1926 жылғы Португалия төңкерілісі және Жаңа Мемлекет құрылуы
28 May 1926 coup d'état
28 мамыр төңкерісі: Португалияның бірінші республикасының құлауы, «Жаңа мемлекет» режимінің 48 жылдық билігінің бастауы. Тарих, себептері мен саяси күштері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1926 жылғы 28 мамырдағы әскери төңкеріс, кейде 28 мамыр революциясы немесе корпоративтік Estado Novo кезеңінде Ұлттық революция (Revolução Nacional) деп аталады, – Португалияның тұрақсыз Бірінші Республикасын құлатқан және Португалияда 48 жылға созылған корпоративтік және ұлтшыл үкіметті бастаған ұлттық сипаттағы әскери төңкеріс болды. Төңкерістен кейін бірден құрылған Дитадура Насиональ (Ұлттық диктатура) режимі кейіннен Estado Novo (Жаңа мемлекет) болып қайта құрылды, ол 1974 жылғы Гвоздика революциясына дейін жалғасты.
Military overthrow of the First Portuguese Republic, establishing the Estado Novo regime
The 28 May 1926 coup d'état, sometimes called 28 May Revolution or, during the period of the corporatist Estado Novo , the National Revolution (Revolução Nacional), was a military coup of a nationalist origin, that put an end to the unstable Portuguese First Republic and initiated 48 years of corporatist and nationalist rule within Portugal. The regime that immediately resulted from the coup, the Ditadura Nacional (National Dictatorship), would be later refashioned into the Estado Novo (New State), which in turn would last until the Carnation Revolution in 1974.
Өмірбаян
Созылмалы саяси тұрақсыздық пен үкіметтің әскерге немқұрайды қарауы әскери төңкерістерге мүмкіндік жасады. Тарихшылар төңкерілдің кең қолдауға ие болғанын, сол кездегі барлық саяси партиялардың, Демократиялық партия, Португалия Коммунистік партиясы, Португалия Социалистік партиясы, "Сеара Нова" тобы, Жалпы Еңбек Конфедерациясы және Демократиялық солшыл Республикалық партиядан басқасының қолдауы болғанын айтады. 1925 жылы үш сәтсіз төңкеріс талпынысы болды: 5 наурызда (Филомено да Камара басшылығымен); 18 сәуірде (Синел де Кордес ықпалымен және Рауль Эстевес пен Филомено да Камара басшылығымен); және 19 шілдеде (Мендес Кабесадас басшылығымен). Төңкерілге қатысқандардың көпшілігі әскери сотта ақталды. 18 сәуірдегі төңкеріс ісі бойынша әскери прокурор Оскар Кармона төңкерілге қатысушыларды кінәсіз деп тануды сұрады. 27 мамырда генерал Мануэль де Оливейра Гомес да Коста Брагаға келіп, төңкеріс жасауға кірісті. Португалияның Бірінші Республикасы және премьер-министр Антонио Мария да Силва жоспарланған төңкерістен хабардар болып, қарсылық ұйымдастыруға тырысты.
The chronic political instability and government's neglect of the army created opportunities for military plots. Historians have considered that the coup had wide support, including all political parties at the time except for the Democratic Party, Portuguese Communist Party, the Portuguese Socialist Party, the Seara Nova group, General Confederation of Labour, and the Democratic Leftwing Republican Party. In 1925 there were three failed coup attempts: on 5 March (led by Filomeno da Câmara); 18 April (inspired by Sinel de Cordes and led by Raul Esteves and Filomeno da Câmara); and 19 July (led by Mendes Cabeçadas). The plotters were mostly acquitted by a military court. Óscar Carmona, acting as military prosecutor of the 18 April plot, asked that the plotters be absolved. On 27 May, General Manuel de Oliveira Gomes da Costa arrived at Braga to launch a coup d'état. The First Portuguese Republic and Prime Minister António Maria da Silva, aware of the planned coup, tried to organize resistance.
Төңкеріс
Революция генерал Мануэль Гомес да Костаның басшылығымен Брагада басталды, содан кейін Порто, Лиссабон, Эвора, Коимбра және Сантарем қалаларында дереу жалғасты. Генералдар Синел де Кордес, Филомен да Камара, Пассос-э-Суса және Рауль Эстевес провинциялық әскери күштерді басқарып, төңкеріске қатысты. Бес күн өткен соң, 11 маусымда Сантаремдегі Кабесадастың бөлімшелері таратылды. 17 маусымда Гомес да Коста өз күштерін жұмылдырып, Кабесадастың отставкасын талап етті. Кабесада отставкаға келіп, өкілеттіктерін Гомес да Костаға берді. Гомес да Коста кейін Синел де Кордеске байланысты министрлерді отставкаға жіберуге тырысты. Алайда, 8 маусымда генералдар мен полковниктер тобы Гомес да Костаны президенттік лауазымды ресми түрде қабылдауға көндіруге тырысты, бірақ ол бас тартты және ертесі күні тұтқынға алынды. Екі күннен кейін ол Азор аралдарына жер аударылды. Генерал Оскар Кармона үкімет басшысы болып тағайындалды және Ұлттық диктатура басталды.
The revolution started in Braga, commanded by General Manuel Gomes da Costa, followed immediately in Porto, Lisbon, Évora, Coimbra and Santarém. Generals Sinel de Cordes, Filomeno da Câmara, Passos e Sousa, and Raul Esteves also took part in the coup, leading the provincial military forces. Five days later, on 11 June, Cabeçadas' units in Santarém demobilized. On 17 June, Gomes da Costa mobilized his units and demanded Cabeçadas' resignation. Cabeçada resigned and transferred his powers to Gomes da Costa. Gomes da Costa then tried to get the ministers associated with Sinel de Cordes to resign. Yet, on 8 June a group of generals and colonels tried to get Gomes da Costa to accept a formal position of President, but he declined and was imprisoned on the following day. Two days later he was deported to the Azores. General Óscar Carmona was appointed head of government and the Ditadura Nacional began.