Кіріспе

Солтүстік-батыс Үндістан мен Пәкістан халқы Мегвал немесе Мегвар (сондай-ақ Мег және Меградж деп те аталады) негізінен Солтүстік-батыс Үндістанда, ал Пәкістанда шағын топта тұрады. Олардың дәстүрлі кәсіптері – ауыл шаруашылығы, мал өсіру және тоқыма өндірісі. Мегвалдар кестелеу және тоқыма индустриясына қосқан үлесімен белгілі. Көпшілігі индуизм дінін ұстанады, олардың бас құдайлары – Риши Мег, Кабир, Рамдев Пир және Банкар Матаджи.

Синонимдер

Мегвал қауымы географиялық орналасуына байланысты әртүрлі атаулармен танымал. Мысалы, Балай, Менгвар. Бұл қауымты бейтарап атау Бхамби, сондай-ақ, қаралатын Дхед деп те атайды.

Мәдениет

Мегвалдың осы кіші касталық топтары арасында мәдени айырмашылықтар кездеседі. Мысалы, Раджастхандағы Джата Бхамби, Бамния Бхамби және Чарния Бхамби сияқты Мегвалдар басқа кіші касталармен араласып үйленбейді. Бұл топтар өзінің бұрынғы тарихын сақтап, ескі әдет-ғұрыптары мен дәстүрлерін ұстанып келеді.

Географиялық таралуы

Мегхвалдар Гуджарат, Мадхья-Прадеш, Махараштра және Раджастханда кездеседі. Мегх, Кабир Панти немесе Бхагат Химачал Прадеш пен Джамму және Кашмирден шыққан және Мегх, Арья Мегх және Бхагат деп аталады. Кейбір жерлерде олар Ганешия, Мегбанси, Михаг, Рахесар, Рахия, Рихия, Ришия және басқа да аттармен белгілі. Кейбір Махашалар да өздерін Мегхтардың бірі санайды. 1947 жылы Үндістанның бөлінуінен кейін, индуизм дініне өткен Мегхтар Үндістан аумағына көшіп кетуге мәжбүр болды. 1991 жылғы мәліметтер бойынша, Үндістандағы Пунджаб штатында Мегхтардың саны 105 157 адамды құрады.

Өмір салты

Раджастханның ауылдық аймақтарында осы қауымның көптеген өкілдері әлі де дөңгелек, саз кірпіштен салынған, сырты түрлі-түсті геометриялық өрнектермен боялған және мұқият айна инкрустациясымен әшекейленген шағын қоныстарда тұрады. Бұрынғы кезде Мегвал қауымының негізгі кәсіптері ауыл шаруашылығында еңбек ету, тоқу, әсіресе Хади және ағаш өңдеу болған, және бұл кәсіптер бүгінгі күнге дейін сақталған. Әйелдер кестелеу өнерімен атақты, жүн мен мақтадан шебер тоқушылар. Бүгінде Мегвалдардың саны артып, білім алып, мемлекеттік қызметке орналасуда. Пәнджабта, әсіресе Амритсар, Жаландхар және Лудхиана сияқты қалаларда олардың көптеген өкілдері спорттық тауарлар, шұлық, медициналық және металл өнімдерін шығаратын зауыттарда жұмыс істейді. Өздерінің жеке бизнесі немесе шағын өнеркәсібі барлардың саны өте аз. Шағын бизнес және қызмет көрсету салалары олардың күнкөрісіне негізгі қолдау болып табылады.

Өнер

Раджастхандағы Мегвал әйелдері әсем әрі егжей-тегжейлі киімдері мен әшекейлерімен танымал. Үйленген әйелдер көбінесе алтын мұрын сақинасын, сырғаларын және мойын әшекейлерін тағады, оларды күйеуінің анасы "құдайылық" деп аталатын қалың мал ретінде сыйлайды. Мұрын сақиналары мен сырғалары көбінесе рубин, сапфир және изумруд сияқты қымбат тастармен безендіріледі. Мегвал әйелдерінің кестесі жоғары бағаланады. Олардың жұмысының ерекшелігі – қызыл түстің басты рөлде болуы, ол жергілікті қосқындардан алынатын бояудан жасалады. Синд пен Белуджистанның Тар шөлінде және Гуджараттағы Мегвал әйелдері дәстүрлі кестелеу және ралли жасау шеберлері деп есептеледі. Мегвал әйелінің қалыңдықтарына ең әдемі қолмен тігілген заттар кіреді.