болды. Аэронавтика колледжі 1946 жылғы қазанда ашылды және шынымен бірегей оқу орны болды. Ұшақтарға және әуежайға қол жеткізе отырып, тәжірибелік оқуға баса назар аудару идеясы толыққанды революциялық болды. 1953 жылы Роксби Губернаторлар кеңесінің үш жаңа төрағасының бірі болып тағайындалды, ал 1962 жылы сэр Фредерик Хэндли Пейдждің қайтыс болуынан кейін Кеңестің төрағасы болды. Одан кейін жылдар бойы келіссөздер жүргізіліп, 1969 жылы колледжге университет мәртебесі берілді және корольдік жарғы қабылданды, соның нәтижесінде оқу орны ресми түрде Кранфилд технология институты, ал 1993 жылы – Кранфилд университеті болып қайта аталды. Кокс 1953 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде рыцарьдық орденмен марапатталды. Кокс 1965 жылғы 22 маусымда өмірлік пэрлік атағымен құрметтелгенде, ол Барон Кингс Нортон титулын алды, Букингемшир графтығындағы Уоттон Андервудтен және оның таңдаған ұраны «Нақтылық және төзімділік» өте сәйкес келді. Ол осы сөздерді екі мағынада қолдануды жоспарлаған, және олар оның мінез-қалпын толық бейнелейді. Оларды инженерлік саланың тар мағынасында да, сонымен қатар олардың кең мағынасында да түсіну қажет еді. Ол ғылымда зор дағдыға ие адам болды. Сонымен қатар, оның табысы төзімділігінде жатты. Ол тек адамдармен жақсы қарым-қатынас жасаған ғана емес, сонымен қатар дипломат еді. Ол пәндер арасында жік болуға қарсы болды: өнер мен ғылым, технология мен басқару, коммерция мен білім беру. Ол осы қағидамен өмір сүрді және авиация, білім беру және өнеркәсіп салаларында сәтті мансап жасады.
In the summer of 1943, as the vice president of the Royal Aeronautical Society, Cox chaired two open meetings to discuss the education and training of aeronautical engineers. The Minister of Aircraft Production, Sir Stafford Cripps soon commissioned Sir Roy Fedden, a speaker at the meetings, to report on the state of aeronautical education. His 1944 report "A College of Aeronautics" was the blueprint for Cranfield. The College of Aeronautics opened in October 1946, and was truly a unique establishment. The concept of hands on learning with access to aircraft and an airfield was completely revolutionary. In 1953, Roxbee was appointed one of three new Deputy Chairmen on the Board of Governors, and in 1962, on the death of Sir Frederick Handley Page, he became the Board's chairman. Years of negotiation followed, and university status and a royal charter were granted in 1969 with the college now officially renamed Cranfield Institute of Technology, and eventually in 1993 Cranfield University. Cox was awarded a knighthood in the 1953 New Year Honours. When Cox was honoured with a life peerage on 22 June 1965, he took the title Baron Kings Norton, of Wotton Underwood in the County of Buckinghamshire and his chosen motto, "Precision and Tolerance", was highly appropriate. He specifically intended these words to have a double meaning and they summed him up perfectly. They were to be interpreted in both their narrow engineering context, and also their broader, social context. He was a man with great skills in science. He was also a man whose success lay in his tolerance. It wasn't only that he was a good with people; he was also a diplomat. He believed that there shouldn't be divisions between disciplines: the arts and sciences, technology and management, commerce and education. It was an ethos that he lived by, successfully having careers in aviation, education and industry.
Жеке өмір
1927 жылдың шілдесінде Кокс (Дорис) Марджоримен (1902–1980), Нортвуд, Миддлсекс (қазіргі Хиллингдонның Лондон ауданы) тұрғыны, электр инженері Эрнест Эдвард Уизерстің үлкен қызымен үйленді. Олардың екі ұлы болды: Кристофер (1928–2018) және Джереми (1932 ж.т.). 1982 жылы ол екінші әйелі, Уильям Джордж Пэкке тиесілі, Торквей, Девон қаласының тұрғыны Джоан Рутпен (бұрын К. А. Пасконың әйелі болған) үйленді. 1997 жылдың 21 желтоқсанында 95 жасында дүние салды.
In July 1927 Cox married (Doris) Marjorie (1902–1980), eldest daughter of Ernest Edward Withers, an electrical engineer, of Northwood, Middlesex (now part of the London Borough of Hillingdon). They had two sons, Christopher (1928–2018) and Jeremy (b. 1932). He married his second wife, Joan Ruth, daughter of William George Pack, of Torquay, Devon (and formerly wife of K. A. Pascoe) in 1982. He died on 21 December 1997 at the age of 95.