Кіріспе
Англиялық инженер және автомобиль дизайнері (1863–1933)
Фредерик Генри Ройс, 1-ші баронет, (27 наурыз 1863 – 22 сәуір 1933) – сенімділігімен және ұзақ қызмет етуімен әйгілі автомобиль және ұшақ қозғалтқыштарын жасаған ағылшын инженері. Чарльз Роллс (1877–1910) және Клод Джонсон (1864–1926) есімді серіктестерімен бірге ол Rolls Royce компаниясын құрды. Rolls Royce бастапқыда үлкен 40–50 ат күші бар автомобильдерге, Silver Ghost және оның ізбасарларына баса назар аударды. Ройс Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай алғашқы авиациялық қозғалтқышын жасады, содан кейін ұшақ қозғалтқыштары Rolls Royce компаниясының басты өніміне айналды. 1911 жылы Ройс денсаулығының нашарлауына байланысты Дербидегі Мидлендс зауытынан кетуге көндірілді, дизайнерлер тобын алып, Англияның оңтүстігіне көшіп, қыстарын Францияның оңтүстігінде өткізді. Ол 1933 жылдың көктемінде Сассекстегі үйінде дүние салды.
Ерте өмір
Ройс 1863 жылы Петербороға жақын, Хантингдонширдегі Алвальтон ауылында Джеймс пен Мэри Ройстің (құрметті есімі Кинг) отбасында дүниеге келді. Ол бес баланың ең кішісі еді. Әкесі дін қызметкерлерінен жалға алған ұн тартатын диірменді басқарды, бірақ кәсібі сәтсіз аяқталып, отбасы Лондонға көшіп кетті. 1872 жылы әкесі қайтыс болды, Ройс бір жыл ғана мектепте оқығаннан кейін газет сату және телеграмма жеткізу жұмысына тұруға мәжбүр болды. 1878 жылы ол үлкен солтүстік теміржолы компаниясының Петербородағы жұмыстық шеберханасында, әйелінің қаржылық көмегімен шәкірттікке түсті. Үш жылдан кейін ақшасы бітіп қалды. Лидсте құрал жасау компаниясында қысқа уақыт жұмыс істегеннен кейін ол Лондонға оралып, Электр жарығы және қуат компаниясына қосылды. 1882 жылы ол Ливерпульдегі кеңсеге көшіп, көше және театрларды жарықтандырумен айналысты. 1884 жылы 20 фунт стерлинг жинап, ол досы Эрнест Клермонтпен серіктестік құрды (Клермонт 50 фунт стерлинг салды) және Манчестердегі Хулм ауданындағы Кук көшесіндегі шеберханада тұрмыстық электр жабдықтарын жасаумен айналысатын «Ф. Х. Ройс және компания» деген кәсіпорынды іске қосты. 1894 жылы олар динамо машиналар мен электрлік крандарды шығара бастады, ал «F. H. Royce & Company» компаниясы шектеулі жауапкершілігі бар серіктестік ретінде тіркелді. 1899 жылы компания «Royce Ltd» деп қайта тіркелді. Екінші Бур соғысынан кейін сауданың төмендеуіне және Германия мен АҚШ-тан келетін крандар мен динамо машиналардың күшейген бәсекесіне байланысты Ройс компания үшін жаңа өнім ретінде автомобильді қарастыра бастады. Механикалық құрылымдарға деген құштарлығы артып, ол автомобильдерге көбірек назар аудара бастады және 1901 жылы алғашқы «De Dion» кішкентай көлігін, ал 1902 немесе 1903 жылы 1901 жылғы екі цилиндрлі «Decauville» моделін сатып алды. Бұл одақтастар жасаған, өндірістік және техникалық кемшіліктері жоқ екі қозғалтқыштан бірі болды. «Royce & Company» 1932 жылға дейін жеке кран жасау компаниясы ретінде жұмыс істеді, содан кейін оны Лофборо қаласының тұрғыны Герберт Моррис сатып алды. Ройс жобалаған соңғы кран 1964 жылы салынды. 1917 жылы Ройс Батыс Сассекс графтығындағы Вест-Виттеринг ауылына көшіп келді. 1928 жылдың қазан айында ол «R» қозғалтқышының жобасын бастады, ол өзінің бас инженерлерімен бірге Вест-Виттеринг жағажайында серуендеп, құмға идеяларын сызып отырғанда пайда болды. Бір жылдан кейін «R» қозғалтқышы, оның ауылдағы студиясында жобаланған, сағатына 357,7 миль жылдамдықпен жаңа әлемдік авиациялық жылдамдық рекордын орнатып, 1929 жылғы Шнайдер кубогын жеңіп алды. Рамсей Макдональд үкіметі 1931 жылы келесі әрекетті қаржыландырудан бас тартқанда, Люси, леди Хьюстон, Ұлыбритания бұл жарыстан қалуға болмайды деп ойлады және Премьер-министрге телеграмма жіберіп, қажет болса, шығындарды өтеу үшін 100 000 фунт стерлинг кепілдік беретінін мәлімдеді, бұл үкіметті бұрынғы шешімінен қайтарды. Нәтижесінде Ройс «R» қозғалтқышының қуатын арттыруға болатынын анықтады және «Supermarine S.6B» су ұшағы 1931 жылдың 13 қыркүйегінде кубокты жеңіп алды. Сол айдың 29 қыркүйегінде жақсартылған қозғалтқышы бар сол ұшақ сағатына 100 км/сағ жылдамдықтан асып, әлемдегі жылдамдық рекордын бұзған алғашқы ұшақ болды.
Following a decline in trade after the Second Boer War, and the arrival of increasing competition by cranes and dynamos from Germany and the United States, Royce began considering the motor car as a potential new product for the company. With his fascination for all things mechanical he became increasingly focused on motor cars and bought first, in 1901, a small De Dion and in 1902 or 1903 a 1901 model two cylinder Decauville. and proved to be one of only two aero engines made by the Allies that was neither a production nor a technical failure. Royce & Company remained in business as a separate company making cranes until 1932 when it was bought by Herbert Morris of Loughborough. The last Royce designed crane was built in 1964. and a further home at Crowborough, East Sussex. In 1917, Royce moved to the village of West Wittering, West Sussex. In October 1928, he began design of the "R" engine while walking with some of his leading engineers on the beach at West Wittering, sketching ideas in the sand. Less than a year later, the "R” engine, designed in his studio in the village, set a new world air speed record of 357.7 miles per hour and won the Schneider Trophy of 1929. When the Ramsay MacDonald government decided not to finance the next attempt in 1931, Lucy, Lady Houston, felt that Britain must not be left out of this contest and sent a telegram to the Prime Minister stating that she would guarantee £100,000, if necessary, towards the cost leading the Government to reverse their previous decision. The result was that Royce found that the "R" could be made to produce more power and the Supermarine S.6B seaplane won the Trophy at on 13 September 1931. Later that month on 29 September, the same aircraft with an improved engine flew at , becoming the first craft to fly at over and breaking the world's speed record.
Бентли, соққыны шамалы және Мерлин
1931 жылы Rolls Royce Ltd. өзінің бәсекелесі W. O. Bentley фирмасын сатып алды. "20/25" қозғалтқышы шассиге орнатылып, Бентли радиаторы қойылды. Төрт орындық ашық кузов осы түрін аяқтады. Қозғалтқыш күшейтіліп, Ройс мақұлдауын алу үшін машина Вест-Виттерингке жеткізілді. Олар оның не айтарынан қатты уайымдады, бірақ ол батасын берді. Ол оларға мұндай жылдам машинада жүргізуші жол жағдайына қарай, жүріп бара жатқандағы аспаның қаттылығын реттеуге мүмкіндік беретін құрал болуы керек екенін айтты. Өлімі алдындағы түні төсекте отырып, конверттің артына сурет салып, оны медбикесі және үй шаруасы мисс Обинге берді, одан зауыттағы "жігіттерге" жеткізуін өтінді. Ол Дербиге жетпей қайтыс болды. Бұл – реттелетін амортизатор еді. Осылайша, 1933 жылы Rolls Royce Ltd. жасаған алғашқы Bentley пайда болды және тағы бір мәшһүр атау сақталды. Бірнеше жылдан кейін Ройс ойлап тапқан жүргізушіге арналған реттегіш демпферлер, машина жылдамдығына қарай демпферлердің қаттылығын автоматты түрде реттейтін, жаңа "жүргізуді басқару" жүйесіне айналды – төмен жылдамдықтарда жақсырақ комфорт үшін жұмсақ, ал жылдамдық артқан сайын тұрақтандыру мен жауап беруді жақсарту үшін қаттырақ. Бұл автоматты басқарудан өзге, жүргізушіге демпферлеудің қаттылығын өз қалауынша реттеуге рульге орнатылған түзету құрылымы берілді. "R" қозғалтқышының табысынан кейін, олардың Корольдік әуе күштеріне пайдалы болатын қозғалтқыштары бар екені анық болды. Алғашында мемлекеттік көмек келмегендіктен, ұлттық мүдделерді ескере отырып, олар "PV 12" (Жеке кәсіпкерлік, 12 цилиндр) деп аталған жаңа қозғалтқышты жасауға кірісті. Мақсаты – "R" сияқты қуатты, бірақ қызмет ету мерзімі ұзақ қозғалтқыш жасау еді. Rolls Royce PV 12 қозғалтқышын 1933 жылдың қазанында ұсынды, ал қозғалтқыш алғашқы сынағын 1934 жылы, Ройс қайтыс болғаннан кейін аяқтады. PV 12 Rolls Royce Merlin қозғалтқышына айналды.
The night before he died he sat up in bed and drew a sketch on the back of an envelope which he gave to Miss Aubin (his nurse and housekeeper) telling her to see that the "boys" in the factory got it safely. He died before it reached Derby. This was the adjustable shock absorber. Thus, in 1933 the first Bentley made by Rolls Royce Ltd made its appearance and another famous name carried on. A few years later the Royce conceived driver adjustable dampers evolved into a ground breaking "ride control" system which automatically adjusted the stiffness of the dampers to match the speed of the car softer at low speed for better comfort and increasingly stiffer as the car went faster to provide better stability and response. In addition to this automatic control, the driver was still provided with a steering wheel mounted adjustment to tune the range of damping stiffness to suit their preference. Following the success of the "R” engine, it was clear that they had an engine that would be of use to the Royal Air Force. As no Government assistance was forthcoming at first, in the national interest they went ahead with development of what was called the "PV 12" engine (standing for Private Venture, 12 cylinder). The idea was to produce an engine of about the same performance as the "R”, albeit with a much longer life. Rolls Royce launched the PV 12 in October 1933 and the engine completed its first test in 1934, the year after Royce died. The PV 12 became the Rolls Royce Merlin engine.
Жеке өмір
Генри Ройс 1893 жылы Минни Пунтқа үйленді және Манчестердегі Хорлтон-кум-Хардиде бірге тұруын бастады. Оған 1904 жылы қайтыс болғанға дейін жақын жерде тұрған анасы және Миннидің қызы Вайолет қосылды. Ройстер 1898 жылы Чешир графтығының Кнутсфорд қаласында жаңадан салынған үйге көшті. 1912 жылы жұбайлар ажырасып кетті. Ройс "Кез келген дұрыс істелген жұмыс, қаншалықты қарапайым болса да, құрметті" деген ұранымен өмір сүрді. Ол 1918 жылы OBE орденімен марапатталды және 1930 жылы Ұлыбритания авиациясына қосқан қызметі үшін Ратленд графтығындағы Ситон бароны атанды. Оның балалары болған жоқ және барондық атағы оның қайтысымен бірге тоқтатылды. Ауырғаннан кейін Ройске жиырма жыл бойы медбике Этель Аубин күтім жасады (оның қайтысынан кейін ол Ройс адвокаты Г. Х. Р. Тильдеслиге үйленді). Ол 1933 жылдың 22 сәуірінде Батыс Виттерингтегі Елмстед үйінде қайтыс болды. Оның кремацияланған күлі бастапқыда Дербидегі Rolls Royce зауытындағы оның ескерткішінің астына жерленді, бірақ 1937 жылы оның урнасы оның туған жері Альвальтон приход шіркеуіне көшірілді. 1962 жылы Вестминстер аббаттығында оның есімін сақтайтын ескерткіш терезе ашылды. Бұл терезе Ниниан Компердің есімдерімен безендірілген көрнекті инженерлердің есіміне арналған терезелер сериясының бірі. Ол сондай-ақ Лоуборо университетіндегі Ройс-холл студенттер жатақханасында және 2011 жылға дейін Питерборо қаласының Куинсгейт сауда орталығындағы тұрақтардың бірінде еске алынады. Алвальтон бизнес-паркіндегі Питерборо Мариотт қонақ үйіндегі Сер Генри Ройс люксі оның құрметіне аталған.
Мәдени суреттер
Актер Майкл Джейстон 1972-1973 жылдарғы BBC телеарнасының "Эдвардтар" атты мини-сериалында Ройс рөлін сомдады.