Евангельді-православтық шіркеу: 1979 жылғы құрылуы мен дамуы
Evangelical Orthodox Church
Евангельдік-Ортоксалдық шіркеуі (1979) – негізі Campus Crusade for Christ басшыларымен құрылған, Евангелизм, Шығыс Православиесін біріктірген христиан діни ағымы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық христиандық конфессия, 1979 жыл
American Christian denomination, 1979
1979 жылдың 15 қаңтарында құрылған Евангелистік православиелік шіркеу (EOC) – бұрынғы Campus Crusade for Christ жетекшілері құрған, Шығыс протестанттық христиандық конфессия. Олар «Иса халқы» қозғалысына қарсылық білдіріп, Евангелизм, Шығыс православиесі және Бағушылық қозғалысы принциптерін біріктіретін өзіндік синтезді жасады.
The Evangelical Orthodox Church (EOC), founded on January 15, 1979, is an Eastern Protestant Christian denomination established by former leaders of Campus Crusade for Christ, who, reacting against the Jesus People movement, developed their own synthesis of Evangelicalism, Eastern Orthodoxy, and Shepherding Movement principles.
Қор
1979 жылы 14 қаңтарда Жаңа Келісімнің елшілік орденінің (NCAO) Бас Апостолдық Кеңесінің алты мүшесі – Питер Гилквист, Джек Спаркс, Джон Браун, Дж. Р. Балев, Гордон Уокер және Кеннет Бервен – шеңберге тұрып, өздерін-өздері епископтар етіп бекітіп, бір-бірін епископ ретінде жариялады. Келесі күні олар NCAO қағидаларын ұстанатын қауымдардан құралған жаңа діни ұйым – Евангелиелік православие шіркеуінің құрылуын хабарлады. NCAO жетекшілерінің мәлімдемесіне сәйкес, EOC он жеті дін аймағына бөлінген елу шіркеуде 2500 мүшеден тұрады. Дегенмен, бұрынғы мүшелердің баяндамасы бойынша, мүшелер саны 1000-нан кем болған.
On January 14, 1979, the six members of the General Apostolic Council of the New Covenant Apostolic Order (NCAO)—Peter Gillquist, Jack Sparks, Jon Braun, J. R. Ballew, Gordon Walker, and Kenneth Berven—stood in a circle and self ordained and proclaimed each other bishops. The following day they announced the formation of a new denomination—the Evangelical Orthodox Church—consisting of congregations following the NCAO. According to NCAO leaders, the EOC was launched with 2,500 members in fifty churches organized into seventeen dioceses. However, former members reported the membership as less than 1,000.
Даулар
ЕОК өзінің қысқа тарихы бойында, көбінесе апостолдық мұрагерлік және апостолдық билікке қатысты көзқарастарына байланысты дау тудырды. Басты назардағы Шығыс православиесінде билік иерархиясы, епископтардың тағайындалуынан басталатын, үзілмейтін апостолдық мұрагерлікке сенімге негізделген. Джек Спаркс, мұндай мұрагерлік іздеуге тырысқан кез келген адам сөзсіз жалған апостолдар мен жаман адамдарды қамтиды деп сарқылап айтты. Шығыс православиесінің апостолдық мұрагерлік дәстүрінің орнына Спаркс "харизматикалық" мұрагерлік үшін жақтас болды. ЕОК-ті лаиктер мен евангелистер, шіркеу мүшелеріне билік жүргізетін епископтардың іс-әрекеттері үшін сынға алды. ЕОК ішкі мәселелермен күресті, соның ішінде өкініш білдірген адамның сенімді хабарламаларын жариялауға байланысты бір маңызды жағдай азаматтық сотқа жеткізілді. Аталған жағдайда Калифорния апелляциялық соты ЕОК басшыларының шіркеулік құпиялыққа заңдық талабын қабылдамады.
The EOC generated controversy throughout its short history, mostly regarding its view of apostolic succession and of apostolic authority. In mainstream Eastern Orthodoxy the hierarchy of authority is based on belief in an unbroken line of apostolic succession, from which the appointment of bishops proceeds. Jack Sparks argued that any attempt to trace such a succession inevitably included false apostles and bad men. In place of the Eastern Orthodox tradition of apostolic succession, Sparks argued for “charismatic” succession. The EOC was itself criticized by both secular and evangelical sources for the bishops’ exercise of binding authority over members. The EOC was plagued with internal problems, one notable case involving disclosure of confidential communications from a penitent in confession which was taken to civil court. In that case the California Courts of Appeal denied the EOC leaders’ legal claim to ecclesiastical privilege.
Диалогтар
1977 жылы Шығыс православие шіркеуімен алғашқы байланыс православие семинариясының студенті және бұрынғы Беркли христиандық әлемді азат ету фронтының мүшесі Карл "Джон Бартке" арқылы басталды, ол оларды Фр. Александр Шмеманнмен, Америкадағы православие шіркеуінің (ОКА) Санкт-Владимир православие теология семинариясының деканымен таныстырды. ЕОК басшылары семинарияның оқытушыларын православие іліміне үйрету үшін шақырды және 1978 жылдан 1983 жылға дейін ОКА-мен диалог жүргізді, бірақ келіссөздер ЕОК-тің шіркеу басқаруына қатысты өзгеше көзқарасынан тоқтады. 1981 жылы ЕОК басшылары Американың грек православие архиепископтығымен де диалог бастады. 1984 жылы епископтар ЕОК-ті Евангелистердің ұлттық қауымдастығына қабылдауға өтініш берді. Олардың өтініші атқару комитеті мүшелерінің ЕОК-тің ілімдері мен тәжірибесіне қатысты алаңдаушылықтары себепті қарастырылмай қалды. ОКА және Американың грек православие архиепископтығымен жүргізілген диалогтардағы үлкен тоқтап қалуға шыдамы жетпеген ЕОК епископтары Стамбулға сапар шекті, бірақ олар қабылданбады және Константинопольдің Экуменикалық Патриархымен кездесу мүмкіндігі берілмеді.
In 1977, the first contact with the Eastern Orthodox Church was initiated through Orthodox seminarian and former Berkeley Christian World Liberation Front member Karl "John Bartke", who introduced them to Fr. Alexander Schmemann, Dean of St. Vladimir's Orthodox Theological Seminary of the Orthodox Church in America (OCA). EOC leaders invited seminary faculty to instruct them in Orthodoxy and pursued dialogues with the OCA from 1978 to 1983, but talks broke down because of the EOC’s divergent conception of church government. EOC leaders also opened dialogue with the Greek Orthodox Archdiocese of America in 1981. In 1984 the bishops applied for the EOC's membership in the National Association of Evangelicals. Their application was tabled over concerns by members of the executive committee concerning the EOC’s teachings and practices. Growing impatient with the lack of progress in dialogues with the OCA and Greek Orthodox Archdiocese of America, the EOC bishops travelled to Istanbul where they were turned away and not given an audience with the Ecumenical Patriarch of Constantinople.
Қауымдардың орналасуы
Әкесі Джек Спаркспен бірге Христиандық дүниежүзілік азаттық фронтының мүшесі болған және AOCANA-мен негізгі делдал ретінде әрекет еткен Джон Бартке, Калифорния штатының Ван-Ньюс қаласындағы Сент-Михаэль шіркеуінде EOC-тің алғашқы хиротонизация және диакония рәсімдерін өткізуге үй иесі болды. 20 приходтан тұратын топ Антиохиялық евангелистік православие миссиясы деп аталды, ол кейіннен Солтүстік Американың Антиохиялық православиелік христиан архиепископиясының митрополиті Филиппке православиенің мәнін білетінін мәлімдеді. Антиохиялық евангелистік православие миссиясы 1995 жылға дейін сақталды, содан кейін таратылып, приходтар архиепископтықтың стандартты епархиялық жүйесіне қосылды.
Fr. John Bartke, who had been a member of the Christian World Liberation Front with Jack Sparks and had acted as the primary intermediary with the AOCANA, served as host for the initial set of chrismations and ordinations of the EOC at St. Michael's Church in Van Nuys, California. The group of 20 parishes became known as the Antiochian Evangelical Orthodox Mission, which subsequently issued a statement to Metropolitan Philip of the Antiochian Orthodox Christian Archdiocese of North America stating that they knew what Orthodoxy was. The Antiochian Evangelical Orthodox Mission lasted until 1995 when it was disbanded and the parishes put under the standard diocesan framework of the archdiocese.
Шығыс православие дініне айналу
1986 жылдың 8 қыркүйегінде ЕОК-тің көп бөлігі Солтүстік Американың Антиохиялық православиелік христиан архиепископтығының құрамына кірді. Қосылған ЕОК епископтары Антиохия архиепископтығының талабы бойынша дін қызметкері дәрежесіне төмендетілді, бұл кейбір ЕОК епископтарының қосылудан бас тартуына әкеп соқты. Питер Гилквисттің сөзіне сәйкес, епископтардың шамамен үштен екісі митрополит Филиптің талаптарын қабылдап, қосылды, жалпы саны 17 қауым.
On 8 September 1986, the majority of the EOC became part of the Antiochian Orthodox Christian Archdiocese of North America under Metropolitan Philip Saliba. The bishops of the EOC who joined were demoted to the rank of priestsa requirement by the Antiochain Archdiocese which caused some EOC bishops to refrain from joining. According to Peter Gillquist, about three fourths of the bishops accepted Metropolitan Philips' terms and joined, a total of 17 parishes.